લિઙ્ગપુરાણમ્

કાકપાટો ઽપરઃ ષષ્ટ્યા ષષ્ટ્યા સંતાનકઃ પ્રભુઃ મહાબલશ્ ચ નવભિર્ મધુપિઙ્ગશ્ ચ પિઙ્ગલઃ

કાકપાટા અને સંતાનક પ્રભુ સाठ-સાઠ સાથે, મહાબલ નવ સાથે, મધુપિંગ અને પિંગલ પણ આવ્યા.

નીલો નવત્યા દેવેશઃ પૂર્ણભદ્રસ્તથૈવ ચ કોટીનાં ચૈવ સપ્તત્યા ચતુર્વક્ત્રો મહાબલઃ

દેવેશ નીલ નવ્વદ સાથે, પૂર્ણભદ્ર પણ એ જ રીતે, અને મહાબલ ચતુર્વક્ત્ર સત્તર કરોડ સાથે આવ્યા.

કોટિકોટિસહસ્રાણાં શતૈર્ વિંશતિભિર્ વૃતાઃ તત્રાજગ્મુસ્ તથા દેવાસ્ તે સર્વે શઙ્કરં ભવમ્

વીસ શત હજાર કરોડોની સંખ્યામાં ઘેરાયેલા બધા દેવો પણ ત્યાં શંકર ભગવાનને જોવા આવ્યા.

ભૂતકોટિસહસ્રેણ પ્રમથઃ કોટિભિસ્ત્રિભિઃ વીરભદ્રશ્ચતુઃષષ્ટ્યા રોમજાશ્ચૈવ કોટિભિઃ

ભૂતોના હજાર કરોડ સાથે પ્રમથ, ત્રણ કરોડ સાથે, ચૌસઠ સાથે વીરભદ્ર અને કરોડો સાથે રોમજ પણ આવ્યા.

કરણશ્ચૈવ વિંશત્યા નવત્યા કેવલઃ શુભઃ પઞ્ચાક્ષઃ શતમન્યુશ્ ચ મેઘમન્યુસ્ તથૈવ ચ

કરાણ વિસ સાથે, શુભ કેવલ નવ્વદ સાથે, અને પંચાક્ષ, શતમન્યુ તથા મેઘમન્યુ પણ આવ્યા.

કાષ્ઠકૂટશ્ ચતુઃષષ્ટ્યા સુકેશો વૃષભસ્ તથા વિરૂપાક્ષશ્ ચ ભગવાન્ ચતુઃષષ્ટ્યા સનાતનઃ

કાષ્ઠકૂટ અને ચૌસઠ સાથે સુકેશ, વૃષભ અને ભગવાન વિરૂપાક્ષ, એ ચૌસઠ સાથે સદા રહેનારા છે.

તાલુકેતુઃ ષડાસ્યશ્ ચ પઞ્ચાસ્યશ્ ચ સનાતનઃ સંવર્તકસ્ તથા ચૈત્રો લકુલીશઃ સ્વયં પ્રભુઃ

તાલુકેતુ, છમુખી અને પાંચમુખી, એ સનાતન, સંવર્તક, ચૈત્ર અને લકુલેશ, સ્વયં પ્રભુ છે.

લોકાન્તકશ્ ચ દીપ્તાસ્યસ્ તથા દૈત્યાન્તકઃ પ્રભુઃ મૃત્યુહૃત્ કાલહા કાલો મૃત્યુઞ્જયકરસ્ તથા

લોકાંતક, દીપ્તાસ્ય અને દૈત્યાંતક પ્રભુ, મૃત્યુહૃત, કાલહ, કાલ અને મૃત્યુને જીતાવનાર પણ છે.

વિષાદો વિષદશ્ચૈવ વિદ્યુતઃ કાન્તકઃ પ્રભુઃ દેવો ભૃઙ્ગી રિટિઃ શ્રીમાન્ દેવદેવપ્રિયસ્ તથા

વિષાદ, વિશદ, વિદ્યુત, કાંતક પ્રભુ, દેવ, ભૃંગી, ઋટી, શ્રીમંત અને દેવોના દેવના પ્રિય પણ છે.

અશનિર્ ભાસકશ્ ચૈવ ચતુઃષષ્ટ્યા સહસ્રપાત્ એતે ચાન્યે ચ ગણપા અસંખ્યાતા મહાબલાઃ

અશનિ, ભાસક અને ચૌસઠ સાથે સહસ્રપાદ—આ અને બીજા અનેક ગણપતિઓ, અનગણિત અને મહાબળશાળી છે.

