ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಹರಿಯು ಬ್ರಹ್ಮದೇವನಿಗೆ ಕೇಳಿದನು: “ನೀನು ಗರ್ಭ, ನಾನು ಬೀಜ. ಆದರೆ ಮಹೇಶ್ವರನು ಹೇಗೆ ಬೀಜಧಾರಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ? ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಅವ್ಯಕ್ತವಾದ ಸಂಶಯವನ್ನು ನೀನು ನಿವಾರಿಸಬೇಕು.” ಹರಿಯು ಬ್ರಹ್ಮದೇವನ ವಿವಿಧ ಉತ್ಪತ್ತಿಗಳನ್ನೂ, ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮೂಲಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿದು, ಈ ಮಹೋನ್ನತ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಲು ಮುಂದಾದನು. ಅವನು ಹೇಳಿದನು: “ಈ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯು ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು; ಇದು ಮಹತ್ವದ ಪರಮ ಸ್ಥಾನ, ಶಿವನ ಆಸನ, ಆತ್ಮಾರಾಧಕರಿಗೆ. ಆತ್ಮವು ಇಲ್ಲಿ ಎರಡು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ: ಮಹೇಶ್ವರನು ಅವ್ಯಕ್ತ ಹಾಗೂ ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನು ವ್ಯಕ್ತ ಹಾಗೂ ವಿಭಜಿತರೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಮೈಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನಿಗೆ, ಅವನ ಅತಿಗಂಭೀರ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಅರಿತವನಿಗೆ, ಮೊದಲ ಬೀಜ—ಲಿಂಗದ ಬೀಜ—ನೀನು ಹೋಲುವಂತೆ ಆದಿಯಲ್ಲೇ ಉದಯವಾಯಿತು. ಆ ಬೀಜವು ನನ್ನ ಗರ್ಭದೊಂದಿಗೆ ಏಕೀಕೃತವಾಗಿ, ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ, ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಮೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿತು. ಆ ಮೊಟ್ಟೆ ಹತ್ತು ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಜಲದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಿತು; ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯು ಅದನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿತು. ಒಂದು ಶೆಲ್ ಆಕಾಶವಾಯಿತು, ಮತ್ತೊಂದು ಶೆಲ್ ಭೂಮಿಯಾಯಿತು; ಅದರ ದಟ್ಟವಾದ ಆವರಣ, ಅತ್ಯಂತ ಎತ್ತರದ ಚಿನ್ನದ ಪರ್ವತವಾಗಿದೆ. ಆ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ಪರಮಾಧಿಪತಿ, ಪುಣ್ಯವಂತ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ, ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳೊಂದಿಗೆ ಜನ್ಮ ಪಡೆದನು. ಅವನಿಗೆ ಲೋಕವು ಖಾಲಿಯೆನಿಸಿತು—ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಗ್ರಹಗಳು, ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ ಎಲ್ಲವೂ ಖಾಲಿಯೆನಿಸಿತು—ಅವನು ‘ನಾನು ಯಾರು?’ ಎಂದು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕುಮಾರರೆ, ನಾನು ಪ್ರಾಕಟ್ಯವಾಯಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರರು ಆಗಿದ್ದ ತಪಸ್ವಿಗಳು, ಮತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅದೇ ಮೂಲದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಪುತ್ರರಾಗಿದರು. ಅವರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಪದ್ಮದಳದಂತೆ ದೀರ್ಘವಾಗಿದ್ದವು; ಸಂತಕುಮಾರ ಮತ್ತು ಋಭು, ಇಬ್ಬರೂ ಶುದ್ಧ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು. ಸನಕ, ಸನಾತನ, ಸನಂದನ—ಇವರೂ ಕೂಡ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ಪಡೆದರು; ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಪಾರದ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವರು. ಅವರು ಸ್ವಯಂ ಜ್ಞಾನಮೂರ್ತಿಗಳಾಗಿ, ಲೋಕದ ಸ್ಥಿರತೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದು, ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗದೆ, ಮೂರು ವಿಧದ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು. ಜೀವನ ಮತ್ತು ಮರಣ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಜನ್ಮ, ಸ್ವಲ್ಪ ಸಂತೋಷ, ಹೆಚ್ಚಿನ ದುಃಖ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಮತ್ತು ಶೋಕ—all these are part of existence. ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ಸ್ವಲ್ಪ, ನರಕದಲ್ಲಿ ದುಃಖ ಇದೆ; ಈ ತತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದು, ವಿಧಿಯ ನಿಶ್ಚಿತತೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನೀನು ಋಭು ಮತ್ತು ಸಂತಕುಮಾರರನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿನಗೆ ಮೂವರು ಪುತ್ರರು—ಸನಕ ಮತ್ತು ಇತರರು—ಮೂರು ಗುಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು. ಅವರು ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು, ಜ್ಞಾನಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆದರು; ಸನಕ ಮತ್ತು ಇತರರು ಆ ಮೂರು ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದಾಗ— ನೀನು ಶಂಕರನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತನಾಗುವೆ; ಕಾಲಚಕ್ರ ತಿರುಗಿದಾಗ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನೇ, ನಿನ್ನ ಜಾಗೃತಿಯು ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಚಕ್ರದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಹಾಗೂ ಭೌತಿಕ ಜೀವಿಗಳು, ದೇವೀ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಜಾಗೃತರಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಈ ಪರ್ವತ ಮೆರು ದೇವತೆಗಳ ಲೋಕವಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ, ನೀನು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನ ಮಹತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ದೇವರ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿದು, ನನ್ನನ್ನು ಪದ್ಮನಯನ, ಮಹಾದೇವ, ಮಹಾತ್ಮ, ವರಪ್ರದ, ಭೂತಾಧಿಪತಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದು— ಓಂ ಮತ್ತು ಸಾಮನ್ಗಳಿಂದ, ಲೋಕಗುರುವಿಗೆ ನಮಿಸಿ, ನೀನು ಮತ್ತು ನಾನು, ಕೋಪಗೊಂಡರೆ, ನಮ್ಮ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಸುಡುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು. ಈ ಮಹಾ ಯೋಗವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ನಿನ್ನನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆ ಬಳಿಕ, ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಗರುಡಧ್ವಜರಾದ ಹರಿ, ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ, ವರ್ತಮಾನ ಕಾಲದವರೊಂದಿಗೆ— ನಾಮ ಮತ್ತು ವೇದದ ಛಂದಸ್ಸುಗಳಿಂದ, ಹಿಂಸೆ ಹಾಡಿದನು: “ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ನಿಮಗೆ, ಪುಣ್ಯವ್ರತ, ಅನಂತ ತೇಜಸ್ಸಿನವನೆ.” ಕ್ಷೇತ್ರಾಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಬೀಜಧಾರಿಗೆ, ಶೂಲಧಾರಿಗೆ; ಶ್ರೇಷ್ಠ ಲಿಂಗಧಾರಿಗೆ, ಪೂಜಾರ್ಹನಿಗೆ, ದಂಡಧಾರಿಗೆ, ಗರ್ವ ಬೀಜಧಾರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಜ್ಯೇಷ್ಠ, ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಆದಿಯುಳ್ಳವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; venerable, worshipful, instant-born—ಇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಗುಹಾವಾಸಿಗೆ, ಪಾತ್ರಾಧಿಪತಿಗೆ, ಆಕಾಶವಸ್ತ್ರಧಾರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಭೂತಾಧಿಪತಿಗೆ, ನಮ್ಮಿಂದ ಆರಂಭವಾದವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ವೇದಾಧಿಪತಿಗೆ, ಸ್ಮೃತಿಯಾಧಿಪತಿಗೆ; ಕ್ರಿಯೆ, ದಾನ, ಪದಾರ್ಥಗಳ ಅಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಯೋಗಾಧಿಪತಿಗೆ, ಸಾಂಖ್ಯಾಧಿಪತಿಗೆ; ಸ್ಥಿರವಾದ ಋಷಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಕ್ಷತ್ರಾಧಿಪತಿಗೆ, ಗ್ರಹಾಧಿಪತಿಗೆ; ವಿದ್ಯುತ್, ಗುಡುಗು, ಮೇಘ, ಗರ್ಜನೆಯಾಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸಾಗರಾಧಿಪತಿಗೆ, ದ್ವೀಪಾಧಿಪತಿಗೆ; ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿಗೆ, ಮಳೆಯಾಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನದಿಯಾಧಿಪತಿಗೆ, ಧಾರಾಧಿಪತಿಗೆ; ಮಹಾಔಷಧಿ, ವೃಕ್ಷಾಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಧರ್ಮವೃಕ್ಷ, ಧರ್ಮ ಸ್ವಯಂ, ಎಲ್ಲ ನಿರಂತರಗಳ ಅಧಿಪತಿಗೆ; ಪರಮತತ್ತ್ವಾಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ರಸಾಧಿಪತಿಗೆ, ರತ್ನಾಧಿಪತಿಗೆ; ಕ್ಷಣ, ಲಹರಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹರಿವಾಳು, ದಿನ-ರಾತ್ರಿ, ಪಕ್ಷ, ತಿಂಗಳ ಅಧಿಪತಿಗೆ; ಋತು, ಸಂಖ್ಯೆಯ ಅಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅರ್ಧಕಾಲ, ಪರಮಾರ್ಧಕಾಲದ ಅಧಿಪತಿಗೆ; ಪುರಾಣಾಧಿಪತಿಗೆ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಅಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಮನುವಿನ ಯುಗಾಧಿಪತಿಗೆ, ಯೋಗಾಧಿಪತಿಗೆ; ಚತುರ್ವರ್ಣ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಅಧಿಪತಿಗೆ, ಅನಂತ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸೃಷ್ಟಿ-ಪ್ರಳಯ ಚಕ್ರಗಳ ಅಧಿಪತಿಗೆ, ವಾಯುವಿನ ಅಧಿಪತಿಗೆ; ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಾಧಿಪತಿಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಅಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೀಗೆ, ಹರಿ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮದೇವರು ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು, ಅವನ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಜಗತ್ತಿನೆಡೆಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು.