લિઙ્ગપુરાણમ્

ચતુષ્કોણં તુ વા ચૂર્ણૈર્ અલંકૃત્ય સમન્તતઃ પુષ્પાક્ષતાદિભિઃ પૂજ્ય સર્વપાપૈઃ પ્રમુચ્યતે

અને ચારે બાજુ રંગીન ચूर्णથી ચતુષ્કોણ બનાવે છે, પુષ્પ, અક્ષત વગેરેથી પૂજા કરે છે, તે સર્વ પાપોથી મુક્ત થાય છે.

યસ્તુ ગર્ભગૃહં ભક્ત્યા સકૃદાલિપ્ય સર્વતઃ ચન્દનાદ્યૈઃ સકર્પૂરૈર્ ગન્ધદ્રવ્યૈઃ સમન્તતઃ

જે ભક્તિપૂર્વક ગર્ભગૃહને એકવાર સર્વ બાજુ ચંદન, કપૂર અને સુગંધિત દ્રવ્યો વડે લિપે છે,

વિકીર્ય ગન્ધકુસુમૈર્ ધૂપૈર્ધૂપ્ય ચતુર્વિધૈઃ પ્રાર્થયેદ્દેવમીશાનં શિવલોકં સ ગચ્છતિ

અને સુગંધિત પુષ્પો છાંટી, ચાર પ્રકારના ધૂપથી ધૂપ આપે છે, ભગવાન ઈશાનને પ્રાર્થના કરે છે, તે શિવલોકમાં જાય છે.

તત્ર ભુક્ત્વા મહાભોગાન્ કલ્પકોટિશતં નરઃ સ્વદેહગન્ધકુસુમૈઃ પૂરયઞ્છિવમન્દિરમ્

ત્યાં, અનેક કલ્પો સુધી મહાન ભોગો ભોગવી, પોતાના શરીરની સુગંધ અને પુષ્પોથી શિવમંદિરને પરિપૂર્ણ કરે છે.

ક્રમાદ્ગાન્ધર્વમાસાદ્ય ગન્ધર્વૈશ્ ચ સુપૂજિતઃ ક્રમાદાગત્ય લોકે ઽસ્મિન્ રાજા ભવતિ વીર્યવાન્

પછી ક્રમશઃ ગાંધર્વ લોક પ્રાપ્ત કરી, ગાંધર્વો દ્વારા પૂજિત થઈ, પાછો આ લોકમાં આવી શક્તિશાળી રાજા બને છે.

આદિદેવો મહાદેવઃ પ્રલયસ્થિતિકારકઃ સર્ગશ્ ચ ભુવનાધીશઃ શર્વવ્યાપી સદાશિવઃ શિવબ્રહ્મામૃતં ગ્રાહ્યં મોક્ષસાધનમ્ ઉત્તમમ્

આદિદેવ મહાદેવ સર્વનાશ અને સ્થિતિ તથા સર્જનના કારણ છે; તેઓ ભુવનોના સ્વામી, સર્વવ્યાપી શર્વ, સદા શિવ છે. શિવ-બ્રહ્મનું અમૃત સર્વોત્તમ મોક્ષસાધન છે, તેને સ્વીકારવું જોઈએ.

વ્યક્તાવ્યક્તં સદા નિત્યમ્ અચિન્ત્યમ્ અર્ચયેત્ પ્રભુમ્

સદા, પ્રભુના પ્રગટ અને અપ્રગટ, શાશ્વત અને અકલ્પનીય સ્વરૂપની પૂજા કરવી જોઈએ.

વસ્ત્રપૂતેન તોયેન કાર્યં ચૈવોપલેપનમ્ શિવક્ષેત્રે મુનિશ્રેષ્ઠા નાન્યથા સિદ્ધિરિષ્યતે

શિવક્ષેત્રમાં, મુનિશ્રેષ્ઠ, કપડાંથી શુદ્ધ કરેલા પાણીથી જ લિપન કરવું જોઈએ; અન્યથા સિદ્ધિ પ્રાપ્ત થતી નથી.

આપઃ પૂતા ભવન્ત્યેતા વસ્ત્રપૂતાઃ સમુદ્ધૃતાઃ અફેના મુનિશાર્દૂલા નાદેયાશ્ ચ વિશેષતઃ

કપડાંથી ગાળીને એકત્રિત કરેલું પાણી શુદ્ધ બને છે; મુનિશાર્દૂલ, ખાસ કરીને ફેનાવાળું પાણી આપવું નહીં.

