ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಸಂತೃಪ್ತರಾದ ಪುರುಷೋತ್ತಮನು, ಶ್ರೀ ಮತ್ತು ಭೂದೇವಿಯರೊಂದಿಗೆ, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದರು. ಆ ಪರಮೇಶ್ವರನು ಮುಕುಟವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಕಮಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು 둘ರ ಸುತ್ತುವರಿದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದರು. ಗರುಡಧ್ವಜನು, ದಿವ್ಯರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ, ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಆ ದಿವ್ಯರೂಪವನ್ನು ಕಂಡು, ಅವನನ್ನು ಆರಾಧ್ಯ ಪದಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು: "ನೀನು ಆದಿಯೂ, ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದವನೂ, ಮೂಲರೂಪವೂ ಆಗಿದ್ದೀ, ಜನಾರ್ದನ!" "ನೀನು ಪುರುಷನು, ಜಗತ್ತಿನ ಸ್ವಾಮಿ, ವಿಷ್ಣು, ಸರ್ವರಾಧಿಪತಿ; ನೀನೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ಪುರುಷ, ವಿರಾಟ್ ಸ್ವರೂಪಿ, ಪ್ರಪಿತಾಮಹ. ನೀನೇ ಮೂಲಸತ್ಯ, ಪರಮಜ್ಯೋತಿ, ಪರಮಾತ್ಮ, ಪರಮಧಾಮ, ಶ್ರೀಪತಿ, ಭೂಪತಿ, ಸರ್ವಾಧಿಪತಿ. ನಿನ್ನ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಅಂಧಕಾರದಿಂದ ಆವೃತನಾದ ರುದ್ರನು ಉದಯವಾಗುತ್ತಾನೆ; ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಲೋಕಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಬ್ರಹ್ಮನು ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗುತ್ತಾನೆ. ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ವಿಷ್ಣುವೇ ಪವಿತ್ರತೆಯಿಂದ ಪುರುಷೋತ್ತಮನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಹರಿಯೇ, ವಿಷ್ಣುವೇ, ನಾರಾಯಣನೇ, ವಿಶ್ವರೂಪಿ, ಕಾಲಸ್ವರೂಪ. ಮಹಾಭೂತಗಳು, ಸುಕ್ಷ್ಮಭೂತಗಳು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ, ವಿಶ್ವರೂಪ, ಮಹೇಶ್ವರ. ಮಹಾದೇವಾ, ಲೋಕನಾಥಾ, ಪ್ರಪಿತಾಮಹ, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಗುರು, ದೇವಾಧಿದೇವಾ, ಪರಮೇಶ್ವರ, ಅನುಗ್ರಹಿಸು. ಲೋಕನಾಥಾ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗತನೆ, ವೈಕುಂಠಾ, ಶೌರಿ, ಸರ್ವಜ್ಞ, ವಾಸುದೇವ, ಮಹಾಬಾಹು, ಅನುಗ್ರಹಿಸು. ಸಂಕರ್ಷಣ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ಪುರುಷೋತ್ತಮ, ಅನಿರುದ್ಧ, ಮಹಾವಿಷ್ಣು, ಸದಾ ವಿಷ್ಣು, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ವಿಷ್ಣುವೇ, ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯಾಸನವು ಅವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ; ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಹಸ್ರಫಣಿಯುಳ್ಳ, ಅಂಧಕಾರಸ್ವರೂಪ, ಭೂಭಾರವಾಹಕನು ಇರುವನು. ಕೆಳಗಡೆ ಧರ್ಮ, ಜ್ಞಾನ, ವೈರಾಗ್ಯ ಇವೆ; ಆ ಆಸನದ ಕಾಲುಗಳು ನಿನ್ನ ರಾಜಸಾಮರ್ಥ್ಯ. ನಿನ್ನ ಕಾಲುಗಳು ಏಳು ಪಾತಾಳಗಳು, ನಿನ್ನ ಸೊಂಟ ಭೂಮಿಯೇ, ಏಳು ಸಮುದ್ರಗಳು ನಿನ್ನ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ದಿಕ್ಕುಗಳು ನಿನ್ನ ಬಲವಾದ ಭುಜಗಳು. ಆಕಾಶ ನಿನ್ನ ತಲೆ, ನಿನ್ನ ನಾಭಿ ಅಂತರಿಕ್ಷ, ಗಾಳಿ ನಿನ್ನ ಮೂಗಿನಲ್ಲಿದೆ, ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯಗಳು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು, ನೀಲೋಟ್ಪಲ ಮತ್ತು ಹೂವುಗಳು ನಿನ್ನ ಕೂದಲು. ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಗ್ರಹಗಳು, ಆಕಾಶವೇ ನಿನ್ನ ಕಂಠಾಭರಣ; ದೇವಾಧಿದೇವ, ಪರಮಪುರುಷ, ಆರಾಧ್ಯನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಸ್ತುತಿಸಲಿ? ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಯಾವ ದೈವಿಕ ಕ್ರಿಯೆ, ಕೇಳಿದ ಅಥವಾ ಪಠಿಸಿದ ಯಾವುದಾದರೂ ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ, ಕ್ಷಮಿಸು ನಾರಾಯಣ, ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ನಿಮಗೆ. ಈ ವಿಷ್ಣುಸ್ತೋತ್ರವು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಇದನ್ನು ಯಾರು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾರೋ, ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಹೇಳಿದರೂ, ಅಥವಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಕೇಳಿಸಿದರೂ, ಅವನು ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಜಯಶಾಲಿಯಾದ ದೇವಾಧಿದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸಿದಮೇಲೆ, ಅವರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿಸಿ ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ತಮ್ಮ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು: "ಪ್ರಭುವೇ, ದಧೀಚ ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ, ಧರ್ಮಜ್ಞ, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಪ್ರಾಪ್ಯ, ಸದಾ ಶಂಕರನ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ, ಅವನು ಅವಮಾನದಿಂದ ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಎಡಕಾಲಿನಿಂದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದನು. ದೇವಾಧಿದೇವ, ವಿಷ್ಣು, ಜಗತ್ಪತಿ, ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಗರ್ವದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ 'ನಾನು ಯಾರನ್ನೂ ಭಯಪಡುತ್ತಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು. ಲೋಕನಾಥಾ, ನಾನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ದಧೀಚನನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ; ನೀನು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕ್ರಮವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಜನಾರ್ದನ. ಮಹಾತ್ಮನಾದ ದಧೀಚನ ಅಪ್ರಾಪ್ಯತೆಯನ್ನು ಅರಿತು, ಹರಿಯು ಮಹೇಶನ ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಸ್ಮರಿಸಿ, ಹರಿಯು ಹೇಳಿದನು: 'ರಾಜನೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಹೇಶ್ವರನ ಭಕ್ತರಿಗೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಯಾವಾಗಲೂ ನಿರ್ಭಯತೆ ಇದೆ; ದಧೀಚನಿಗೆ ಯಾವ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದವನೇ, ನೀನು ಜಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಶಾಪದ ಮೂಲಕ ದುಃಖವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವೆನು. ಆ ಶಾಪದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ದಕ್ಷಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ನನಗೂ ನಾಶವಾಗುವುದು, ನಂತರ ಪುನಃ ಉದಯವಾಗುವುದು. ಆದುದರಿಂದ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಹೀಗೆ ಹರಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕ್ಷುಪನು, 'ತದಸ್ತು' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ನಂತರ ಪ್ರಭುವೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ದಧೀಚನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಭಕ್ತರ ಪರಮಪ್ರಿಯನಾದ ಭಗವಂತನು, ಮಹರ್ಷಿ ದಧೀಚನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಜಗದ್ಗುರುವಿನಂತೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ದಧೀಚ ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ಸದಾ ಭಗವಂತನ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಾನು ಒಂದು ವರವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡಬೇಕು.' ಈ ರೀತಿ ದೇವಾಧಿದೇವನು ಕೇಳಿದಾಗ, ದಧೀಚನು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನೀನು ಏನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೊ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ; ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನೂ ಭಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ನೀನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯ, ಜನಾರ್ದನ; ದೇವಾಧಿದೇವ, ನೀನು ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ, ವರ್ತಮಾನ. ರುದ್ರನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ; ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು. ಕ್ಷುಪನು ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಮಧುಸೂದನ. ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಪ್ರೀತಿ ನನ್ನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ, ಹರಿಯೇ; ಭಕ್ತರ ಮೇಲಿನ ನಿನ್ನ ಈ ಭಕ್ತಿ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ, ಹರಿಯೇ. ನಾನು ಭಗವಂತನ ಆರಾಧನೆಗೆ ತೊಡಗಿರುವವನು, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಭಯವಿದ್ದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳು, ಕಮಲನಯನ, ವರದಾತ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೇ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಜನಾರ್ದನ, ನನಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ. ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ದೇವತೆ, ದಾನವ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಯಾರಿಂದಲೂ ನಾನು ಭಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ.