ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಭವನು ತನ್ನ ಮಾಯೆಯ ಮೂಲಕ, ಮಕ್ಕಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭೂತಗಳೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಿರುವ ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಅವನು ಈ ರೀತಿ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದ ಕಾರಣ, ದೇವಿಯ ಕೋಪದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಕುಡಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದ್ದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತಳಾದ ಈಶಾನನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಗುವನ್ನು ಅವಳು ನೋಡಿ, ಅವನನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಅವನ ಹೃದಯವನ್ನು ವಾಸನೆ ಮಾಡಿ, ತನ್ನಸ್ತನಪಾನವನ್ನು ನೀಡಿದಳು. ಆಕೆಯ ಹಾಲಿನ ಜೊತೆಗೆ ಅವನು ಆಕೆಯ ಕೋಪವನ್ನೂ ಕುಡಿಯಲಾರಂಭಿಸಿದನು. ಆ ಕೋಪದಿಂದ ಆ ಮಗು ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲನಾದನು, ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ರಕ್ಷಕನಾಗಿದ್ದನು. ಆ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲನ ಎಂಟು ರೂಪಗಳು ಕೂಡ ಉದಯವಾದವು. ಈ ರೀತಿ, ಆ ಮಗುವಿನ ಮೂಲಕ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ದೇವಿಯನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು, ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ಮಹೇಶ್ವರನು ಸಾಯಂಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಾಂಡವ ನೃತ್ಯವನ್ನು ಭೂತಾಧಿಪತಿಗಳೆಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ, ಭೂತಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮತ್ತು ತೃಪ್ತನಾದ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದನು. ಶಂಭುವಿನ ನೃತ್ಯಾಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿದು ತೃಪ್ತಳಾದ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ಕೂಡ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದಳು; ಯೋಗಿನಿಯರು ಭೂತಗಳ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ, ಉಪೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದ್ದರು; ಅವರು ಕಾಳಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ವಂದಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ, ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ಭಗವಂತನ ತಾಂಡವವನ್ನು ಮತ್ತು ಯೋಗಾನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯ ತಾಂಡವವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈಗ, ಸೂತಮುನಿಯೇ, ಉಪಮನ್ಯುವು ಮಹೇಶ್ವರನಿಂದ ಗಾಣಪತ್ಯೋಪದೇಶವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದನು ಮತ್ತು ಹಾಲಿನ ಸಾಗರವನ್ನು ಹೇಗೆ ಗಳಿಸಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳು. ಕಾಳಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ ನಂತರ, ಮೂವತ್ತೆರಡು ನೇತ್ರಗಳ ದೇವರು ಅಲ್ಲಿಂದ ತೆರಳಿದಾಗ, ಉಪಮನ್ಯುವು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದನು. ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಉಪಮನ್ಯು ಎಂಬ ಋಷಿಯು ಯೌವನದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದನು, ತಾನು ಇಚ್ಛಿಸಿದಂತೆ ಆಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ, ತನ್ನ ಮಾವನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಾಲು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದನು; ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ಅವನ ಸಹೋದರನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯಲು ಹೋಗಿದ್ದನು. ತಾನು ಇಚ್ಛಿಸಿದಷ್ಟು ಹಾಲು ಕುಡಿದ ನಂತರ, ಅವನು ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ, "ಅಮ್ಮ, ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿನಿಯೇ, ತಪಸ್ವಿನಿಯೇ, ನನಗೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಾಲು ಕೊಡು," ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. "ಆವಿನ ಹಾಲು ತುಂಬಾ ಸಿಹಿಯಾಗಿದೆ, ಬಿಸಿಯಾಗಿಲ್ಲ; ನಾನು ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಮಗನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ತಾಯಿ ಅವನನ್ನು ಮಡಲಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಳು. ಆದರೆ ಆಕೆಗೆ ದಾರಿದ್ರ್ಯ ನೆನಪಾಗಿ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೋವು ತುಂಬಿತು; ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು, ಉಪಮನ್ಯುವೂ "ಕೊಡು, ಕೊಡು" ಎಂದು ಅಳುತ್ತಾ ತನ್ನ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮುಖದಿಂದ ತಾಯಿಯನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು. ಆಮೇಲೆ ಆಕೆ ತಾನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಬೀಜಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಅದನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಲಸಿ, ಮೃದುವಾಗಿ ಮಗನಿಗೆ, "ಬಾ ನನ್ನ ಮಗನೇ," ಎಂದು ಕರೆಯಿತು. ದುಃಖಿತ ಮಗುವನ್ನು ಮಡಲಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಆಕೆಯು ಆ ನಕಲಿ ಹಾಲನ್ನು ಅವನಿಗೆ ನೀಡಿದಳು. ತಾಯಿಯಿಂದ ನೀಡಿದ ಆ ನಕಲಿ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿದ ಮೇಲೆ, ಉಪಮನ್ಯುವು ಆಳವಾದ ದುಃಖದಿಂದ, "ಇದು ಹಾಲಲ್ಲ" ಎಂದು ತಾಯಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ತಾಯಿ ದುಃಖದಿಂದ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ವಾಸನೆ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಮಗನ ಕಮಲದಂತೆ ಇರುವ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿ ಒರೆದು ಮಾತನಾಡಿದಳು. "ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ, ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿಯೂ, ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ನದಿಗಳು ಇವೆ; ಆದರೆ ಭಾಗ್ಯವಿಲ್ಲದವರಿಗೂ, ಶಿವಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೂ ಅವು ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ರಾಜ್ಯ, ಸ್ವರ್ಗ, ಮೋಕ್ಷ, ಹಾಲಿನಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾದ ಆಹಾರ—ಈ ಪ್ರಿಯವಾದವುಗಳನ್ನು ಅವರು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಶಿವನು ಅವರಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ತೃಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವೂ ಶಿವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ದೇವತೆಗಳ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅಲ್ಲ; ಬೇರೆ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಭಕ್ತರಾದವರು ದುಃಖದಿಂದ ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಅಲೆದುಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸದೆ ಹಾಲನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಬಹುದು? ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ ಏನು ಪಡೆದಿದ್ದೆವೋ, ಅದೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಸಿಗದು—even ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೂ. ತಾಯಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಉಪಮನ್ಯು ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದರೂ, ಮಕ್ಕಳಾಗಿದ್ದರೂ ತಾಯಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, "ಅಮ್ಮ, ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು; ಮಹಾದೇವನು ಎಲ್ಲೋ ಇದ್ದಾನೆ. ಎಷ್ಟು ಸಮಯವಾದರೂ ಅಥವಾ ಬೇಗನೇ ಆಗಲಿ, ನಾನು ಹಾಲಿನ ಸಾಗರವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿ ತಾಯಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದನು. ತಾಯಿ ಅವನಿಗೆ, "ಪವಿತ್ರ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡು," ಎಂದು ಹೇಳಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದಳು. ಆಕೆಯ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ ಉಪಮನ್ಯು ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಘೋರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತವನ್ನು ಸೇರಿ, ವಾಯುವನ್ನೇ ಆಹಾರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬೆರಗುಗೊಳಿಸಿದನು. ಅಂತಹ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಕಂಡು, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಹರಿಯನ್ನು ವಂದಿಸಿ, ಅವನ ಬಳಿ ತಮ್ಮ ಕಳವಳವನ್ನು ಹೇಳಿದರು. ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶ್ರೀಹರಿ, "ಇದು ಏನು?" ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ, ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ನೋಡಲು ಮಂದ್ರ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, "ಪ್ರಭು, ಉಪಮನ್ಯು ಎಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹಾಲಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಅವನ ತಪಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸು," ಎಂದು ವಿನಂತಿಸಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಿನಾಕಧಾರಿ ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಇಂದ್ರನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಸದಾಶಿವನು ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಸಿದ್ಧರು, ಮಹಾನಾಗರುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅಮರಾಧಿಪತಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಮಹಾ ಬಿಳಿ ಗಜದ ಮೇಲೆ ಉಪಮನ್ಯುವಿನ ತಪೋವನಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅವನ ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶಚಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ ಛತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಚಂದ್ರಮಂಡಲದಿಂದ ಮಂದ್ರಪರ್ವತ ಹೇಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಬಿಳಿ ಛತ್ರದಿಂದ ಸೋಮನಾಥನಾದ ಸದಾಶಿವನು ಇಂದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಇಂದ್ರನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಉಪಮನ್ಯುವಿನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಕೃಪೆ ನೀಡಲು ಹೋದನು. ಆ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಇಂದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಉಪಮನ್ಯು, ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ತಲೆಬಾಗಿಸಿ, "ಈ ಆಶ್ರಮವು ಪವಿತ್ರವಾಗಿದೆ, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಸ್ವಯಂ ಇಂದ್ರನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ಜಗದಾಧಿಪತಿ, ಭಗವಾನ್, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸ್ವಾಮಿ," ಎಂದು ಸ್ತುತಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ನೋಡಿ, ಇಂದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹರನು ಆತನಿಗೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು: "ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ವರವನ್ನು ಬೇಡು, ಸ್ಥಿರನಾದವನೇ. ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿನ್ನೆಲ್ಲಾ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಕೇಳು, ಧೌಮ್ಯನ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರನೇ.