ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಪಾಪಪರಿಹಾರದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಥನವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಮಂತ್ರವನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಎಂಟು ಬಾರಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಜಪಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ, ಭಾರೀ ಪಾಪ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಅರ್ಧ ಫಲ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಸಣ್ಣ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಕೂಡ ಇದೇ ನಿಯಮ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರವು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಪಾಪ ಮಾಡಿದವರಿಗೂ ಫಲದ ಅರ್ಧ ಭಾಗ ಮಾತ್ರ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೆ ಇರಬಾರದು—ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹತ್ಯೆ, ಮದ್ಯಪಾನ, ಚಿನ್ನದ ಕಳ್ಳತನ ಮುಂತಾದ ಭೀಕರ ಪಾಪಗಳಿಗೆ ಇದೇ ನಿಯಮ. ಯಾವುದಾದರೂ ಭಾರೀ ಪಾಪವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮಾಡಿದರೆ—ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಗುರುಪತ್ನಿಯ ಮಿತಿಮೀರಿದ ಅವಮಾನ—ಅವನು ಕಪಿಲಾ ಹಸುವಿನ ಮೂತ್ರವನ್ನು ರುದ್ರಗಾಯತ್ರಿಯ ಜಪದೊಂದಿಗೆ ಸೇವಿಸಬೇಕು. “ಗಂಧದ್ವಾರೆ” ಎಂಬ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಹಸುವಿನ ಹಸಿರು ಎತ್ತು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; “ತೇಜೋಸಿ ಶುಕ್ತಂ” ಎಂಬ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಘೃತವನ್ನು, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳಿದಂತೆ ಸೇವಿಸಬೇಕು. “ಆಪ್ಯಾಯಸ್ವ” ಎಂಬ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಹಾಲನ್ನು, “ದಧಿಕ್ರಾವಣ” ಎಂಬ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಕಪಿಲಾ ಹಸುವಿನ ಹಸಿರು ಮೊಸರನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು. “ದೇವಸ್ಯ ತ್ವಾ” ಎಂಬ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಕುಶದ ಹೂಳಿನಿಂದ ನೀರನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಬಂಗಾರದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಅಘೋರಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು. ಅಥವಾ ತಾಮ್ರ ಅಥವಾ ಕಮಲದ ಎಲೆ ಅಥವಾ ಶುದ್ಧ ಪಲಾಶದ ಎಲೆಗಳಲ್ಲಿ, ಕುಶದ ಹೂಳಿನ ಗುಚ್ಚದೊಂದಿಗೆ, ಎಲ್ಲಾ ವಿಧದ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಬಂಗಾರವನ್ನು ಕೂಡ ಇಡಬೇಕು. ಅವನು ಅಘೋರಮಂತ್ರವನ್ನು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು. ಘೃತ, ಪಾಕ, ಸಮಿಧ, ಎಳ್ಳು, ಜೋಳ, ಅಕ್ಕಿ ಇವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಏಳೇಳು ಬಾರಿ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ದ್ರವ್ಯಗಳು ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ಕೇವಲ ಘೃತದಿಂದಲೇ ಮಾಡಬಹುದು. ಅಘೋರಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಅದೇ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಎಂಟು ದ್ರೋಣ ಘೃತದಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು ಹಾಗೂ ನಂತರ ಪವಿತ್ರತೆ ಸಾಧಿಸಬೇಕು. ಒಂದು ದಿನ ಮತ್ತು ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಶಿವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಕುಶದ ಮಿಶ್ರಿತವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ವಿಧದಿಂದ—even ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹತ್ಯೆ, ಭ್ರೂಣಹತ್ಯೆ, ವೀರಹತ್ಯೆ, ಗುರುಹತ್ಯೆ ಅಥವಾ ಸ್ನೇಹಿತನ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ದ್ರೋಹ ಮಾಡಿದವರು—ಅವರಿಗೂ ಪಾಪಪರಿಹಾರ ಸಾಧ್ಯ. ಕಳ್ಳ, ಚಿನ್ನದ ಕಳ್ಳ, ಗುರುಪತ್ನಿಯ ಅವಮಾನ, ಸದಾ ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡುವವರು, ಅಸ್ಪೃಶ್ಯ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ, ಪರಸ್ತ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ, ವೇದಯಜ್ಞ ನಾಶ ಮಾಡುವವರು, ಹಸುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವರು, ತಾಯಿಯನ್ನೋ ತಂದೆಯನ್ನೋ ಕೊಲ್ಲುವವರು, ದೇವರನ್ನು ಓಡಿಸುವವರು, ಲಿಂಗವನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುವವರು—ಇಂತಹ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ, ದೇಹದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಸಾವಿರಾರು ಪಾಪಗಳಿದ್ದರೂ ಕೂಡ—ಈ ವಿಧವಾಗಿ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮಾಡಿದರೆ, ನೂರಾರು ಜನ್ಮಗಳ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಕೂಡ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಅಘೋರೇಶನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ, ದ್ವಿಜಾತಿಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಪಾಪಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಈಗ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ಮತ್ತೊಂದು ಬ್ರಹ್ಮಚಕ್ರವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ—ಇದನ್ನು ವಿಶ್ವರೂಪ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಲಯ ಮುಗಿದು ಸೃಷ್ಟಿ ಆರಂಭವಾದಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಪುತ್ರರ ಆಶಯದಿಂದ ಪರಮಾತ್ಮನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿದರು. ಅಂದು, ವಿಶ್ವರೂಪವನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಮಹಾ ಶಬ್ದ, ಸರಸ್ವತಿ ದೇವಿ, ಪ್ರಪಂಚದ ಹಾರ ಹಾಗೂ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದವಳಾಗಿ, ವಿಶ್ವಯಜ್ಞೋಪವಿತ ಧಾರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾದಳು. ಅವಳು ವಿಶ್ವಪಗಡಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಳು, ವಿಶ್ವಸುಗಂಧದಿಂದ ಉಡಗಿಸಿದಳು, ಸರ್ವಜನನಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಳು, ಮಹಾಮಧುಮಕ್ಕಳೂ ಆಗಿದ್ದಳು. ಇಂತಹ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪಿತಾಮಹನು ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ಈಶಾನನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದರು. ಸ್ಪಟಿಕದಂತೆ ಶುದ್ಧನಾದ, ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಏಕಾಗ್ರಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಿತಾಮಹನು ಆ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದರು. ಅವರು ಈಶಾನ ದೇವರನ್ನು, ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿನ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಕನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು—“ಓಂ ಈಶಾನಾಯ ನಮಃ; ಮಹಾದೇವಾಯ ನಮಃ” ಎಂದು. “ಈಶಾನಾಯ ನಮಃ, ಜ್ಞಾನಗಳ ಅಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಈಶಾನಾಯ ನಮಃ, ನಂದಿಧ್ವಜಧಾರಿಯೆಲ್ಲರಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ. ಬ್ರಹ್ಮನ ಅಧಿಪತಿಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನಿಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಶಿವ, ಸದಾಶಿವ ಸದಾ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ದೇವಾಧಿದೇವ, ಓಂಸ್ವರೂಪ, ಸದ್ಯೋಜಾತ, ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ; ನಾನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಸದ್ಯೋಜಾತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲೂ ಅನಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲೂ, ಅಥವಾ ಎರಡರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೂ ಇರುವ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಭಾವದ ಮೂಲ, ಸತ್ತ್ವನಾಥ, ಪ್ರಕಾಶಸ್ವರೂಪ, ನನಗೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸು. ವಾಮದೇವ, ಹಿರಿಯವ, ವರಪ್ರದಾತ, ರುದ್ರ, ಕಾಲ, ಪ್ರಮಾಣದಾತ, ವಿಕರಣ, ಕಾಲವರ್ಣ, ಬಲಿಷ್ಠ, ಸದಾ ಬಲಿಷ್ಠ, ನಿನಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ನಮಸ್ಕಾರ. ಬಲವಿನಾಶಕ, ಬಲಿಷ್ಠ, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಜೀವಿಗಳ ನಿಯಂತ್ರಕ, ಉನ್ನತಮನಸ್ಸಿನ ದೇವ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ವಾಮದೇವ, ಶಾಂತ, ಮಹಾತ್ಮ, ಹಿರಿಯ, ಶ್ರೇಷ್ಠ, ರುದ್ರ, ವರಪ್ರದಾತ, ಕಾಲವಿನಾಶಕ, ಮಹಾತ್ಮ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.” ಈ ರೀತಿ ಪಿತಾಮಹನು ಈಶಾನನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಒಂದೇ ಸಲ ಜಪಿಸಿದರೂ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಥವಾ, ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜಾತಿಗಳಿಗೆ ಇದನ್ನು ಪಠಿಸಲು ಮಾಡಿಸಿದರೂ, ಪರಮಗತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಪಿತಾಮಹನು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ, ಪರಮೇಶ್ವರನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾದರು. ಅವರು ಹೇಳಿದರು: “ನಾನು ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನೀನು ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯ?” ಎಂದು. ಆಗ ಪಿತಾಮಹನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ವಿನಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು. ಪರಮೇಶ್ವರನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ರುದ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ನಿನ್ನ ಈ ವಿಶ್ವರೂಪ, ವಿಶ್ವಗೋವು, ಅತ್ಯಂತ ಶುಭಕರವಾದ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿದೆ. ನಾನು ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ, ಪರಮೇಶ್ವರನೇ—ಈ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ದೇವಿಯನ್ನು, ನಾಲ್ಕು ಕಾಲು, ನಾಲ್ಕು ಮುಖ ಹೊಂದಿರುವವಳನ್ನು ಯಾರು?” “ಅವಳನ್ನು ಹೇಗೆ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ—ನಾಲ್ಕು ಕೊಂಬು, ನಾಲ್ಕು ಬಾಯಿ, ನಾಲ್ಕು ದಂತ, ನಾಲ್ಕು ಸ್ತನ, ನಾಲ್ಕು ಕೈ, ನಾಲ್ಕು ಕಣ್ಣು, ವಿಶ್ವರೂಪವಳಾಗಿ? ಅವಳ ಹೆಸರು ಏನು? ವಂಶ ಯಾವದು? ಅವಳು ಯಾರದು? ಅವಳ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಕೃತ್ಯಗಳೇನು?” ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಕೇಳಿದನು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ, ದೇವಾಧಿದೇವನಾದ ನಂದಿಧ್ವಜಿಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಸ್ವಯಂಭುವಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, ಸರ್ವೋತ್ತರ ರಹಸ್ಯವಾದ ಪವಿತ್ರ ಮಂತ್ರಗಳ ಮಹತ್ವವನ್ನು, ಪೋಷಕತ್ವವನ್ನು ಶಿವನು ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.