ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಭಕ್ತನು ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ—ಅವನನ್ನು ಭೃಗು ಮುಂತಾದ ಮಹರ್ಷಿಗಳ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಜೀವಿಗಳು ಸುತ್ತುವರಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಪರ್ವತ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಪಾರ್ವತಿಯವರೊಂದಿಗೆ, ವೃಷಧ್ವಜ ಧ್ವಜವನ್ನು ಧರಿಸಿರುವ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಸದಾ ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ, ವಿಷ್ಣು, ಸೋಮ ಮುಂತಾದ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವವನು; ಅವನ ಸುತ್ತಲೂ ಮಾತೃಗಳು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಕೂಡ ಇದ್ದಾರೆ. ಭಕ್ತನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವನು ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞ, ತಪಸ್ಸು, ದಾನ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ, ದೇವಪೂಜೆಗಳಿಂದ ದೊರಕುವ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ದೊರಕುವ ಫಲವು ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಭಕ್ತನು ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಮಹಾಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪುನಃ ಸೃಷ್ಟಿ ಆರಂಭವಾದಾಗ, ಅವನು ಮನುಷ್ಯ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಆಗ ಅವನು ನಗ್ನನಾಗಿ, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳುಳ್ಳವನಾಗಿ, ಬಿಳಿ ವರ್ಣದವನಾಗಿ, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವನಾಗಿ, ಸರ್ಪಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟು ಹಾಕಿಕೊಂಡವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವದೇವನಾದ ಶಿವನನ್ನು ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಕಪ್ಪು ಮತ್ತು ಅಲೆಯುಳ್ಳ ಕೂದಲನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ, ಕಪಾಲವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿರುವ ಮಹಾದೇವನೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಐಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ, ಗಜಾನನನ ಪುತ್ರನಾದ ಗಣೇಶನು, ಅಂಬೆಯೊಂದಿಗೆ, ಯಶಸ್ಸು ನೀಡುವವಳಾದ ದುಸ್ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳ, ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ, ಚಂದ್ರದಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾದ ದೇವಿ ಕೂಡ ಇದ್ದಾಳೆ. ಶಿವನು ಕಾಗೆಯ ರೆಕ್ಕೆಗಳಂತಹ ಕೂದಲನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿರುವನು, ಸರ್ಪಗಳ ಕಿವಿ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿರುವನು; ಸಿಂಹಚರ್ಮವನ್ನು ಮೇಲು ಉಡುಪಾಗಿ, ಜಿಂಕಚರ್ಮವನ್ನು ತೊಟ್ಟಿಯಂತೆ ಧರಿಸಿರುವನು. ಅವನಿಗೆ ತೀಕ್ಷ್ಣ ದಂತಗಳು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವನು, ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಪಾಲವನ್ನು ಎತ್ತಿರುವನು, "ಹುಂ" ಮತ್ತು "ಫಟ್" ಎಂಬ ಘೋಷಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮಹಾ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಹೊರಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಎರಡೂ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಕಮಲಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶಂಖವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ನಗುತ್ತಾ, ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಕಪ್ಪು ಸಾಗರವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾನೆ. ಆತನ ಸುತ್ತಲೂ ಭೂತಗಣಗಳು ಮತ್ತು ಪರಿಕರಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿ, ಭಕ್ತಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಭಕ್ತನು ಎಲ್ಲ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಮಹಾಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅನುಷ್ಠಾನದಿಂದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದವನು, ರುದ್ರರಿಂದ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಪರಮೇಶ್ವರನು ಅರ್ಧನಾರೀಶ್ವರ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸಮನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಕೈಗಳು ವರಪ್ರದ ಮತ್ತು ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ; ತ್ರಿಶೂಲ ಮತ್ತು ಕಮಲವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವನು; ಅವನು ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನು. ಈ ರೀತಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದವನು ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಅನಿಮಾದಿ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಹಾಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದವನೂ ಕೂಡ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ದೇವದೇವರಾದ ಲಕ್ಷುಲೀಶನನ್ನು ಯಾರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೂ ಇದೇ ಫಲ. ಅವನ ಸುತ್ತಲೂ ಶಿಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ಇದ್ದಾರೆ; ವಿವರಣೆಗಾಗಿ ಕೈಯನ್ನು ಎತ್ತಿರುವ ಮಹಾತ್ಮನು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದವನೂ ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಯುಗಗಳ ಕಾಲ ಅಪಾರ ಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಅವನು ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಎಲ್ಲ ಪುರಾತನ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಮರರು ಆಶಿಸುತ್ತಾರೆ—ಮೃತ್ಯುಭೂಮಿಯ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಮುದ್ರೆಗಳ ಗುರುತಿರುವ ದೇವರಿಗೆ. ಮೂವರು ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವರು, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವರು, ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಕೂದಲಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಏಕಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು—all are honored. ಎಡಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಪಾಲವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನ ವರವನ್ನು ಪಡೆದವನು, ವಿಷ್ಣುವಿನ ದೇಹವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ಪರಮೇಶ್ವರನು—ಇವರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದವನು ಭವಸಾಗರದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. "ಓಂ ನಮೋ ನೀಲಕಂಠಾಯ" ಎಂಬ ಎಂಟು ಅಕ್ಷರಗಳ ಪವಿತ್ರ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಯಾರು ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ, ಚಂದನಾದಿ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ, ಭಕ್ತಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ದೇವದೇವನಾದ ಜಲಂಧರಾಂತಕನಿಗೆ, ಸುದರ್ಶನವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ದೇವರಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದವನು ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಜಲಂಧರನನ್ನು ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದವನು ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಸುದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡುವ ದೇವರು, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ ಲಕ್ಷಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಭಕ್ತನಿಂದ ದೃಷ್ಟಿಪೂಜೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದವನು ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ನಿಕುಂಭನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳ ಹಿಂದೆ ನಿಂತಿರುವನು. ಅವನ ಎಡ ಕಾಲನ್ನು ಭದ್ರವಾಗಿ ಇರಿಸಿ, ಪರ್ವತ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಎಡಬದಿಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ತ್ರಿಶೂಲದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಮನೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಸರ್ಪವನ್ನು ಘಂಟೆಯಂತೆ ಕೈಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವನು. ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅಂಧಕನು ಕೈಮುಗಿದು ನಿಂತಿರುವನು; ಈ ರೀತಿ ಯೋಗ್ಯವಾದ ರೂಪವನ್ನು ರೂಪಿಸಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದವನು ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಯಾರು ದೇವದೇವನಾದ ತ್ರಿಪುರಾಂತಕನನ್ನು, ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬಾಣವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೋಮದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಸೃಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಕೂಡ ಶಿವಪುರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರುವರು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಶಂಕರನಂತೆ ಲೀಲಾಸಕ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛೆಯವರೆಗೆ ಮಹಾಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಪರಿಶೀಲಿತ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಗಂಗಾಧರನು, ಸುಖಾಸೀನನಾಗಿ, ಚಂದ್ರಶೇಖರನಾಗಿ, ಗಂಗೆಯೊಂದಿಗೆ, ಎಡ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಅಂಬಿಕೆಯನ್ನು, ಗಣೇಶ, ಸ್ಕಂದ, ಜ್ಯೇಷ್ಠ, ಸುಂದರ ದುರ್ಗಾ, ಭಾಸ್ಕರ, ಸೋಮ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿ, ಮಹೇಶ್ವರಿ, ಕೌಮಾರಿ, ವೈಷ್ಣವಿ, ವಾರಾಹಿ, ವರದಾ, ಇಂದ್ರಾಣಿ, ಚಾಮುಂಡಾ, ವೀರಭದ್ರ ಮತ್ತು ವಿಘ್ನೇಶನೊಂದಿಗೆ—all these deities—ಯಾರು ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಅವರು ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಗ್ನಿರಾಶಿಯಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಲಿಂಗರೂಪವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಶೇಖರನನ್ನು ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದವನು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅದರ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಂಸರೂಪದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು, ವರಾಹರೂಪದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಲಿಂಗದ ಕಡೆಗೆ ಮುಖಮಾಡಿಸಿ, ಲಿಂಗದ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕೈಮುಗಿದು ನಿಂತಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರವಾದ ಮಹಾಲಿಂಗವನ್ನು, ಮಹಾಜಲಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಇಂತಹ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿದವರು ಪರಮ ಪುಣ್ಯವನ್ನು, ಸಾಯುಜ್ಯ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.