ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಒಬ್ಬ ಭಕ್ತನು ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ವಿಧಾನದಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸ್ಕಂದನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ಯಾವುದೆಲ್ಲಾ ಫಲಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದಂತೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರವಾದರೂ ಶುದ್ಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯನು, ದಶಮಿಲಿಯನ್ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿರುವ, ಎಲ್ಲಾ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ, ರುದ್ರಪುತ್ರಿಯರಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಗಾನ ಹಾಗೂ ನೃತ್ಯದಿಂದ ಮೆರೆಯುವ ವಾಯುವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆ ಯೋಗಿ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಲಯದವರೆಗೆ ಶಿವನಂತೆ ಆನಂದದಿಂದ ವಿಹರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆ ಹಾರುವ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಾಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಓಮಾ, ಕೌಮಾರ, ಈಶಾನ, ವೈಷ್ಣವ, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಪತಿ—ಈ ಮಹಾ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಲೋಕಗಳನ್ನು, ಜೊತೆಗೆ ಜನಲೋಕ ಹಾಗೂ ಮಹಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಇಂದ್ರಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿದ ನಂತರ, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇಂದ್ರನಾಗಿ ಭುವರ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೈವಿಕ ಮತ್ತು ಭವ್ಯವಾದ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಅವನು ಮೇರುವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ, ದೇವತೆಗಳ ನಿವಾಸಗಳಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಕಾಲು, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳು, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳು, ಮತ್ತು ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಿಹರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಹರಿ (ವಿಷ್ಣು)ಯನ್ನು ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ, ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು 28 ಕೋಟಿ ರುದ್ರರನ್ನು—allರೂ ಭವ್ಯವಾದ ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ—ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೃದಯದಿಂದ ನೇರವಾಗಿ 25 ರೂಪಗಳಿರುವ ಪುರುಷನನ್ನು, ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು, ಬುದ್ಧಿಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಅಹಂಕಾರ, ಅದರಿಂದ ಸೂಕ್ಷ್ಮಭೂತಗಳು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳು—allವು ಪರಮೇಶ್ವರನ ಲೀಲೆಯಾಗಿದೆ. ಅವನ ಪಾದತಳದಿಂದ ಭೂಮಿ, ಗುಪ್ತಸ್ಥಾನದಿಂದ ನೀರು, ಕುಕುದದಿಂದ ಅಗ್ನಿ, ಹೃದಯದಿಂದ ಸೂರ್ಯ; ಗಂಟಲಿನಿಂದ ಸೋಮ, ಭ್ರೂಮಧ್ಯದಿಂದ ಆತ್ಮ, ತಲೆಯ ಮೇಲಿನಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವಿಧಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಸರ್ವಜ್ಞ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ದೇವರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ ಶಿವನೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಯಜ್ಞೇಶ್ವರನನ್ನು ಮೂರು ಕಾಲು, ಏಳು ಕೈ, ನಾಲ್ಕು ಕೊಂಬು, ಎರಡು ತಲೆಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಅವನು ವೈಷ್ಣವ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ ಯುಗಗಳ ಕಾಲ ಮಹಾಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ನಂತರ ಪುನಃ ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದು ಸರ್ವಯಜ್ಞಗಳ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ನಂದಿಯೊಂದಿಗೆ ಚಂದ್ರಕಲಾಧಾರಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವನು, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಅಶ್ವಮೇಧಯಜ್ಞಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಬೆಳ್ಳಿ ರಥದಲ್ಲಿ, ಘಂಟೆಗಳ ಜಾಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹಾರುವ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಶಿವನ ದೈವಿಕ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ನಂದಿ, ಅಂಬಾ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಪರಿವಾರದೊಂದಿಗೆ ದೇವರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಫಲವನ್ನು ನಾನು ಈಗ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಎತ್ತುಗಳ ಮೂಲಕ ಓಡುತ್ತಿರುವ, ಅಪ್ಸರಾಸಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದಾನವರಿಗೂ ಅಪರೂಪವಾದ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ, ಅವನು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಅಪ್ಸರಾಸ್ತಿ ನೃತ್ಯಮಂಡಲಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವನಾಗಿ, ಅವನು ಶಿವನ ದಿವ್ಯನಗರವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಗಣೇಶತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ದೇವತೆಗಳ ದೇವರನ್ನು, ಪರ್ವತದ ಪುತ್ರಿಯೊಂದಿಗೆ, ಸಾವಿರ ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸರ್ವಜ್ಞನಾಗಿ ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು, ಭೃಗು ಮುಂತಾದ ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ, ಪರ್ವತದ ಪುತ್ರಿಯೊಂದಿಗೆ, ಎತ್ತಿನ ಧ್ವಜವನ್ನು ಹಿಡಿದವನು, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ, ವಿಷ್ಣು, ಸೋಮ ಮತ್ತು ಇತರರಿಂದ ಸದಾ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ, ಮಾತೃಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಅಲ್ಲಿರುವನು. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಫಲವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಅದು ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞ, ತಪಸ್ಸು, ದಾನ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಮತ್ತು ದೇವಪೂಜೆಯಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಫಲಕ್ಕೆ ಸಮಾನ. ಆ ಫಲ ಶತಕೋಟಿಗುಣ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಜೀವಿಗಳ ಲಯವಾಗುವವರೆಗೆ ಮಹಾಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೊಸ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ—ಬಟ್ಟೆಯಿಲ್ಲದೆ, ನಾಲ್ಕು ಕೈ, ಬಿಳಿಯ ಮೈ, ಮೂರು ಕಣ್ಣು, ನಾಗಬಂಧನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿ. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಪಾಲಧಾರಿ, ಕಪ್ಪು ಮತ್ತು ಗಜ್ಜಲ ಕೂದಲಿನ ದೇವರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವನು ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಗಜಪತಿ ಪುತ್ರನಾದ ಪ್ರಭು, ಅಂಬೆಯೊಂದಿಗೆ, ಯಶಸ್ಸಿನ ದಾತ, ಶ್ಯಾಮವರ್ಣ, ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣು, ಮೂರು ಕಣ್ಣು, ಚಂದ್ರಕಲಾಧಾರಿ. ಅವನು ಕಾಗೆಯ ರೆಕ್ಕೆಗಳಂತಹ ಕೂದಲನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ, ಸರ್ಪಕಂಡಲವನ್ನು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ, ಸಿಂಹಚರ್ಮವನ್ನು ಮೇಲಂಗಿಯಾಗಿ, ಚರ್ಮವನ್ನು ವಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಹುಚ್ಚು ಹಲ್ಲು, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಪಾಲವನ್ನು ಎತ್ತಿ, 'ಹುಂ' ಮತ್ತು 'ಫಟ್' ಎಂಬ ಘೋಷವನ್ನು ಕೂಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಹರಡುವನು. ಎರಡೂ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಕಮಲಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶಂಖವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ನಗುತ್ತಾ, ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಕಪ್ಪು ಸಾಗರವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾನೆ. ಭೂತಗಣ ಮತ್ತು ಪರಿವಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವನು, ಎಲ್ಲಾ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಜೀವಿಗಳ ಲಯವಾಗುವವರೆಗೆ ಮಹಾಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪರಿಶೀಲನೆಯ ಮೂಲಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವನು ರುದ್ರರಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಪರಮೇಶ್ವರನು ಅರ್ಧನಾರೀಶ್ವರ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳು, ಅಪೂರ್ವವಾದನು. ವರಪ್ರದ ಮತ್ತು ಅಭಯಮುದ್ರೆಯ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ತ್ರಿಶೂಲ ಮತ್ತು ಕಮಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿ. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವನು ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಮಹಾಸುಖಗಳನ್ನು, ಅನಿಮಾದಿ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಮಟ್ಟಿನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ಸರ್ವಜ್ಞ ಲಕ್ಷುಲೀಶನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದವನು. ಶಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಯಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ, ವಿವರಣೆಗೆ ಕೈಯನ್ನು ಎತ್ತಿದ ಲಕ್ಷುಲೀಶನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವನು ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನೂರು ಯುಗಗಳ ಕಾಲ ಬಹುಸুখಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮುನ್ನಡೆಯ ದೈವಿಕರು, ಅಮರರು ಬಯಸಿದ ಸ್ಥಳ—ಮುದ್ರಾಂಕಿತ ದೇವರಿಗೆ, ಚಿತಾಭಸ್ಮವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿದವರಿಗೆ. ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮೂರು ರೇಖೆ, ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದವರಿಗೆ, ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ—ಅವನ ಕೂದಲಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಏಕಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನು ಧರಿಸಿದವರಿಗೆ—ಅದು ಲಭ್ಯ. ಇಂತಹಶಿವಪೂಜೆಯಿಂದ, ಅವನು ಪರಮ ಧ್ಯೇಯವನ್ನು, ಮಹಾ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಹಾಗೂ ಪರಮ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.