લિઙ્ગપુરાણમ્

સર્વવિઘ્નાન્ અતિક્રમ્ય શિવલોકે મહીયતે તત્ર ભુક્ત્વા મહાભોગાન્ યાવદાભૂતસંપ્લવમ્

બધા વિઘ્નો પાર કરી, શિવલોકમાં માન પામે છે; ત્યાં મહાન ભોગો ભોગવીને, સર્વજીવોના અંત સુધી રહે છે.

જ્ઞાનં વિચારતો લબ્ધ્વા રુદ્રેભ્યસ્તત્ર મુચ્યતે અર્ધનારીશ્વરં દેવં ચતુર્ભુજમનુત્તમમ્

વિચારપૂર્વક જ્ઞાન પ્રાપ્ત કરીને, રુદ્રો દ્વારા મુક્તિ મળે છે; તે અર્ધનારીશ્વર દેવ, ચાર હાથવાળો અને સર્વોત્તમ છે.

વરદાભયહસ્તં ચ શૂલપદ્મધરં પ્રભુમ્ સ્ત્રીપુંભાવેન સંસ્થાનં સર્વાભરણભૂષિતમ્

જેના હાથમાંથી આશીર્વાદ અને નિર્ભયતા મળે છે, જે ત્રિશૂલ અને કમળ પકડી રાખે છે, સ્ત્રી અને પુરુષ સ્વરૂપે છે અને સર્વ આભૂષણોથી શોભાયમાન છે.

કૃત્વા ભક્ત્યા પ્રતિષ્ઠાપ્ય શિવલોકે મહીયતે તત્ર ભુક્ત્વા મહાભોગાન્ અણિમાદિગુણૈર્યુતઃ

ભક્તિપૂર્વક સ્થાપના કરીને, શિવલોકમાં માન પામે છે; ત્યાં અણિમા વગેરે શક્તિઓથી યુક્ત થઈ મહાન ભોગો ભોગવે છે.

આચન્દ્રતારકં જ્ઞાનં તતો લબ્ધ્વા વિમુચ્યતે યઃ કુર્યાદ્દેવદેવેશં સર્વજ્ઞં લકુલીશ્વરમ્

ચાંદણી અને તારાઓ જેટલું જ્ઞાન પ્રાપ્ત કરીને મુક્તિ મળે છે; જે દેવદેવેશ, સર્વજ્ઞ અને લકુલીષ્વરનું ભજન કરે છે.

વૃતં શિષ્યપ્રશિષ્યૈશ્ ચ વ્યાખ્યાનોદ્યતપાણિનમ્ કૃત્વા ભક્ત્યા પ્રતિષ્ઠાપ્ય શિવલોકં સ ગચ્છતિ

શિષ્યો અને તેમના શિષ્યોની પરિષ્દથી ઘેરાયેલ, સમજાવા માટે હાથ ઊંચા કરેલા, ભક્તિપૂર્વક સ્થાપના કરીને, શિવલોકમાં જાય છે.

ભુક્ત્વા તુ વિપુલાંસ્તત્ર ભોગાન્ યુગશતં નરઃ જ્ઞાનયોગં સમાસાદ્ય તત્રૈવ ચ વિમુચ્યતે

ત્યાં અનેક યુગો સુધી વિશાળ ભોગો ભોગવી, પછી જ્ઞાન અને યોગ પ્રાપ્ત કરીને, એ જ સ્થળે મુક્તિ મેળવે છે.

પૂર્વદેવામરાણાં ચ યત્સ્થાનં સકલેપ્સિતમ્ કૃતમુદ્રસ્ય દેવસ્ય ચિતાભસ્માનુલેપિનઃ

જે સ્થાન સર્વ પૂર્વ દેવો અને અમરોએ ઇચ્છેલું છે, તે દેવ માટે છે, જે મુદ્રા ધારણ કરે છે અને ચિતાભસ્મથી અંકિત છે.

ત્રિપુણ્ડ્રધારિણસ્તેષાં શિરોમાલાધરસ્ય ચ બ્રહ્મણઃ કેશકેનૈકમ્ ઉપવીતં ચ બિભ્રતઃ

ત્રિપુંડ ધારણ કરનાર અને માથા પર માળા ધારણ કરનાર માટે, તથા બ્રહ્મા માટે, જે પોતાના વાળથી એક જ ઉપવીત પહેરે છે.

બિભ્રતો વામહસ્તેન કપાલં બ્રહ્મણો વરમ્ વિષ્ણોઃ કલેવરં ચૈવ બિભ્રતઃ પરમેષ્ઠિનઃ

ડાબા હાથમાં બ્રહ્માની ખોપરી પકડી રાખે છે, અને પરમેશ્વર, વિષ્ણુનું શરીર પણ પકડી રાખે છે.

કૃત્વા ભક્ત્યા પ્રતિષ્ઠાપ્ય મુચ્યતે ભવસાગરાત્ ઓંનમો નીલકણ્ઠાય ઇતિ પુણ્યાક્ષરાષ્ટકમ્

ભક્તિપૂર્વક સ્થાપના કરીને, ભવસાગરથી મુક્તિ મળે છે; 'ૐ નમો નીલકંઠાય' — આ પવિત્ર આઠ અક્ષરનું મંત્ર છે.

મન્ત્રમાહ સકૃદ્વા યઃ પાતકૈઃ સ વિમુચ્યતે મન્ત્રેણાનેન ગન્ધાદ્યૈર્ ભક્ત્યા વિત્તાનુસારતઃ

જે આ મંત્ર એકવાર પણ ઉચ્ચારે છે, તે પાપોથી મુક્ત થાય છે; આ મંત્રથી, ચંદન વગેરે દ્રવ્ય અને ભક્તિથી, પોતાની શક્તિ પ્રમાણે પૂજા કરવી.

સમ્પૂજ્ય દેવદેવેશં શિવલોકે મહીયતે જાલન્ધરાન્તકં દેવં સુદર્શનધરં પ્રભુમ્

દેવદેવેશની પૂજા કરીને, શિવલોકમાં માન પામે છે; જલંધરાંતક દેવ અને સુદર્શન ધારણ કરનાર પ્રભુ છે.

કૃત્વા ભક્ત્યા પ્રતિષ્ઠાપ્ય દ્વિધાભૂતં જલંધરમ્ પ્રયાતિ શિવસાયુજ્યં નાત્ર કાર્યા વિચારણા

ભક્તિપૂર્વક, બે ભાગમાં થયેલા જલંધરનું સ્થાપન કરીને, શિવસાયુજ્ય પ્રાપ્ત થાય છે; અહીં કોઈ શંકા રાખવાની જરૂર નથી.

સુદર્શનપ્રદં દેવં સાક્ષાત્પૂર્વોક્તલક્ષણમ્ અર્ચમાનેન દેવેન ચાર્ચિતં નેત્રપૂજયા

જે દેવ સુદર્શન આપે છે, જેનું સ્વરૂપ અગાઉ વર્ણવાયું છે, તે દેવને ભક્ત આંખે પૂજા કરીને આરાધે છે.

કૃત્વા ભક્ત્યા પ્રતિષ્ઠાપ્ય શિવલોકે મહીયતે તિષ્ઠતો ઽથ નિકુમ્ભસ્ય પૃષ્ઠતશ્ચરણાંબુજમ્

ભક્તિપૂર્વક બનાવીને સ્થાપિત કરેલું હોય, તો તે વ્યક્તિ શિવલોકમાં બહુ માન પામે છે, અને નિકુંભના પગના પછાળે ઊભો રહે છે.

વામેતરં સુવિન્યસ્ય વામે ચાલિઙ્ગ્ય ચાદ્રિજામ્ શૂલાગ્રે કૂર્પરં સ્થાપ્ય કિઙ્કિણીકૃતપન્નગમ્

એમણે ડાબું પગ સારી રીતે મૂકી, ડાબી બાજુએ પર્વતકન્યાને અંકે ભેળવી, ત્રિશૂલના ટોચ પર કોણી રાખી, અને ઘંટવાળી સાપની વેણી પહેરી છે.

સમ્પ્રેક્ષ્ય ચાન્ધકં પાર્શ્વે કૃતાઞ્જલિપુટં સ્થિતમ્ રૂપં કૃત્વા યથાન્યાયં શિવસાયુજ્યમાપ્નુયાત્

પારશ્વે અંઢકને હાથ જોડીને ઊભેલો જોઈ, યોગ્ય રૂપ ધારણ કરીને, એ વ્યક્તિને શિવસાથે એકત્વ પ્રાપ્ત થાય છે.

