ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಶುದ್ಧವಾದ ನೀರನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಮುಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಅವರು ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಮೊದಲನೇ ಹೋಮವನ್ನು ಪ್ರಾಣನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಎರಡನೇ ಹೋಮವನ್ನು ಅಪಾನನಿಗೆ, ಮೂರನೆಯದನ್ನು ವ್ಯಾನನಿಗೆ, ನಾಲ್ಕನೆಯದನ್ನು ಉದಾನನಿಗೆ, ಐದನೆಯದನ್ನು ಸಮಾನನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ "ಸ್ವಾಹಾ" ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ, ಉಳಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸೇವಿಸಬಹುದು; ಮತ್ತೆ ನೀರು ಮುಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಬಾಯಿಯನ್ನು ತೊಳೆದು, ಹೃದಯವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು. ಈ ಪ್ರಾಣಗಳ ಗುಚ್ಛವೇ ಆತ್ಮ, ರುದ್ರನೇ ಆತ್ಮ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಲಯಗೊಳಿಸುವವನು. ಆತ್ಮದ ಪ್ರಾಣನೇ ರುದ್ರ, ಆತನು ತಾನೇ ತನ್ನನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ರುದ್ರನು ಪ್ರಾಣದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಪ್ರಾಣರೂಪ; ಪ್ರಾಣಕ್ಕೂ ರುದ್ರನಿಗೂ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅಮೃತವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. "ಪ್ರಭೋ, ನೀನು ನನ್ನೊಳಗೆ ಶುಭವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸು—ಸ್ವಾಹಾ—ಬ್ರಹ್ಮನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ" ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ಈ ಐದು ಹೋಮಗಳಿಂದ ಶಾಶ್ವತ ಪ್ರಭು ಸಂತೋಷಪಡಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತಾರೆ. "ನೀನು ಪುರನಂತರ್ಯಾಮಿ, ಅಂಗುಷ್ಠಮಾತ್ರನಾದ ಪುರುಷ, ಅಂಗುಷ್ಠದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ಪರಮ ಕಾರಣ," ಎಂದು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. "ನೀನು ಲೋಕಗಳ ಶಾಶ್ವತನಾಥ, ದೇವರಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯನಾದ ರುದ್ರ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೃಷಭ" ಎಂದು ಸ್ತುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. "ನೀನು ಮೃದುವಾಗಿರು, ಈ ಆಹಾರ ನಮ್ಮದು ಆಗಲಿ; ಈ ಅರ್ಪಣೆ ನಿನಗೆ ಸಲ್ಲಲಿ" ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ಗುಣಲಾಭದ ಕುರಿತು ಎಲ್ಲವೂ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಹಿಂದೆ ಬೋಧಿಸಿದ್ದನು; ಪಾಶುಪತ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಯಾವಾಗಲೂ ಬಾಸ್ಮದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು, ಯಾವಾಗಲೂ ಬಾಸ್ಮವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವವನು, ಕೇಳುವವನು ಅಥವಾ ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಕೇಳಿಸುವವನು—ದೈವಿಕ ಅಥವಾ ಪಿತ್ರ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ—ಅವನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಈಗ ನಾನು ಶುದ್ಧಾಚಾರದ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ ಶುದ್ಧಾತ್ಮನು, ಮೃತ್ಯುವಿನ ನಂತರ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಈ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ವೇದ ಸಾರವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ವಾಂಸರಿಗೆ ಬೋಧಿಸಿದ್ದನು. ಶುದ್ಧತೆಗಾಗಿ, ಇದು ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿ; ಇದರಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಪ್ರಯತ್ನಶೀಲನಾದವನು ಋಷಿತ್ವದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ. ಗೌರವ ಮತ್ತು ಅವಮಾನ—ಇವು ಎರಡೂ ಅಮೃತ ಮತ್ತು ವಿಷವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಅವಮಾನವೇ ಅಲ್ಲಿ ಅಮೃತ, ಸತ್ಯ ಗೌರವವೇ ವಿಷ. ಗುರುಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿಯೇ ಒಂದು ವರ್ಷ ವಾಸಿಸಬೇಕು; ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಯಮ ಪಾಲನೆಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಬೇಕು. ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಪರಮ ಜ್ಞಾನಯೋಗವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸದೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು. ಯಾರಾದರೂ ಶುದ್ಧ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನಡೆಯಬೇಕು, ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಶೋಧಿಸಿದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯಬೇಕು, ಸತ್ಯದಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಬೇಕು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧವಾಗಿಡಬೇಕು. ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಮೀನು ತಿನ್ನುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪಾಪ, ಬಟ್ಟಿಯಿಂದ ಶೋಧಿಸದ ನೀರನ್ನು ಒಂದೇ ದಿನ ಕುಡಿಯುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಸಮಾನ. ಶೋಧಿಸದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದರೆ, "ಅಘೋರ" ಮಂತ್ರವನ್ನು ನೂರ ಐದು ಬಾರಿ ಪಠಿಸಬೇಕು; ಆಗ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಅಥವಾ, ಶಂಭುವನ್ನು ಘೃತಾಭಿಷೇಕಾದಿ ಮಹಾಪೂಜೆಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿ, ಮೂರು ಬಾರಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ಶುದ್ಧಿಯಾಗಬಹುದು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಯೋಗಜ್ಞಾನಿಯು ಯಾವಾಗಲೂ ಅತಿಥಿಸತ್ಕಾರ, ಪಿತೃಕಾರ್ಯ ಅಥವಾ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಬಾರದು; ಹೀಗೆಯೇ ಯೋಗಿಯು ಅಹಿಂಸಕನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗಿದೆ. ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಯಾವಾಗಲೂ ಹೊಗೆಯಿಲ್ಲದ ಬೆಂಕಿಯ ಮುಂದೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದವರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಯಾಚಿಸಬೇಕು; ಆದರೆ ಸದಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ. ಇತರರು ಅವನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರೆ ಅಥವಾ ನಿಂದಿಸಿದರೆ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸದೆ ಯೋಗ್ಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಯಾಚಿಸಬೇಕು. ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಸಂಚರಿಸುವ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಯಾಚಿಸಬಹುದು; ಮೊದಲನೆಯದು ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಅದು ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ಎರಡನೆಯದು. ಅದರ ನಂತರ, ಶಿಸ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ, ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹಿಗಳಾದ, ವಿದ್ಯಾವಂತ ಮತ್ತು ಉದಾತ್ತ ಗೃಹಸ್ಥರಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಯಾಚಿಸಬಹುದು. ಇದರ ಹೊರತಾಗಿ, ಪತನವಾಗದವರಿಂದ ಅಥವಾ ದುಷ್ಟರಲ್ಲದವರಿಂದ ಕೂಡ ಭಿಕ್ಷೆ ಯಾಚಿಸಬಹುದು; ವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿ, ಇಂತಹವರಿಂದ ಭಿಕ್ಷೆ ಯಾಚಿಸುವುದು ಕನಿಷ್ಠ ಜೀವನೋಪಾಯ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಭಿಕ್ಷೆ ಯಾಚಿಸುವ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಜೌದ ಗಂಜಿ, ಮೊಸರು, ಹಾಲು, ಜೌ, ಹಣ್ಣು, ಮೂಲಗಳು, ಪಾಕ ಅಥವಾ ರುಚಿಯಿಲ್ಲದ ಹಿಟ್ಟಿನ ರೊಟ್ಟಿ ಇರಬಹುದು. ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಯಾರಾದರೂ ತಿಂಗಳ ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ, ದರ್ಭೆಯ ತುದಿಯಿಂದ ಒಂದು ಹನಿಯಷ್ಟು ನೀರನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಸೇವಿಸಿ, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಯಾಚಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಇತರರನ್ನು ಮೀರಿಸುತ್ತಾನೆ. ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ಮರಣ ಮತ್ತು ನರಕದ ಭಯ ಇರುವವರಿಗೆ, ಇಂತಹ ಭಿಕ್ಷೆ ಯಾಚಿಸುವುದು ಮೋಕ್ಷಪ್ರದಾಯಕವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮೊಸರು, ಹಾಲು ಅಥವಾ ಪ್ರಾಣನಾಶಕಾರಿ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವವರು, ಭಿಕ್ಷಾಪರನ ಪುಣ್ಯದ ಹತ್ತನೇ ಭಾಗಕ್ಕೂ ಅರ್ಹರಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವಾಗಲೂ ಬಾಸ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಲಗಬೇಕು, ಭಿಕ್ಷೆ ಯಾಚಿಸಬೇಕು, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು; ಯಾರು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಪಾಶುಪತವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಎಲ್ಲ ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಚಾಂದ್ರಾಯಣವ್ರತವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಶಕ್ತಿಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಒಂದು, ಎರಡು, ಮೂರು ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ಪರ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಅಪಹರಣವಿಲ್ಲದಿಕೆ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ಅಲೋಭ, ತ್ಯಾಗ—ಇವು ಪಂಚವ್ರತಗಳು; ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಅಹಿಂಸೆಯೇ ಪರಮ. ಕ್ರೋಧವಿಲ್ಲದಿಕೆ, ಗುರುಸೇವನೆ, ಶೌಚ, ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಮಿತ, ನಿರಂತರ ಅಧ್ಯಯನ—ಇವು ನಿಯಮಗಳು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಬೀಜ ಮತ್ತು ಗರ್ಭದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಗುಣಗಳು, ಮತ್ತು ವಸ್ತುಗಳ ಬಂಧನೆ—allವು ಕರ್ಮದಿಂದ ನಿರ್ಧಾರವಾಗುತ್ತವೆ; ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಾನವನಿಗೆ ಹೇಗೆ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಆನೆಗೆ ಹೀಗೆಯೇ. ದೇವತೆಗಳು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ಯಜ್ಞಗಳು ಜಪದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಸಮಾನ; ಜಪದಿಂದ ಜ್ಞಾನ, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ರಾಗದ್ವೇಷರಹಿತ ಧ್ಯಾನ, ಅದನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಮೇಲೆ ಶಾಶ್ವತವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹ, ಶಾಂತಿ, ಸತ್ಯ, ಅಶುದ್ಧಿಯಿಲ್ಲದಿಕೆ, ಮೌನ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೊಡನೆ ಸರಳತೆ, ಇಂದ್ರಿಯಾತೀತ ಜ್ಞಾನ—ಇವು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವರಿಂದ ಶುಭಕರವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ.