ગત્વા તદાશ્રયે શંભોઃ સહ રત્યા મહાબલઃ વસંતેન સહાયેન દેવં યોક્તુમના ભવત્
પછી, રતી અને વસંતના સહારે, એ મહાબળવાન શંભુના આશ્રમમાં પહોંચ્યો અને દેવને પ્રભાવિત કરવાની ઇચ્છા રાખી.
તતઃ સમ્પ્રેક્ષ્ય મદનં હસન્ દેવસ્ ત્રિયંબકઃ નયનેન તૃતીયેન સાવજ્ઞં તમ્ અવૈક્ષત
પછી, ત્ર્યંબક દેવે, મદનને જોઈને, સ્મિત સાથે ત્રીજા નેત્રથી તેને અવગણનાથી જોયો.
તતો ઽસ્ય નેત્રજો વહ્નિર્ મદનં પાર્શ્વતઃ સ્થિતમ્ અદહત્તત્ક્ષણાદેવ લલાપ કરુણં રતિઃ
પછી એના ત્રીજા નેત્રમાંથી અગ્નિ નીકળી, નજીક ઊભેલા મદનને તત્કાળ ભસ્મ કરી નાખ્યો; રતીએ દુઃખથી રડવાનું શરૂ કર્યું.
રત્યાઃ પ્રલાપમાકર્ણ્ય દેવદેવો વૃષધ્વજઃ કૃપયા પરયા પ્રાહ કામપત્નીં નિરીક્ષ્ય ચ
રતીના દુઃખભર્યા વિલાપ સાંભળીને, વૃષભધ્વજ દેવે, કામદેવની પત્ની પર દયાથી નજર કરીને, તેને સાંત્વના આપી.
અમૂર્તો ઽપિ ધ્રુવં ભદ્રે કાર્યં સર્વં પતિસ્તવ રતિકાલે ધ્રુવે ભદ્રે કરિષ્યતિ ન સંશયઃ
હે કલ્યાણી, તારો પતિ અમૂર્ત રૂપે હોવા છતાં, મિલન સમયે તે બધું કાર્ય નિશ્ચિતપણે પૂર્ણ કરશે, તેમાં કોઈ શંકા નથી.
યદા વિષ્ણુશ્ ચ ભવિતા વાસુદેવો મહાયશાઃ શાપાદ્ભૃગોર્મહાતેજાઃ સર્વલોકહિતાય વૈ
જ્યારે વિષ્ણુ, ભૃગુના શાપથી મહાતેજસ્વી અને સર્વલોકહિત માટે પ્રસિદ્ધ વાસુદેવ બનશે,
તદા તસ્ય સુતો યશ્ ચ સ પતિસ્તે ભવિષ્યતિ સા પ્રણમ્ય તદા રુદ્રં કામપત્ની શુચિસ્મિતા
ત્યારે, કામદેવની પત્ની, શુદ્ધ સ્મિતવાળી, જેનો પુત્ર અને જેનો પતિ બનવાનો છે, તેણે રુદ્રને નમન કર્યું.
જગામ મદનં લબ્ધ્વા વસંતેન સમન્વિતા
પછી, કામદેવને મળીને, વસંત સાથે તે ત્યાંથી ચાલી ગઈ.
તપસા ચ મહાદેવ્યાઃ પાર્વત્યા વૃષભધ્વજ પ્રીતિશ્ ચ ભગવાઞ્છર્વો વચનાદ્બ્રહ્મણસ્તદા
પર્વતીના તપથી, વૃષભધ્વજ, મહાદેવ પ્રસન્ન થયા, જેમ બ્રહ્માએ કહ્યું હતું.
હિતાય ચાશ્રમાણાં ચ ક્રીડાર્થં ભગવાન્ભવઃ તદા હૈમવતીં દેવીમ્ ઉપયેમે યથાવિધિ
આશ્રમોના કલ્યાણ અને રમણ માટે, ભગવાન ભવએ પછી હિમવતી દેવીને યોગ્ય વિધિથી લગ્ન કર્યા.
જગામ સ સ્વયં બ્રહ્મા મરીચ્યાદ્યૈર્મહર્ષિભિઃ તપોવનં મહાદેવ્યાઃ પાર્વત્યાઃ પદ્મસંભવઃ
પદ્મમાંથી જન્મેલા બ્રહ્મા પોતે, મરીચિ અને બીજા મહર્ષિઓ સાથે, મહાદેવી પર્વતીના તપોવનમાં ગયા.