તસ્માદ્વૈ સર્વકાર્યાણિ દૈવિકાનિ દ્વિજોત્તમાઃ અદ્ભિઃ કાર્યાણિ પૂતાભિઃ સર્વકાર્યપ્રસિદ્ધયે

અત્યારે, દ્વિજશ્રેષ્ઠ, સર્વ દૈવિક કાર્ય શુદ્ધ પાણીથી જ કરવું જોઈએ, જેથી સર્વ કાર્ય સફળ થાય.

જન્તુભિર્ મિશ્રિતા હ્યાપઃ સૂક્ષ્માભિસ્તાન્નિહત્ય તુ યત્પાપં સકલં ચાદ્ભિર્ અપૂતાભિશ્ચિરં લભેત્

પાણીમાં સૂક્ષ્મ જીવ હોય તો તેમને નાશ કરીને પાણી શુદ્ધ કરવું જોઈએ; નહિંતર, શુદ્ધ ન હોય તેવું પાણી લાંબા સમય સુધી સર્વ પાપ આપે છે.

સંમાર્જને તથા નૄણાં માર્જને ચ વિશેષતઃ અગ્નૌ કણ્ડનકે ચૈવ પેષણે તોયસંગ્રહે

સાફસફાઈમાં, અને ખાસ કરીને માણસોને સાફ કરવામાં, આગમાં, દળવામાં અને પાણી ભેગું કરવામાં હંમેશા હિંસા થાય છે.

હિંસા સદા ગૃહસ્થાનાં તસ્માદ્ધિંસાં વિવર્જયેત્ અહિંસેયં પરો ધર્મઃ સર્વેષાં પ્રાણિનાં દ્વિજાઃ

ગૃહસ્થોને હંમેશા હિંસા થતી જ હોય છે, તેથી હિંસા ટાળવી જોઈએ. બધી જીવાતો માટે અહિંસા સર્વોચ્ચ ધર્મ છે, હે દ્વિજો.

તસ્માત્સર્વપ્રયત્નેન વસ્ત્રપૂતં સમાચરેત્ તદ્દાનમભયં પુણ્યં સર્વદાનોત્તમોત્તમમ્

આથી, દરેક પ્રયત્નથી કપડાં વડે શુદ્ધ કરેલું પાણી જ વાપરવું જોઈએ. આવું પાણી દાન આપવું એ સર્વ શ્રેષ્ઠ અને સર્વોત્તમ દાન છે, જે ભયમુક્તિ અને પુણ્ય આપે છે.

તસ્માત્તુ પરિહર્તવ્યા હિંસા સર્વત્ર સર્વદા મનસા કર્મણા વાચા સર્વદાહિંસકં નરમ્

હિંસા હંમેશા અને સર્વત્ર ટાળવી જોઈએ—વિચારથી, કર્મથી અને વાણીથી. માણસે હંમેશા અહિંસક રહેવું જોઈએ.

રક્ષન્તિ જન્તવઃ સર્વે હિંસકં બાધયન્તિ ચ ત્રૈલોક્યમખિલં દત્ત્વા યત્ફલં વેદપારગે

બધા જીવાતો અહિંસક માણસની રક્ષા કરે છે અને હિંસકને દુઃખ આપે છે. જે વેદજ્ઞને દાન આપે છે, તેને ત્રણેય લોકમાં ફળ મળે છે.

તત્ફલં કોટિગુણિતં લભતે ઽહિંસકો નરઃ મનસા કર્મણા વાચા સર્વભૂતહિતે રતાઃ

અહિંસક માણસ એ ફળ કરોડગણું વધારે મેળવે છે, કારણ કે તે વિચાર, કર્મ અને વાણીથી બધા જીવના કલ્યાણમાં તત્પર રહે છે.

દયાદર્શિતપન્થાનો રુદ્રલોકં વ્રજન્તિ ચ સ્વામિવત્પરિરક્ષન્તિ બહૂનિ વિવિધાનિ ચ

જે લોકો દયા દર્શાવીને માર્ગ બતાવે છે, તેઓ રુદ્રલોકમાં પહોંચે છે અને માલિકની જેમ અનેક જાતના જીવાતોની રક્ષા કરે છે.

યે પુત્રપૌત્રવત્સ્નેહાદ્ રુદ્રલોકં વ્રજન્તિ તે તસ્માત્સર્વપ્રયત્નેન વસ્ત્રપૂતેન વારિણા

જે લોકો પુત્ર અને પૌત્ર માટેના સ્નેહથી રુદ્રલોકમાં પહોંચે છે—એટલે, દરેક પ્રયત્નથી કપડાં વડે શુદ્ધ કરેલું પાણી જ વાપરવું જોઈએ.

કાર્યમભ્યુક્ષણં નિત્યં સ્નપનં ચ વિશેષતઃ ત્રૈલોક્યમખિલં હત્વા યત્ફલં પરિકીર્ત્યતે

હંમેશા અભ્યુક્ષણ કરવું અને ખાસ કરીને સ્નાન કરવું જોઈએ; ત્રણેય લોકનો નાશ કરીને જે ફળ મળે છે, તે અહીં વર્ણવાયું છે.

શિવાલયે નિહત્યૈકમ્ અપિ તત્સકલં લભેત્ શિવાર્થં સર્વદા કાર્યા પુષ્પહિંસા દ્વિજોત્તમાઃ

શિવમંદિરમાં એક પણ જીવને મારીને એ આખું ફળ મળે છે; શિવના હિત માટે હંમેશા પુષ્પહિંસા કરવી જોઈએ, હે શ્રેષ્ઠ દ્વિજો.

યજ્ઞાર્થં પશુહિંસા ચ ક્ષત્રિયૈર્દુષ્ટશાસનમ્ વિહિતાવિહિતં નાસ્તિ યોગિનાં બ્રહ્મવાદિનામ્

યજ્ઞ માટે પશુહિંસા અને ક્ષત્રિયોએ દુષ્ટોને દંડ આપવો—આ બંને નિયમિત છે; યોગી અને બ્રહ્મજ્ઞ માટે કંઈ નિયમિત કે પ્રતિબંધિત નથી.

યતસ્તસ્માન્ન હન્તવ્યા નિષિદ્ધાનાં નિષેવણાત્ સર્વકર્માણિ વિન્યસ્ય સંન્યસ્તા બ્રહ્મવાદિનઃ

આથી, જે મનાઈ છે તે ટાળીને કદી પણ હત્યા ન કરવી. બધા કર્મો ત્યજીને બ્રહ્મજ્ઞ લોકો નિર્લિપ્ત રહે છે.

ન હન્તવ્યાઃ સદા પૂજ્યાઃ પાપકર્મરતા અપિ પવિત્રાસ્તુ સ્ત્રિયઃ સર્વા અત્રેશ્ ચ કુલસંભવાઃ

સ્ત્રીઓને કદી પણ ન મારવી, હંમેશા સન્માન આપવું—even if they are engaged in sinful acts; all women are pure, especially those born in the lineage of Atri.

બ્રહ્મહત્યાસમં પાપમ્ આત્રેયીં વિનિહત્ય ચ સ્ત્રિયઃ સર્વા ન હન્તવ્યાઃ પાપકર્મરતા અપિ

આત્રેય કુળની સ્ત્રીની હત્યા કરવી એ બ્રાહ્મણ હત્યા જેટલું પાપ છે; બધી સ્ત્રીઓને—even if they are engaged in sinful acts—કદી પણ ન મારવી.

ન યજ્ઞાર્થં સ્ત્રિયો ગ્રાહ્યાઃ સર્વૈઃ સર્વત્ર સર્વદા સર્વવર્ણેષુ વિપ્રેન્દ્રાઃ પાપકર્મરતા અપિ

કોઈ પણ સમયે, કોઈ પણ જગ્યાએ, કોઈ પણ વર્ણના માણસે—even if they are engaged in sinful acts—સ્ત્રીઓને યજ્ઞ માટે કદી પણ ન પકડવી, હે શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણો.

મલિના રૂપવત્યશ્ ચ વિરૂપા મલિનાંબરાઃ ન હન્તવ્યાઃ સદા મર્ત્યૈઃ શિવવચ્છઙ્કયા તથા

સ્ત્રીઓ સુંદર હોય કે કુરુપ, કે ગંદા કપડાં પહેરતી હોય, તેમને કદી પણ ન મારવી, શિવજીની ભક્તિથી એમ કરવું.

વેદબાહ્યવ્રતાચારાઃ શ્રૌતસ્માર્તબહિષ્કૃતાઃ પાષણ્ડિન ઇતિ ખ્યાતા ન સંભાષ્યા દ્વિજાતિભિઃ

જે લોકો વેદથી બહારના વ્રત-આચાર રાખે છે, શૌત અને સ્માર્ત વિધિમાંથી બહાર છે, અને પાશંડિ તરીકે ઓળખાય છે, એમને દ્વિજોએ કદી પણ વાત ન કરવી.

ન સ્પૃષ્ટવ્યા ન દ્રષ્ટવ્યા દૃષ્ટ્વા ભાનું સમીક્ષતે તથાપિ તેન વધ્યાશ્ ચ નૃપૈરન્યૈશ્ ચ જન્તુભિઃ

એમને સ્પર્શવું કે જોવું પણ નહીં; એમને જોવું એ સૂર્યને જોવું જેવું છે. તેમ છતાં, રાજાઓ અને બીજા જીવોએ એમને મારવા જોઈએ.