ಲಿಙ್ಗಪುರಾಣಮ್

ಸಮಸ್ತ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ಭೂತಯಜ್ಞ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಎಲ್ಲಾ ದೇಹಧಾರಿಗಳ ಪೋಷಣೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಸದಾ ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ಇರುವ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ಧರ್ಮತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ನೀಡುವ ಆಹಾರವನ್ನು ಮಾನುಷ್ಯಯಜ್ಞ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಪಿತೃಗಳ ನೆನಪಿನೊಂದಿಗೆ ನೀಡುವ ದಾನವನ್ನು ಪಿತೃಯಜ್ಞ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ರೀತಿ, ಇವು ಐದು ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳು; ಇವುಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವುದರಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಉದ್ದೇಶವೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಯಜ್ಞವನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಬ್ರಹ್ಮಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಮನುಷ್ಯನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಈ ಬ್ರಹ್ಮಯಜ್ಞದಿಂದ ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು, ಪುಣ್ಯವಂತರಾದ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ನೀಲಕಂಠ ಶಿವನು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳು ಕೂಡಾ ಈ ಯಜ್ಞದಿಂದ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಊರಿನ ಹೊರಗೆ ಇದ್ದರೂ ಕೂಡ ಬ್ರಹ್ಮಯಜ್ಞವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಒಬ್ಬನು ತನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬೀಳುವಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮನೆಗಳ ಹಚ್ಚಿದ ಮುಚ್ಚುಚಿಲುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಯಾವ ದಿಕ್ಕಾದರೂ ಇರಲಿ, ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಪಾವನವಾದ ಜಲಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, Ṛಗ್ವೇದದೊಂದಿಗೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೆ, ತೊಳೆದೂ ತೊಳೆದು, ತೃಪ್ತಿಗೋಸ್ಕರ. ನಂತರ, ಯಜುರ್ವೇದದೊಂದಿಗೆ ಕೈಯನ್ನು ಒರೆದು, ಎರಡು ಬಾರಿ ನೀರಿನಿಂದ ತೊಳೆದು, ಸಾಮವೇದದೊಂದಿಗೆ ತಲೆಗೆ ಸ್ಪರ್ಶ ಮಾಡಬೇಕು. ಆಥರ್ವಣವೇದ ಮತ್ತು ಆಂಗಿರಸ ಸೂಕ್ತಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು; ಮೂಗಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಂಗಗಳನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ತೊಳೆಬೇಕು. ಅದೇ ರೀತಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳು ಹಾಗೂ ಹದಿನೆಂಟು ಪುರಾಣಗಳು, ಉಪಪುರಾಣಗಳು—ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಸೌರಪುರಾಣ—ಇವುಗಳ ಕ್ರಮಾನುಸಾರ ಸ್ಪರ್ಶ ಮಾಡಬೇಕು. ಪವಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸಗಳು, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಶೈವ ಇತ್ಯಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ನಂತರ ಹೃದಯ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲಾ ಕಲ್ಪಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು. ಈ ರೀತಿ ಜಲಸ್ಪರ್ಶ ಮಾಡಿ, ದರ್ಭೆಯ ಆಸನವನ್ನು ಹಾಸಬೇಕು. ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಬಲಗೈಗೆ ಉತ್ತರದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಬಂಗಾರದ ಉಂಗುರ ಧರಿಸಿ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಧರಿಸಿದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಧರಿಸಿದ ದ್ವಿಜನು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರ ಬ್ರಹ್ಮಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಐದು ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವ ಋಷಿ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಮಹಾನ್ ಅಲ್ಲ. ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿದ ನಂತರ, ಯಾರಾದರೂ ಈ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸದೆ ಇದ್ದರೆ, ಅವನು ಹಂದಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಶುಭವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಈ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಬ್ರಹ್ಮಯಜ್ಞವಾದ ಮೇಲೆ, ಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರ ಜಲವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು. ಮನೆಯ ಹೊರಗೆ ಕಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ಕೈಗಳನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ತೊಳೆದು, ಆಯುಕ್ತವಾಗಿ ಭಸ್ಮಸ್ನಾನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಭಸ್ಮವನ್ನು ಪ್ರಣವಮಂತ್ರದಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ 'ಜ್ಯೋತಿಃ ಸೂರ್ಯ' ಎಂಬ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಮಾಲೆ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಸೂರ್ಯನ ಅಸ್ತಮಯಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ 'ಜ್ಯೋತಿರಗ್ನಿ' ಎಂಬ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಸೂರ್ಯೋದಯದ ಹೋಮದಿಂದ ಉಳಿದ ಭಸ್ಮವು ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಶುಭವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ. ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದುದು ಇಲ್ಲ; ಅಸತ್ಯ ಪಾಪ. ಈಶಾನಮಂತ್ರದಿಂದ ತಲೆಗೆ, ತತ್ಪುರುಷಮಂತ್ರದಿಂದ ಮುಖಕ್ಕೆ ಲೇಪಿಸಬೇಕು. ಅಘೋರಮಂತ್ರದಿಂದ ಹೃದಯಕ್ಕೆ, ವಾಮದೇವಮಂತ್ರದಿಂದ ಗುಪ್ತಾಂಗಗಳಿಗೆ, ಸದ್ಯೋಜಾತಮಂತ್ರದಿಂದ ಕಾಲಿಗೆ, ಪ್ರಣವದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ದೇಹವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು ಕೈ ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ಭಸ್ಮವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ದೇವಾಧಿದೇವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ 'ಆಪೋ ಹಿಷ್ಠಾ' ಮತ್ತು ಇತರ ಪಾವನಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ, Ṛಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ ಮತ್ತು ಸಾಮವೇದದ ಪವಿತ್ರಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಂತ್ರಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ರೀತಿ, ದ್ವಿಜರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಇದನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದೆ. ಇದನ್ನು ಒಮ್ಮೆ라도 ಮಾಡಿದವನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಈಗ ನಾನು ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆಯ ವಿಧಿಯನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ನೂರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೂ ಇದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಈ ರೀತಿ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಪೂಜಾಗೃಹವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ತ್ರಿಪ್ರಾಣಾಯಾಮವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳ ದೇವರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಅವನು ಐದು ಮುಖ, ಹತ್ತು ಕೈಗಳುಳ್ಳವನಾಗಿದ್ದು, ಶುದ್ಧ ವಜ್ರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಅದ್ಭುತ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶೈವ ದೇಹವನ್ನು ಅಗ್ನಿಸ್ನಾನದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ದೇಹವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿದ ನಂತರ, ಮೂಲಮಂತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಣವದೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಂತೆ ಜಪಿಸಬೇಕು. ಯಜ್ಞೋಪವೀತದಲ್ಲಿ 'ನಮಃ ಶಿವಾಯ' ಎಂಬ ಮಂತ್ರವಿದೆ; ಛಂದಸ್ಸುಗಳು ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಗಳು ಸೂಕ್ಷ್ಮರೂಪದಲ್ಲಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ. ಹೇಗೆ ವಟವೃಕ್ಷವು ಬೀಜದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವುದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾಬ್ರಹ್ಮವೂ ಯಜ್ಞೋಪವೀತದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ. ಪೂಜಾ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಗಂಧದ ನೀರಿನಿಂದ ಛಿತ್ರೀಕರಿಸಿ, ಪೂಜಾ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ಛಿತರಿಸಿ, ಇತ್ಯಾದಿ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಓಂ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಉಚ್ಚಾರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ತೊಳೆಯುವುದು ಮತ್ತು ಛಿತರಿಸುವುದು ಮಾಡಬೇಕು. ಅರ್ಘ್ಯಪಾತ್ರೆ, ಪಾದ್ಯಪಾತ್ರೆ, ಆಚಮನಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು. ಆಚಮನಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿ, ಪಂಡಿತನು ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಇಡಬೇಕು. ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ದರ್ಭೆಹರಿದು, ಶುದ್ಧ ನೀರಿನಿಂದ ಛಿತ್ರೀಕರಿಸಬೇಕು; ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ತಂಪಾದ ನೀರನ್ನು ತುಂಬಬೇಕು. ಓಂ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಶಬ್ದದಿಂದ, ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು. ಪಾದ್ಯಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ವೇಟಿವರ್ ಮತ್ತು ಚಂದನವನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು. ಜಾಯಿಕಾಯಿ, ಕಂಕೋಳ, ಕರ್ಪೂರ, ಬಹುಮೂಲ, ತಮಾಲ—ಇವುಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರೆದು, ಆಚಮನಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಬೇಕು. ಎಲ್ಲಾ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಚಂದನ, ಕರ್ಪೂರ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು. ಕುಶದ ತುದಿಗಳು, ಮುರಿಯದ ಅಕ್ಕಿ, ಯವ, ಎಳ್ಳು, ತುಪ್ಪ, ಸಾಸಿವೆ, ಹೂವು, ಭಸ್ಮ—ಇವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಘ್ಯಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು. ಈ ರೀತಿ ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರವಾದ ಪೂಜಾ ಕ್ರಮವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸಿದಾಗ, ಶಾಂತಿ, ಪವಿತ್ರತೆ ಮತ್ತು ಪರಮೇಶ್ವರನ ಅನುಗ್ರಹ ಸಿಗುತ್ತದೆ.