પ્રદક્ષિણીકૃત્ય ચ તાં દેવીં સ જગતો ઽરણીમ્ કિમ્ અર્થં તપસા લોકાન્ સંતાપયસિ શૈલજે
તે દેવીને પ્રદક્ષિણ કરીને, જગતના અગ્નિરૂપે, તેણે પૂછ્યું: 'પર્વતકન્યા, તું તપ દ્વારા જગતને શા માટે દુઃખ આપે છે?'
ત્વયા સૃષ્ટં જગત્સર્વં માતસ્ત્વં મા વિનાશય ત્વં હિ સંધારયેલ્લોકાન્ ઇમાન્ સર્વાન્ સ્વતેજસા
માતા, આ આખું જગત તારા દ્વારા સર્જાયું છે; તું તેને નાશ ન કર. તું જ તારી તેજથી આ બધા લોકને ધારે છે.
સર્વદેવેશ્વરઃ શ્રીમાન્ સર્વલોકપતિર્ભવઃ યસ્ય વૈ દેવદેવસ્ય વયં કિઙ્કરવાદિનઃ
ભવ ભગવાન, સૌ દેવોના સ્વામી, સર્વલોકના માલિક છે, જેમના માટે અમે દેવો પણ સેવા કરીએ છીએ.
સ એવં પરમેશાનઃ સ્વયં ચ વરયિષ્યતિ વરદે યેન સૃષ્ટાસિ ન વિના યસ્ત્વયાંબિકે
એ પરમેશ્વર પોતે તને પસંદ કરશે, હે વરદાયિની, જેમણે તને સર્જી છે અને તારા વિના, અંબિકા, પોતે નથી.
વર્તતે નાત્ર સંદેહસ્ તવ ભર્ત્તા ભવિષ્યતિ ઇત્યુક્ત્વા તાં નમસ્કૃત્ય મુહુઃ સમ્પ્રેક્ષ્ય પાર્વતીમ્
આમાં કોઈ શંકા નથી: એ તારો પતિ બનશે. આવું કહી, વારંવાર નમન કરીને, તેણે પર્વતીને જોયા.
ગતે પિતામહે દેવો ભગવાન્ પરમેશ્વરઃ જગામાનુગ્રહં કર્તું દ્વિજરૂપેણ ચાશ્રમમ્
પિતામહ ગયા પછી, ભગવાન પરમેશ્વર, દયાળુ થવા માટે, દ્વિજરૂપે આશ્રમમાં ગયા.
સા ચ દૃષ્ટ્વા મહાદેવં દ્વિજરૂપેણ સંસ્થિતમ્ પ્રતિભાદ્યૈઃ પ્રભું જ્ઞાત્વા નનામ વૃષભધ્વજમ્
મહાદેવને દ્વિજરૂપે ઉભેલા જોઈ, ચિહ્નોથી ભગવાનને ઓળખીને, તેણે વૃષભધ્વજને નમન કર્યું.
સમ્પૂજ્ય વરદં દેવં બ્રાહ્મણચ્છદ્મનાગતમ્ તુષ્ટાવ પરમેશાનં પાર્વતી પરમેશ્વરમ્
વરદાતા દેવને, બ્રાહ્મણના વેશમાં આવેલા, પૂજા કરીને, પર્વતીએ પરમેશ્વરનું સ્તુતિ કરી.
અનુગૃહ્ય તદા દેવીમ્ ઉવાચ પ્રહસન્નિવ કુલધર્માશ્રયં રક્ષન્ ભૂધરસ્ય મહાત્મનઃ
પછી દેવીએ આશીર્વાદ મળ્યા, ત્યારે હસતાં હસતાં, મહાત્મા પર્વતના કુળધર્મની રક્ષા કરતા, તેણે કહ્યું.
ક્રીડાર્થં ચ સતાં મધ્યે સર્વદેવપતિર્ભવઃ સ્વયંવરે મહાદેવી તવ દિવ્યસુશોભને
સજ્જનોમાં રમણ માટે, હે દિવ્ય સૌંદર્યવાળી મહાદેવી, સર્વદેવોના સ્વામી તારા સ્વયંવરમાં આવશે.
આસ્થાય રૂપં યત્સૌમ્યં સમેષ્યે ઽહં સહ ત્વયા ઇત્યુક્ત્વા તાં સમાલોક્ય દેવો દિવ્યેન ચક્ષુષા
મૃદુ સ્વરૂપ ધારણ કરીને, હું તારા સાથે આવીશ. આવું કહી, દેવએ દિવ્ય દૃષ્ટિથી તને જોયા.
જગામેષ્ટં તદા દિવ્યં સ્વપુરં પ્રયયૌ ચ સા દૃષ્ટ્વા હૃષ્ટસ્તદા દેવીં મેનયા તુહિનાચલઃ
પછી તે પોતાના ઇચ્છિત દિવ્ય શહેરમાં ગયો અને એ પણ ચાલી ગઈ. દેવીને જોઈને, મેનાએ, હિમાલયે આનંદ કર્યો.
આલિઙ્ગ્યાઘ્રાય સમ્પૂજ્ય પુત્રીં સાક્ષાત્તપસ્વિનીમ્ દુહિતુર્દેવદેવેન ન જાનન્નભિમન્ત્રિતમ્
પુત્રીનું આલિંગન કરીને, સુઘંધી લઈને, પૂજા કરીને, પર્વતએ પોતાની તપસ્વિ પુત્રીને ઓળખી ન શક્યા કે તે દેવોના દેવથી મંત્રમુગ્ધ થઈ છે.
સ્વયંવરં તદા દેવ્યાઃ સર્વલોકેષ્વઘોષયત્ અથ બ્રહ્મા ચ ભગવાન્ વિષ્ણુઃ સાક્ષાજ્જનાર્દનઃ
તે સમયે દેવીના સ્વયંવરના સમાચાર બધા લોકોએ સાંભળ્યા. પછી બ્રહ્મા અને ભગવાન વિષ્ણુ, જે જનાર્દન છે, ત્યાં આવ્યા.
શક્રશ્ ચ ભગવાન્ વહ્નિર્ ભાસ્કરો ભગ એવ ચ ત્વષ્ટાર્યમા વિવસ્વાંશ્ ચ યમો વરુણ એવ ચ
ભગવાન ઇન્દ્ર, અગ્નિ, સૂર્ય, ભગ, ત્વષ્ટા, અર્યમા, વિવસ્વાન, યમ અને વરુણ પણ ત્યાં આવ્યા.
વાયુઃ સોમસ્તથેશાનો રુદ્રાશ્ ચ મુનયસ્ તથા અશ્વિનૌ દ્વાદશાદિત્યા ગન્ધર્વા ગરુડસ્ તથા
વાયુ, સોમ, ઈશાન, રુદ્રો, મુનિઓ, અશ્વિનીકુમારો, બાર અદિત્યો, ગંધર્વો અને ગરૂડ પણ હાજર રહ્યા.
યક્ષાઃ સિદ્ધાસ્તથા સાધ્યા દૈત્યાઃ કિંપુરુષોરગાઃ સમુદ્રાશ્ ચ નદા વેદા મન્ત્રાઃ સ્તોત્રાદયઃ ક્ષણાઃ
યક્ષો, સિદ્ધો, સાધ્યો, દૈત્યો, કિમ્પુરુષો, સાપો, દરિયા, નદીઓ, વેદો, મંત્રો, સ્તોત્રો અને સમયના ક્ષણો પણ આવ્યા.
નાગાશ્ ચ પર્વતાઃ સર્વે યજ્ઞાઃ સૂર્યાદયો ગ્રહાઃ ત્રયસ્ત્રિંશચ્ચ દેવાનાં ત્રયશ્ ચ ત્રિશતં તથા
નાગો, બધા પર્વતો, યજ્ઞો, સૂર્ય અને બીજા ગ્રહો, ત્રીસત્રીસ દેવતાઓ અને ત્રણ ત્રણ સો પણ ત્યાં ભેગા થયા.
ત્રયશ્ ચ ત્રિસહસ્રં ચ તથાન્યે બહવઃ સુરા જગ્મુર્ ગિરીન્દ્રપુત્ર્યાસ્તુ સ્વયંવરમનુત્તમમ્
ત્રણ હજાર ત્રણ વખત અને અનેક બીજા દેવતાઓ પણ ગિરિરાજની પુત્રીના અનન્ય સ્વયંવરમાં આવ્યા.