ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಏಕೆಂದರೆ, ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಭಕ್ತರು ಶಿವಲಿಂಗ ಪೂಜೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಿಭಿನ್ನ ರತ್ನಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಷಾಢ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತೆಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ ಲಿಂಗವನ್ನು, ಶ್ರಾವಣದಲ್ಲಿ ನೀಲಮಣಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು, ಭಾದ್ರಪದದಲ್ಲಿ ಶುಭಕರವಾದ ಪದ್ಮರಾಗ ರತ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕೆಂದು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆಶ್ವಯುಜ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಗೋದಂತ ರತ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು, ಕಾರ್ತಿಕ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗಶಿರ ಮಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರವಾದ ಪೊವಳದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಆರಾಧನೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಪುಷ್ಯ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ವೈದುರ್ಯ ರತ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು, ಮಾಘದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಕಾಂತ ರತ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು, ಫಾಲ್ಗುನದಲ್ಲಿ ಸುಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಸ್ಫಟಿಕದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಹೊನ್ನಿನ ಪದ್ಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದು ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ. ಅದು ಸಿಗದೆ ಹೋದರೆ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಪದ್ಮ ಅಥವಾ ಕನಿಷ್ಠ ಪದ್ಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ರತ್ನಗಳು ಸಿಗದಿದ್ದರೆ, ಲಿಂಗವನ್ನು ಹೊನ್ನು ಅಥವಾ ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದ ಮಾಡಬಹುದು. ಬೆಳ್ಳಿ ಸಿಗದಿದ್ದರೆ, ತಾಮ್ರ ಅಥವಾ ಇತರ ಲೋಹಗಳಿಂದ ಮಾಡಬಹುದು. ಅಥವಾ ಕಲ್ಲಿನಿಂದ, ಮರದಿಂದ, ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಆಧಾರ ಸಹಿತ, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ, ಅಥವಾ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಕೂಡ ಉಪಯೋಗಿಸಬಹುದು. ಹಿಮಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಶ್ರೀಪತ್ರ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹೊನ್ನಿನ ಪದ್ಮ ಅಥವಾ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಪದ್ಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬಹುದು. ಅಥವಾ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ಹೊನ್ನಿನ ಮಧ್ಯವಿರುವುದನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬಹುದು. ಅದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಬಿಲ್ವಪತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಸಾವಿರ ಪದ್ಮಗಳು ಸಿಗದಿದ್ದರೆ, ಅರ್ಧ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಪದ್ಮಗಳಿಂದ, ಅಥವಾ ಅದರ ಅರ್ಧದಿಂದ, ಅಥವಾ ೧೦೮ ಪದ್ಮಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬಹುದು. ಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೇವಿ ಬಿಲ್ವಪತ್ರದಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದ್ದಾಳೆ, ಅಂಬಿಕಾ ನೀಲೋತ್ಪಲದಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದ್ದಾಳೆ, ಶಣ್ಮುಖನು ಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದ್ದಾನೆ. ಮಹಾದೇವನು ಪದ್ಮದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಶ್ರೀಪತ್ರವನ್ನು ಯಾವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಬಾರದು. ನೀಲೋತ್ಪಲ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಪದ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಕ್ತಪದ್ಮಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಫಲಪ್ರದವಾಗಿವೆ. ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪದ್ಮವು ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಕಪ್ಪು ಅಗರು ಮರದಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾದ ಪದಾರ್ಥವು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಗುಗ್ಗುಳ್ ಮುಂತಾದ ಧೂಪಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಚಂದನವು ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಸುಗಂಧ ಧೂಪಗಳು ಕೂಡ ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತವೆ. ಬಿಳಿ ಅಗರು, ಕಪ್ಪು ಅಗರು ಮತ್ತು ಮೃದುವಾದ ಸೀತಾರೀ ಧೂಪಗಳು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಬಿಳಿ ಅರ್ಕ ಪುಷ್ಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ನೆಲಸಿದ್ದಾನೆ; ಕರ್ಣಿಕಾರ ಪುಷ್ಪದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾ ದೇವಿ ನೆಲಸಿದ್ದಾಳೆ. ಕರವೀರ ಪುಷ್ಪದಲ್ಲಿ ಗಣಾಧ್ಯಕ್ಷ, ಬಕುಲ ಪುಷ್ಪದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನು, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಮಪತ್ರಿಯ ಮಗಳು ನೆಲಸಿದ್ದಾಳೆ. ಆದರೆ, ಯಾರು ಯಾವ ಪುಷ್ಪ, ಧೂಪ, ಮುಂತಾದವುಗಳು ಲಭ್ಯವೋ, ಅವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ದೇವಾಧಿದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನಂತರ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಾಯಸ ಮತ್ತು ಬಹುಪಾಕಗಳನ್ನು, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಶುದ್ಧವಾದ ಅಕ್ಕಿ ಅಥವಾ ಹಸಿರು ಗ್ರಾಂ ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಅರ್ಧ ಅಥವಾ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬಹುದು. ಯಕ್ಷಪುಚ್ಛದ ವಾಲು, ತಾಳೆ ಎಲೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ವಾಲುಗಳನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲ ಶುಭಕರವಾದ ದಾನಗಳನ್ನು, ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ರುದ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹಾಲು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಮೃತೋಪಮಾನವಾದ ಆಹಾರ. ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಜಿಷ್ಣು ಅವರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಆಹಾರಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ. ಅನ್ನದಾನದಿಂದ ಶಂಕರನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಸಂತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆದಕಾರಣ, ದೇವರನ್ನು ಅನ್ನದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಾಣ ಅನ್ನದಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದೆ; ತೃಪ್ತಿ ಅರ್ಪಣದಲ್ಲಿ ಇದೆ; ಉಪಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ವಾಯುವು ಸ್ವಯಂ ನೆಲಸಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪಿ, ಜಲಪತಿಯಾದ ಮಹಾದೇವನು ಪರಮ ತತ್ತ್ವಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಶಾಸ್ತ್ರದ ವಿಧಿಯಂತೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ದಿನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳ Siddhige vrata ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಸತ್ಯವಂತಿಕೆ, ಶುದ್ಧತೆ, ದಯೆ, ಶಾಂತಿ, ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ದಾನ—ಇವುಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು. ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಮತ್ತು ಹುಣ್ಣಿಮೆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸವನ್ನೂ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ವರ್ಷಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗೋಧಾನ ಮತ್ತು ಎಮ್ಮೆಯ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಬೇಕು; ವೇದಪಾರಂಗತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭೋಜನ ನೀಡಬೇಕು. ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಶಿವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕು ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಯಾರು ಈ ಮಹಾವ್ರತವನ್ನು ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸತ್ಯವಾಗಿ ತಪಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠರು. ಅವರು ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ, ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಶಿವನ ಪವಿತ್ರ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಮರಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ, ಯಾರಾದರೂ ಈ ಪರಮ ವ್ರತವನ್ನು ಒಂದು ತಿಂಗಳಾದರೂ ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಅಥವಾ, ಯಾರಿಗೆ ಇತರ ವರಗಳು ಬೇಕಾದರೂ, ಒಂದು ವರ್ಷ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಆ ವರಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ನಂತರ ಶಿವನನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ. ದೈವತ್ವ, ಪಿತೃತ್ವ, ದೇವರಲ್ಲಿ ರಾಜತ್ವ, ಅಥವಾ ಗಣಪತಿಯ ಸ್ಥಾನ—ಯಾವುದೇ ಆಸಕ್ತಿ ಇದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದು. ಜ್ಞಾನಾರ್ಥಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು, ಭೋಗಾರ್ಥಿ ಭೋಗವನ್ನು, ಧನಾರ್ಥಿ ಧನವನ್ನು, ಆಯುಷ್ಯಾರ್ಥಿ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಯಾವ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೂ, ಅವನ್ನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೇ ಅನುಭವಿಸಿ, ಒಂದು ತಿಂಗಳ ವ್ರತದಿಂದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ರುದ್ರಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಈ ಶುದ್ಧ, ಪರಮ, ಗುಪ್ತವಾದ ವ್ರತವನ್ನು ವಿಶ್ವನಿರ್ಮಾತೃ ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಸಿದ್ಧರು, ಮನುಷ್ಯರು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾಧರರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಪರಮ ಶಿವನಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ವಿಧಿಯಂತೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಬಂಧು-ಬಳಗದೊಂದಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ‘ವ್ಯಾಪೋಹನ’ ಎಂಬ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಿ, ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಶಿವನನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ವಿಶ್ವನಿರ್ಮಾತೃ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ರಚಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಪಿತಾಮಹನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು. ಈಗ ನಾನು ನಂದಿಯಿಂದ ಮಹಾತ್ಮ ಕುಮಾರನು ಕೇಳಿದ, ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವ, ಶುಭಕರವಾದ ‘ವ್ಯಾಪೋಹನ’ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.