સર્વે સહસ્રહસ્તાશ્ ચ જટામુકુટધારિણઃ ચન્દ્રરેખાવતંસાશ્ ચ નીલકણ્ઠાસ્ ત્રિલોચનાઃ

બધા સહસ્ર હાથવાળા, જટાવાળું મુકડું પહેરેલા, ચાંદની રેખાથી શોભતા, નીલકંઠ અને ત્રિનેત્ર છે.

હારકુણ્ડલકેયૂરમુકુટાદ્યૈર્ અલંકૃતાઃ બ્રહ્મેન્દ્રવિષ્ણુસંકાશા અણિમાદિગુણૈર્વૃતાઃ

હાર, કુંડળ, કેયૂર, મુકડા વગેરેથી શોભાયમાન, બ્રહ્મા, ઇન્દ્ર અને વિષ્ણુ જેવાં, અણિમાદિ શક્તિઓથી યુક્ત છે.

સૂર્યકોટિપ્રતીકાશાસ્ તત્રાજગ્મુર્ગણેશ્વરાઃ પાતાલચારિણશ્ચૈવ સર્વલોકનિવાસિનઃ

સૂર્યના કરોડો કિરણો જેટલા તેજવાળા ગણેશ્વરો ત્યાં આવ્યા—પાતાળમાં ફરનારા અને બધા લોકમાં વસતા.

તુંબરુર્નારદો હાહા હૂહૂશ્ચૈવ તુ સામગાઃ રત્નાન્યાદાય વાદ્યાંશ્ ચ તત્રાજગ્મુસ્તદા પુરમ્

તુમ્બરુ, નારદ, હાહા, હૂહૂ અને સામગાન ગાવનારા, રત્નો અને વાદ્યો લઈને એ શહેરમાં આવ્યા.

ઋષયઃ કૃત્સ્નશસ્તત્ર દેવગીતાસ્તપોધનાઃ પુણ્યાન્ વૈવાહિકાન્ મન્ત્રાન્ અજપુર્ હૃષ્ટમાનસાઃ

બધા ઋષિઓ, જે ત્યાં ઉપસ્થિત હતા, તપથી ધનવાન, પવિત્ર લગ્નમંત્રો આનંદથી ઉચ્ચારી રહ્યા હતા.

તત એવં પ્રવૃત્તે તુ સર્વતશ્ ચ સમાગમે ગિરિજાં તામ્ અલંકૃત્ય સ્વયમેવ શુચિસ્મિતામ્

પછી, સર્વત્ર એકઠા થયેલા સૌના વચ્ચે, ગિરિજાએ પોતે જ પોતાના હાથથી શોભા વધારી.

પુરં પ્રવેશયામાસ સ્વયમ્ આદાય કેશવઃ સદસ્યાહ ચ દેવેશં નારાયણમજો હરિમ્

કેશવે પોતે તેને શહેરમાં પ્રવેશ અપાવ્યો અને સભ્યોએ દેવોના દેવ, નારાયણ, અજ અને હરિને સંબોધ્યા.

ભવાનગ્રે સમુત્પન્નો ભવાન્યા સહ દૈવતૈઃ વામાઙ્ગાદસ્ય રુદ્રસ્ય દક્ષિણાઙ્ગાદહં પ્રભો

તમે શરૂઆતમાં ભવાની અને દેવતાઓ સાથે જન્મ્યા; રુદ્રના ડાબા અંગમાંથી તમે, અને હું, પ્રભુ, જમણા અંગમાંથી.

મન્મૂર્તિસ્તુહિનાદ્રીશો યજ્ઞાર્થં સૃષ્ટ એવ હિ એષા હૈમવતી જજ્ઞે માયયા પરમેષ્ઠિનઃ

મારી મૂર્તિ હિમાલયના સ્વામી છે, યજ્ઞ માટે સર્જાયેલા; આ હૈમવતી પરમેશ્વરની માયાથી જન્મી છે.

શ્રૌતસ્માર્તપ્રવૃત્ત્યર્થમ્ ઉદ્વાહાર્થમ્ ઇહાગતઃ અતો ઽસૌ જગતાં ધાત્રી ધાતા તવ મમાપિ ચ

શ્રૌત અને સ્માર્ત વિધિ અને લગ્ન માટે હું અહીં આવ્યો છું; એ જગતની પોષિકા છે, અને તારી તથા મારી સર્જનહાર પણ છે.

અસ્ય દેવસ્ય રુદ્રસ્ય મૂર્તિભિર્ વિહિતં જગત્ ક્ષ્માબગ્નિખેન્દુસૂર્યાત્મપવનાત્મા યતો ભવઃ

આ દેવ રુદ્રના રૂપોથી જ જગત રચાયું છે—પૃથ્વી, અગ્નિ, ચંદ્ર, સૂર્ય, વાયુ અને આકાશ બધું એમથી જ ઉત્પન્ન થાય છે.

તથાપિ તસ્મૈ દાતવ્યા વચનાચ્ચ ગિરેર્મમ એષા હ્ય્ અજા શુક્લકૃષ્ણા લોહિતા પ્રકૃતિર્ભવાન્

તથાપિ, પર્વત અને મારી today પ્રમાણે, એ તેમને અપાવાની છે; એ જન્મરહિત, શ્વેત, કૃષ્ણ અને લાલ છે—એજ પ્રકૃતિ છે, પ્રભુ.

શ્રેયો ઽપિ શૈલરાજેન સંબન્ધો ઽયં તવાપિ ચ તવ પાદ્મે સમુદ્ભૂતઃ કલ્પે નાભ્યંબુજાદહમ્

છતાં પણ, પર્વતરાજ સાથેનો સંબંધ તારા માટે પણ કલ્યાણકારી છે; કમળમાંથી તું જન્મ્યો અને કલ્પમાં હું નાભિકમળમાંથી ઉત્પન્ન થયો.

મદંશસ્યાસ્ય શૈલસ્ય મમાપિ ચ ગુરુર્ભવાન્ બાઢમ્ ઇત્યજમ્ આહાસૌ દેવદેવો જનાર્દનઃ

ભગવાન જનાર્દનએ કહ્યું: 'આ ગર્વીલા પર્વત અને મારા બંને માટે તમે ગુરુ છો.'

દેવાશ્ ચ મુનયઃ સર્વે દેવદેવશ્ ચ શઙ્કરઃ તતશ્ચોત્થાય વિદ્વાન્સઃ પદ્મનાભઃ પ્રણમ્ય તામ્

પછી બધા દેવતાઓ, ઋષિઓ, ભગવાન શંકર અને પદ્મનાભ પણ ઊભા થઈને એ સ્ત્રીને વંદન કરવા લાગ્યા.

પાદૌ પ્રક્ષાલ્ય દેવસ્ય કરાભ્યાં કમલેક્ષણઃ અભ્યુક્ષદ્ આત્મનો મૂર્ધ્નિ બ્રહ્મણશ્ ચ ગિરેસ્ તથા

કમળ જેવી આંખો ધરાવતા વિષ્ણુએ પોતાના હાથથી ભગવાનના પગ ધોઈને, પોતાનાં, બ્રહ્માના અને પર્વતના માથા પર પણ પાણી છાંટ્યું.

ત્વદીયૈષા વિવાહાર્થં મેનજા હ્યનુજા મમ ઇત્યુક્ત્વા સોદકં દત્ત્વા દેવીં દેવેશ્વરાય તામ્

'આ મેનાની દીકરી છે, મારી બહેન છે અને તેનો લગ્ન તારા સાથે કરવો છે' એમ કહીને તેણે પાણી સાથે એ દેવીને દેવોના સ્વામી શિવને આપી.

સ્વાત્માનમપિ દેવાય સોદકં પ્રદદૌ હરિઃ અથ સર્વે મુનિશ્રેષ્ઠાઃ સર્વવેદાર્થપારગાઃ

પછી હરિએ પણ પોતાને પાણી સાથે ભગવાનને અર્પણ કર્યા. ત્યારબાદ બધા શ્રેષ્ઠ ઋષિઓ, જે સર્વ વેદના તાત્પર્યને જાણતા હતા,

ઊચુર્દાતા ગૃહીતા ચ ફલં દ્રવ્યં વિચારતઃ એષ દેવો હરો નૂનં માયયા હિ તતો જગત્

તેમણે કહ્યું: 'દેનાર, ગ્રહીતાર, ફળ અને વસ્તુ – બધું વિચારીએ તો ભગવાન હર તો પોતાની માયાથી આખું જગત છે.'