દેવઃ શાખો વિશાખશ્ ચ નૈગમેશશ્ ચ વીર્યવાન્ સેનાપતિઃ કુમારાખ્યઃ સર્વલોકનમસ્કૃતઃ
તે દેવ શાખ, વિશાખ, પરાક્રમી નૈગમેશ, દળપતિ, કુમાર નામે ઓળખાતા અને બધા લોકોએ પૂજાતા છે.
લીલયૈવ મહાસેનઃ પ્રબલં તારકાસુરમ્ બાલો ઽપિ વિનિહત્યૈકો દેવાન્ સંતારયિષ્યતિ
મહાસેન માત્ર રમતમાં જ, બાળપણમાં પણ, તારા નામના શક્તિશાળી અસુરને એકલા મારી નાખશે અને દેવતાઓને બચાવશે.
એવમ્ ઉક્તસ્ તદા તેન બ્રહ્મણા પરમેષ્ઠિના બૃહસ્પતિસ્ તથા સેન્દ્રૈર્ દેવૈર્ દેવં પ્રણમ્ય તમ્
એ સમયે પરમેશ્વર બ્રહ્માએ એમ કહ્યું ત્યારે બૃહસ્પતિએ ઇન્દ્ર અને બીજા દેવતાઓ સાથે એ દેવને વંદન કર્યું.
મેરોઃ શિખરમાસાદ્ય સ્મરં સસ્માર સુવ્રતઃ સ્મરણાદ્દેવદેવસ્ય સ્મરો ઽપિ સહ ભાર્યયા
પવિત્ર મનવાળા એ વ્યક્તિએ, મેરુ પર્વતની ચોટી પર પહોંચી, સ્મરનું સ્મરણ કર્યું; અને દેવોમાંના દેવનું સ્મરણ કરતાં સ્મર પણ પોતાની પત્ની સાથે યાદ આવ્યો.
રત્યા સમં સમાગમ્ય નમસ્કૃત્ય કૃતાઞ્જલિઃ સશક્રમાહ તં જીવં જગજ્જીવો દ્વિજોત્તમાઃ
રતી સાથે મળીને, હાથ જોડીને નમન કરીને, તેણે ઇન્દ્ર સાથે એ જીવંત, જગતના જીવનરૂપ દેવને સંબોધન કર્યું, હે શ્રેષ્ઠ દ્વિજો.
સ્મૃતો યદ્ભવતા જીવ સમ્પ્રાપ્તો ઽહં તવાન્તિકમ્ બ્રૂહિ યન્મે વિધાતવ્યં તમાહ સુરપૂજિતઃ
તમારા દ્વારા સ્મરણ થતાં, હે જીવ, હું તમારા સમક્ષ આવ્યો છું; મને શું કરવું તે કહો — એમ દેવતાઓ દ્વારા પૂજિત એણે કહ્યું.
તમ્ આહ ભગવાઞ્છક્રઃ સંભાવ્ય મકરધ્વજમ્ શઙ્કરેણાંબિકામદ્ય સંયોજય યથાસુખમ્
પછી ઈન્દ્રે, મકરધ્વજનું સન્માન કરીને કહ્યું: 'આજે, શંકર અને અંબિકાનું મિલન તારી ઇચ્છા પ્રમાણે કર.'
તયા સ રમતે યેન ભગવાન્ વૃષભધ્વજઃ તેન માર્ગેણ માર્ગસ્વ પત્ન્યા રત્યાનયા સહ
જે માર્ગે વૃષભધ્વજ ભગવાન પોતાની પત્ની સાથે આનંદ માણે છે, એ જ માર્ગે તું પણ તારી પત્ની રતી સાથે ચાલ.
સો ઽપિ તુષ્ટો મહાદેવઃ પ્રદાસ્યતિ શુભાં ગતિમ્ વિપ્રયુક્તસ્તયા પૂર્વં લબ્ધ્વા તાં ગિરિજામુમામ્
પછી મહાદેવ પ્રસન્ન થઈને તને શુભ સ્થિતિ આપશે; અગાઉ જે રીતે તે ગિરિજાને, ઉમાને, વિયોગ પછી પ્રાપ્ત કર્યા હતા.
એવમુક્તો નમસ્કૃત્ય દેવદેવં શચીપતિમ્ દેવદેવાશ્રમં ગન્તું મતિં ચક્રે તયા સહ
આ રીતે સંબોધન પામી, શચીપતિ દેવને નમન કરીને, તેણે પોતાની પત્ની સાથે દેવાદિદેવના આશ્રમમાં જવાનું નક્કી કર્યું.
ગત્વા તદાશ્રયે શંભોઃ સહ રત્યા મહાબલઃ વસંતેન સહાયેન દેવં યોક્તુમના ભવત્
પછી, રતી અને વસંતના સહારે, એ મહાબળવાન શંભુના આશ્રમમાં પહોંચ્યો અને દેવને પ્રભાવિત કરવાની ઇચ્છા રાખી.
તતઃ સમ્પ્રેક્ષ્ય મદનં હસન્ દેવસ્ ત્રિયંબકઃ નયનેન તૃતીયેન સાવજ્ઞં તમ્ અવૈક્ષત
પછી, ત્ર્યંબક દેવે, મદનને જોઈને, સ્મિત સાથે ત્રીજા નેત્રથી તેને અવગણનાથી જોયો.
તતો ઽસ્ય નેત્રજો વહ્નિર્ મદનં પાર્શ્વતઃ સ્થિતમ્ અદહત્તત્ક્ષણાદેવ લલાપ કરુણં રતિઃ
પછી એના ત્રીજા નેત્રમાંથી અગ્નિ નીકળી, નજીક ઊભેલા મદનને તત્કાળ ભસ્મ કરી નાખ્યો; રતીએ દુઃખથી રડવાનું શરૂ કર્યું.
રત્યાઃ પ્રલાપમાકર્ણ્ય દેવદેવો વૃષધ્વજઃ કૃપયા પરયા પ્રાહ કામપત્નીં નિરીક્ષ્ય ચ
રતીના દુઃખભર્યા વિલાપ સાંભળીને, વૃષભધ્વજ દેવે, કામદેવની પત્ની પર દયાથી નજર કરીને, તેને સાંત્વના આપી.
અમૂર્તો ઽપિ ધ્રુવં ભદ્રે કાર્યં સર્વં પતિસ્તવ રતિકાલે ધ્રુવે ભદ્રે કરિષ્યતિ ન સંશયઃ
હે કલ્યાણી, તારો પતિ અમૂર્ત રૂપે હોવા છતાં, મિલન સમયે તે બધું કાર્ય નિશ્ચિતપણે પૂર્ણ કરશે, તેમાં કોઈ શંકા નથી.
યદા વિષ્ણુશ્ ચ ભવિતા વાસુદેવો મહાયશાઃ શાપાદ્ભૃગોર્મહાતેજાઃ સર્વલોકહિતાય વૈ
જ્યારે વિષ્ણુ, ભૃગુના શાપથી મહાતેજસ્વી અને સર્વલોકહિત માટે પ્રસિદ્ધ વાસુદેવ બનશે,
તદા તસ્ય સુતો યશ્ ચ સ પતિસ્તે ભવિષ્યતિ સા પ્રણમ્ય તદા રુદ્રં કામપત્ની શુચિસ્મિતા
ત્યારે, કામદેવની પત્ની, શુદ્ધ સ્મિતવાળી, જેનો પુત્ર અને જેનો પતિ બનવાનો છે, તેણે રુદ્રને નમન કર્યું.
જગામ મદનં લબ્ધ્વા વસંતેન સમન્વિતા
પછી, કામદેવને મળીને, વસંત સાથે તે ત્યાંથી ચાલી ગઈ.
તપસા ચ મહાદેવ્યાઃ પાર્વત્યા વૃષભધ્વજ પ્રીતિશ્ ચ ભગવાઞ્છર્વો વચનાદ્બ્રહ્મણસ્તદા
પર્વતીના તપથી, વૃષભધ્વજ, મહાદેવ પ્રસન્ન થયા, જેમ બ્રહ્માએ કહ્યું હતું.
હિતાય ચાશ્રમાણાં ચ ક્રીડાર્થં ભગવાન્ભવઃ તદા હૈમવતીં દેવીમ્ ઉપયેમે યથાવિધિ
આશ્રમોના કલ્યાણ અને રમણ માટે, ભગવાન ભવએ પછી હિમવતી દેવીને યોગ્ય વિધિથી લગ્ન કર્યા.
