ધ્વાન્તોદરે શશાઙ્કસ્ય જનિત્વા પરમેશ્વરઃ કાલો ઽસિ ત્વં મહાકાલઃ કાલકાલો મહેશ્વરઃ
અંધકારના ગર્ભમાં ચાંદ્રમાનો જન્મ થાય છે; તું જ સમય છે, તું મહાકાળ છે, તું કાળનો પણ કાળ છે, હે મહેશ્વર.
અતસ્ત્વમુગ્રકલયા મૃત્યોર્મૃત્યુર્ભવિષ્યસિ સ્થિરધન્વા ક્ષયો વીરો વીરો વિશ્વાધિકઃ પ્રભુઃ
આથી, તારી ઉગ્ર શક્તિથી તું મરણના પણ મરણરૂપ બનશે; તારો ધનુષ્ય અડગ રહેશે, તું વિનાશક, વીર અને સર્વને વટાવતો પ્રભુ બનશે.
ઉપહસ્તા જ્વરં ભીમો મૃગપક્ષિહિરણ્મયઃ શાસ્તાશેષસ્ય જગતો ન ત્વં નૈવચતુર્મુખઃ
ઉંચા હાથથી તું ભયાનક તાવ, સોનાનું પશુ અને પક્ષી છે; તું આખા જગતને દંડ આપનાર છે—ને તું, ને ચતુરાનન એ નથી.
ઇત્થં સર્વં સમાલોક્ય સંહરાત્માનમ્ આત્મના નો ચેદિદાનીં ક્રોધસ્ય મહાભૈરવરૂપિણઃ
આ બધું જોઈને, તું તારી શક્તિ તારા અંદર ખેંચી લે; નહીં તો હવે મહાભૈરવના ક્રોધનો પ્રકોપ પડશે.
વજ્રાશનિરિવ સ્થાણોસ્ ત્વ્ એવં મૃત્યુઃ પતિષ્યતિ ઇત્યુક્તો વીરભદ્રેણ નૃસિંહઃ ક્રોધવિહ્વલઃ
સ્થાણુના વજ્ર જેવી જ, મૃત્યુ તારા પર આવી પડશે—એવી રીતે વીરભદ્રએ કહ્યું ત્યારે નરસિંહ ક્રોધથી વ્યાકુળ થયો.
નનાદ તનુવેગેન તં ગૃહીતું પ્રચક્રમે અત્રાન્તરે મહાઘોરં વિપક્ષભયકારણમ્
તેણે જોરદાર ગર્જના કરી અને તેને પકડવા દોડી ગયો; એ સમયે એક અત્યંત ભયાનક રૂપ દેખાયું, જે વિરોધીઓમાં ભય ફેલાવનારું હતું.
ગગનવ્યાપિ દુર્ધર્ષશૈવતેજઃસમુદ્ભવમ્ વીરભદ્રસ્ય તદ્રૂપં તત્ક્ષણાદેવ દૃશ્યતે
આકાશમાં વ્યાપી ગયેલું, અજેય અને શિવની શક્તિમાંથી ઉત્પન્ન થયેલું એ વીરભદ્રનું રૂપ તરત જ દેખાઈ ગયું.
ન તદ્ધિરણ્મયં સૌમ્યં ન સૌરં નાગ્નિસંભવમ્ ન તડિચ્ચન્દ્રસદૃશમ્ અનૌપમ્યં મહેશ્વરમ્
એ રૂપ ન તો સોનાનું હતું, ન શાંત, ન સૂર્ય સમાન, ન અગ્નિથી ઉત્પન્ન, ન વીજળી કે ચાંદ્રમાની જેમ—એ તો મહેશ્વરનું અનન્ય રૂપ હતું.
તદા તેજાંસિ સર્વાણિ તસ્મિન્ લીનાનિ શાઙ્કરે તતો વ્યક્તો મહાતેજા વ્યક્તે સંભવતસ્તતઃ
પછી બધી શક્તિઓ એ શંકરરૂપમાં લીન થઈ ગઈ; ત્યારબાદ એમાંથી મહાન તેજ પ્રગટ થયું.
રુદ્રસાધારણં ચૈવ ચિહ્નિતં વિકૃતાકૃતિ તતઃ સંહારરૂપેણ સુવ્યક્તઃ પરમેશ્વરઃ
એમાં રુદ્રને સામાન્ય રીતે ઓળખાવતી ચિહ્નો અને વિકૃત આકાર હતો; પછી સંહારરૂપે પરમેશ્વર સ્પષ્ટ રીતે પ્રગટ થયો.
પશ્યતાં સર્વદેવાનાં જયશબ્દાદિમઙ્ગલૈઃ સહસ્રબાહુર્ જટિલશ્ ચન્દ્રાર્ધકૃતશેખરઃ
બધા દેવતાઓ જોઈ રહ્યા હતા, જયના ઘોષ અને શુભ ધ્વનિ વચ્ચે, તે હજાર હાથવાળો, જટાધારી અને અડધો ચાંદ્રમો શિખરે ધારણ કરનાર દેખાયો.
સ મૃગાર્ધશરીરેણ પક્ષાભ્યાં ચઞ્ચુના દ્વિજાઃ અતિતીક્ષ્ણમહાદંષ્ટ્રો વજ્રતુલ્યનખાયુધઃ
એ મૃગના અડધા શરીર સાથે, પાંખો અને ચાંચવાળો હતો, હે દ્વિજ, તેની દાંત અત્યંત તીક્ષ્ણ અને મોટા હતા, અને તેના નખ વજ્ર જેવા શસ્ત્ર હતા.
કણ્ઠે કાલો મહાબાહુશ્ ચતુષ્પાદ્ વહ્નિસંભવઃ યુગાન્તોદ્યતજીમૂતભીમગંભીરનિઃસ્વનઃ
તેમના ગળામાં સમય છે, વિશાળ બાહુઓ ધરાવનાર, ચાર પગવાળો, અગ્નિમાંથી જન્મેલો, યુગના અંતે ઉઠતા મેઘધ્વનિ જેવો ભયાનક અને ઊંડો ગર્જનાવાળો.
સમં કુપિતવૃત્તાગ્નિવ્યાવૃત્તનયનત્રયઃ સ્પષ્ટદંષ્ટ્રો ઽધરોષ્ઠશ્ ચ હુઙ્કારેણ યુતો હરઃ
તેમનું સ્વરૂપ ભયાનક છે, ત્રણેય આંખો ગુસ્સે ભરેલા અગ્નિ જેવી તેજસ્વી છે, દાંત સ્પષ્ટ દેખાય છે અને નીચો ઓઠો ફૂલેલો છે, હર ભગવાન ગુર્જના સાથે ઉભા છે.
હરિસ્તદ્દર્શનાદેવ વિનષ્ટબલવિક્રમઃ બિભ્રદ્ ઔર્મ્યં સહસ્રાંશોર્ અધઃ ખદ્યોતવિભ્રમમ્
હરિને જોયા પછી હરિનું બળ અને પરાક્રમ બધું જ ગુમ થઈ ગયું, તેઓ ઉપરથી તો સૂર્ય જેવી કાંતિ ધરાવે છે, પણ નીચે તરફ ફાયરફ્લાય જેવી ઝાંખી ઝાંખી ઝળહળાટ છે.
અથ વિભ્રમ્ય પક્ષાભ્યાં નાભિપાદે ઽભ્યુદારયન્ પાદાવાબધ્ય પુચ્છેન બાહુભ્યાં બાહુમણ્ડલમ્
પછી પાંખો ફેરવીને, તેણે હરિને નાભિ અને પગથી ઉપાડી લીધા, પુંછ વડે પગ બાંધી દીધા અને પોતાના હાથોથી હરિના હાથોને ઘેરી લીધા.
ભિન્દન્નુરસિ બાહુભ્યાં નિજગ્રાહ હરો હરિમ્ તતો જગામ ગગનં દેવૈઃ સહ મહર્ષિભિઃ
પછી હર ભગવાને પોતાના હાથોથી હરિના છાતી પર ઘા કર્યા અને તેમને પકડી લીધા; પછી તેઓ દેવો અને મહર્ષિઓ સાથે આકાશમાં ચાલ્યા ગયા.
સહસૈવ ભયાદ્વિષ્ણું વિહગશ્ ચ યથોરગમ્ ઉત્ક્ષિપ્યોત્ક્ષિપ્ય સંગૃહ્ય નિપાત્ય ચ નિપાત્ય ચ
અચાનક ડરથી, પંખીએ વિષ્ણુને વારંવાર ઉંચક્યા અને નીચે ફેંક્યા, પકડીને ફરીથી નીચે ફેંક્યા.
ઉડ્ડીયોડ્ડીય ભગવાન્ પક્ષાઘાતવિમોહિતમ્ હરિં હરન્તં વૃષભં વિશ્વેશાનં તમીશ્વરમ્
પછી ભગવાન પાંખોના ઘા થી મોહિત થયેલા હરિને ઉડાડતા ઉડાડતા લઈ ગયા, વૃષભધ્વજ સ્વામી, સર્વના ઈશ્વર, એ ભગવાનને લઈ ગયા.
અનુયાન્તિ સુરાઃ સર્વે નમોવાક્યેન તુષ્ટુવુઃ નીયમાનઃ પરવશો દીનવક્ત્રઃ કૃતાઞ્જલિઃ
બધા દેવતાઓ તેમના પાછળ ગયા, નમનના શબ્દોથી તેમની સ્તુતિ કરતા; વિષ્ણુ, જે પરાધીન અને દુઃખી ચહેરા સાથે, હાથ જોડીને લઈ જવાતા હતા.
તુષ્ટાવ પરમેશાનં હરિસ્તં લલિતાક્ષરૈઃ નમો રુદ્રાય શર્વાય મહાગ્રાસાય વિષ્ણવે
હરિએ પરમેશ્વરની કોમળ શબ્દોથી સ્તુતિ કરી: 'હે રુદ્ર, હે શર્વ, હે મહાવ્યાળ, હે વિષ્ણુ, તમને વંદન છે.'
નમ ઉગ્રાય ભીમાય નમઃ ક્રોધાય મન્યવે નમો ભવાય શર્વાય શઙ્કરાય શિવાય તે
હે ઉગ્ર, હે ભયાનક, હે ક્રોધી, હે ગુસ્સાવાળા, હે ભવ, હે શર્વ, હે શંકર, હે શિવ, તમને વંદન છે.
કાલકાલાય કાલાય મહાકાલાય મૃત્યવે વીરાય વીરભદ્રાય ક્ષયદ્વીરાય શૂલિને
સમયના પણ સમય, સમય, મહાકાળ, મૃત્યુ, વીર, વીરભદ્ર, વીર વિનાશક, ત્રિશૂલધારી, તમને વંદન છે.
મહાદેવાય મહતે પશૂનાં પતયે નમઃ એકાય નીલકણ્ઠાય શ્રીકણ્ઠાય પિનાકિને
મહાદેવ, મહાન, પશુઓના સ્વામી, એકાંત, નીલકંઠ, શ્રીકંઠ, પિનાકધારી, તમને વંદન છે.
નમો ઽનન્તાય સૂક્ષ્માય નમસ્તે મૃત્યુમન્યવે પરાય પરમેશાય પરાત્પરતરાય તે
અનંત, સૂક્ષ્મ, મૃત્યુના ક્રોધ, પરમ, પરમેશ્વર, સર્વથી પણ શ્રેષ્ઠ, તમને વંદન છે.
પરાત્પરાય વિશ્વાય નમસ્તે વિશ્વમૂર્ત્તયે નમો વિષ્ણુકલત્રાય વિષ્ણુક્ષેત્રાય ભાનવે
સર્વથી શ્રેષ્ઠ, સમગ્ર વિશ્વ, વિશ્વરૂપ, વિષ્ણુની પત્ની, વિષ્ણુનું ક્ષેત્ર, પ્રકાશરૂપ, તમને વંદન છે.
કૈવર્તાય કિરાતાય મહાવ્યાધાય શાશ્વતે ભૈરવાય શરણ્યાય મહાભૈરવરૂપિણે
નાવિક, શિકારી, મહારોગ, શાશ્વત, ભૈરવ, આશ્રયદાતા, મહાભૈરવ સ્વરૂપ, તમને વંદન છે.
નમો નૃસિંહસંહર્ત્રે કામકાલપુરારયે મહાપાશૌઘસંહર્ત્રે વિષ્ણુમાયાન્તકારિણે
નરસિંહના સંહારક, કામ, કાળ અને પુરાના વિનાશક, મહાપાશના સંહારક, વિષ્ણુમાયાના અંતકર્તા, તમને વંદન છે.
ત્ર્યંબકાય ત્ર્યક્ષરાય શિપિવિષ્ટાય મીઢુષે મૃત્યુઞ્જયાય શર્વાય સર્વજ્ઞાય મખારયે
ત્ર્યંબક, ત્રણ અક્ષરવાળા, સર્વવ્યાપક, દયાળુ, મૃત્યુને જીતનારા, શર્વ, સર્વજ્ઞ, યજ્ઞ વિનાશક, તમને વંદન છે.
મખેશાય વરેણ્યાય નમસ્તે વહ્નિરૂપિણે મહાઘ્રાણાય જિહ્વાય પ્રાણાપાનપ્રવર્તિને
યજ્ઞના સ્વામી, શ્રેષ્ઠ, અગ્નિરૂપ, મહાન નાક, જીભ, શ્વાસ અને નિશ્વાસ ચલાવનાર, તમને વંદન છે.