ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಶ್ರೀಮಹಾದೇವನ ಉಪಾಸನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಗುರುಗಳು ಅವರಿಗೆ ಮಂತ್ರ ಸ್ಥಾಪನೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು. ಅವರು ಹೇಳಿದರು: “ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರಣವವನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು, ‘ನ’ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ‘ಮ’ ಅನ್ನು ಶಿಖರದಲ್ಲಿ, ‘ಶಿ’ಯನ್ನು ಜಟೆಯಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ‘ಕ’ಯನ್ನು ಕವಚವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ‘ಅ’ ಅಕ್ಷರವು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಸಮಾನ, ‘ಯ’ ಎಂಬುದು ಆಯುಧ. ಈ ರೀತಿ ಅಂಗಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗಣೇಶನು, ಮಾತೃಗಳು, ದುರ್ಗಾದೇವಿ, ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನು ಹಾಗೂ ದಿಕ್ಕಿನ ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ದಕ್ಷಿಣಪೂರ್ವದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ನಾಲ್ಕು ಕೋನಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ತೊಡೆಯ ಬುಡದ ಅಂಗುಷ್ಠ ಮತ್ತು ತರ್ಜನಿಯ ತುದಿಗಳಿಂದ ಶುಭ ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾದ ಮುಖವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ‘ರಕ್ಷ’ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಬೇಕು. ಕಂಠಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅಂಗುಷ್ಠದಲ್ಲಿ, ತರ್ಜನಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಬೆರಳುಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅಂಗುಷ್ಠದ ಮೂಲಕ ಕರಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ರೀತಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ, ಶುಭವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯೇ, ಮಂತ್ರವನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ, ಮನುಷ್ಯನು ಶಂಕರನಂತಾಗುತ್ತಾನೆ; ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದ ಪಾಪಗಳೂ ಕೂಡ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ಸ್ಥಾಪನೆಯ ಬಳಿಕ, ಶುದ್ಧ ದೇಹದಿಂದ, ದೃಢವ್ರತದಿಂದ, ಗುರುನಿಂದ ಅನುಗ್ರಹ ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಈಗ ನಾನು ಮಂತ್ರಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದರಿಲ್ಲದೆ ದೈನಂದಿನ ಸಾಧನೆ ಫಲವತ್ತಾಗದು; ಇದರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧನೆ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದೇಶವಿಲ್ಲದೆ, ಯೋಗ್ಯ ಕ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ, ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಶ್ರದ್ಧೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಗುರುಪದೇಶವಿಲ್ಲದೆ, ಅರ್ಪಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಿರಂತರ ಜಪಿಸಿದ ಮಂತ್ರ ಫಲವಿಲ್ಲ. ಆದೇಶದಿಂದ, ಯೋಗ್ಯ ಕ್ರಮದಿಂದ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಅರ್ಪಣೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮಂತ್ರ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಸಫಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಂತ್ರರಹಸ್ಯವನ್ನು ಅರಿತ, ವಿದ್ಯಾವಂತ, ಗುಣಸಂಪನ್ನ, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಗುರುವಿನ ಸಮೀಪ ಹೋಗಬೇಕು. ಶುದ್ಧ ಹೃದಯದಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ದೇಹದಿಂದ, ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಗುರುವನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು. ಶಿಷ್ಯನು ಸದಾ ಗುರುವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ, ರತ್ನ, ಕೃಷಿಭೂಮಿ, ಮನೆ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇದ್ದರೆ, ಆಭರಣ, ವಸ್ತ್ರ, ವಿವಿಧ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮೋಸ ಮಾಡಬಾರದು; ನಂತರ, ದೇವಿಯೇ, ತಾನು ಹಾಗೂ ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಈ ರೀತಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ, ಮೋಸದಿಲ್ಲದೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಗುರುನಿಂದ ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ಗುರು一年 ಕಾಲ ಪೂಜಿಸಿ, ಶಿಷ್ಯನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ವಿನಯದಿಂದ, ಉಪವಾಸದಿಂದ, ಶುದ್ಧತೆಯಿಂದ ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಗುರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, ಸಮುದ್ರತೀರ, ನದಿಯ ದಂಡೆ, ಗೋಶಾಲೆ ಅಥವಾ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ, ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಯೋಗ್ಯ ಕಾಲ, ತಿಥಿ, ನಕ್ಷತ್ರ, ಶುಭಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ, ಯಾವ ದೋಷವೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ, ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಿ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಶಿವಪರಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ, ಗುರುನು, ‘ಶಿವನು ಸದಾ ಇರಲಿ, ಶುಭವಾಗಲಿ, ಸೌಂದರ್ಯವಾಗಲಿ, ಪ್ರೀತಿ ಇರಲಿ’ ಎಂದು ಆಶೀರ್ವಾದಿಸಿ, ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ರೀತಿ ಪರಮಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಗುರುನಿಂದ ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಶಿಷ್ಯನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಸಂಕಲ್ಪಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಜಪಿಸಿ, ನಿಯಮಿತ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಸಮಸ್ತ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ, ಸಾವಿರ ಎಂಟು ಬಾರಿ, ಉಪವಾಸದಿಂದ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಪಿಸಿದರೆ ಪರಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು. ಲಕ್ಷ ಅಕ್ಷರಗಳು ಅಥವಾ ಅದರ ನಾಲ್ಕು ಪಟ್ಟು ಜಪಿಸಿದವನು, ಉಪವಾಸದಿಂದ, ನಿಯಮದಿಂದ ಪುರಶ್ಚರಣಾ ಸಾಧಕನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪುರಶ್ಚರಣಾ ಜಪ ಅಥವಾ ನಿತ್ಯಜಪ, ಯಾವುದನ್ನಾದರು ಮಾಡಿದರೂ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಇಚ್ಛಿತ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು. ಯಾರು ಪುರಶ್ಚರಣಾ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ನಿತ್ಯಜಪಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಸಮಾನರು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ; ಅವರು ಸಿದ್ಧರು, ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವವರು, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹಿಗಳೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಆನಂದಕರ ಆಸನವನ್ನು ಹೂಡಿ, ಮೌನದಿಂದ, ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ, ಪೂರ್ವ ಅಥವಾ ಉತ್ತರದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ ಪರಮಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಜಪದ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಶುಭಕರವಾದ ಬೀಜಮಂತ್ರವನ್ನು ನೂರ ಎಂಟು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು. ನಲವತ್ತು ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು; ಇದನ್ನೇ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಾಣಾಯಾಮದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು. ಮನೆಗೆ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ ಸಮಾನ ಫಲ; ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನೂರು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು; ನದಿತೀರದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಪಟ್ಟು; ಶಿವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅನಂತ ಫಲ. ಸಮುದ್ರತೀರ, ಪವಿತ್ರ ಸರೋವರ, ಪರ್ವತ, ದೇವಸ್ಥಾನ, ಎಲ್ಲಾ ತಪೋವನಗಳಲ್ಲಿ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಪುಣ್ಯ. ಶಿವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯನ ಎದುರು, ಗುರುನ ಎದುರು, ದೀಪ, ಹಸು, ನೀರಿನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಜಪವನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಶಂಸಿಸಲಾಗಿದೆ. ಬೆರಳಲ್ಲಿ ಎಣಿಸಿದರೆ ಒಂದರಷ್ಟು ಫಲ; ಬೆರಳರಳಲ್ಲಿ ಎಣಿಸಿದರೆ ಎಂಟು ಪಟ್ಟು; ಪುತ್ರಜೀವ ಫಲಗಳಿಂದ ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು; ಶಂಖ ಅಥವಾ ಮಣಿಗಳಿಂದ ನೂರು ಪಟ್ಟು; ಪವಳದಿಂದ ಸಾವಿರ ಪಟ್ಟು; ಸ್ಫಟಿಕದಿಂದ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ; ಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ಲಕ್ಷಪಟ್ಟು; ಕಮಲಬೀಜದಿಂದ ಹತ್ತು ಲಕ್ಷ; ಚಿನ್ನದಿಂದ ಕೋಟಿ ಪಟ್ಟು; ಕುಶಗಡ್ಡೆ ಅಥವಾ ರುದ್ರಾಕ್ಷಿಯಿಂದ ಅನಂತ ಫಲ. ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಬಾರಿ, ಪೋಷಣೆಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು, ಐಶ್ವರ್ಯಕ್ಕೆ ಮೂವತ್ತು, ವಶೀಕರಣಕ್ಕಾಗಿ ಐವತ್ತು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು. ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ ವಶೀಕರಣ, ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಮೋಹನ, ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ಐಶ್ವರ್ಯ, ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿಯ ಫಲ. ಅಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ, ತರ್ಜನಿಯಿಂದ ಶತ್ರುನಾಶ, ಮಧ್ಯಮೆಯಿಂದ ಐಶ್ವರ್ಯ, ಅನಾಮಿಕೆಯಿಂದ ಶಾಂತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಈ ರೀತಿ, ಗುರುಪದೇಶ, ಮಂತ್ರಸ್ಥಾಪನೆ, ಜಪ, ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಮತ್ತು ಪೂಜೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಗುರುಗಳು ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದರು.