ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳ ಲೀಲೆಯಿಂದ, ಅವರ ದೇಹಗಳ ವಿಭಜನೆಯ ಮೂಲಕ, ಭಗವಂತನು ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಆದರೆ, ಭಗವಂತನು ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛಿಸದಿದ್ದರೆ, ಇದು ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮಹೇಶ್ವರನು ದಂತವನ್ನು ಧರಿಸದೆ ಇದ್ದರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯೇ ಹೇಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ? ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರನು, ನಾರಸಿಂಹನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಹರಿಯಿಂದ ಹತನಾದನು ಎಂಬುದು ಕೇಳಿಬಂದಿದೆ. ಈಗ ನೀನು ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವನ್ನು ಹೇಗೆ ನಾಶಪಡಿಸಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸು. ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ಪುತ್ರನು ಪ್ರಹ್ಲಾದನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಧರ್ಮಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ, ಸತ್ಯನಿಷ್ಠ, ತಪಸ್ವಿ ಹಾಗೂ ಉತ್ತಮ ಬುದ್ಧಿಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದಲೇ ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನನ್ನು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನನ್ನು, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಮೂಲವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಆದಿಪುರುಷನು, ಪರಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಯಾದ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಅಧಿಪತಿಯಾದ, ಸೃಷ್ಟಿ-ಸ್ಥಿತಿ-ಲಯಗಳ ಕಾರಣನಾದ ಆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ತನ್ನ ಮಗನು ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಶಾಂತವಾಗಿಯೂ, ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿಯೂ ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವು ನಿರಂತರವಾಗಿ "ನಾರಾಯಣಾಯ ನಮಃ! ಗೋವಿಂದಾಯ ನಮಃ!" ಎಂದು ಜಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆಗ, ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುವಾದ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವು, ದುಷ್ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಾ, "ನೀನು ನನನ್ನು ಗುರುತಿಸದೆ, ಮೂರ್ಖ, ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಶಾಶ್ವತ ಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಇದ್ದೀಯೆ," ಎಂದು ಪ್ರಹ್ಲಾದನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. "ಪ್ರಹ್ಲಾದಾ, ಅಯ್ಯೋ ದುರ್ಮತಿಪುತ್ರ, ದ್ವಿಜರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಕಷ್ಟವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವವನೇ! ಯಾರು ಆ ವಿಷ್ಣು? ಯಾರು ಬ್ರಹ್ಮ? ಯಾರು ಇಂದ್ರ? ಯಾರು ವರুণ? ವಾಯು, ಸೋಮ, ಈಶಾನ, ಪಾವಕ—ಯಾರು ನನ್ನ ಸಮಾನರು? ನನ್ನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸು; ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಲ್ಪವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸು." "ಪ್ರಹ್ಲಾದಾ, ನೀನು ಬದುಕು ಬಯಸಿದರೆ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು—ನಿನಗೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಇಚ್ಛೆ ಇದ್ದರೆ ಹೇಳು," ಎಂದು ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವು ಹೇಳಿದರೂ, ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ವಿವೇಕಿಯಾಗಿ, ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೂಡ "ನಾರಾಯಣಾಯ ನಮಃ!" ಎಂದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದನು. ಅಲ್ಲದೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯ ಪುತ್ರರಿಗೆ ಕೂಡ ಆ ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಲಿಸಿದನು. ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ತಾನೇ ಅರಿತುಕೊಂಡ ಆ ಪರಮಾತ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು, ಅದು ಇಂದ್ರಾದಿಗಳಿಗೂ ದುರ್ಲಭವಾದುದಾಗಿದ್ದರೂ, ದೈತ್ಯ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದನು. ತನ್ನ ಮಗನು ತನ್ನ ಆದೇಶವನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವು ದಾನವರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, "ಈ ದುಷ್ಟ ಮಗನು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮರಣಾರ್ಹನು; ನೀವು ಅವನನ್ನು ಹತ್ಯೆಮಾಡಿ," ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ಆ ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನ ದೈತ್ಯನ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ದಾನವರು ಪ್ರಹ್ಲಾದನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು. ಆದರೆ, ಪಾರಿಜಾತಸಾಗರದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವ ಭಗವಂತನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ದೇವತೆಗಳು ದೈತ್ಯರಾಜನ ಮಗನ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ಅಹಂಕಾರವು ಭಗ್ನವಾದಾಗ, ಭಗವಂತನು ನಾರಸಿಂಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ಅವನು ಆ ಪಾಪಿ ದೈತ್ಯನನ್ನು ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಕಣ್ಣುಬೀಸಿ, ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ತೀಕ್ಷ್ಣ ನಖಗಳಿಂದ ಚೂರುಚೂರಾಗಿ ಹರಿದು ಹತ್ಯೆಮಾಡಿದನು. ಆ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಹಾಗೂ ಅವನ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಪಾಪವಿಮೋಚಕನಾದ ಶ್ರೀಹರಿ, ಪ್ರಳಯಕಾಲದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ, ದೈತ್ಯರಾಜನನ್ನು ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಪೀಡಿಸಿದನು. ನಾರಸಿಂಹನ ಭಯಾನಕ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಜಗತ್ತು ಭೀತಿಯಾಯಿತು; ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದವರೆಗೂ ಸ್ಥಿರರಾದವರು ಕಂಪಿಸಿದರು. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಮಹಾನಾಗರು, ಸಿದ್ಧರು ಹಾಗೂ ಸಾಧ್ಯರು—allರೂ, ಹರಿ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಅಸುರರ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಹೊರಟರು. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಹೋದ ನಂತರ, ಆ ನಾರಸಿಂಹ ದೇವರು ಸಾವಿರ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಸಾವಿರ ಕೈಗಳು, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿಯೇ ಕಣ್ಣುಗಳಾಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ಮಾಯಾಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತರಾದನು. ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದವರು, ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳ ಮೇಲೆ ಇದ್ದವರು, ಬ್ರಹ್ಮ, ಸಾಧ್ಯರು, ಯಮ, ಮರುತ್ಗಣಗಳೊಡನೆ ಸೇರಿ ಆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. "ನೀನು ಪರಬ್ರಹ್ಮಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪರಮ, ಎಲ್ಲ ಸಾರಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಸಾರ, ಎಲ್ಲ ಬೆಳಕುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ಪರಮ ಆತ್ಮ, ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ," ಎಂದು ಕೀರ್ತಿಸಿದರು. "ಸ್ಥೂಲ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ನಾದಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿ, ಶುಭಸ್ವರೂಪಿ, ವಾಕ್ಗೋಚರಕ್ಕಿಂತ ದೂರ, ಆಧಾರವಿಲ್ಲದ, ದ್ವೈತಾತೀತ, ಅಶಾಂತಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ಇರುವವನು ನೀನೇ. ಯಜ್ಞಭೋಕ್ತ, ಯಜ್ಞರೂಪ, ಯಜ್ಞಫಲದಾತ, ಮತ್ಸ್ಯ, ಕುರ್ಮ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದವನು ನೀನು. ವರಾಹ, ಸಿಂಹ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಹತ್ಯೆಮಾಡಿದವನು ನೀನು." "ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಶಾಪದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಲೀಲೆಯಿಂದ ಅವತರಿಸಿದವನು ನೀನು; ನಡಯುವದು, ನಡವದದು, ಎಲ್ಲವೂ ನೀನೆ. ನೀನು ವಿಷ್ಣು, ನೀನು ರುದ್ರ, ನೀನೇ ಪಿತಾಮಹ; ನೀನು ಆದಿ, ನೀನು ಅಂತ್ಯ, ನೀನೇ ನಾವು. ನೀನೇ ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಶ್ವ; ಇನ್ನೇನು ಹೇಳುವುದು, ಭಗವಂತಾ? ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ನೀನು ಅನೇಕರಾಗಿ ತೋರುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅಖಂಡ ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪ ನೀನೇ." "ನಿನ್ನನ್ನು ನಾವು ಹೇಗೆ ಸ್ತುತಿಸಬೇಕು, ದೇವತೆಗಳ ದೇವಾ, ಪಶುಪತೇ? ವಿವಿಧ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ, ಭಾವಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರೂ ನೀನು ಸದಾ ಸ್ವಾಮಿಯೇ. ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ನೃಸಿಂಹ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅರ್ಥವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಪುನರ್ಜನ್ಮವನ್ನಾಗಲಿ, ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಆಗಲಿ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ, ಈ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅವನು ವಿಷ್ಣುಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸನ್ಮಾನಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಈ ನಡುವೆ, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನೊಡನೆ ದೇವತೆಗಳು ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ." ಅವರು ಆ ನರರೂಪಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅವನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ವರದಿ ಮಾಡಿದರು. ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರರು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಸ್ವಯಂ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ, ಅವರು ಪರಮ ಕಾರಣವಾದ, ಮಂದರಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಉಮೆಯೊಡನೆ ವಿಹರಿಸುವ ಮಹಾದೇವನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಗಣಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸಿದ್ಧರು, ಅಪ್ಸರಾಸಮೂಹಗಳು ಹಾಗೂ ದೇವತೆಗಳ ಸೇವೆಯಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಭಯದಿಂದ, ಕಂಠವು ನಡುಗುತ್ತಾ, ಭೂಮಿಗೆ ಲಂಬವಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು: "ಕಾಲಾಂತಕನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ರುದ್ರನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಶಿವನಿಗೆ, ಶಂಕರನಿಗೆ, ಶುಭಕರನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಭಯಾನಕ, ಸರ್ವಜೀವಿಗಳ ನಿಯಂತ್ರಕ, ನಮ್ಮ ಶಿವ, ಶರ್ವ, ಶಂಕರ, ದುಃಖಹರನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಆನಂದದಾತ, ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ, ವಿಷ್ಣು, ಬ್ರಹ್ಮ, ಕೊನೆಮಾಡುವವನಾದ ನಿನಗೆ, ಉಮಾಪತಿಯಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಕಂಚುಕೈಯುಳ್ಳ, ಸ್ವರ್ಣಮಯನಾದ ನಿನಗೆ, ಶರ್ವ, ವಿಶ್ವರೂಪ, ಪುರುಷನಾದ ನಿನಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.