ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಪವಿತ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಶುದ್ಧವಾದ ದೇಹ ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ, ಉಪಾಸಕನು ಮೊದಲು ತನ್ನ ಎರಡು ಕೈಗಳ ಹತ್ತು ಬೆರಳುಗಳ ತುದಿಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ, ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ಬಾಯನ್ನು ಕುಳಿದು, ಸ್ವಚ್ಛನಾಗಿ, ಪೂರ್ವ ಅಥವಾ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಮುಖಮಾಡಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನಂತರ, ಕವಿಯ ನೆನಪು, ಛಂದಸ್ಸು, ದೇವತೆ ಮತ್ತು ಬೀಜಾಕ್ಷರವನ್ನು ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಶಕ್ತಿಯನ್ನು, ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಮತ್ತು ಗುರುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಂತ್ರವನ್ನು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಮಸೆಯುತ್ತಾ, ಪ್ರಣವವನ್ನು ಎರಡೂ ಕರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲಾ ಬೆರಳಿನ ತುದಿ, ಬೆರಳಿನ ಮೂಲ ಭಾಗ ಹಾಗೂ ಮಧ್ಯ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ, ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಬಿಂದುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಜೀವನದ ಪ್ರತಿ ಅವಸ್ಥೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ, ಮೂರು ಮೂಲಗಳಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ, ಪಾದದ ತಳದಿಂದ ತಲೆಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದವರೆಗೆ, ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಈ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ದೇಹವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಪ್ರಣವದಿಂದ ಆವರಿಸಿ, ತಲೆ, ಬಾಯಿ, ಗಂಟಲು, ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಗುಪ್ತಾಂಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಎರಡೂ ಪಾದಗಳು, ಗುಪ್ತಾಂಗ, ಹೃದಯ, ಗಂಟಲು, ಬಾಯಿಯ ಮಧ್ಯಭಾಗ ಮತ್ತು ತಲೆಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಣವ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಹೃದಯ, ಗುಪ್ತಾಂಗ, ಪಾದ, ತಲೆ, ವಾಣಿ ಮತ್ತು ಗಂಟಲು—ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಣವ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಹೀಗಾಗಿ ಅಂಗನ್ಯಾಸವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ನಂತರ, ಪೂರ್ವದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಮೇಲಿನವರೆಗೆ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ 'ನ' ಇತ್ಯಾದಿಯಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಅನಂತರ, ಆರು ಅಂಗಗಳನ್ನು, 'ನಮಃ', 'ಸ್ವಾಹಾ', 'ವಷಟ್', 'ಹೂಂ', 'ವೌಷಟ್', 'ಫಟ್' ಎಂಬ ಅಕ್ಷರಗಳ ಸಹಿತ, ಸರಿಯಾದ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಣವವನ್ನು ಹೃದಯದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ, 'ನ' ಅನ್ನು ತಲೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, 'ಮ' ಅನ್ನು ಕಿರೀಟದಲ್ಲಿ, 'ಶಿ' ಅನ್ನು ಜಟೆಯಲ್ಲಿ, 'ಕ' ಅನ್ನು ಕವಚದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. 'ಅ' ಅನ್ನು ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ, 'ಯ' ಅನ್ನು ಆಯುಧದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಅಂಗಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ ಮೇಲೆ, ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಬೇಕು. ದಕ್ಷಿಣಪೂರ್ವದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ನಾಲ್ಕು ಮೂಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಗಣೇಶ, ಮಾತೃಕೆಯರು, ದುರ್ಗಾ, ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಅಂಗುಷ್ಠ ಮತ್ತು ತರ್ಜನಿಯ ತುದಿಗಳಿಂದ ಶುಭಕರವಾದ ಮುಖವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, 'ರಕ್ಷ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿ ದೇವತೆಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ಗಂಟಲಿನ ಮಧ್ಯಭಾಗ, ಅಂಗುಷ್ಠ, ತರ್ಜನಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಬೆರಳಿನಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ಹಸ್ತಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾದ ಸ್ಥಾಪನೆ, ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹರಣಮಾಡುತ್ತದೆ, ಶುಭವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ರಕ್ಷೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಮಂತ್ರವನ್ನು ಇಂತಹ ಸ್ಥಾಪನೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಭಗ್ಯಶಾಲಿಯೇ, ಶಂಕರನಂತೆ ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದ ಪಾಪ ಕೂಡ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಶುದ್ಧ ದೇಹ ಮತ್ತು ದೃಢ ವ್ರತದೊಂದಿಗೆ, ಗುರುನ ಅನುಗ್ರಹ ಪಡೆದು, ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಈಗ ನಾನು ಮಂತ್ರಗಳ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವು ಇಲ್ಲದೆ ದೈನಂದಿನ ಸಾಧನೆ ಫಲವತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧನೆ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದೇಶವಿಲ್ಲದೆ, ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ನಿಷ್ಠೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಉಪದೇಶವಿಲ್ಲದೆ, ಅರ್ಪಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಜಪಿಸಿದ ಮಂತ್ರ ಫಲವತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದೇಶ, ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮ, ಭಕ್ತಿ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಅರ್ಪಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಮಂತ್ರ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಫಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಗುರುವನ್ನು, ಅಂದರೆ ವೇದಜ್ಞ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು, ಮಂತ್ರಗಳ ಸಾರ ಮತ್ತು ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದ, ಜ್ಞಾನಿಯನ್ನು, ಸದ್ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಬೇಕು. ಹೃದಯ, ವಾಣಿ, ಮನಸ್ಸು, ದೇಹ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಶುದ್ಧಿಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು. ಶಿಷ್ಯನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ, ರತ್ನಗಳು, ಭೂಮಿ, ಮನೆ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಗುರುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಅಲಂಕಾರ, ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ವಿಭಿನ್ನ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಗುರುಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ತನ್ನ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ, ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮೋಸ ಮಾಡಬಾರದು; ನಂತರ ತನ್ನನ್ನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ನಿಷ್ಕಪಟವಾಗಿ, ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಗುರುನಿಂದ ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ಗುರು一年ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಗ, ಶಿಷ್ಯನು ಏಕಾಗ್ರ, ವಿನೀತ, ಉಪವಾಸ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧನಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಗುರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಸಮುದ್ರ ತೀರ, ನದಿಯ ದಂಡೆ, ಗೋಶಾಲೆ ಅಥವಾ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ದೋಷರಹಿತವಾದ, ಶುಭಕರವಾದ ಸ್ಥಳ, ಕಾಲ, ತಿಥಿ, ನಕ್ಷತ್ರ ಅಥವಾ ಸಂಯೋಗದಲ್ಲಿ, ಶುಭವಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ, ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಶಿವಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಗುರುನು ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಛರಿಸಿ, "ಶಿವನು ಇರುತ್ತಾನಾಗಲಿ, ಶುಭವಾಗಲಿ, ಸೌಂದರ್ಯವಾಗಲಿ, ಪ್ರೀತಿ ಇರಲಿ" ಎಂದು ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಗುರುನಿಂದ ಪರಮ ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಸಂಕಲ್ಪಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಜಪಿಸಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಸಾವಿರ ಎಂಟು ಬಾರಿ ಜಪಮಾಡಿ, ಉಪವಾಸದಿಂದ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿರತರಾಗಿ, ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಲಕ್ಷ ಅಕ್ಷರಗಳು ಅಥವಾ ಅದರ ನಾಲ್ಕು ಪಟ್ಟು ಜಪಿಸಿದವರು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸದಿಂದ, ಆತ್ಮ ನಿಯಂತ್ರಣದಿಂದ ಪುರಶ್ಚರಣಾ ಸಾಧಕರು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಪುರಶ್ಚರಣಾ ಜಪವನ್ನೋ ಅಥವಾ ನಿತ್ಯಜಪವನ್ನೋ ಮಾಡಿದವನು ಬೇಗನೆ ಇಚ್ಛಿತ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಯಾವನು ಪುರಶ್ಚರಣಾ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ನಿತ್ಯಜಪದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗುತ್ತಾನೋ ಅವನಿಗೆ ಸಮಾನರು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ; ಅವನು ಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಇತರರಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ, ಆತ್ಮಸಂಯಮಿಯೂ ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಸುಖಕರವಾದ ಆಸನವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಮಾಡಿ, ಮೌನದಿಂದ, ಏಕಾಗ್ರ ಚಿತ್ತದಿಂದ, ಪೂರ್ವ ಅಥವಾ ಉತ್ತರದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಪರಮ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಜಪದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಶುಭಕರವಾದ ಬೀಜಮಂತ್ರವನ್ನು ನೂರ ಎಂಟು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು. ನಾಲ್ವತ್ತು ಸುತ್ತುಗಳ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು; ಇದನ್ನು ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.