ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಮಹರ್ಷಿಗಳೆ, ಲೋಕಬಂಧನದ ಘೋರ ವಿಷದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದೆನು. ಇದು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಮಾರ್ಗ, ಇದರಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದ್ದು, ಪಾಶುಪತ ಯೋಗವನ್ನು ಪರಮೇಶ್ವರನೇ ನಿಮಗೆ ಬೋಧಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಓ ಮಹರ್ಷಿಗಳೆ, ಈ ಪವಿತ್ರ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದು; ಸದಾ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸುವ, ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿಯ ಯೋಗಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇದನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು. ಯಾರು ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರಲ್ಲಿ ಸಂಸಾರಬಂಧನವು ನಾಶವಾಗಿ, ಅವರು ನಿರ್ದ್ವಂದ್ವವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕುಮಾರ ಮತ್ತು ಇತರ ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಧನುರ್ಧರ ಶಿವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು; ಅವರು ಭಯದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪರಮ ದಯಾಳು ಶ್ರೀಮಹಾದೇವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಪರಮೇಶ್ವರನೇ, ನೀನು ಈ ಪರಿಯಾಗಿ ಹಿಮವಂತನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ದೇವಿಯನ್ನು ವಿವಿಧ ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಇದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ವಿವರಿಸಬೇಕು?" ಅವರಿಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ನೀಲಕಂಠನಾದ ಶಿವನು, ಬಾಣವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಹಾಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ದ್ವಿಜರನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬಂಧನ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯು ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಆಗುವುದಲ್ಲ. ಆತ್ಮನು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ; ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಅನುಭವಿಸುವವನು, ಪರಮಾತ್ಮನು ಭೋಕ್ತ—ಇದರಲ್ಲಿ ಭೇದವಿದೆ. ಮಾಯೆಯಿಂದ ಬಂಧಿತನಾದ ಆತ್ಮನು ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಒಳಪಡುತ್ತಾನೆ; ಜ್ಞಾನ, ಧ್ಯಾನ, ಬಂಧನ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿ—all these truly do not pertain to the Self, O twice-born. ಯಾರು ನನ್ನನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಅರಿಯುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ನನ್ನನ್ನು ಅರಿಯುವುದು, ಅದು ಜ್ಞಾನ, ವೇದ, ಪರಂಪರೆ. ಇದು ಸ್ಥಿತಿಪ್ರಜ್ಞತೆ, ನನ್ನ ಸ್ವರೂಪ, ಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಕರ್ಮವೂ ಹೌದು; ಇದೇ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಆದೇಶ, ಇವು ಎರಡು ಜ್ಞಾನಗಳೂ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ. ಇದು ನೈಜ ಸ್ವಭಾವವಲ್ಲ, ಪರಿವರ್ತನೆಯೂ ಅಲ್ಲ; ಈ ಮಾಯೆಯು ರೂಪಾಂತರವಲ್ಲ, ಅದು ವ್ಯಕ್ತವೂ ಅವ್ಯಕ್ತವೂ ಅಲ್ಲ. ಬಹುಕಾಲ ಹಿಂದೆ, ನನ್ನ ಶಾಶ್ವತ ಆದೇಶವು ನನ್ನ ಐದು ಮುಖಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಲೋಕಗಳಿಗೆ ನಿರ್ಭಯತೆಯನ್ನು ನೀಡಿತು. ಆ ಆದೇಶವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡು, ಲೋಕಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ, ನಾನು ಶಿವನು, ಆ ಆದೇಶದ ಮೂಲಕ ಇಡೀ ವಿಶ್ವದ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು." ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿ, ಪರಮೇಶ್ವರನು ಭವಾನಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಭವಾನಿಯು ಕೂಡ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಮಾಯೆಯನ್ನು ತೆಗೆದು ಹಾಕಿದಳು. ಆಗ ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮಾಯೆಯ ಮಲಿನತೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡಿದರು. ಅವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದರು. ಇದರಿಂದ, ಪರಮಪದವೇ ಇದು—ಉಮಾ ಮತ್ತು ಶಂಕರನಲ್ಲಿ ಪರಮಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಭೇದವಿಲ್ಲ. ಇವರು ಈ ದ್ವೈತರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಇರುವರು—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಯಾರು ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿದ್ದು, ಅಸಕ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾನೋ, ಅದು ಪರಮೇಶ್ವರನ ಆದೇಶದಿಂದ. ಆಗ ತಕ್ಷಣವೇ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಕೊಟ್ಯಂತರ ಕರ್ಮಗಳಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ. ಕ್ರಮ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮುಕ್ತಿಯು ಪರಮೇಶ್ವರನ ಇಚ್ಛೆಯಲ್ಲ; ಅವನು ಎಲ್ಲ ವೃದ್ಧಿಯ ಕಾರಣ. ಪರಮೇಶ್ವರನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಇದು ಖಚಿತವಾದ ವಚನ. ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಹುಟ್ಟಿದರೂ, ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಯೌವನದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ವಯಸ್ಸಾದರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಪರಮೇಶ್ವರನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಜೀವಿಗಳು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದರೂ, ಅಂಕುರದಿಂದ, ಸಾಂದ್ರದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದರೂ ಎಲ್ಲರೂ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ದೇವದೇವನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಮತ್ತೇನು ಚಿಂತನೆ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ; ಈ ವಿಶ್ವನಾಥನಾದ ಶಿವನೇ ಬಂಧನ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯ ಕಾರಣ. ಭೂಮಿ, ವಾಯುಮಂಡಲ, ಸ್ವರ್ಗ, ಮಹಲೋಕ, ಪಿತೃಲೋಕ, ತಪೋಲೋಕ, ಸತ್ಯಲೋಕ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳೆಲ್ಲವೂ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ದೇವದೇವನ ರೂಪದೊಂದಿಗೆ, ಅಷ್ಟಪದ ಆವರಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಅರಣ್ಯಗಳು, ಸಾಗರಗಳು, ಎಲ್ಲ ವಾಯುವಿನ ಪ್ರವಾಹಗಳು, ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ಚರಾಚರಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಭವದಿಂದ ಜನಿಸಿದವು; ಅವನೇ ಅವುಗಳ ಆಶ್ರಯ. ಎಲ್ಲವೂ ರುದ್ರನೇ—ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಈ ಜಗತ್ತು, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಎಲ್ಲವೂ ರುದ್ರನೇ. ರುದ್ರನ ಆದೇಶದಿಂದ ಈ ದೇವಿಯು ಸ್ಥಾಪಿತಳಾದಳು; ಅವಳ ಮೂಲಕವೇ ಮುಕ್ತಿಯು ಸಾದ್ಯ—ಅವಳು ಅಂಬಿಕೆ. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಸಿದ್ಧರು—all beings—ಅಂಬಿಕೆಯ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು. ಆ ಸಿದ್ಧರು ಪರಮೇಶ್ವರನೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಸ್ಥಿರರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಇದಾದ ಮೇಲೆ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೆ, ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ಯಾವ ಯೋಗದಿಂದ ಅಣಿಮಾದಿ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಲಾಯಿತು. ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗದ ಯೋಗವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆದಿಯಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಐದು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಮುಂದೆ, ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಏಕೀಭಾವದಿಂದ, ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಅಷ್ಟಾಂಗ ಪದ್ಯತಿಯಲ್ಲಿ ಪದ್ಮಾಸನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಮತ್ತೆ, ಹದಿನಾರು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ, ಹನ್ನೆರಡು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅವಳ ಪತಿಯಾದ ದೇವರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಅಜನ್ಮನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಅಷ್ಟೈಶ್ವರ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅಷ್ಟರೂಪಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆ ಅಷ್ಟರೂದ್ರರು ಮತ್ತೆ ಅರವತ್ತನಾಲ್ಕು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ, ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಅಷ್ಟಗುಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೆ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅಪಾರ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಈ ರೀತಿ ಪಾಶುಪತ ಯೋಗವು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ; ಅಣಿಮಾದಿ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳು, ಮಹರ್ಷಿಗಳೆ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಕರ್ಮಗಳಿಂದಲೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಯೋಗಿಗಳ ಅಷ್ಟವಿಧ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳು ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಇವು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿವೆ—ನೀವು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಅಣಿಮಾ, ಲಘಿಮಾ, ಮಹಿಮಾ, ಪ್ರಾಪ್ತಿ, ಪ್ರಾಕಾಮ್ಯ ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಈಶಿತ್ವ ಎಲ್ಲೆಡೆ—ಎಲ್ಲವೂ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಮೂರು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಐಶ್ವರ್ಯವೆಂದರೆ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳ ಪೂರೈಕೆ. ಇದು ದೋಷಪೂರ್ಣ, ದೋಷರಹಿತ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ; ದೋಷಪೂರ್ಣವೆಂದರೆ ಅದು ಪಂಚಭೂತಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಈ ರೀತಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೆ, ಶಿವನು ಪಾಶುಪತ ಯೋಗದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡವರು ಸಂಸಾರ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.