ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಶಿವಲಿಂಗಪುರಾಣದ ಈ ಪವಿತ್ರ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಶಿವಭಗವಂತನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾದ ಗುಹ್ಯವಾದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ, ಯಾರು ರುದ್ರನ ಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ರುದ್ರರೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಥವಾ, ಯಾರು ಮಹೇಂದ್ರಶೈಲ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅದು ರುದ್ರನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರೆ—ಅವರಿಗೆ ಮಹೇಂದ್ರ ಪರ್ವತದಂತೆ ಆಲಯಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಎತ್ತಿನ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜಿತವಾದ ಮಹಾ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಆ ದೇವಾಲಯ ನಿರ್ಮಾಣದ ಫಲವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ: ಯಾರು ಶಿವನ ದಿವ್ಯ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ, ಅಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯ ಅನುಸಾರ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ರುದ್ರರಿಂದ ತಿಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಪುನಃ ಭೂಮಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಇಂದ್ರಿಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ವಿಷದಂತೆ ತ್ಯಜಿಸಿದವರು ಶಿವನೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಜ್ವಾಲಾಮಯವಾದ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಬಂಗಾರದ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವವರು—ಅದು ದ್ರಾವಿಡ, ನಾಗರ, ಕೇಶರ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿರಬಹುದು, ಗೋಪುರ, ಮಂಟಪ, ಚೌಕ ಅಥವಾ ದೀರ್ಘಾಕಾರದ ಆಗಿರಬಹುದು—ಅದರಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೂರಾರು ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆ ದೇವಾಲಯ ಹಳೆಯದಾಗಲಿ, ಬಿದ್ದಾಗಲಿ, ಮುರಿದಾಗಲಿ, çatಿದಾಗಲಿ—ಯಾರು ಅದನ್ನು ಪುನಃ ಮೊದಲಿನಂತೆ ಸುಂದರ ಬಾಗಿಲುಗಳೊಂದಿಗೆ ಪುನರ್ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, whether it is a temple, pavilion, enclosure, or gateway, ಅವರಿಗೆ ಮೂಲ ನಿರ್ಮಾಪಕನಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪುಣ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಶಿವನ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೂ, ಅವನು ಮತ್ತು ಅವನ ಬಂಧುಗಳು ಸ್ವರ್ಗ ಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ; ಅಥವಾ, ರುದ್ರನ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೂ, ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆದವರು ಕೂಡ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನಿಗೆ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮರ, ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಹೇಶನ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವವರು, ಶಿವನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಶ್ರಮಿಸಿ, ಧರ್ಮ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷಕ್ಕಾಗಿ ದೇವಾಲಯ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು; ಆದರೆ, ಯಾರು ಅದನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅವರು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುವಂತಹ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ, ಎಲ್ಲಾ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಪೂರಣವಾಗುತ್ತವೆ. ಮೃದು ಮತ್ತು ಸುಂದರ ಚೀಲದಿಂದ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿದವರು, ಒಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಯಾರು ಶುದ್ಧವಾದ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ, ಸುಗಂಧಿತ ಗೋಮಯದಿಂದ ದೇವಾಲಯದ ಭಿತ್ತಿಗೆ ಲೇಪನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ವರ್ಷಕ್ಕೋಂದು ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಶಿವಲಿಂಗದಿಂದ ಅರ್ಧ ಕೃಷ್ಟದಷ್ಟು ದೂರದೊಳಗಿನ ಶಿವ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಯಾರು ತಮ್ಮ ಜೀವವನ್ನು ತ್ಯಾಗಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಶಿವನೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವಯಂಭೂ, ಬಾಣ, ಅರ್ಷ, ಮಾನವ—ಈ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಮಾಪನವನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಮಾಪನ, ತಪಸ್ವಿಗಳ ನಿವಾಸಕ್ಕೂ, ಗುರು-ಶಿಷ್ಯರಿಗೂ, ರುದ್ರ ಅವತಾರದಲ್ಲೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ; ಮಾನವ ಅವತಾರದಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯನ ಶಿಷ್ಯನಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀ ಪರ್ವತದ ಪವಿತ್ರ ತುದಿಯಲ್ಲಿ, ಯಾರು ತಮ್ಮ ಜೀವವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಶಿವನೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ವಾರಾಣಸಿ, ಅವಿಮುಕ್ತ, ಕೆದಾರ, ಪ್ರಯಾಗ, ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ—ಈ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದವರು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಭಾಸ, ಪುಷ್ಕರ, ಅವಂತಿ, ಅಮರೇಶ್ವರ, ವಾಣಿ ಶಿಖರಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದವರು ಶಿವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಜೀವ ಮತ್ತೆ ಜೀವಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪ, ಮುಕ್ತ ಕೆದಾರ, ಸಂಗಮೇಶ್ವರ—ಈ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದವರು ಶಿವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಶಾಲಂಕ, ಜಂಬುಕೇಶ್ವರ, ಶುಕ್ರೇಶ್ವರ, ಗೋಕಾರ್ಣ, ಭಸ್ಕರೇಶ, ಗುಹೇಶ್ವರ, ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ, ನಂದಿಶ್ವರ—ಈ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದವರು ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಯೋಗ discipline ಮೂಲಕ ದೇಹವನ್ನು ಒಣಗಿಸಿ ಶಿವ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ತ್ಯಜಿಸಿದ ಯೋಗಿ, ಮಾನವ, ದೇವತೆ, ಋಷಿ, ತಪಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರೇ ಆಗಿರಲಿ, ಸ್ವಯಂಭೂ ದೇವತೆಯಲ್ಲೂ, ಶಿವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಶಿವ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹಚ್ಚಿ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಯಾರು ತಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ಅಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಜೀರ್ಣವಾಗುವವರೆಗೆ ಆಹಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಶಿವ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಜೀವ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದವರು ಶಿವನೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಎರಡು ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೂ, ಶಿವ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು ಶಿವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಈ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚನೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಶಿವ ಕ್ಷೇತ್ರದ ದರ್ಶನ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಪ್ರವೇಶ ನೂರರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು, ಸ್ಪರ್ಶ ಮತ್ತು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ನೂರರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಪುಣ್ಯ, ಅಲ್ಲಿನ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪುಣ್ಯ. ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ನೂರರಷ್ಟು, ಮೊಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಾವಿರರಷ್ಟು, ಜೇನುದಲ್ಲಿ ನೂರರಷ್ಟು, ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಅನಂತ ಪುಣ್ಯ, ಸಕ್ಕರೆನಲ್ಲಿ ನೂರರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು. ಶಿವ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಸಮೀಪದ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವರು, ಆಹಾರ ತ್ಯಜಿಸಿ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವರು, ಶಿವ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಶಿವ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಸಮೀಪದ ಎಲ್ಲಾ ನದಿಗಳು ಸುಂದರವಾದವು; ಕೆರೆ, ಬಾವಿ, ತಟಾಕಗಳು ಶಿವನ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವರು, ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶಿವ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವರು, ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದು ರುದ್ರನ ಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ; ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವರು ಗಂಗಾ ಸ್ನಾನದ ಸಮಾನ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಸಾಯಂಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವರು ಶಿವನ ನಿವಾಸವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ. ಪಾಪದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಶಿವನ ಪವಿತ್ರ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವರು—ದ್ವಿಜನು ಮೂರು ಬಾರಿ, ಅಥವಾ ಯಾರಾದರೂ ಒಮ್ಮೆ ಶಿವ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೂ, ಅವರು ಶಿವನೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಈ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚನೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಬಹಳ ಹಿಂದೆ, ಒಂದು ಕಾಡು ಹಂದಿ, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಭಯಗೊಂಡಿತು...