ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಅಲ್ಲಿ, ಶಿಖರವು ವಿಭಜಿತವಾಗಿದ್ದು, ಶಂಖದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿರುವ ಆ ಸುಂದರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳು ಶಿವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳವೇ, ಯಕ್ಷರಾಧಿಪತಿ ಮಹಾತ್ಮನು ಮತ್ತು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಯಕ್ಷರು, ಮಹಾತ್ಮರು ವಾಸಿಸುವ ಕುಬೇರನ ಕೈಲಾಸ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಭಗವಾನ್ ಭವನು, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಮಹಾ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿದ್ದು, ಆ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಸೋಮನು ತನ್ನ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮಂದಾಕಿನಿ ಎಂಬ ನದಿಯೂ ಇದೆ, ಅದನ್ನು ನಲಿನಿಯೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ನದಿ ಸುಂದರವಾದ ಕುಬೇರನ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ಹರಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ಸುರ್ಣ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಂತಗಳಿವೆ. ಆ ನದಿಯು ಬಂಗಾರದ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅವು ಸುಗಂಧ, ಸ್ಪರ್ಶ ಹಾಗೂ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿವೆ. ನೀಲಮಣಿಯ ಹಾಳುಗಳಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಕಮಲಗಳು, ಸುಗಂಧದಿಂದ ಕೂಡಿವೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಕುಮುದ ಮತ್ತು ಮಹಾಕಮಲಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಯಕ್ಷ, ಗಂಧರ್ವ, ಅಪ್ಸರೆಯರು ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಆ ನದಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಂದಾಕಿನಿ ನದಿಯು ಪವಿತ್ರವೂ ಸುಂದರವೂ ಆಗಿದ್ದು, ದೇವತೆಗಳು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಗಂಧರ್ವ, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಕಿನ್ನರರು ಎಲ್ಲರೂ ಆ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆ ನದಿಯ ಉತ್ತರ ದಡದಲ್ಲಿ, ಶುಭಕರವಾದ ಭವನ ಮಂದಿರವಿದೆ; ಅದು ನೀಲಮಣಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅವಿನಾಶಿ ಶಂಕರನು ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂದಾ ಎಂಬ ಬಂಗಾರದ ನದಿಯ ಪೂರ್ವ ಹಾಗೂ ದಕ್ಷಿಣ ದಡಗಳಲ್ಲಿ, ಸಾವಿರಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಇರುವ, ಮೃಗಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಕಾಡಿದೆ. ನಂದೆಯ ಪಶ್ಚಿಮ ದಡದಲ್ಲಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ವಾಲಿರುವ, ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣುವ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ, ಶಿವನು ತನ್ನ ಪರಿವಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಅಂಬೆಯೊಂದಿಗೆ ವಿಹರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ರುದ್ರಪುರಿ ಎಂಬ ನಗರವಿದೆ; ಅದು ನಾನಾ ರಾಜಮಹಲ್‌ಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಯೂ ಶಿವನು ನೂರಾರು ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅಂಬೆಯೊಂದಿಗೆ ವಿಹರಿಸುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅಂಬೆಯೊಂದಿಗೆ ವಿಹರಿಸುವ ಆ ಸ್ಥಳವೇ ಶಿವನ ವಾಸಸ್ಥಳ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿ ಶರ್ವನಿಗೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮಂದಿರಗಳು ಇವೆ. ಪ್ರತಿ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ, ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ, ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ, ನದಿಗಳ, ಸರೋವರಗಳ ತೀರಗಳಲ್ಲಿ, ಜಲಸಂಗಮಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಾನಗಳಿವೆ. ಅನೇಕ ನದಿಗಳು ಇಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಅವು ಸದಾ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿವೆ, ಶುಭಕರವಾಗಿವೆ, ಸರೋವರಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ಅವು ಅನೇಕ, ಎಣಿಸಲಾಗದಷ್ಟು. ಆ ನದಿಗಳು ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿವೆ, ದಕ್ಷಿಣದ ಬಾಯಿಗಳಿವೆ, ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿವೆ, ಪಶ್ಚಿಮ ಮೂಲಗಳಿಂದ ಹರಿಯುತ್ತವೆ, ಶುದ್ಧವಾಗಿವೆ, ಪ್ರತಿವರ್ಷವೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಆಕಾಶಸಾಗರ, ಸೋಮ ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಆಧಾರ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಮೃತದ ಮೂಲವಾಗಿದೆ. ಅದರಿಂದ ಪವಿತ್ರ ನದಿ ಹರಿದುಬರುತ್ತದೆ; ಅವಳ ನೀರು ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಆಕಾಶದ ಮೂಲಕ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಏಳನೆಯದು, ಗಾಳಿಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾ, ಅಮೃತದ ನೀರನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತದೆ. ಆ ನದಿ ಪ್ರಕಾಶಪुಂಜಗಳ ಹಿಂದೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ, ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯ ದೇವತೆಗಳ ಸೇವೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ. ಚಂದ್ರನು ಹೇಗೆ ದಿನದಿನಕ್ಕೂ ಸುತ್ತುತ್ತಾನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಆ ನದಿಯೂ ಎಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ಉದ್ದದಲ್ಲಿದೆ. ಆ ಮಹಾ ಮೇರುವು ಶ್ರೀಕಂಠನ ಆಟದ ಮೈದಾನವಾಗಿ, ಎಷ್ಟೋ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ಹರಡಿಕೊಂಡಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಶರ್ವನು ಅಂಬೆಯೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ ವಿಹರಿಸಿ, ಆ ಪವಿತ್ರ, ಶುಭಕರವಾದ ನದಿಯು ಮೆರುವನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆ ನದಿಯು ತನ್ನ ನೀರನ್ನು ವಾಯುವಿನಿಂದ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಒಳಗಿನ ಶಿಖರಗಳಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಆ ನದಿ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ದೇವದೇವನ ಆದೇಶದಿಂದ, ಮಹಾಸಾಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಚಿತ್ತರಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳಿಂದ ನೂರಾರು ಸಾವಿರಾರು ನದಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿವೆ; ಅವು ದ್ವೀಪ, ಪರ್ವತ, ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ. ಅನೇಕ ಸಣ್ಣ ನದಿಗಳು ಹರಿಯುತ್ತಿವೆ. ಕೆತುಮಾಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣದವರು, ಗಂಗೆಯ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಹಲಸಿನ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಕಮಲದ ಬಣ್ಣದವರು, ಅವರ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಭದ್ರಾಶ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಚಂದ್ರಕಾಂತಿಯಂತೆ ಬಿಳಿಯಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಕಪ್ಪು ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ, ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ, ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದು, ಶಿವಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿದೆ; ಅವರು ಬಂಗಾರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ರಾಮಣಕದಲ್ಲಿ ಜನರು ಅಡಕೆ ಹಣ್ಣನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಶುದ್ಧ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಶಿವನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದು, ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಐವತ್ತ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಬಂಗಾರದ ವರ್ಣದವರು, ಅತ್ಯಂತ ಧನ್ಯರು, ಬಂಗಾರದ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹನ್ನೊಂದು ಸಾವಿರ ನೂರ ಐವತ್ತು. ಅಷ್ಟೇ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪೀಪಳಿಯ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನುತ್ತಾ, ಬಂಗಾರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ. ಕುರು ದೇಶದಲ್ಲಿ, ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಕುರುಗಳು, ಎಲ್ಲರೂ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು, ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೆ, ಹಾಲನ್ನೇ ಆಹಾರವಾಗಿ ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತಾರೆ, ಚಕ್ರವಾಕ ಪಕ್ಷಿಗಳಂತೆ, ರೋಗ-ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ಸದಾ ಸುಖದಿಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳು, ಹದಿಮೂರು ಸಾವಿರ ನೂರ ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ, ತಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿಯರ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂಭೋಗಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಕುರುಗಳು, ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳು, ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಮಹಾ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ, ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಅಮೃತ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಸದಾ ಚಂದ್ರಕಾಂತ ಮಣಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ, ಸದಾ ಯುವಕರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಕಪ್ಪು ಅಂಗಗಳಿವೆ, ಅವರ ದೇಹವು ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಜಂಬೂದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ, ಕುರುಗಳ ಆ ಭವ್ಯಪ್ರದೇಶವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿಯೇ ಚಂದ್ರಶೇಖರನಾದ ಶಂಭುವಿನ ದಿವ್ಯಮಹಲ್ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ. ಭಾರತಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಮನುಷ್ಯರು ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಫಲದಂತೆ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ; ಅವರಿಗೆ ವಿವಿಧ ಬಣ್ಣಗಳು, ಸೀಮಿತ ದೇಹಗಳು, ದೀರ್ಘ ಆಯುಷ್ಯವಿದೆ. ಅವರು ವಿವಿಧ ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದು, ವಿಭಿನ್ನ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ; ವಿಭಿನ್ನ ಜ್ಞಾನ, ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ದುರ್ಬಲರಾಗಿದ್ದು, ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಖವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಇಂದ್ರದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ಕೇಸೇರು ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿಯೂ, ಕೆಲವರು ತಾಮ್ರದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತವರೊಬ್ಬರು ಗಭಸ್ತಿಮತ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.