ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಅಂದು ದೇವಾದಿದೇವ, ತ್ರಿನೇತ್ರ, ವೃಷಭಧ್ವಜ ಶಿವನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡು, "ಹೇ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸ್ವಾಮಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ? ದಯವಿಟ್ಟು ಆದೇಶ ನೀಡಿ," ಎಂದು ವಿನಯದಿಂದ ಕೇಳಿದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿ, "ನಾವು ಸಮುದ್ರಗಳನ್ನು ಒಣಗಿಸಬೇಕಾ? ಯಮ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹಚರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಬೇಕಾ? ಮರಣದ ತನಯನನ್ನು ಅಥವಾ ಮರಣದೇವನನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲಬೇಕಾ? ಅಥವಾ ಕಮಲಜನನ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನೂ ಮೃಗಗಳಂತೆ ಸಂಹರಿಸಬೇಕಾ?" ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. "ಇಂದ್ರನನ್ನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂಧಿಸಬೇಕಾ? ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ವಾಯುವೊಂದಿಗೆ ಬಂಧಿಸಬೇಕಾ? ಅಥವಾ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕೋಪದಿಂದ ತರಬೇಕಾ?" ಎಂದು ಅವರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು. "ಈ ದಿನ ನಿಮ್ಮ ಆದೇಶದಿಂದ ಯಾರಿಗೆ ಭಯಾನಕ ವಿಪತ್ತು ತರಬೇಕಾ? ಅಥವಾ ಯಾರ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕಾ? ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ," ಎಂದರು. ಈ ರೀತಿ ಮಾತಾಡಿದ ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪಿಗೆ, ಶಿವನು ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಗಣಪತಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿ ಲೋಕಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ. ಏಕೆಂದು ಕೇಳಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ." "ಈ ನಂದಿಯು ನಮ್ಮ ಪುತ್ರನು, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಾಧಿಪತಿಗಳ ಅಧಿಪತಿ. ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನಾಯಕ, ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ವಿಜಯಶಾಲಿ ಸೇನಾಧಿಪತಿ. ನನ್ನ ಆದೇಶದಿಂದ, ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಈ ಮಹಾಯೋಗಿಯನ್ನು, ಮಹಾಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು ಗಣಾಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿ," ಎಂದು ಶಿವನು ಹೇಳಿದರು. ಶಿವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಗಣಪರು ಪರಸ್ಪರ ಸಲಹೆ ಮಾಡಿ, "ಹೌದು, ತಾವು ಹೇಳಿದಂತೆ ಮಾಡೋಣ," ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತರುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಅವರು ನಂದಿಗೆ ದಿವ್ಯ ಆಸನವನ್ನು ತಂದರು. ಆ ಆಸನ ಜಾಂಬುನದ ಚಿನ್ನದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿತ್ತು, ಮೆರು ಪರ್ವತದಂತೆ ಭಾಸವತ್ತಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಮನೋಹರವಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಒಂದೇ ಕಂಬದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಅಲ್ಲ, ಆದರೆ ಘನ ಚಿನ್ನದ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು, ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು. ಅದು ವಜ್ರದ ಕಂಬಗಳಿಂದ, ಘಂಟೆಗಳ ಜಾಲಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿತ್ತು, ಸುಂದರ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಎದುರಿಸಿ ನಿಂತಿತ್ತು. ಆ ಪವಿತ್ರ ಮತ್ತು ಶುಭಾಸನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಅದರೊಳಗೆ ಜೋಡಿಸಿದರು. ಮುಂದೆ ನೀಲಿ ವಜ್ರಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಪಾದಪೀಠವನ್ನು ಇಟ್ಟರು. ಪಾದ ಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ, ಎರಡು ನೀರಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟರು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಶುದ್ಧ ನೀರು ತುಂಬಲಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅದರ ತುದಿಗಳನ್ನು ಕಮಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದರು. ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ, ತಾಮ್ರ, ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ತಂದರು. ಅವೆಲ್ಲವೂ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು. ದೈವಿಕ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಸುಗಂಧಗಳು, ಬಲಯ, ಕಿವೊಲಗಳು, ಕಿರೀಟ, ಹಾರ—all divine ornaments—ಅನ್ನೂ ಒದಗಿಸಿದರು. ಶತ spokes ಇರುವ ಛತ್ರವನ್ನು, ಚಾಮರವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನೇ ನೀಡಿದನು. ಶಂಖಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಚಾಮರವನ್ನು, ಬಂಗಾರದ ಹ್ಯಾಂಡಲ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಚಾಮರವನ್ನು ಒದಗಿಸಿದರು. ಐರಾವತ ಮತ್ತು ಮತ್ತೊಂದು ದಿವ್ಯ ಗಜವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು. ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಚಿನ್ನದ ಕಿರೀಟವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ದೈವಿಕ, ಶುಭ್ರವಾದ ಕಿವೊಲಗಳು, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವಜ್ರಾಯುಧ, ಚಿನ್ನದ ಧಾರೆ, ಎರಡು ಬಲಯಗಳನ್ನು ತಂದರು. ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ವಿಭಿನ್ನ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಗಣಪರು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ತರಲು ವಿಳಂಬವಿಲ್ಲದೆ ಮುಂದಾದರು. ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು, ನಾರಾಯಣನ ನೇತೃತ್ವದವರು, ಋಷಿಗಳು, ಪುಣ್ಯವಂತ ಬ್ರಹ್ಮ, ಒಂಬತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮರು—all gathered. ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳು ತಮ್ಮ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬಂದವು. ಎಲ್ಲರೂ ಬಂದಾಗ, ಪರಮೇಶ್ವರನು ಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಅಗತ್ಯ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವಂತೆ ಆದೇಶಿಸಿದರು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಶಿವನ ಆದೇಶಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಎಲ್ಲ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ನಂತರ ವಿಷ್ಣು, ನಂತರ ಶಕ್ರ, ಲೋಕಪಾಲಕರು ಕೂಡ ಶಿವನ ಆದೇಶದಂತೆ ಗಣಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದರು. ಋಷಿಗಳು, ಪಿತೃಗಳು—all praised. ವಿಷ್ಣು ಕೂಡ ಕೈಮುಗಿದು, ಶಿರಸಿ ಜೋಡಿಸಿ, ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಜಯಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಿದನು. ಅನಂತರ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳೆಲ್ಲ, ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು—all together with ಬ್ರಹ್ಮ, ನಂದಿಯನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪರಮೇಶ್ವರನ ಆದೇಶದಿಂದ ನಂದಿಯ ವಿವಾಹವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು. ಮಾರುತಪುತ್ರಿಯಾದ ಸುಯಶಾ ದೇವಿಯನ್ನು ಅವನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿಸಿದರು. ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಛತ್ರವನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ನೀಡಿದರು, ಮಹಿಳೆಯರ ಗುಂಪುಗಳು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚಾಮರ ಹಿಡಿದು ಅವಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದರು. ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಆ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದಳು, ಅದು ನಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವಳಿಗೆ ಮೀಸಲಾಗಿತ್ತು. ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಹಾರವನ್ನು ದೇವಿಗೆ ಧರಿಸಿದರು; ಹಾಗೆಯೇ, ವೃಷಭಾಧಿಪತಿಗೆ ಬಿಳಿ ಆನೆ, ಸಿಂಹ, ಸಿಂಹಧ್ವಜ—all were given. ರಥ, ಚಿನ್ನದ ಛತ್ರ, ಚಂದ್ರಮಂಡಲದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಪರಸೋಲ್—all were bestowed. "ಇಂದಿಗೂ ಎಲ್ಲ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ನನಗೆ ಸಮಾನರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ," ಎಂದು ಅವನು ಘೋಷಿಸಿದನು. ತನ್ನ ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ನಂದಿ ವೃಷಭವನ್ನು ಏರಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು; ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಶಿವನು ಹೊರಟನು. ಭವಾನಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡು, ಗಣಪರು, ಋಷಿಗಳು, ದೈವಿಕ ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು ಪಾಶುಪತ ಆದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿದರು. ಶಿವನ ಆದೇಶದಿಂದ, ನಂದಿಕೇಶ್ವರನು ಪರ್ವತಜಾಯ ಪತಿಯ ಪರಿಕರನಾಗಿ ಆ ಶುಭ ಪಾಶುಪತ ಆದೇಶವನ್ನು ಅವರಿಗೆ ನೀಡಿದನು. ಆ ಆದೇಶವನ್ನು ಪಡೆದ ಋಷಿಗಳು ಭವನಿಗೆ ಭಕ್ತರಾದರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಯಾರು ಭವನಾಮವನ್ನು ನಮಸ್ಕಾರವಿಲ್ಲದೆ ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪಕ್ಕಿಂತ ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾದ ಪಾಪವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ಪಾಪವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನಮಸ್ಕಾರ adi ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು; ಮೊದಲು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಿವಪದವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು.