ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಇಂದ್ರನು ಮತ್ತು ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೊರಟ ನಂತರ, ಶಿಲಾದ ಎಂಬ ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಭವ ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿ, ತಪಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ಅವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ, ಪರಮವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ನಿರಂತರ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಶಿಲಾದನಿಗೆ, ದಿವ್ಯವಾದ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಕ್ಷಣದಂತೆ ಕಳೆದವು. ಶಿಲಾದನ ದೇಹವು ಪಿಲಿಗೆಯ ಗುಡ್ಡದಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು; ಅನೇಕ ಕೀಟಗಳು, ಮತ್ತು ಸೂಚಿಯಂತೆ ತುದಿಯಿರುವ ಕೆಂಪು ಕೀಟಗಳು ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮಾಂಸ, ರಕ್ತ, ಚರ್ಮ ಎಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಕೇವಲ ಎಲುಬುಗಳು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದ್ದವು; ಅವನು ಗೋಡೆಗೆ ಹೋಲಿದಂತೆ, ಶಂಕರನು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಕಾಮನ ಶತ್ರು ಶಿವನು ತನ್ನ ಹಸ್ತದಿಂದ ಶಿಲಾದನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಶಿಲಾದನ ತಪಸ್ಸಿನ ತೋಟಿಲು ತೊಡೆದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಅವನ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಶಿವನು, ತನ್ನ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ, 'ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. 'ಮಹಾಮತಿಗಳೆ, ಈ ತಪಸ್ಸು ನಿನ್ನಿಗೆ ಯಾವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ? ನಾನು ನಿನ್ನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದ, ಜ್ಞಾನವಂತ ಹಾಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುತ್ರನನ್ನು ಕೊಡುವೆನು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ದೇವರ ಮುಂದೆ ಶಿಲಾದನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಚಂದ್ರವನ್ನು ಆಭರಣವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ ಸೋಮನಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಗದಗದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ದೇವಾ, ದೇವದೇವಾ, ತ್ರಿಪುರ ವಧಕಾ, ಶಂಕರಾ, ನನಗೆ ಅಜನ್ಮ, ಅಮರ ಪುತ್ರನ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.' ಹಿಂದೆ, ಪರಮೇಶ್ವರ ರುದ್ರನು ಶಿಲಾದನ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ವಾರಾ ಶಿಲಾದನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ದ್ವಿಜಾ, ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಂದ, ತಪಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಋಷಿಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಅವತಾರಕ್ಕಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆ.' 'ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಗನಾಗಿ, ಅಜನ್ಮನಾಗಿ, ನಂದಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಜನಿಸುತ್ತೇನೆ; ನೀನು ನನ್ನ ತಂದೆಯಾಗುವೆ, ಋಷಿಯೇ, ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಗಳ ತಂದೆಯಾದಂತೆ.' ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಸೋಮನು, ಶಿಲಾದನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಚಂದ್ರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ, ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರಧಾನಗೊಂಡನು. ರುದ್ರನಿಂದ ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಡೆದ ಶಿಲಾದನು, ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಯಜ್ಞವಾಡಿಗೆ ತಲುಪಿದನು; ಯಜ್ಞವನ್ನು ತಿಳಿದವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದನು. ಆ ಶಂಭುವಿನ ಯಜ್ಞವಾಡಿಯಿಂದ, ಅವನ ಆದೇಶದಿಂದ, ನಾನು ಹಿಂದೆ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೆ, ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ. ಆಗ ಮೋಡಗಳು ಮಳೆಯ ಸುರಿಯುತ್ತಿವೆ, ದೇವತೆಗಳು, ಕಿನ್ನರರು, ಸಿದ್ಧರು, ಸಾಧ್ಯರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾಡಿದರು; ನಾನು ಶಿಲಾದನ ಮಗನಾಗಿ ಜನಿಸಿದಾಗ, ಉಪೇಂದ್ರನು ಹೂವಿನ ಮಳೆಯ ಸುರಿಯಿಸಿದರು. ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಜಟಾಮಕುಟಧಾರಿ, ಮೂರು ಕಣ್ಣು, ನಾಲ್ಕು ಭುಜಗಳು, ತ್ರಿಶೂಲ, ಪರಶು, ಗದಾ ಹಿಡಿದ ಬಾಲಕನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆ. ವಜ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದ ಬಾಲಕ, ಗರ್ಜಿಸುವ ದಂತಗಳು, ವಜ್ರಕರ್ಣಭೂಷಣದಿಂದ ಆಭರಣಗೊಂಡು, ವಜ್ರಧಾರಿಯಾದ ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆಗೆ ಪಾತ್ರನಾಗಿ, ವಜ್ರದಂತೆ ಭಯಂಕರವಾಗಿ, ಮಳೆಯ ಮೋಡದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಬ್ರಹ್ಮಾ, ಇಂದ್ರ, ಮಹಾ ಋಷಿಗಳು, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಗೀತ, ಅಪ್ಸರಸರ ನೃತ್ಯ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಋಷಿಗಳೆ, ಸಂತೋಷದಿಂದ, ರುಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದದಿಂದ ತೆಗೆದ ಮಹಾ ಶೈವ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಬ್ರಹ್ಮಾ, ಹರಿ, ರುದ್ರ, ಶಕ್ರ, ಶಿವ ಮತ್ತು ಅಂಬಿಕಾ, ಜೀವ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಚಂದ್ರ, ಭಾಸ್ಕರ, ವಾಯು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ—ಈ ಎಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು. ಈಶಾನ, ನಿರೃತಿ, ಯಕ್ಷ, ಯಮ, ವರೂಣ, ವಿಶ್ವದೇವರು, ರುದ್ರರು, ವಸುಗಳು—ಎಲ್ಲರೂ ಇದ್ದರು. ಲಕ್ಷ್ಮಿ, ಶಚಿ, ಜ್ಯೇಷ್ಠಾ, ಸರಸ್ವತಿ ದೇವಿ, ಅದಿತಿ, ದಿತಿ, ಶ್ರದ್ಧಾ, ಲಜ್ಜೆ, ಧೈರ್ಯ—ಇವರು ಕೂಡಾ ಇದ್ದರು. ನಂದಾ, ಭದ್ರಾ, ಸುರಭಿ, ಸುಶೀಲಾ, ಸುಮನಾ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ವೃಷೇಂದ್ರ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಪುತ್ರ—ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು, ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ಶಿಲಾದನು, ನನ್ನ ತಂದೆ, ಆ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಮಿಗಿಲಾದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು: 'ಓ ದೇವದೇವಾ, ತ್ರಿಕಾಲದೃಷ್ಟಿಯು, ನನ್ನ ಅನಾಶ್ವರ ಮಗನೇ—' 'ನೀನು ಲೋಕಗಳ ರಕ್ಷಕನಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕಿದೆ? ನೀನು ಲೋಕಗಳ ರಕ್ಷಕ, ನನ್ನ ಮಗ ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನಾಗಿದ್ದಾನೆ.' 'ಅಜನ್ಮ, ನಾನು ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲ, ಪಿತಾಮಹ, ತಂದೆ, ಮಗ, ಮಹಾ ಪ್ರಭು, ಲೋಕಗಳ ಗುರು.' 'ಮಗ, ಭಾಗ್ಯವಂತ ಮಗ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ಪರಮೇಶ್ವರ. ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ದೇವದೇವಾ, ನಾನು ನಂದೀ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತೇನೆ.' 'ಆದುದರಿಂದ, ನನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸು, ನಂದಿನಿ. ನಾನು ಜಗದೀಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು, ನನ್ನ ಪೋಷಕರು ಇಂದು ರುದ್ರನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ, ಮಹಾಬಲಿಯೇ.' 'ನಂದಿನಿ, ಮಹಾ ಪ್ರಭು ಇಳಿದಿರುವುದರಿಂದ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಜನ್ಮವು ನಿಜವಾಗಿ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಪಡೆದಿದೆ.' 'ನಂದಿನಿ, ನನ್ನ ಮಗ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಇಳಿದಿರುವುದರಿಂದ, ದೇವದೇವಾ, ನಂದೀಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಿನಗೆ ವಂದನೆಗಳು.' 'ಮಗ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ಮಹಾಬಲ, ದೇವದೇವಾ, ಲೋಕಗುರು. ನಿನ್ನನ್ನು ಮಗನಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಿ, ನಂದೀಶ್ವರನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ನಾನು ಏನು ಹೇಳಿದ್ದರೂ—' 'ಅದು ನೀನು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು, ಮಗನೇ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ನನ್ನ ಮಗನು ಹೇಳಿರುವುದನ್ನು ಯಾರು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ—' 'ಅಥವಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ, ತನ್ನ ಬಾಲಕನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.' ಶಿಲಾದನು, ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಷಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, 'ಓ ಋಷಿಗಳೆ, ನನ್ನ ಅನಾಶ್ವರ ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ನೀವು ನೋಡಿರಿ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. 'ನಂದೀ, ಪ್ರಭು, ಯಜ್ಞವಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಇಳಿದಿರುವುದರಿಂದ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೇವತೆ ಅಥವಾ ದಾನವರೆಂದರೆ ನನ್ನ ಸಮಾನ ಯಾರಿದ್ದಾರೆ?' 'ಈ ನಂದೀ, ಯಜ್ಞವಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವನು, ನನ್ನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಇದೆ.' ನನ್ನ ತಂದೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಮಹಾ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ಹೆಸರಿನ ಹಟ್ಟಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು, ಹೀನವನೊಬ್ಬನು ಧನವನ್ನು ಕಂಡಂತೆ. ನಾನು, ಋಷಿಗಳೆ, ಶಿಲಾದನ ಹಟ್ಟಿಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ, ಆಗ ನನ್ನ ದಿವ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ತೊರೆದು, ಮಾನವನ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡೆ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಶಿಲಾದನ ತಪಸ್ಸು, ಶಿವನ ಅನುಗ್ರಹ, ನಂದಿಯ ಅವತಾರ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಸ್ತುತಿ—allವು ಪವಿತ್ರವಾಗಿ ನಡೆದವು; ಶಿಲಾದನಿಗೆ ಪುತ್ರನಾಗಿ ನಂದೀಶ್ವರನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.