ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಓ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾನು ಹೊರಗೂ ಒಳಗೂ ಭಗವಂತನನ್ನು ಪೂಜ್ಯನಾಗಿ ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಇದೇ ನನ್ನ ವ್ರತ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ವ್ರತವೂ ಹೌದು. ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಶಿವನನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರಕ್ಕೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸದೆ ಇರುವುದೇ ನಷ್ಟ, ದೊಡ್ಡ ದೋಷ, ಮೋಹ, ಮತ್ತು ಜಡತೆ. ಭವನಿಗೆ ಶರಣಾದ ಭಕ್ತರು, ಸದಾ ಭವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವವರು ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸುಂದರವಾದ ಗೃಹಗಳು, ದೈವಿಕ ಆಭರಣಗಳು, ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮತ್ತು ತೃಪ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಷ್ಟು ಸಂಪತ್ತು—all these are the fruits of Shiva’s worship. ಯಾರು ಮಹಾ ಭೋಗಗಳನ್ನೂ ದೇವಲೋಕದ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನೂ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಸದಾ ಮಹೇಶ್ವರನ ಲಿಂಗ ರೂಪವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ನಾಶಮಾಡಿ, ಸುಡಿದ ನಂತರವೂ, deform ಆಗಿರುವ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮಾಲಿಕನಾದ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಅವನಿಗೆ ಪಾಪಗಳು ತಗುಲುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಶಿಲಾಲಿಂಗವನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳೂ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮೊದಲಿಗೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಾಧಿಪತಿಯಾದ ರುದ್ರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ದೇವಾಧಿದೇವನಾದ, ತ್ರಿನೇತ್ರನಾದ ಶಿವನನ್ನು ಆರಾಧನೆಮಾಡಿದರು. ಆ ಕಾಲದಿಂದ ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಪಾಶುಪತ ವ್ರತವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ತಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ಭಸ್ಮದಿಂದ ಲಿಪ್ತಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಭಗವಂತನನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅನಂತರ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಪ್ರತಿ ದೇವತೆಗೆ ಅವರ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನ ಲಿಂಗಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ನೀಡಿದನು. ವಿಷ್ಣು ಸದಾ ನೀಲಮಣಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೆ; ಇಂದ್ರನು ಪವಳದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು; ವಿಶ್ವ್ರವಸಿನ ಪುತ್ರನು ಬಂಗಾರದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೆ. ವಿಶ್ವದೇವರು ಬೆಳ್ಳಿಯ ಲಿಂಗವನ್ನು, ವಸುಗಳು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಲಿಂಗವನ್ನು, ವಾಯು ಹರ್ಪಿತದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು, ಅಶ್ವಿನಿಗಳು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ವರುಣನು ಸ್ಫಟಿಕದ ಲಿಂಗವನ್ನು, ಆದಿತ್ಯರು ತಾಮ್ರದ ಲಿಂಗವನ್ನು, ಚಂದ್ರನು ಅಪೂರ್ವ ಮುತ್ತಿನ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅನಂತನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಮಹಾಸರ್ಪಗಳು ಸುಂದರವಾದ ಪವಳದ ಲಿಂಗವನ್ನು, ದೈತ್ಯರು ಕಬ್ಬಿಣದ ಲಿಂಗವನ್ನು, ಮಹಾತ್ಮರಾದ ರಾಕ್ಷಸರು ಕೂಡ ತಾವು ತಕ್ಕ ಲಿಂಗಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಗುಹ್ಯಕರು ಮೂರು ಲೋಹಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು, ಗಣಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಹಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು, ಚಾಮುಂಡಾ ಮರಳು ಲಿಂಗವನ್ನು, ಮತ್ತು ಮಾತೃಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಲಿಂಗಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೈರೃತಿ ಮರದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೆ; ಯಮನು ಪಚ್ಚೆಮಣಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು; ನೀಲಾದಿ ರುದ್ರರು ಶುಭಕರವಾದ ಭಸ್ಮದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ವೃಕ್ಷದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು, ಗುಹನು ಗೋಮಯದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು, ಋಷಿಗಳು ಕುಶದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಾಮಾದಿ ದೇವಿಯರು ಹೂಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು, ಮನೋನ್ಮನೀ ಸುಗಂಧ ಲಿಂಗವನ್ನು, ಸರಸ್ವತಿ ರುದ್ರನಿಗೆ ರತ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾಳೆ. ದುರ್ಗಾದೇವಿ ಬಂಗಾರದ ಲಿಂಗವನ್ನು, ಮಹಾದೇವನನ್ನು, ವೇದಗಳನ್ನು ದಹಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಪ್ರೇತಾತ್ಮಗಳನ್ನು ಸೀಸದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲಿಂಗಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಿನ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ; ಜಗತ್ತಿನ ಚರಾಚರವು ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವುದು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಲಿಂಗವನ್ನು ಆರು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಅವುಗಳ ವಸ್ತುಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ೪೪ ವಿಭಾಗಗಳಿವೆ. ಮೊದಲದು ಶಿಲಾಜಾತ, ಅದು ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಕಾರ; ಎರಡನೆಯದು ರತ್ನಜಾತ, ಅದು ಏಳು ಪ್ರಕಾರ; ಮೂರನೆಯದು ಲೋಹಜಾತ, ಅದು ಎಂಟು ಪ್ರಕಾರ; ನಾಲ್ಕನೆಯದು ದಾರುಜಾತ, ಅದು ಹದಿನಾರು ಪ್ರಕಾರ; ಐದನೆಯದು ಮೃಣ್ಮಯ (ಮಣ್ಣಿನದು), ಅದು ಎರಡು ಪ್ರಕಾರ; ಆರನೆಯದು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ, ಅದು ಏಳು ಪ್ರಕಾರ. ರತ್ನಜಾತ ಲಿಂಗವು ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಶಿಲಾಜಾತವು ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಲೋಹಜಾತವು ಧನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ದಾರುಜಾತವು ಭೋಗವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಹಾಯಕ. ಮೃಣ್ಮಯ ಲಿಂಗವು ಶುಭಕರ, ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಗಳ ದಾಯಕ, ಶಿಲಾಜಾತವು ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಲೋಹಜಾತವು ಮಧ್ಯಮ. ಬಹುಪರ್ಯಾಯ ಲಿಂಗಗಳಿವೆ, ಒಟ್ಟು ಒಂಬತ್ತು ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಕಾರಗಳಿವೆ. ಅದರ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಾಧಿಪತಿ ವಿಷ್ಣು, ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ರುದ್ರ, ಮಹಾದೇವ, ಪ್ರಣವ, ಸದಾಶಿವನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವರು. ಲಿಂಗದ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಮಹಾದೇವಿಯೆಂದು, ತ್ರೈರೂಪಿಕಾ ಅಂಬಿಕೆಯೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಯಾರು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ದೇವಿಯನ್ನೂ ದೇವರನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ—ಅದು ಶಿಲಾಜಾತವಾಗಿರಲಿ, ರತ್ನಜಾತವಾಗಿರಲಿ, ಲೋಹಜಾತವಾಗಿರಲಿ, ದಾರುಜಾತವಾಗಿರಲಿ, ಮೃಣ್ಮಯವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿರಲಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರೆ ಶುಭ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ದೇವತೆಗಳು, ಕಮಲಗಳು, ಅಗ್ನಿ, ಜಲ, ಧನ—all receive the fruit. ವಿದ್ಯಾಧರರು, ನಾಗರಾಜರು, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಕಿನ್ನರರು—all praise him with ದಿವ್ಯ ಡಮರುಗಳ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ. ಅವನು ಭೂಲೋಕ, ಅಂತರಿಕ್ಷ, ಸ್ವರ್ಗ, ಮತ್ತಿಂತಹ ಮೇಲಿನ ಲೋಕಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಪ್ರಭಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸತ್ಯವನ್ನೂ ಮೀರಿ. ಯಾರು ಲಿಂಗ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಹೊರಬರುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಪರಮ ಪುಣ್ಯಶಾಲಿ. ಶಿಲಾಜಾತ, ರತ್ನಜಾತ, ಲೋಹಜಾತ, ದಾರುಜಾತ, ಮೃಣ್ಮಯ, ತಾತ್ಕಾಲಿಕ—ಎಲ್ಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸಂಪೂರ್ಣ ರೂಪವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕು. ಸ್ಕಂದ ಮಾಸದೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿಧಿ ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಲಿಂಗ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದವನು, ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹಾಲಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದವನು, ಶುಭವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ರುದ್ರನು ಮಾನವ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದರೂ, ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೂ ಜನರು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ನೂರಾರು ಯುಗಗಳ ಕಾಲವೂ ಅವನ ಮಹಿಮೆ ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕು. ಭಗವಂತನ ದೈವಿಕ, ಶುಭಕರ ರೂಪವನ್ನು ಎಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯರೂ ಧ್ಯಾನಿಸಬಹುದು; ಆದರೆ ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅವನು ನಿರಾಕಾರ. ಅವನು ನಿರಾಕಾರ, ಶುದ್ಧ, ಶಾಶ್ವತ. ಅವನು ಹೇಗೆ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದನು? ಈ ಹಿಂದೆ ಕೇಳಿದಂತೆ, ದಯಮಾಡಿ ನಮಗೆ ವಿವರಿಸು.