ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಧರ್ಮಪಾಲಕರಲ್ಲದವರು, ಅತಿ ನೀಚರಾದವರು, ಮತ್ತು ಮಿಶ್ರ ಜಾತಿಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರನ್ನೂ ಅವರ ಅನುಯಾಯಿಗಳನ್ನೂ ಅವನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಹರಿಸಿದನು. ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಕ್ರಿಯೆಯ ಚಕ್ರವನ್ನು ಚಲಾಯಿಸಿ, ಅವನು ಮ್ಲೇಚ್ಛರನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿದನು; ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವನು ಅಜೇಯನಾಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವನು ಭಾಗಶಃ ಮಾನವನಾಗಿ ಜನಿಸಿದ್ದರೂ, ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾದ ಪ್ರಮಿತಿ ದೇವತೆ, ವಿಷ್ಣುವಾಗಿದ್ದನು. ಚಂದ್ರವಂಶದಿಂದ, ಕಳಿಯುಗದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಆ ದೇವರು ತನ್ನ ಮೂರನೇ ದಶಕದ ಎರಡನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಅವನ ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಸಿದನು. ಪರಸ್ಪರ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ತೀವ್ರ ಕೋಪದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ಅವನು ಅನ್ಯಾಯದ ಚಂಡಾಲರನ್ನು ಬಹುತೇಕ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡಿದನು. ಅವನ ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಗಂಗಾ ಮತ್ತು ಯಮುನಾ ನದಿಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸವಿಟ್ಟು, ಕೆಲ ಕಾಲ ಅಲ್ಲಿಯೇ ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ನೆಲೆಸಿದನು. ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ವಿದೇಶಿಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ಯುಗದ ಸಾಯಂಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಯುಗಾಂತ್ಯವು ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ— ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಾಗ, ಉಳಿದವರು ಲೋಭದಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಯಮವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆದುಕೊಂಡರು. ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರೂ ಸಹ ಪರಸ್ಪರ ಹಾನಿ ಮಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದರು; ರಾಜನಿಲ್ಲದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಯುಗದ ನಿಯಮಾನುಸಾರ, ಗೊಂದಲವು ವ್ಯಾಪಕವಾಯಿತು. ಪರಸ್ಪರ ಭಯದಿಂದ ಬಳಲಿದ ಎಲ್ಲ ಜನರು, ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಮನೆಗಳನ್ನು ತೊರೆದು, ಸಂಕಟದಿಂದ ಅಲೆದಾಡಿದರು. ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನೇ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ದಯೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಆಳವಾದ ದುಃಖದಲ್ಲಿ, ವೇದ ಮತ್ತು ಆಚಾರ ಧರ್ಮವು ನಾಶವಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಹದಗೆಟ್ಟವರು, ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಪ್ರೀತಿ ಅಥವಾ ಲಜ್ಜೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಧರ್ಮವನ್ನೂ ಬಲವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಕೇವಲ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಜನ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದುಕೊಂಡರು. ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ತೊರೆದು, ವಿವಾದಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಚಲಿಸಿ, ಬರದಿಂದ ಬಳಲಿದ ಅವರು ತಮ್ಮ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ದೂರದೂರಿಗೆ ಅಲೆದಾಡಿದರು. ತಮ್ಮ ದೇಶಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಗಡಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡಿ, ನದಿಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು, ಬಾವಿಗಳು, ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿದರು. ಅಪಾರ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಜೇನು, ಮಾಂಸ, ಬೇರು, ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿಂದು, ಬೊಗಸೆ, ಎಲೆ ಅಥವಾ ಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಯಾವುದೇ ವಿಧದ ವಿಧಿ ಅಥವಾ ಸಂಪತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕಿದರು. ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮದಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು, ಭಯಾನಕ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೇ ಜನರು ಉಳಿದಿದ್ದು, ಮಹಾ ದುಃಖವನ್ನು ಭರಿಸಿದರು. ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ರೋಗ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲಿದ ಅವರು, ಮನಸ್ಸು ದುಃಖ ಮತ್ತು ನಿರಾಶೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಆ ನಿರಾಶೆಯಿಂದ ಚಿಂತನೆ ಉದಯವಾಯಿತು; ಆ ಚಿಂತನೆಯಿಂದ ಸಮಭಾವನೆ ಮೂಡಿತು. ಸಮಭಾವನೆಯಿಂದ ಜಾಗೃತಿ, ಜಾಗೃತಿಯಿಂದ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳು ಪುನಃ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು; ಕಳಿಯುಗದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಳಿದವರು, ರೂಪವಿಲ್ಲದೆ, ನಿಯಮವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೂ, ಈ ಗುಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಆಗ, ಅವರಿಗೋಸ್ಕರ ಯುಗವು ಒಂದೇ ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿತು; ಅವರ ಮನಸ್ಸು ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಅಥವಾ ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದವರಂತೆ ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿತು. ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಬೇಕಾದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಕೃತಯುಗದ ಚಕ್ರವು ಮರಳಿ ಬಂತು; ಅದು ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ ಮತ್ತೆ ಕೃತಯುಗವು ಉದಯವಾಯಿತು. ಕಳಿಯುಗವನ್ನು ತಲುಪಿದವರು ಪುನಃ ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು; ಉಳಿದ ಸಿದ್ಧರು ಇಲ್ಲಿ ಅದೃಶ್ಯವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಏಳು ವರ್ಗಗಳು ಮತ್ತು ಏಳು ಋಷಿಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತರಾದರು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ, ಶೂದ್ರ—ಬೀಜದ (ಪ್ರಜನನದ) ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾರೆ. ಕಳಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವರೊಡನೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಭೇದವಿಲ್ಲದವರಾದರು; ಅವರಲ್ಲಿ ಏಳು ಋಷಿಗಳು ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದರು, ಇತರರೂ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರು. ವರ್ಣ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮದ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು, ವೇದ ಮತ್ತು ಆಚಾರಧರ್ಮ ಎರಡೂ, ಎರಡು ವಿಧಗಳಾಗಿವೆ; ಈ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಅವರು ಆಚರಿಸಿದಾಗ, ಜನರು ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಪುನಃ ವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದರು. ಏಳು ಋಷಿಗಳು ತೋರಿದಂತೆ, ವೇದ ಮತ್ತು ಆಚಾರಧರ್ಮದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ, ಕೆಲವು ಕೃತಯುಗದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಳಿದು ಧರ್ಮ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಕಾರಣವಾದವು. ಋಷಿಗಳು ಪ್ರತಿ ಮನುವಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ; ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟ ಬಳಿಕ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲು ಉಳಿಯುವಂತೆ. ಮೊದಲ ಮಳೆಯು ಅರಣ್ಯದ ಬೇರುಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ಚಿಗುರು ತರಿಸುವಂತೆ, ಕಳಿಯುಗದ ಜನರಲ್ಲಿ ಕೃತಯುಗದ ಮೂಲವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ, ಯುಗಗಳ ಪಂಗಡವು ಒಂದರ ನಂತರ ಒಂದು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ, ಒಂದು ಮನ್ವಂತರದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಸ್ಥಗಿತವಿಲ್ಲದೆ. ಸಂತೋಷ, ಆಯುಷ್ಯ, ಬಲ, ಸೌಂದರ್ಯ, ಧರ್ಮ, ಸಂಪತ್ತು, ಕಾಮ—all qualities—ಯುಗದಿಂದ ಯುಗಕ್ಕೆ ಮೂರು ಭಾಗಗಳಿಂದ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಪಾಲನೆಯ ಪೂರ್ಣತೆ ಸಂಧ್ಯಾ ಮತ್ತು ಸಂಧ್ಯಾಂಶ ಎಂಬ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕುಂಠಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ಇದು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುವ ನಿಯಮವಾಗಿದೆ. ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳಿಗೂ ಇದು ವಿಧಾನ; ಈ ಯುಗಚಕ್ರ ಸಾವಿರದಷ್ಟು ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಬ್ರಹ್ಮನ ಒಂದು ದಿನವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಕೂಡ ಅದೇ ಅವಧಿಯಾಗಿದೆ; ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಜಡತೆ ಮತ್ತು ನೀತಿ ಹೀನತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಎಲ್ಲಾ ಯುಗಗಳ ಲಕ್ಷಣವೆಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗಿದೆ; ಈ ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳು ಸೇರಿ ಒಟ್ಟು ಎಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಬಾರಿ ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆ ಅವು ಕ್ರಮವಾಗಿ ತಿರುಗುತ್ತಾ, ಅದನ್ನು ಮನ್ವಂತರವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರತಿ ಯುಗದಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವುದು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇತರ ಸೃಷ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆಯೇ ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ಪ್ರತಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನತೆಗಳು ಉದಯವಾಗುವಂತೆ, ಹೀಗೆಯೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಮಾತ್ರ (ಮನ್ವಂತರಗಳು) ಇರುತ್ತವೆ—ಅದರಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯೂ ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಹೀಗೆ, ಯುಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಲ್ಪಗಳು ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ. ಇದು ಎಲ್ಲಾ ಮನ್ವಂತರಗಳ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ. ಯುಗಗಳ ಪರಿವರ್ತನೆಗಳು ಹೇಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಜೀವಿಗಳ ಲೋಕವೂ ಯುಗಗಳ ಸ್ವಭಾವದಂತೆ ಕುಸಿತ ಮತ್ತು ಏರಿಳಿತಗಳ ಮೂಲಕ ತಿರುಗುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ, ಎಲ್ಲಾ ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿ, ಭೂತಕಾಲವೂ ಭವಿಷ್ಯಕಾಲವೂ ಸೇರಿ ಯುಗಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.