ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ವೇದ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಗಳ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು, ಹಾಗೂ ವಿವಾಹದ ನಿಮಿತ್ತವಾಗಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ದೇವರು ಹೇಳಿದರು. ಆಕೆ ಲೋಕಗಳ ಪೋಷಕಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ, ನಿನಗೂ ನನಗೂ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಈ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲ ರುದ್ರನ ರೂಪಗಳಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ—ಭೂಮಿ, ಅಗ್ನಿ, ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ವಾಯು ಹಾಗೂ ಆಕಾಶ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವನಿಂದಲೇ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿವೆ. ಆದರೂ, ಪರ್ವತರಾಜನ ಮಾತು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮಾತಿನ ಪ್ರಕಾರ ಆಕೆಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಡುವುದು ಅಗತ್ಯ. ಅವಳು ಜನನರಹಿತಳು, ಬಿಳುಪು, ಕಪ್ಪು ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ವರ್ಣಗಳ ಸ್ವರೂಪಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ—ಅವಳು ಸ್ವಭಾವ, ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ. ಪರ್ವತರಾಜನೊಂದಿಗೆ ಈ ಬಂಧವು ನಿನಗೂ ಶುಭಕರವೇ ಆಗಿದೆ; ನೀನು ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ನಾನು ಕಾಲ್ಪದಲ್ಲಿ ನಾಭಿಕಮಲದಿಂದ ಉದಯವಾದವನು. ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿ ಜನಾರ್ದನನು, "ಈ ಪರ್ವತ, ಗರ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿರುವವನಿಗೂ ನನಗೂ ನೀನೇ ಗುರು" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಆಗ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ದೇವಾಧಿದೇವ ಶಂಕರ ಮತ್ತು ಪದ್ಮನಾಭ ಕೂಡ—allರೂ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ವಂದಿಸಿದರು. ಕಮಲನಯನನು ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ದೇವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದನು, ನಂತರ ಆ ನೀರನ್ನು ತನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ, ಬ್ರಹ್ಮನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಪರ್ವತರಾಜನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಛಿಂಪಿದನು. "ಆಕೆ ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕ ತಂಗಿ, ಮೇನಾದೇವಿಯ ಪುತ್ರಿ, ಅವಳನ್ನು ನಿನಗೆ ವಿವಾಹವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ" ಎಂದು ನೀರನ್ನು ಹಿಡಿದು ಆಕೆಯನ್ನು ದೇವಾಧಿದೇವನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದನು. ಹರಿ ಕೂಡ ತನ್ನನ್ನೇ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ಆಗ ವೇದಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾವೀಣ್ಯ ಪಡೆದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು, "ಕೊಡುವವನೂ, ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನೂ, ಫಲವೂ, ದ್ರವ್ಯವೂ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸಿದಾಗ ಈ ಹರ ದೇವರು ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ವಿಶ್ವವೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ" ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅವರು ಆ ದೇವರಿಗೆ ಹರ್ಷದಿಂದ ರೋಮಾಂಚಿತಗೊಂಡು ವಂದಿಸಿದರು. ದಿವ್ಯಗಂಧರ್ವರು, ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣಗಳು ಆಕಾಶದಿಂದ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದರು. ದಿವ್ಯ ಮೃದಂಗಗಳು ಘೋಷಿಸಿದವು, ಅಪ್ಸರಾಸ್ತ್ರಿಗಳು ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು, ದೇಹಧಾರಿ ವೇದಗಳು ಆ ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿದವು. ಬ್ರಹ್ಮನೂ, ಋಷಿಗಳೂ, ದೇವಾಧಿದೇವನೂ—ಉಮಾಪತಿಯೂ, ಹಿಮವಂತನ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ದೇವರ ಮುಂದೆ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುವುದರಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತರಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಅವಳ ನಿರ್ದೋಷ ರೂಪವನ್ನು ನಿರಂತರ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು; ಅವಳೂ ಎತ್ತಿನ ಧ್ವಜವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ದೇವರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಹರಿಗೆ, "ನಾನು ನಿನಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ" ಎಂದಳು. ಹರಿ ಶಂಕರನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, "ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯು ಸದಾ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ" ಎಂದನು ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವರಿಗೆ, "ನಾನು ಗುರುಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಹೋಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಿನ್ನ ಅನುಮತಿ ಇದ್ದರೆ ಈ ಅಪೂರ್ಣ ವಿಧಿಯನ್ನು ಈಗ ನೆರವೇರಿಸಲಿ" ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು. ದೇವಾಧಿದೇವ, ವಿಶ್ವನಾಥ ಶಂಕರನು, "ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವ, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನೀನು ಮಾಡು" ಎಂದು ಅನುಮೋದನೆ ನೀಡಿದನು. "ನೀನು ಆಜ್ಞಿಸಿದಂತೆ ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಓ ದೇವಾಧಿದೇವ, ಪಿತಾಮಹ" ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಂದಿಸಿ, ಜಗತ್ಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವಿಯ ಮತ್ತು ದೇವರ ಕೈಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿದನು. ಆಗ ಅಗ್ನಿದೇವನು ಕೂಡ ಕೈಮುಗಿದು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ವೇದಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ, ವಿಧಿಪ್ರಕಾರವಾಗಿ, ಅವನು ಹುರಿದ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹಂತಹಂತವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ವಿಷ್ಣುವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರೆಸಿ, ವಿವಿಧ ದಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಗೌರವಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿದೇವನನ್ನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿಸಿದರು. ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಕೈಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು, ಮಾನವರು ಹಾಗೂ ದಿವ್ಯಜನರು ಆಂತರಿಕವಾಗಿ ಹರ್ಷಿಸಿದರು. ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವಾಧಿದೇವ ಉಮಾಪತಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಲನ ಮತ್ತು ಆಚಮನಾರ್ಥಕ ನೀರನ್ನು ಶಂಭುವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ನಂತರ ಮಧುಪರ್ಕ ಮತ್ತು ಹಸುವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ, ಪುನಃ ಶಿವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡು ನಿಂತನು. ಭೃಗು ಮುಂತಾದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಸೂರ್ಯನೂ ಸೇರಿದಂತೆ, ಎತ್ತಿನ ಧ್ವಜವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಶಿವನನ್ನು ಅಕ್ಷತ, ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಹುರಿದ ಧಾನ್ಯಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ಶಿವನು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ವಿಶ್ವದ ಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ ರುದ್ರನಾಗಿ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾದನು. ಯಾರು ಭವನ ವಿವಾಹವನ್ನು ಪವಿತ್ರ, ವೇದಪಾಠದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಗಣಪತಿಯ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಭವನನೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪಂಡಿತರು ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪಠಿಸಿದಲ್ಲಿ ಭವನನು ಸ್ವತಃ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದುದರಿಂದ, ಓ ದ್ವಿಜರೆ, ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ಪಠಿಸಬೇಕು, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ. ಈ ಭವನ ವಿವಾಹದ ಅಪೂರ್ವ ಕಥೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಎತ್ತಿನ ಧ್ವಜವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ದೇವರು ಹಿಮವಂತನ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಿಕೊಂಡನು. ನಂದಿ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಭಕ್ತವತ್ಸಲ ಶಿವನು ತನ್ನ ಪರಿಕರರೊಂದಿಗೆ ದಿವ್ಯವಾದ ವಾರಾಣಸಿಗೆ ತೆರಳಿದನು. ಭವಾನಿ, ಆನಂದಭರಿತ ಮುಖದಿಂದ ಅವಿಮುಕ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸುಖದಿಂದ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಶಿವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದಳು. ಚಂದ್ರಶೇಖರನು ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಪರಮ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾ, "ಅವಿಮುಕ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಹಿಮೆ ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ" ಎಂದನು. "ದೇವಿಯೇ, ಋಷಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತಳಾದವಳೇ, ಮುಕ್ತಿಫಲದ ಮೂಲವಾದ ಅವಿಮುಕ್ತ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ವಿವರಿಸಲಿ?" "ಅಲ್ಲಿ ಪಾಪಿಗಳು ಕೂಡ ಒಂದು ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಮೂಲಕ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಬೇರೆಡೆ ಪಾಪವು ಕೇವಲ ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪ ಪಿಶಾಚ ಮತ್ತು ನರಕದ ನರಕಗಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಸಾವಿರಾರು ಪಾಪ ಮಾಡಿದರೂ ಪಿಶಾಚನಾಗುವುದು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಉತ್ತಮ." "ಆದರೆ, ಸಾವಿರ ಇಂದ್ರನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪಡೆದರೂ ಅದು ಕಾಶಿ ನಗರಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಲ್ಲ, ಯಾಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ದೇವರು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಭಗವಂತನು ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಓಂಕಾರೇಶ್ವರನು, ಚರ್ಮಧಾರಿ ಶಿವನು ನೆಲೆಸಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮೃತರಿಗೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ." ಹೀಗೆ ಚಂದ್ರಶೇಖರನು ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ, ತೋಟವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು. ನಂತರ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅಲ್ಲಿಯೇ ದೇವರು ವಿನಾಯಕನಾಗಿ—ಎಳೆಮುಖVinayaka—ಹುಟ್ಟಿದನು. ದೈತ್ಯರಿಗೆ ವಿಘ್ನವಾಗಲು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ನಿವಾರಣೆಗೆ ಈ ಕಥೆಯ ಪರಮ ಸಾರವನ್ನು ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.