ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾಯೆಯ ಶಕ್ತಿಯೂ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ನಾರದನ ಮಹಿಮೆಯೂ, ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರ ಅಧರ್ಮವೂ ನನಗೆ ಈಗ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ ಎಂದು ದೇವತೆಗಳೊಳಗಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಪರಸ್ಪರ ಹೇಳಿದರು. ದೇವತೆಗಳೇ, ನಾನು ಈಗ ಮೂರು ನಗರಗಳ ವಿನಾಶವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಮಹಾದೇವನು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ, ಉಪೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ಮಹಾದೇವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ದೇವತೆಗಳು ಆತನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವಿ ಪಾರ್ವತಿ, ಶಿವನನ್ನು ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತಳಾದಳು. ಅವಳು ಆಟದ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಒಂದು ಕಮಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ವೃಷಧ್ವಜನನ್ನು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಹೇಳಿದಳು: “ಪ್ರಭು, ನೋಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಪುತ್ರನು—ಆರು ಮುಖಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.” “ನೋಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಮಗನು—ಪುತ್ರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು—ಮಂಗಳಕರ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿದ್ದಾನೆ: ಕಿರೀಟ, ಬಾಹುಬಂಧ, ಕುಂಡಲ, ಸುಂದರ ಕಂಕಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ನೂಪುರ್, ಗುಪ್ತ ವಸ್ತ್ರ, ಕಟಿಬಂಧ, ಅನೇಕ ಬಂಗಾರದ ಘಂಟೆಗಳು ಹಾಗೂ ಅಶ್ವತ್ಥದ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಕಾಮಧೇನು ಮರದ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ, ಸುಂದರ ಕೂದಲಿನಿಂದ, ಕಮಲದ ವರ್ಣದ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಜಡಿತವಾದ ಹಾರದೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಬಾಹುಬಂಧಗಳಿಂದ ಅವನು ಭೂಷಿತರಾಗಿದ್ದಾನೆ.” “ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ, ಸುಂದರ ತಿಲಕಗಳಿಂದ ಅವನು ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಕೇಸರಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಪುಡಿಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವನ ದೇಹವು ಪವಿತ್ರ ಬಸ್ಮದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಭು, ಅವನ ಮುಖವು ಕಮಲದ ಗುಚ್ಛದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅವನ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಶುಭಕರವಾಗಿವೆ, ವಿವಿಧ ಅಂಜನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ—ಅವನು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿರಲೆಂದು ತಾಯಂದಿರೇ ಅವಕ್ಕೆ ಅಂಜನ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ.” “ಗಂಗೆ, ಕೃತ್ತಿಕಾದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ವಾಹಾದೇವಿಯು ಅವನನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ರೀತಿ ಲೋಕಮಾತೆಯಾದ ಪಾರ್ವತಿಯ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಶಿವನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ಇಶಾನನು, ಸ್ಕಂದನ ಮುಖದ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ, ತೃಪ್ತನಾಗಲಿಲ್ಲ; ದೈತ್ಯರ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗಿದ್ದ ದೇವತೆಗಳ ವಿಷಯವನ್ನು ಅವನು ಮರೆಯುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮಗನ ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾದನು.” ಶಿವನು ಸ್ಕಂದನನ್ನು ಮಡಚಿಕೊಂಡು, ಅವನನ್ನು ವಾಸನೆ ಮಾಡಿ, “ನನ್ನ ಮಗ!” ಎಂದು ನೃತ್ಯಮಾಡಿದನು. ಆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿರುವ ಬಾಲಕ, ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ದೇವರು ಕೂಡ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದನು. ಅವನೊಂದಿಗೆ ಗಣಪತಿಗಳೂ—all ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳೂ—ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು. ಮಹಾದೇವನ ಆದೇಶದಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೆಲ್ಲವೂ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದವು. ಎಲ್ಲ ನಾಗಗಳು, ಇಂದ್ರನ ನೇತೃತ್ವದ ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು. ಗಣಪತಿಗಳು ಸ್ಕಂದನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು, ತಾಯಂದಿರು ಆನಂದಿಸಿದರು. ಗಂಧರ್ವರು, ಕಿನ್ನರರು ಹಾಡಿದರು; ಎಲ್ಲರೂ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಠಿಯನ್ನು ಸುರಿದರು. ಈ ನೃತ್ಯಾಮೃತವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಿ ಪಾರ್ವತಿ, ಪರಮೇಶ್ವರ, ನಂದಿ ಮತ್ತು ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳು ಪರಿಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದರು. ನಂತರ ನಂದಿ, ಷಣ್ಮುಖ ಮತ್ತು ಪರ್ವತರಾಜ ಪುತ್ರಿಯೊಂದಿಗೆ ದೈವಿಕ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಭವನು—ಮೇಘದಂತೆ ರೂಪ ಹೊಂದಿದ್ದವನು—ಮತ್ತೊಂದು ಮೇಘದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುವಂತೆ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಮಹಾದೇವನ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತರು; ಅವರು ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಆತಂಕವಿತ್ತು. ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಗೊಂದಲದಿಂದ ಕೆಲವರು, “ನಾವು ಪಾಪಿಗಳು,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು; ಇನ್ನು ಕೆಲವರು, “ನಾವು ದುರ್ಭಾಗ್ಯವಂತರು,” ಎಂದು ವಿಷಾದಿಸಿದರು. ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿನ ಕೆಲವರು, “ದೈತ್ಯರ ನಾಯಕರು ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು,” ಎಂದರು; ಇನ್ನವರು, “ಇದು ಅವರ ಪೂಜೆಯ ಫಲ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು; ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಈ ನಡುವೆ, ದೇವತೆಗಳ ಅನೇಕ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಕುಂಭೋದರನು ತನ್ನ ದಂಡದಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದನು. ಭಯಪಟ್ಟು ದೇವತೆಗಳು, “ಅಯ್ಯೋ!” ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಾ ಓಡಿದರು; ಕೆಲ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದರು. ಕಶ್ಯಪಾದಿ ಋಷಿಗಳು, ದೇವಾಧಿಪತಿ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, “ಅಯ್ಯೋ, ಇದು ವಿಧಿಯ ಶಕ್ತಿ!” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲ ದ್ವಿಜರು, “ದುರ್ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯ ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ,” ಎಂದು ವಿಷಾದಿಸಿದರು; ಸ್ವಲ್ಪ ಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ “ಶಿವಾಯ ನಮಃ” ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿದರು. ನಂತರ, ಮಹಾದೇವನ ಪ್ರಿಯ ಶಿಷ್ಯನಾದ ಕಪರ್ದಿ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ನಂದಿ—ತ್ರಿಶೂಲ, ಹಾರ, ಗದಾ, ಕುಂಡಲ, ಕಂಕಣ, ಮುದ್ಗರದಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ—ಸುಂದರ ಬಿಳಿ ಎತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ಮಹಾದೇವನ ಆದೇಶದಿಂದ ಹೊರಟನು. ನಂದಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಕುಂಭೋದರನು ಕೂಡ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಜೊತೆಹೋಗಿದನು. ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ನಂದಿ ಎತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಹಾರುವ ಧ್ವಜದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು. ತನ್ನ ಗಣಪತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭವನು, ಮೋಡದಂತೆ ಹತ್ತಿರದ ಹತ್ತು ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ದೂರ, ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿ ಸಾಗಿದನು. ಅ ಆಕರ್ಷಕವಾದ ಬಿಳಿ ಛತ್ರವು ಪರ್ವತದಂತೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಅದರೊಳಗೆ ಶುಭಕರವಾದ ಮುತ್ತಿನ ಹಾರವಿತ್ತು. ಅದು ದೇವರ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯು ಆಕಾಶದಿಂದ ಧರೆಗಿಳಿಯುವಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ನಂತರ ಗಣಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ದೈವಿಕ ಡೊಳ್ಳುಗಳು ಘೋಷಿಸಿದವು. ವಜ್ರಾಯುಧದ ಆದೇಶದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಋಷಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಘೋಷಿಸಿದರು; ಅವರು ಗಣಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಶುಭವಾದ ಪದಗಳಿಂದ, ಇಚ್ಛಿತ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ದೇವತೆಗಳು ಭವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರ ರೋಮಾಂಚನದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು; ವಜ್ರಧಾರಿಯ ಆದೇಶದಿಂದ ದೈವಿಕ ಜೀವಿಗಳು ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದರು. ಆಕಾಶದಿಂದ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯು ನಂದಿಗೆ ಸುರಿಯಿತು; ಆ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸಂತೃಪ್ತನಾದ ನಂದಿ, ಪರಿಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು. ನಂದಿ ಮತ್ತು ಭವನು, ಚಂದ್ರನಿಂದ ಬಂದ ಸುಗಂಧಜಲದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಎತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಅನೇಕ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಕಾಶವು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು; ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾದ ನಂದಿ, ಎತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಿರುವಂತೆ, ದೇವತೆಗಳು, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಉಪೇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ, ಆ ರೂಪದ ನಂದಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಅವರು ಗಣಾಧಿಪತಿಯನ್ನು, ದೇವರಲ್ಲಿ ದೇವನಾದ ಅವನನ್ನು, ಮತ್ತೊಂದು ರುದ್ರನಂತೆ ಸ್ತುತಿಸಿದರು: “ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ನಿಮಗೆ, ರುದ್ರಭಕ್ತನೇ, ಸದಾ ರುದ್ರಸ್ತುತಿ ಮಾಡುವವನೇ! ರುದ್ರಭಕ್ತರ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವನೇ, ಉಗ್ರಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವವನೇ, ಕೂಷ್ಮಾಂಡ ಗಣಾಧಿಪತಿಯಾದ ಯೋಗಿಗಳೇಶ್ವರನೇ, ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ನಿಮಗೆ! ಸದಾ ಶರಣಾಗತಿಯುಳ್ಳವನೇ, ಸರ್ವಜ್ಞನೂ, ದುಃಖ ನಿವಾರಕನೂ, ವೇದಾಧಿಪತಿಯಾದ, ವೇದಗಳಿಂದ ಅರಿಯಬೇಕಾದವನೇ, ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ನಿಮಗೆ! ವಜ್ರಪಾಣಿಯ ವಜ್ರದಂತೆ ಬಲಿಷ್ಠನಾದ, ವಜ್ರದ ಅಲಂಕಾರದಿಂದ ಭೂಷಿತನಾದ, ವಜ್ರಧಾರಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತನಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು!