ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಒಮ್ಮೆ ಮಹಾ ಋಷಿಗಳ ಬಳಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳು ಸೇರಿದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಕೇಳಿದ: "ಶಿವನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾದ ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಪೂಜೆ ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು? ಯಾವುದು ಪಾಪ, ಯಾವುದು ಪುಣ್ಯ, ಯಾವುದು ತ್ಯಾಜ್ಯ, ಯಾವುದು ಆಚರಣೀಯ?" ಅವರ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ, ಮಹಾತ್ಮರು ಹೇಳಿದರು: "ಯಾವಾಗಲೂ ಅಭಿಷೇಕ ಮತ್ತು ಸ್ನಾನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಈ ಶುದ್ಧಿಕರಣದ ಫಲವು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುವಷ್ಟು ಮಹತ್ತರವಾಗಿದೆ. ಶಿವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದರ ಫಲವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಶಿವನಿಗಾಗಿ ಹೂವನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸಿದರೂ ಕೂಡ, ಅದು ಸ್ವೀಕಾರ್ಯವಾಗಿದೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ. ಯಾಗಕ್ಕಾಗಿ ಪಶುಬಲಿ, ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ದುಷ್ಟರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುವುದು ಶಾಸ್ತ್ರಪ್ರಮಾಣಿತವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಯೋಗಿಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳು—ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ವಿಧಿ ಅಥವಾ ನಿಷೇಧವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಿಷಿದ್ಧವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ತೊರೆಯಬೇಕು; ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳು ಎಲ್ಲ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನಿರ್ಲಿಪ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಹೆಂಗಸರು ಎಂದಿಗೂ ಹತ್ಯೆಯಾಗಬಾರದು; ಅವಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಗೌರವಿಸಬೇಕು—even if she does sinful acts. ಎಲ್ಲ ಹೆಂಗಸರು ಪವಿತ್ರರು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅತ್ರಿಯ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವರು. ಅತ್ರೇಯ ವಂಶದ ಹೆಂಗಸನ್ನು ಕೊಂದರೆ ಅದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆಯಷ್ಟೇ ಮಹಾಪಾಪ. ಎಲ್ಲ ಹೆಂಗಸರನ್ನೂ—even if sinful—ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಬಾರದು. ಯಾರೂ ಯಾವಾಗಲೂ, ಎಲ್ಲ ಕಡೆ, ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಹೆಂಗಸರನ್ನು ಬಲಿಗೆ ಬಳಸಬಾರದು—even if sinful, ಎಲ್ಲ ವರ್ಣದಲ್ಲೂ. Whether she is ugly or beautiful, or dirty clothed, out of Shiva-bhakti, ಹೆಂಗಸರನ್ನು ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಬಾರದು. ವೇದದ ಹೊರಗಿನ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವವರು, ವೇದ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಗಳಿಂದ ಹೊರಗಿರುವವರು, ಪಾಶಂಡಿಗಳು, ಇವರೊಂದಿಗೆ ದ್ವಿಜರು ಮಾತನಾಡಬಾರದು. ಅವರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು, ನೋಡಬಾರದು; ಅವರನ್ನು ನೋಡುವುದು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡುವಂತೆ. ಇಂತಹವರನ್ನು ರಾಜರು ಮತ್ತು ಇತರರು ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಒಮ್ಮೆ ಧರ್ಮಾತ್ಮರ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಅವನು ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಭಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದವರು, ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ದುಃಖಿ ಮತ್ತು ಕ್ರೂರರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಇದು ಅವರ ಪರಮ ಕಾರಣ. ಆದರೆ ಶಿವನಿಗೆ ಭಕ್ತರಾದವರು, ದೇವಾಧಿದೇವ, ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ಶರಣಾದವರು, ಪುಣ್ಯಶಾಲಿಗಳು; ಅವರು ಲೋಕದ ಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ನಂತರ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಜನರು ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ, ಹೆಂಡತಿಯಲ್ಲಿ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ—even once ಪರಮಾತ್ಮನ ಸತ್ಸಂಗದಿಂದ ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಭಕ್ತಿಗೆ ಒಲಿಯುತ್ತದೆಯಾದರೆ—even ಮಹಾತಪಸ್ವಿಗೂ ಪರಮೇಶ್ವರನ ಲೋಕ ದೂರವಲ್ಲ. ಮಹಾಮುನಿಗಳು ಕೇಳಿದರು: "ಓ ಮಹಾತ್ಮನೇ, ಮನುಷ್ಯರು ದುರ್ಬಲರು, ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯವರು, ಅವರ ಆಯುಷ್ಕಾಲ ಕಲ್ಪದಷ್ಟು ಇದ್ದರೂ ಶಕ್ತಿಯೂ, ಸಂಪತ್ತೂ ಕಡಿಮೆ. ಇಂತಹವರು ಹೇಗೆ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು? ದೇವತೆಗಳು ಸಹ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೂ ಶಿವನನ್ನು ಕಾಣಲಾಗದು ಎಂದರೆ, ಅವರ ಪೂಜೆ ಹೇಗೆ?" ಮಹಾತ್ಮರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು: "ನೀನು ಹೇಳಿದುದು ಸತ್ಯವೇ ಸತ್ಯ. ಆದರೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಪೂಜಿಸಬಹುದು, ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸಂವಾದವೂ ಸಾಧ್ಯ. ಭಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದವರೂ ಸಹ, ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಅವರ ಮನೋಭಾವಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಫಲ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಶುಚಿಯಾಗಿರುವ ದ್ವಿಜನು ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಪ್ರೇತಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಕ್ರೋಧದಿಂದ, ಮೋಹದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಅವನು ದಾನವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಪಾಪಾತ್ಮನು ನಿಷಿದ್ಧ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಯಕ್ಷಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಹಾಡುಗಳಿಗೆ ಆಸಕ್ತನಾದವನು ಗಂಧರ್ವಲೋಕ, ನೃತ್ಯಾಸಕ್ತನಾದವನು ಕೂಡ ಗಂಧರ್ವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಆಸಕ್ತನಾದವನು ಚಂದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅತ್ಯಂತ ಅಧಮನು, ಹೆಂಗಸರು ಹಾಗೂ ಮದ್ಯಪಾನದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾದವನು ರುದ್ರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಸೋಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಗಾಯತ್ರಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಪಿತೃಲೋಕ, ಪ್ರಣವದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ, ವಿಷ್ಣು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ವೈಷ್ಣವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಒಬ್ಬ ದೇವತೆಯೂ ಸಹ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಒಮ್ಮೆ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ರುದ್ರಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆದು ಅಲ್ಲಿಯೇ ರುದ್ರರೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇರುವನು. ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರು ಪೂಜಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ಲಿಂಗವನ್ನು ಶುದ್ಧ ಜಲದಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿ, ದೇವರನ್ನು ಆಸನದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಮಂತ್ರಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಶಂಕರನನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ, ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ಧರ್ಮಜ್ಞಾನದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಕುಳಿರಿಸಬೇಕು. ಓಂ ಎಂಬ ಕಮಲದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ, ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತನಾದ ಶಿವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಅವನಿಗೆ ಪಾದ್ಯ, ಅರ್ಘ್ಯ, ಆಚಮನೀಯ ಜಲವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ, ದಿವ್ಯ ಜಲ, ತುಪ್ಪ, ಹಾಲುಗಳಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು. ಮೊಸರು, ಶುದ್ಧ ಜಲದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಚಂದನ ಹಾಗೂ ಇತರ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ರೋಚನಾ, ದಿವ್ಯ ಹೂವುಗಳು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಬಿಲ್ವಪತ್ರಗಳು, ವಿವಿಧ ಕಮಲ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನೀಲೋತ್ಪಲ, ಕಹ್ಲಾರ, ನದ್ಯಾವರ್ತ, ಮಲ್ಲಿಗೆ, ಚಂಪಕ, ಜಾತಿಪುಷ್ಪ, ಬಕುಲ, ಕರವೀರ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಕೂಡ. ಶಮೀ ಹೂವು, ಬೃಹತ್ ಹೂವು, ಅರಣ್ಯ ಅಗಸ್ತ್ಯ ಹೂವು, ಅಪಾಮಾರ್ಗ, ಕಡಂಬ ಹೂವುಗಳಿಂದಲೂ, ಸುಂದರಾಭರಣಗಳಿಂದಲೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಐದು ವಿಧದ ಧೂಪಗಳಿಂದ, ಮಧುರ ಅನ್ನ, ಮೊಸರು-ಅನ್ನ, ತುಪ್ಪ-ಮಧು ಮಿಶ್ರಿತ ಆಹಾರವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಶುದ್ಧ ಅನ್ನ, ಹಸಿರು ತೊಗರಿ ಅನ್ನ, ಆರು ವಿಧದ ಆಹಾರ, ಅಥವಾ ಐದು ವಿಧದ ತುಪ್ಪದ ಆಹಾರವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬಹುದು. ಅಥವಾ ಒಂದೇ ಆಢಕ ಶುದ್ಧ ಅನ್ನವನ್ನು ರುಚಿಕರವಾಗಿ ಬೇಯಿಸಿ, ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು. ಈಶಾನನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಪುನಃ ಶಂಕರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಈಶಾನ, ಪುರುಷ, ಅಘೋರ, ವಾಮನನ್ನು ಕೂಡ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಸದ್ಯೋಜಾತ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಈ ಐದು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಮಹಾದೇವನು ತೃಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಶಿವಪೂಜೆಗೆ ಬಳಸುವ ಹೂವು-ಪತ್ರದ ಮರಗಳು, ಗೋದಾನಗಳು, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರು—ಇವರು ಪರಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಶಿವ, ರುದ್ರ, ಶರ್ವ, ಭವ, ಅಜಜನ್ಯನನ್ನು—even once ಪೂಜಿಸಿದರೂ ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ. ಪರಮೇಶಾನ, ಭವ, ಶರ್ವ, ಉಮಾಪತಿಯನ್ನ—even ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರೂ ಕೂಡ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದು, ಅಥವಾ ಅವನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೋಡುವುದೂ ಸಹ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ—ಇದು ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಮಹಾತ್ಮರು ಶಿವಪೂಜೆಯ ಮಹಿಮೆ, ಅವನ ಭಕ್ತಿಗೆ ಸಿಗುವ ಫಲ, ಮತ್ತು ಯಾವುದು ಆಚರಣೀಯ, ಯಾವುದು ತ್ಯಾಜ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದರು.