ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಶಾಕ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿಯೂ ಏಳು ಪರ್ವತಗಳಿವೆ ಎಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳ ಹೆಸರುಗಳು ಉದಯ, ರೈವತ ಮತ್ತು ಶ್ಯಾಮಕ. ಆ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜತ ಎಂಬ ಸುವರ್ಣದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಪರ್ವತವಿದೆ, ಅದು ಅಂಬಿಕೆಗೆ ಸೇರಿದ್ದು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿದೆ. ಅಂಬಿಕೆಯ ಪರ್ವತದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲ ಔಷಧಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಆನಂದದಾಯಕ ಪರ್ವತವಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಕೇಸರಿ ಎಂಬ ಪರ್ವತವಿದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಪುಷ್ಕರ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಶಿಲಾ ಪರ್ವತವಿದೆ, ಅದು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದೆ. ಈ ಮಹಾಪರ್ವತವು ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ಶಿಖರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಪರ್ವತದ ಪೂರ್ವಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತ ಶಿಖರದೊಂದಿಗೆ ನಿಂತಿದೆ. ಈ ಪರ್ವತವು ಐವತ್ತು ಸಾವಿರ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮೂರೊವತ್ತು ಸಾವಿರ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಕೆಳಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿದೆ. ದ್ವೀಪದ ಅರ್ಧವನ್ನು ವಲಯದಂತೆ ಆವರಿಸುವ ಮಾನಸೋತ್ತರ ಎಂಬ ಪರ್ವತ ಕಡಲ ತೀರದ ಬಳಿ ನವಚಂದ್ರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ. ಇದು ಐವತ್ತು ಸಾವಿರ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪರ್ವತದ ಬದಿಗಳು ಸಮಾನವಾಗಿ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿವೆ. ಪಶ್ಚಿಮಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಾನಸ ಎಂಬ ಭೂಧಾರಕ ಪರ್ವತ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಶಿಖರವಾಗಿ, ಅದರ ರೂಪದಿಂದ ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿತವಾಗಿದೆ. ಆ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ರಾಜತ ಮತ್ತು ಮಾನಸ್ಯ ಎಂಬ ಎರಡು ಶುಭ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಪರ್ವತದ ಸುತ್ತಲೂ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿವೆ. ಮಾನಸದ ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಹಾವೀತ ಎಂಬ ಪ್ರದೇಶವಿದೆ, ಒಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಧಾತಕೀಖಂಡ ಎಂಬುದು ಇದೆ. ಪದ್ಮದ್ವೀಪವು ಸುತ್ತಲೂ ಮಧುರ ನೀರು ಮತ್ತು ಮೊಸರಿನ ಸಾಗರದಿಂದ ಆವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅದು ಪುಷ್ಕರ ದ್ವೀಪದ ವಿಸ್ತಾರದಷ್ಟೇ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿದೆ. ವಿಸ್ತಾರ ಮತ್ತು ಪರಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಕರವು ಸಮಾನವಾಗಿದೆ; ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಏಳು ಸಾಗರಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದ್ವೀಪದ ನಂತರದ ಸಾಗರವು ಏಳನೆಯದು; ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದ್ವೀಪಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಗರಗಳ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಪುಷ್ಕರದ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ, ಕ್ರಮವಾಗಿ, ಮಹಾ ಮಧುರ ನೀರಿನ ಸಾಗರವು ಸುತ್ತಲೂ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರಿಂದ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ, ಎರಡು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡ, ಸೊಗಸಾದ ಶಿಲಾ ಭಾಗದಂತೆ ಕಾಣುವ ಮಹಾ ಸುwarna ಭೂಮಿ ಇದೆ, ಇಲ್ಲಿ ಲೋಕಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ. ಆ ಭಾಗದ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ವಲಯದ ಗಡಿಯನ್ನೇ ಸೂಚಿಸುವ ಪರ್ವತವಿದೆ, ಅದು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವೂ ಅಪ್ರಕಾಶಮಾನವೂ ಆಗಿದೆ; ಅದನ್ನು ಲೋಕಾಲೋಕ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಪರ್ವತದ ದೃಶ್ಯ ಮತ್ತು ಅದೃಶ್ಯ ಭಾಗವಿರುವಷ್ಟು ದೂರ ಭೂಮಿಯ ವಿಸ್ತಾರ ಇದೆ; ಅದರ ಎತ್ತರವನ್ನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಯೋಜನಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಲೋಕಾಲೋಕ ಪರ್ವತದ ಅಗಲವೂ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟೇ ಇದೆ; ಪರ್ವತದ ಸಮೀಪದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಚಲಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ದೂರದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಅಂಧಕಾರವಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಲೋಕಾಲೋಕ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ರೀತಿ ಭೂಮಿಯ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸೂರ್ಯದಿಂದ ಭೂಮಿಯ ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದವರೆಗೆ, ಧ್ರುವ ತಾರೆವರೆಗೆ, ಏಳು ಗಾಳಿಯ ವಲಯಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ, ಅವಾಹದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ. ಅವಾಹ, ಪ್ರವಾಹ, ಅನುವಾಹ, ಸಂವಹ, ವಿವಾಹ ಮತ್ತು ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪರಾವಾಹ. ಪರಿವಾಹ ಏಳನೆಯದು; ಈ ಏಳು ಗಾಳಿಯ ವಲಯಗಳಿವೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಮೇಘಗಳು, ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಗುಂಪುಗಳು. ಗ್ರಹಗಳು, ಏಳು ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಧ್ರುವತಾರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನಿಂದ ಧ್ರುವತಾರೆವರೆಗೆ ಹದಿನೈದು ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನಿಂದ ಸೂರ್ಯಮಂಡಲವರೆಗೆ ಲಕ್ಷ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ದೂರವಿದೆ; ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲೆಗೆ ಸೂರ್ಯನ ರಥವು ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿದೆ. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನಿಂದ ಮೇರು ಪರ್ವತವು ಎಂಭತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿದೆ; ಧ್ರುವತಾರೆದಿಂದ ದಶಲಕ್ಷ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಲೋಕವಿದೆ, ಅದು ಲೋಕಗಳ ಮೇಲ್ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಮಹರ್ಲೋಕದಿಂದ ಜನಲೋಕವರೆಗೆ ಎರಡು ಕೋಟಿ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ದೂರವಿದೆ; ಜನಲೋಕದಿಂದ ತಪೋಲೋಕವರೆಗೆ ನಾಲ್ಕು ಕೋಟಿ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರಜಾಪತಿ ಲೋಕದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವರೆಗೆ ಆರು ಕೋಟಿ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರವಿದೆ; ಈ ಏಳು ಪವಿತ್ರ ಲೋಕಗಳು ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏಳು ಅಧೋಲೋಕಗಳು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ನರಕಗಳು ಇವೆ; ಮಾಯಾ ಸೇರಿದಂತೆ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಭಯಾನಕ ನರಕಗಳು ಅಂತ್ಯವಾಗಿವೆ. ಪಾಪಿಗಳು ತಮ್ಮ ಕರ್ಮದ ಪ್ರಕಾರ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ; ಅವಿಚಿ, ರೌರವ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲಾ ನರಕಗಳು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನರಕದಲ್ಲಿ ಐದು ವಿಶೇಷ ನರಕಗಳಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ; ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅದರ ಆವರಣಗಳನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೆ. ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭದ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು, ಅದರ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಪ್ರಪಂಚದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ಸಾವಿರಾರು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳು ಇರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಮೂಲದ್ರವ್ಯವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವುದರಿಂದ—ಮೇಲೆ, ಕೆಳಗೆ, ಎಲ್ಲ ಕಡೆ—ಈ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಲೋಕಗಳು ಇವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಮಹೇಶ್ವರನು; ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳೊಳಗೆ, ಹೊರಗೆ, ಆವರಣಗಳಲ್ಲೂ ಅವನು ಇರುವನು. ಅಂಧಕಾರದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಂಧಕಾರದ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟರೂಪಿಯು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದ್ದಾನೆ—ಇದು ಮಹೇಶನ ಸ್ವರೂಪ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಮಹಾದೇವ. ಬೋಧ್ಯವಲ್ಲದ ಅವನು ಪರಮಾತ್ಮನ ಸಂಪೂರ್ಣ ದೇಹ; ಈ ಅಷ್ಟರೂಪ ಶರ್ವ, ಶಿವ, ಗೃಹಸ್ಥ. ದೈವಿಕ ಪ್ರಕೃತಿ ಅವನ ಪತ್ನಿ; ಸಂತಾನಗಳು ಮಹತ್ ಮತ್ತು ಇತರರು; ಜಾನುವಾರು ಮತ್ತು ಸೇವಕರು ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸುವ ಎಲ್ಲರೂ. ಭಗವಂತನು ಆದಿ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ, ಅನಂತ; ಪ್ರಧಾನದ ಮೂಲಕ ಏಳು, ಪ್ರಧಾನ ರೂಪ, ಹದಿನಾರು ಅಂಗಗಳ ಮಹೇಶ್ವರ, ಅಷ್ಟರೂಪಿಯು—ಅವನೇ. ಅವನ ಆದೇಶದಿಂದ ಭೂಮಿ, ಪರ್ವತಗಳು, ಮೇಘಗಳು, ಸಾಗರಗಳು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಶಕ್ರನ ನೇತೃತ್ವದ ದೇವತೆಗಳು, ದಿವ್ಯಜನರು, ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ. ಯಕ್ಷನನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಲಕ್ಷಣವಿಲ್ಲದೆ, ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು 'ಇದು ಏನು?' ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಯಕ್ಷನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು; ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಇತರರು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದರೂ, ಅದು ಇನ್ನೂ ಕ್ಷೀಣವಾಗಿತ್ತು. ಅಗ್ನಿಯು ಯಕ್ಷನ ಮುಂದೆ ಗಿಡದ ಎಲೆಗೂ ಸುಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಗಾಳಿಯು ಗಿಡದ ಎಲೆಗೂ ಚಲಿಸಲಿಲ್ಲ; ಇಂದ್ರನ ನೇತೃತ್ವದ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ, ಲೋಕಗಳ, ಪರ್ವತಗಳ, ಸಾಗರಗಳ, ದೇವತೆಗಳ ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮನ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.