ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಹಿಮವಂತನ ದೇವೀ ಪುತ್ರಿ, ನಿಮ್ಮ ಶುಭಕರ ಸಹೋದರಿ, ದೇವಿ ಉಮಾ ಕೂಡ ನಿಮ್ಮಾಗುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು ರುದ್ರನು ಹೇಳಿದರು. ಬ್ರಹ್ಮನ ಆದೇಶದಂತೆ, ಆ ಧರ್ಮವಂತಿಯನ್ನು ನೀನು ನನಗೆ ಕೊಡಬೇಕು; ಹಾಗಾಗಿ ನೀನು ನನಗೆ ಸಂಬಂಧಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ ಎಂದು ರುದ್ರನು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ಆ ಕ್ಷಣದಿಂದ ಮುಂದೆ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು, ಶಂಕರನಾದ ದೇವರನ್ನು, ದಿವ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಕರುಣೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹದಿಂದ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಆತ್ಮದಂತೆ ನೋಡಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ, ನೀಲಿ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ವರ್ಣದ ಧನ್ಯ ರುದ್ರನು ಅಂತರಧಾನವಾದರು; ದೇವತೆಗಳ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ, ಜಾನಾರ್ದನನು, ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, ನಾನು ಪಠಿಸಿದ ಅದ್ಭುತ ದಿವ್ಯ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಕೇಳಲು ವಿನಂತಿಸಿದರು. ಯಾರು ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ, ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಉತ್ತಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಸರಿಗೂ ಬಂಗಾರದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಸಾವಿರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗದ ಫಲವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಘೃತ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ರುದ್ರನನ್ನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿದರೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಸಾವಿರ ನಾಮಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಅಸುರಾಧಿಪತಿಗಳು ಪಡೆದಂತೆ, ಅವರು ಕೂಡ ಸಾವಿರ ಯಾಗದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ರುದ್ರನಿಂದ ಪೂಜೆಗೆ ಅರ್ಹರಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಹೀಗೆ, ಪದ್ಮಜನು ಜಾನಾರ್ದನನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯು, ಲೋಕಗುರುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಸಾವಿರ ನಾಮಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಯಾರು ಸಾವಿರ ನಾಮಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಪರಮ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಂತು, ಮಹಾನ್ ಸೂತನು, ಜ್ಞಾನವಂತನಾದ ಸೂತ, ದೇವಿಯ ಉದ್ಭವವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಈಗ ಅವಳನ್ನು ಸತೀ ಎಂಬಾಗಿ, ನಿಜವಾಗಿ ಏನಾಯಿತೋ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಹೇಗೆ ಮೇನಾ ಮಹಾದೇವಿಯಾಗಿದರು, ಹೇಗೆ ದಕ್ಷಯಜ್ಞವು ನಾಶವಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ವಿಷ್ಣುವು ಅವಳನ್ನು ಶಿವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸು ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಅವಳ ಶುಭಕತೆ ಹೇಗೆ ಬಂದಿತು? ಇದನ್ನು ಈಗ ಹೇಳಬೇಕು ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸೂತನು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಥಾಕಾರ, ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ದಂಡಿನ್‌ಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆ, ದೇವಿಯ ಉದ್ಭವವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದರು. ಅದು ನಂತರ ನೀವು ಕುಮಾರನಿಗೆ ಹೇಳಿದಿರಿ, ಅವನು ಜ್ಞಾನವಂತನಾದ ವ್ಯಾಸನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು; ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ಈಗ ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಆದೇಶದಂತೆ, ಧನ್ಯರಾದವರೇ, ನಾನು ಉಮಾ ಮತ್ತು ಭವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವಳು ಭಗಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ಲೋಕವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವಳು, ಲಿಂಗರೂಪದ ತ್ರೈಪುಟ ವೇದಿಕೆಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಲಿಂಗ, ಧನ್ಯವಂತನು, ಇಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲವಾಗಿದೆ; ಶಿವನು, ಲಿಂಗರೂಪದಲ್ಲಿ, ಅಂಧಕಾರದ ಮೇಲಿರುವ ಬೆಳಕು. ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ವೇದಿಕೆಯ ಸಂಯೋಜನೆಯಿಂದ ಅರ್ಧನಾರೀಶ್ವರನು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡನು; ಅವನು ಮೊದಲು ದೇವ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು, ತನ್ನ ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳ ಪುತ್ರನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಜ್ಞಾನ ರೂಪದ ಹರನು, ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಧನ್ಯ ಅರ್ಧನಾರೀಶ್ವರನು, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ, ವಿಶ್ವಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾದನು. ಅವನು ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನ ಹುಟ್ಟುವಿಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಬ್ರಹ್ಮನು ರುದ್ರನಾದ ಮಹಾದೇವನನ್ನು, ಶಂಕರನನ್ನು ಕಂಡನು. ಅರ್ಧನಾರೀಶ್ವರನನ್ನು, ದೇವರನ್ನು, ಅಲ್ಲಿದ್ದವನು, ಪದ್ಮಜನನು, ವರಪ್ರದಾತನಾಗಿ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿದನು. ಅವನು, ಅಜ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ವಿಶ್ವನಾಥನು, "ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನು ವಿಭಜಿಸು" ಎಂದು ಹೇಳಿ, ತನ್ನ ಎಡ ಭಾಗದಿಂದ, ತನ್ನ ಸಮಾನವಾದ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಆ ಪತ್ನಿ, ನಂಬಿಕೆ, ಅವನು ಪ್ರಾಚೀನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿದ್ದಳು; ಮಹಾದೇವನ ಆದೇಶದಿಂದ, ಆ ದೇವಿ ದಕ್ಷನ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿ ಆಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ನಂತರ, ಸತೀ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ, ಅವಳು ರುದ್ರನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪತಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಳು; ದಕ್ಷನನ್ನು ಟೀಕಿಸಿ, ಸಮಯದ ನಂತರ, ದೇವಿ ಪುನಃ ಮೇನಾದ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿ ಜನಿಸಿದಳು. ದಕ್ಷನು ಕೂಡ, ನಾರದನ ಶಾಪದಿಂದ, ದೇವಾಧಿದೇವನಾದ ಉಮಾದ ಪತಿಯನ್ನು ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ತಿರಸ್ಕಾರದಿಂದ ಅವಮಾನಿಸಿದನು. ದಕ್ಷನ ಅವಮಾನವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಸತೀ ಯೋಗಮಾರ್ಗದಿಂದ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬೂದಿಯಾಗಿಸಿದಳು. ದೇವಿ ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿಯ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಾರ್ವತಿಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು; ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಧನ್ಯ ಭರ್ಗನು, ಕ್ರೋಧದಿಂದ, ಯಜ್ಞವನ್ನು ಭಸ್ಮ ಮಾಡಿದನು. ಚ್ಯವನನ ಮಾತಿನಿಂದ, ದಕ್ಷನ ಮಹಾಯಜ್ಞವು ನಾಶವಾಯಿತು; ಚ್ಯವನನ ಜ್ಞಾನವಂತ ಪುತ್ರ, ದಧೀಚಿ, ಇದರಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದನು. ತ್ರ್ಯಂಬಕದ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಿದ ಮಹರ್ಷಿ, ವಿಷ್ಣುವಿಗೂ ಲೋಕಪಾಲರಿಗೂ ಶಾಪವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ರುದ್ರನ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ, ಹೋಮದೊಂದಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳು ಶಂಕರನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾದರು. ಅದಾದ ಮೇಲೆ, ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ, ಧನ್ಯ ಪರಮೇಶ್ವರನು, ದಧೀಚಿಯ ಮಾತಿನಿಂದ, ಮಹೇಶ್ವರನು ಹೇಗೆ ವರ್ತಿಸಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು. ದಕ್ಷನ ಮಹಾಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ, ಧನ್ಯ ರುದ್ರನು, ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಗೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪನ್ನೂ ಭಸ್ಮ ಮಾಡಿದನು. ದೇವಿಯ ಬೇರೆಹೋಗುವಿಕೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಸಹಿಸಲಾಗದ ನೋವಿನಿಂದ, ಪರಮೇಶ್ವರನು ಭದ್ರ ಎಂಬ ಗುಂಪನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಅವನು ವೀರಭದ್ರನನ್ನು ಮತ್ತು ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳನ್ನು, ತನ್ನ ಕೂದಲಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಶುಭಕರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಭದ್ರನು, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ, ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ರಥ ಏರಿ ಹೊರಟನು. ಅವನ ರಥಸಾರಥಿ ಧನ್ಯ ಅಜನು; ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳು ವಿವಿಧ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅವನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟರು. ದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಶುಭಕರ ವಾಯುಯಾನಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹಿಮಾಲಯದ ಸುಂದರ ಶಿಖರದಲ್ಲಿರುವ ಸುಂದರ ಚಿನ್ನದ ಶಿಖರದ ಕಡೆಗೆ ಅನುಸರಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ, ಗಂಗೆಯ ದ್ವಾರದ ಬಳಿ, ಯಜ್ಞವಾಡಿ ಇದ್ದಿತು; ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮತ್ತು ಶುಭಕರ ಕನಖಾಲಾ ಎಂಬ ಸ್ಥಳವಿತ್ತು. ನಂತರ, ಪರಮೇಶ್ವರನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಧನ್ಯವಂತನು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಭಸ್ಮ ಮಾಡಲು ಹೊರಟನು; ಭಯಾನಕ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಭಯಭೀತಗೊಳಿಸಿದವು. ಪರ್ವತಗಳು ಚೂರುಚೂರು ಆಗಿದವು, ಭೂಮಿ ಕಂಪಿಸಿದಳು, ಗಾಳಿಗಳು ಭಾರಿಯಾಗಿ ಹೊಡೆಯಿದವು, ಸಮುದ್ರದ ನಿವಾಸ ಅಲೆಯಿತು.