યઃ કુર્યાદ્દેવદેવેશં ત્રિપુરાન્તકમીશ્વરમ્ ધનુર્બાણસમાયુક્તં સોમં સોમાર્ધભૂષણમ્

જે કોઈ દેવોના દેવ, ત્રિપુરાના વિનાશક એવા ઈશ્વરને, ધનુષ્ય અને બાણ સાથે, ચંદ્ર અને સોમથી શોભિત બનાવી છે,

રથે સુસંસ્થિતં દેવં ચતુરાનનસારથિમ્ તદાકારતયા સો ઽપિ ગત્વા શિવપુરં સુખી

રથ પર સુંદર રીતે બેઠેલા દેવને, ચાર મુખવાળા બ્રહ્માને સારથી તરીકે દર્શાવે છે—એમનું રૂપ ધારણ કરીને, એ પણ શિવપુરીમાં જઈ આનંદ પામે છે.

ક્રીડતે નાત્ર સંદેહો દ્વિતીય ઇવ શઙ્કરઃ તત્ર ભુક્ત્વા મહાભોગાન્ યાવદ્ ઇચ્છા દ્વિજોત્તમાઃ

ત્યાં એ શંકર જેવો બીજો બની આનંદથી વિહાર કરે છે; ત્યાં, દ્વિજશ્રેષ્ઠો, જેટલો ઈચ્છે તેટલો મહાન ભોગ ભોગવી શકે છે.

જ્ઞાનં વિચારિતં લબ્ધ્વા તત્રૈવ સ વિમુચ્યતે

ત્યાં જ, સંપૂર્ણ રીતે વિચારેલું જ્ઞાન પ્રાપ્ત કરીને, એ મુક્તિ પામે છે.

ગઙ્ગાધરં સુખાસીનં ચન્દ્રશેખરમેવ ચ

ગંગાધર, આરામથી બેઠેલા, અને ચંદ્રશેખર પણ,

ગઙ્ગયા સહિતં ચૈવ વામોત્સઙ્ગે ઽંબિકાન્વિતમ્ વિનાયકં તથા સ્કન્દં જ્યેષ્ઠં દુર્ગાં સુશોભનામ્

ગંગા સાથે, ડાબા જાંઘ પર અંબિકા, ગણેશ, સ્કંદ, જ્યેષ્ઠ અને સુંદર દુર્ગા,

ભાસ્કરં ચ તથા સોમં બ્રહ્માણીં ચ મહેશ્વરીમ્ કૌમારીં વૈષ્ણવીં દેવીં વારાહીં વરદાં તથા

ભાસ્કર અને સોમ, બ્રાહ્મણી અને મહેશ્વરી, કૌમારી, વૈષ્ણવી, વરાહી અને વરદા પણ,

ઇન્દ્રાણીં ચૈવ ચામુણ્ડાં વીરભદ્રસમન્વિતામ્ વિઘ્નેશેન ચ યો ધીમાન્ શિવસાયુજ્યમાપ્નુયાત્

ઇન્દ્રાણી અને ચામુંડા, વીરભદ્ર સાથે, વિઘ્નેશ સાથે—જે બુદ્ધિશાળી છે, તે શિવસાથે એકત્વ પામે છે.

લિઙ્ગમૂર્તિં મહાજ્વાલામાલાસંવૃતમ્ અવ્યયમ્ લિઙ્ગસ્ય મધ્યે વૈ કૃત્વા ચન્દ્રશેખરમીશ્વરમ્

મહાન જ્વાળાઓની માળાથી ઘેરાયેલું, અવિનાશી એવા લિંગરૂપમાં, લિંગના મધ્યમાં ચંદ્રશેખર ભગવાનને સ્થાપિત કરે છે.

વ્યોમ્નિ કુર્યાત્ તથા લિઙ્ગં બ્રહ્માણં હંસરૂપિણમ્ વિષ્ણું વરાહરૂપેણ લિઙ્ગસ્યાધસ્ત્વધોમુખમ્

આકાશમાં લિંગ બનાવવું, બ્રહ્માને હંસરૂપે, અને વિષ્ણુને વરાહરૂપે, લિંગની નીચે, નીચે તરફ મુખ કરીને સ્થાપવું.

બ્રહ્માણં દક્ષિણે તસ્ય કૃતાઞ્જલિપુટં સ્થિતમ્ મધ્યે લિઙ્ગં મહાઘોરં મહામ્ભસિ ચ સંસ્થિતમ્

લિંગના જમણા બાજુ બ્રહ્મા, હાથ જોડીને ઊભેલા, મધ્યમાં ભયાનક મહાલિંગ, અને તે મહાજળમાં સ્થાપિત છે.