જગામ સ સ્વયં બ્રહ્મા મરીચ્યાદ્યૈર્મહર્ષિભિઃ તપોવનં મહાદેવ્યાઃ પાર્વત્યાઃ પદ્મસંભવઃ
પદ્મમાંથી જન્મેલા બ્રહ્મા પોતે, મરીચિ અને બીજા મહર્ષિઓ સાથે, મહાદેવી પર્વતીના તપોવનમાં ગયા.
પ્રદક્ષિણીકૃત્ય ચ તાં દેવીં સ જગતો ઽરણીમ્ કિમ્ અર્થં તપસા લોકાન્ સંતાપયસિ શૈલજે
તે દેવીને પ્રદક્ષિણ કરીને, જગતના અગ્નિરૂપે, તેણે પૂછ્યું: 'પર્વતકન્યા, તું તપ દ્વારા જગતને શા માટે દુઃખ આપે છે?'
ત્વયા સૃષ્ટં જગત્સર્વં માતસ્ત્વં મા વિનાશય ત્વં હિ સંધારયેલ્લોકાન્ ઇમાન્ સર્વાન્ સ્વતેજસા
માતા, આ આખું જગત તારા દ્વારા સર્જાયું છે; તું તેને નાશ ન કર. તું જ તારી તેજથી આ બધા લોકને ધારે છે.
સર્વદેવેશ્વરઃ શ્રીમાન્ સર્વલોકપતિર્ભવઃ યસ્ય વૈ દેવદેવસ્ય વયં કિઙ્કરવાદિનઃ
ભવ ભગવાન, સૌ દેવોના સ્વામી, સર્વલોકના માલિક છે, જેમના માટે અમે દેવો પણ સેવા કરીએ છીએ.
સ એવં પરમેશાનઃ સ્વયં ચ વરયિષ્યતિ વરદે યેન સૃષ્ટાસિ ન વિના યસ્ત્વયાંબિકે
એ પરમેશ્વર પોતે તને પસંદ કરશે, હે વરદાયિની, જેમણે તને સર્જી છે અને તારા વિના, અંબિકા, પોતે નથી.
વર્તતે નાત્ર સંદેહસ્ તવ ભર્ત્તા ભવિષ્યતિ ઇત્યુક્ત્વા તાં નમસ્કૃત્ય મુહુઃ સમ્પ્રેક્ષ્ય પાર્વતીમ્
આમાં કોઈ શંકા નથી: એ તારો પતિ બનશે. આવું કહી, વારંવાર નમન કરીને, તેણે પર્વતીને જોયા.
ગતે પિતામહે દેવો ભગવાન્ પરમેશ્વરઃ જગામાનુગ્રહં કર્તું દ્વિજરૂપેણ ચાશ્રમમ્
પિતામહ ગયા પછી, ભગવાન પરમેશ્વર, દયાળુ થવા માટે, દ્વિજરૂપે આશ્રમમાં ગયા.
સા ચ દૃષ્ટ્વા મહાદેવં દ્વિજરૂપેણ સંસ્થિતમ્ પ્રતિભાદ્યૈઃ પ્રભું જ્ઞાત્વા નનામ વૃષભધ્વજમ્
મહાદેવને દ્વિજરૂપે ઉભેલા જોઈ, ચિહ્નોથી ભગવાનને ઓળખીને, તેણે વૃષભધ્વજને નમન કર્યું.
સમ્પૂજ્ય વરદં દેવં બ્રાહ્મણચ્છદ્મનાગતમ્ તુષ્ટાવ પરમેશાનં પાર્વતી પરમેશ્વરમ્
વરદાતા દેવને, બ્રાહ્મણના વેશમાં આવેલા, પૂજા કરીને, પર્વતીએ પરમેશ્વરનું સ્તુતિ કરી.
અનુગૃહ્ય તદા દેવીમ્ ઉવાચ પ્રહસન્નિવ કુલધર્માશ્રયં રક્ષન્ ભૂધરસ્ય મહાત્મનઃ
પછી દેવીએ આશીર્વાદ મળ્યા, ત્યારે હસતાં હસતાં, મહાત્મા પર્વતના કુળધર્મની રક્ષા કરતા, તેણે કહ્યું.