ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ದೇವತೆಗಳ ದೇವತೆ, ಸತ್ಯರೂಪಿಯಾದ ಮಹಾ ರುದ್ರನು, ಜಗತ್ತಿನ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಂಡನು. ಈ ರುದ್ರನು ಪಶುಪತಿಯಾಗಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧನು; ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಅವನು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ತ್ರಿಪುರ ಎಂಬ ಮೂರು ನಗರಗಳನ್ನು ದಹಿಸಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಜೀವಿಗಳು ಅವನ ಪಶುಗಳಂತೆ ಆಗಿಹೋದರು. ಈ ಮೂಲ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಶುಭ ಕಥೆಯನ್ನು ಯಾರು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅಥವಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಶ್ರುತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಈ ಕಥೆಯ ಸಾರಾಂಶವನ್ನೂ, ವಿವರಗಳನ್ನೂ ನೀನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೀಯ; ಆದರೆ ಪಶುಪತಿ, ಮಹಾದೇವನು ಆ ತ್ರಿಪುರ ನಗರವನ್ನು ಹೇಗೆ ದಹಿಸಿದನು? ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಹೇಗೆ ಪಶುಗಳಾದರು? ಮಾಯೆಯ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಬಲವಾಗದ ನಗರ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿತ್ತು. ಚಿನ್ನದ, ಬೆಳ್ಳಿಯ ಹಾಗೂ ದಿವ್ಯ ಕಬ್ಬಿಣದ ಮೂರು ನಗರಗಳು ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದ್ದವು; ಅವುಗಳನ್ನು ದೇವತೆಗಳ ದೇವರು ದಹಿಸಿದನು ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಭವಗನ ಕಣ್ಣನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ ಆ ಧನ್ಯನು, ಒಂದು ದೇವಬಾಣದಿಂದ ಆ ಮೂರು ನಗರಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಸ್ಮಮಾಡಿದನು? ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಆ ನಗರಗಳು ದಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ; ಆ ನಗರಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಥೆಯೂ, ವರಪ್ರದಾನದ ಕಥೆಯೂ ನಾವು ಹಿಂದೆ ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಈಗ ನೀನು, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನೇ, ಆ ನಗರಗಳ ದಹನದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸು ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಆಗ ಸೂತನು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಥಾಕಾರನು, ವ್ಯಾಸರಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದಂತೆ ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಮೇಲೆ ಬಂದ ಶಾಪದಿಂದ, ಅವು ಮನಸ್ಸು, ವಾಕ್ಯ ಮತ್ತು ಶರೀರದಿಂದ ಉದ್ಭವವಾಗಿದ್ದವು. ತಾರಕಾಸುರನು, ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಎಂಬ ಸ್ಕಂದನಿಂದ ಬಲಾತ್ ಹತ್ಯೆಯಾಗಿದ್ದನು. ಅವನ ಪುತ್ರರಾದ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾಲಿ, ತಾರಕಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ವೀರನಾದ ಕಮಲಾಕ್ಷ—ಈ ಮೂರು ಮಹಾತ್ಮರು, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಾದ ದೈತ್ಯಪುತ್ರರು, ಭಾರೀ ತಪಸ್ಸು ಕೈಗೊಂಡರು. ಅವರು ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಶಾರೀರಿಕ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ತಮ್ಮದೇ ದೇಹವನ್ನು ಪೀಡಿಸಿದರು. ಅವರ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ತೃಪ್ತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ವರಪ್ರದಾತನಾಗಿ, ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ಜೀವಿಯೂ ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಬಾರದು ಎಂಬ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಅವರು ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿ ಮತ್ತೊಂದು ವರವನ್ನು ಕೇಳಿದರು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: “ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ನೀವು ಬೇರೆ ವರವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.” ಆಗ ಆ ದೈತ್ಯರು ಪರಸ್ಪರ ಸಮಾಲೋಚನೆ ಮಾಡಿ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದರು: “ಲೋಕಾಧಿಪತಿಯಾದ ಸ್ವಾಮೀ, ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾವು ಪ್ರಾಚೀನವಾದ ಮೂರು ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ವಾಸಿಸೋಣ.” “ಹजार ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ನಾವು ಒಂದಾಗಿ ಸೇರೋಣ; ಆಗ ಆ ಮೂರು ನಗರಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಲಿ. ಆ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದ ನಗರಗಳನ್ನು ಯಾರು ಒಂದೇ ಬಾಣದಿಂದ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಂದ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ಮರಣವಾಗಲಿ.” ಬ್ರಹ್ಮನು “ತಥಾಸ್ತು” ಎಂದು ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಯಿತು. ನಂತರ ಮಾಯನು ತನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಮೂರು ನಗರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ಒಂದು ಚಿನ್ನದ ನಗರ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಬೆಳ್ಳಿಯ ನಗರ ಮಧ್ಯಂತರದಲ್ಲಿ, ಕಬ್ಬಿಣದ ನಗರ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಚಿನ್ನದ ನಗರ ತಾರಕಾಕ್ಷನಿಗೆ, ಬೆಳ್ಳಿಯದು ಕಮಲಾಕ್ಷನಿಗೆ, ಕಬ್ಬಿಣದದು ವಿದ್ಯುನ್ಮಾಲಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಈ ರೀತಿ ಮೂರು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕೋಟೆಗಳು ನಿರ್ಮಾಣವಾದವು. ಅಲ್ಲಿಯ ಮಾಯನು, ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ದಾನವರಿಂದ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಕಬ್ಬಿಣದ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಯನು ತನ್ನ ಮನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಲ್ಲೇ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಈ ರೀತಿ ದೈತ್ಯರ ಮೂರು ಪ್ರಾಚೀನ, ಬಲಿಷ್ಠ ಕೋಟೆಗಳು ನಿರ್ಮಾಣವಾಯಿತು; ಅವುಗಳು ಮತ್ತೊಂದು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಮೂರು ನಗರಗಳು ನಿರ್ಮಾಣವಾದಾಗ, ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯರು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಾದರು. ಆ ನಗರಗಳು ಕಾಮಧೇನುಗಳಂತಹ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು, ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು ತುಂಬಿದ್ದವು, ವಿವಿಧ ಭವ್ಯ ಭವನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿತ್ತು, ಮುತ್ತುಗಳ ಜಾಲಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಅದು ದಿವ್ಯ ಪ್ರಾಸಾದಗಳಿಂದ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಭವನಗಳಿಂದ, ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿತ್ತು; ಅದನ್ನು ಶುದ್ಧ ಪದ್ಮರತ್ನಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ಮಂದಿರಗಳು, ಎತ್ತರದ ಗೋಪುರಗಳು, ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದವು; ತ್ರಿಪುರವು ಪ್ರತಿ ಕಟ್ಟಡದಿಂದ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗದ ಸ್ತ್ರೀಯರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ರುದ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನagaraಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬಾವಿಗಳು, ಕೆರೆಗಳು, ಹೊಂಡಗಳು, ದೀರ್ಘ ತಟಾಕಗಳು, ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಆನೆಗಳು, ಭವ್ಯ ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ವಿವಿಧ ರೂಪದ ರಥಗಳು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, ಅದ್ಭುತ ಸಭಾಂಗಣಗಳು, ಗೋಪುರಗಳು, ಆಟದ ಸ್ಥಳಗಳು ಇದ್ದವು. ಪ್ರತಿ ಕಡೆ ವೇದ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ವಿವಿಧ ಪಾಠಶಾಲೆಗಳು ಇದ್ದವು; ಅವುಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಗೆಲ್ಲಲಾಗದಂತಹವುಗಳಾಗಿದ್ದವು, ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಮಾಯನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭಕ್ತಿಪೂರ್ಣ ಪತ್ನಿಯರು ಇದ್ದರು; ಅವರು ಮಹಾಪಾತಕ ಮಾಡಿದರೂ ಕೂಡ ಶಂಕರನ ಆರಾಧನೆಯಿಂದ ಪಾಪರಹಿತರಾಗಿದ್ದರು. ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ವೇದ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಯ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರು; ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ದೃಢರಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮಹಾದೇವನ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗಿದ್ದರು; ವಿಶಾಲ ವಕ್ಷಸ್ಥಲ, ಎತ್ತುಗಳಂತಹ ಭುಜಗಳು, ಎಲ್ಲ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಸದಾ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುವವರು, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಕಣ್ಣುಗಳವರು, ಶಾಂತರೂ, ಕ್ರೋಧಿತರೂ, ಕುಂಭಕರ್ಣರು, ಕುರುಡರು ಇದ್ದರು. ಅವರ ಕೂದಲು ನೀಲಿ ಕಮಲದಂತೆ ಗಾಢನೀಲಿ, ಗುಂಡು ಗುಂಡಾಗಿದ್ದು, ನೀಲಿ ಪರ್ವತ ಮತ್ತು ಮೇರುಪರ್ವತದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಅವರ ಧ್ವನಿ ಮೇಘಗುಂಜೆಯಂತೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿತ್ತು; ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಾಯನ ಯೋಧರು ಅವರನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಸದಾ ಯುದ್ಧಪ್ರಿಯರು ಸುತ್ತುವರೆದಿದ್ದರು; ಶಿವನ ಪಾದಾರ್ಚನೆಯಿಂದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಸೂರ್ಯ, ವಾಯು, ಇಂದ್ರನಂತೆ ಬಲಶಾಲಿಗಳಾದ ಧೈರ್ಯವಂತರಾಗಿದ್ದರು. ಆ ನಗರವು ಅತ್ಯಂತ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿತ್ತು.