લિઙ્ગપુરાણમ્

દિવ્યઃ ક્વ દેવેશ ભવત્પ્રભાવો વયં ક્વ ભક્તિઃ ક્વ ચ તે સ્તુતિશ્ ચ તથાપિ ભક્ત્યા વિલપન્તમીશ પિતામહં માં ભગવન્ક્ષમસ્વ

હે દેવોના દેવ, તારી દૈવી શક્તિ ક્યાં અને અમે ક્યાં? તારી ભક્તિ ક્યાં અને તારી સ્તુતિ ક્યાં? છતાં પણ, હે ભગવાન, ભક્તિથી વિલાપ કરતો હું પિતામહ છું, મને માફ કરજે.

ય ઇમં શૃણુયાદ્દ્વિજોત્તમા ભુવિ દેવં પ્રણિપત્ય પઠેત્ સ ચ મુઞ્ચતિ પાપબન્ધનં ભવભક્ત્યા પુરશાસિતુઃ સ્તવમ્

હે શ્રેષ્ઠ દ્વિજ, પૃથ્વી પર જે કોઈ ભક્તિપૂર્વક ભગવાનને વંદન કરીને આ સ્તોત્રને સાંભળે કે પઠે છે, તે ભવના શાસક પ્રત્યેની ભક્તિથી પાપના બંધનમાંથી મુક્ત થાય છે.

શ્રુત્વા ચ ભક્ત્યા ચતુરાનનેન સ્તુતો હસઞ્શૈલસુતાં નિરીક્ષ્ય સ્તવં તદા પ્રાહ મહાનુભાવં મહાભુજો મન્દરશૃઙ્ગવાસી

આ સ્તોત્ર સાંભળીને, પાર્વતીને જોઈને, બ્રહ્માએ ભક્તિપૂર્વક સ્તુતિ કરી; ત્યારબાદ મહાબળવાન, મહાત્મા, મન્દર શિખર પર નિવાસ કરતા ભગવાન સ્મિત સાથે બોલ્યા.

સ્તવેનાનેન તુષ્ટો ઽસ્મિ તવ ભક્ત્યા ચ પદ્મજ વરાન્ વરય ભદ્રં તે દેવાનાં ચ યથેપ્સિતાન્

આ સ્તોત્રથી અને તારી ભક્તિથી હું પ્રસન્ન થયો છું, હે કમળથી જન્મેલા, તું ઈચ્છે તેવા વર્દાનો માગ, તને અને દેવતાઓને જે શુભ હોય તે મળે.

તતઃ પ્રણમ્ય દેવેશં ભગવાન્પદ્મસંભવઃ કૃતાઞ્જલિપુટો ભૂત્વા પ્રાહેદં પ્રીતમાનસઃ

પછી ભગવાન કમળમાંથી જન્મેલા, દેવોના સ્વામીના ચરણોમાં નમન કરીને, હાથ જોડીને આનંદિત હૃદયથી બોલ્યા.

ભગવન્દેવદેવેશ ત્રિપુરાન્તક શઙ્કર ત્વયિ ભક્તિં પરાં મે ઽદ્ય પ્રસીદ પરમેશ્વરમ્

હે ભગવાન, દેવોના દેવ, ત્રિપુરના શત્રુ, શંકર, આજે મને તારી પરમ ભક્તિ આપ, હે પરમેશ્વર, કૃપા કર.

દેવાનાં ચૈવ સર્વેષાં ત્વયિ સર્વાર્થદેશ્વર પ્રસીદ ભક્તિયોગેન સારથ્યેન ચ સર્વદા

અને બધા દેવતાઓ માટે પણ, હે સર્વ ઇચ્છાઓ પૂરી કરનાર પ્રભુ, ભક્તિ અને માર્ગદર્શન દ્વારા હંમેશા કૃપા કર.

જનાર્દનો ઽપિ ભગવાન્ નમસ્કૃત્ય મહેશ્વરમ્ કૃતાઞ્જલિપુટો ભૂત્વા પ્રાહ સાંબં ત્રિયંબકમ્

જનાર્દન ભગવાને પણ મહેશ્વરને નમન કરીને, હાથ જોડીને સાંબ અને ત્ર્યંબકને કહ્યું.

વાહનત્વં તવેશાન નિત્યમીહે પ્રસીદ મે ત્વયિ ભક્તિં ચ દેવેશ દેવદેવ નમો ઽસ્તુ તે

હે ઈશાન, હું હંમેશા તારો વાહન બનવા ઇચ્છું છું, કૃપા કરીને મને તારી ભક્તિ આપ, હે દેવોના દેવ, તને વંદન છે.

સામર્થ્યં ચ સદા મહ્યં ભવન્તં વોઢુમીશ્વરમ્ સર્વજ્ઞત્વં ચ વરદ સર્વગત્વં ચ શઙ્કર

હમેશા મને તને ધારી રાખવાની શક્તિ આપ, હે ઈશ્વર, અને સર્વજ્ઞતા તથા સર્વવ્યાપકતા પણ આપ, હે શંકર.

તયોઃ શ્રુત્વા મહાદેવો વિજ્ઞપ્તિં પરમેશ્વરઃ સારથ્યે વાહનત્વે ચ કલ્પયામાસ વૈ ભવઃ

બન્નેની વિનંતી સાંભળી મહાદેવ પરમેશ્વરે ભવને રથચાલક અને વાહન તરીકે નિયુક્ત કર્યા.

દત્ત્વા તસ્મૈ બ્રહ્મણે વિષ્ણવે ચ દગ્ધ્વા દૈત્યાન્દેવદેવો મહાત્મા સાર્ધં દેવ્યા નન્દિના ભૂતસંઘૈર્ અન્તર્ધાનં કારયામાસ શર્વઃ

બ્રહ્મા અને વિષ્ણુને વરદાન આપી, દૈત્યોને દહન કર્યા પછી, મહાત્મા દેવાદિદેવે દેવી, નંદિ અને ભૂતગણો સાથે પોતાનું અદૃશ્ય થવું કરાવ્યું.

તતસ્તદા મહેશ્વરે ગતે રણાદ્ગણૈઃ સહ સુરેશ્વરાઃ સુવિસ્મિતા ભવં પ્રણમ્ય પાર્વતીમ્

પછી મહેશ્વર યુદ્ધસ્થળેથી પોતાના ગાણો સાથે વિદાય થયા ત્યારે, દેવોના સ્વામીઓ આશ્ચર્યચકિત થઈ ભવ અને પાર્વતીને નમન કર્યા.

યયુશ્ ચ દુઃખવર્જિતાઃ સ્વવાહનૈર્દિવં તતઃ સુરેશ્વરા મુનીશ્વરા ગણેશ્વરાશ્ ચ ભાસ્કરાઃ

પછી દુઃખથી મુક્ત થઈને, દેવોના સ્વામી, ઋષિગણોના સ્વામી, ગણપતિઓ અને તેજસ્વી દેવતાઓ પોતાના વાહન પર સ્વર્ગે ગયા.

ત્રિપુરારેરિમં પુણ્યં નિર્મિતં બ્રહ્મણા પુરા યઃ પઠેચ્છ્રાદ્ધકાલે વા દૈવે કર્મણિ ચ દ્વિજાઃ

ત્રિપુરના શત્રુની આ પવિત્ર કથા, જે બ્રહ્માએ પ્રાચીનકાળે રચી હતી, જે કોઈ શ્રાદ્ધકાળે કે દૈવી કર્મમાં વાંચે, હે દ્વિજો,

શ્રાવયેદ્વા દ્વિજાન્ ભક્ત્યા બ્રહ્મલોકં સ ગચ્છતિ માનસૈર્વાચિકૈઃ પાપૈસ્ તથા વૈ કાયિકૈઃ પુનઃ

અથવા ભક્તિપૂર્વક દ્વિજોને સંભળાવે, તે બ્રહ્મલોકને પ્રાપ્ત કરે છે અને મન, વાણી અને શરીરના પાપોથી મુક્ત થાય છે.

સ્થૂલૈઃ સૂક્ષ્મૈઃ સુસૂક્ષ્મૈશ્ ચ મહાપાતકસંભવૈઃ પાતકૈશ્ ચ દ્વિજશ્રેષ્ઠા ઉપપાતકસંભવૈઃ

સ્થૂળ, સૂક્ષ્મ અને અત્યંત સૂક્ષ્મ પાપો, મહાપાતક અને ઉપપાતકથી ઉત્પન્ન પાપોથી, હે શ્રેષ્ઠ દ્વિજો,

પાપૈશ્ ચ મુચ્યતે જન્તુઃ શ્રુત્વાધ્યાયમિમં શુભમ્ શત્રવો નાશમાયાન્તિ સંગ્રામે વિજયીભવેત્

આ શુભ અધ્યાય સાંભળવાથી જીવ પાપોથી મુક્ત થાય છે, શત્રુઓ નાશ પામે છે અને યુદ્ધમાં વિજય મળે છે.

સર્વરોગૈર્ન બાધ્યેત આપદો ન સ્પૃશન્તિ તમ્ ધનમાયુર્યશો વિદ્યાં પ્રભાવમતુલં લભેત્

કોઈ પણ રોગથી પીડાતો નથી, આપત્તિઓ તેને સ્પર્શતી નથી; તેને અતુલ્ય ધન, આયુષ્ય, યશ, વિદ્યા અને પ્રભુત્વ મળે છે.

ગતે મહેશ્વરે દેવે દગ્ધ્વા ચ ત્રિપુરં ક્ષણાત્ સદસ્યાહ સુરેન્દ્રાણાં ભગવાન્પદ્મસંભવઃ

મહેશ્વર દેવ તુરંત ત્રિપુરને દહન કરીને વિદાય થયા ત્યારે, કમળમાંથી જન્મેલા ભગવાને દેવોના સ્વામીઓની સભામાં સંબોધન કર્યું.

સંત્યજ્ય દેવદેવેશં લિઙ્ગમૂર્તિમહેશ્વરમ્ તારપૌત્રો મહાતેજાસ્ તારકસ્ય સુતો બલી

દેવોના દેવ મહેશ્વર, લિંગમૂર્તિને છોડીને, તારકપુત્ર મહાતેજસ્વી અને બલવાન તારકનો પુત્ર ત્યાં રહ્યો.

તારકાક્ષો ઽપિ દિતિજઃ કમલાક્ષશ્ ચ વીર્યવાન્ વિદ્યુન્માલી ચ દૈત્યેશઃ અન્યે ચાપિ સબાન્ધવાઃ

તારકાક્ષ, દિતિના પુત્ર, કમલાક્ષ પરાક્રમી, વિદ્યુન્માલી દૈત્યોના રાજા અને બીજા પણ તેમના સગાંઓ સાથે હતા.

ત્યક્ત્વા દેવં મહાદેવં માયયા ચ હરેઃ પ્રભોઃ સર્વે વિનષ્ટાઃ પ્રધ્વસ્તાઃ સ્વપુરૈઃ પુરસંભવૈઃ

મહાદેવ અને હરિ ભગવાનને ભુલાવીને, તેઓ બધાં પોતાના શહેરો અને વસ્તીઓ સાથે નાશ પામ્યા.

તસ્માત્સદા પૂજનીયો લિઙ્ગમૂર્તિઃ સદાશિવઃ યાવત્પૂજા સુરેશાનાં તાવદેવ સ્થિતિર્યતઃ

એથી સદા સદાશિવની લિંગમૂર્તિનું પૂજન કરવું જોઈએ; દેવતાઓનું પૂજન જેટલું ચાલે છે, તેટલું જ તેમનું અસ્તિત્વ રહે છે.

પૂજનીયઃ શિવો નિત્યં શ્રદ્ધયા દેવપુઙ્ગવૈઃ સર્વલિઙ્ગમયો લોકઃ સર્વં લિઙ્ગે પ્રતિષ્ઠિતમ્

શિવનું હંમેશા શ્રદ્ધાપૂર્વક દેવોમાં શ્રેષ્ઠ એવા લોકો દ્વારા પૂજન કરવું જોઈએ; આખું જગત લિંગથી વ્યાપ્ત છે અને બધું લિંગમાં સ્થિત છે.

તસ્માત્ સમ્પૂજયેલ્લિઙ્ગં ય ઇચ્છેત્સિદ્ધિમાત્મનઃ સર્વે લિઙ્ગાર્ચનાદેવ દેવા દૈત્યાશ્ ચ દાનવાઃ

એથી જે પોતાના માટે સિદ્ધિ ઈચ્છે છે, તેણે લિંગનું પૂજન કરવું જોઈએ; કારણ કે દેવ, દૈત્ય અને દાનવ સૌ લિંગપૂજનથી જ સિદ્ધિ મેળવે છે.

યક્ષા વિદ્યાધરાઃ સિદ્ધા રાક્ષસાઃ પિશિતાશનાઃ પિતરો મુનયશ્ચાપિ પિશાચાઃ કિન્નરાદયઃ

યક્ષ, વિદ્યા ધરાવનારા, સિદ્ધ, રાક્ષસ, માંસ ખાવાવાળા, પિતૃઓ, ઋષિઓ, પિશાચ, કિન્નર અને બીજા પણ છે.

અર્ચયિત્વા લિઙ્ગમૂર્તિ સંસિદ્ધા નાત્ર સંશયઃ તસ્માલ્લિઙ્ગં યજેન્નિત્યં યેન કેનાપિ વા સુરાઃ

લિંગમૂર્તિનું પૂજન કરીને તેઓ સિદ્ધિ પામ્યા છે—આમાં કોઈ શંકા નથી; તેથી, કોઈ પણ વ્યક્તિએ હંમેશા લિંગનું પૂજન કરવું જોઈએ, હે દેવતાઓ.

પશવશ્ ચ વયં તસ્ય દેવદેવસ્ય ધીમતઃ પશુત્વં ચ પરિત્યજ્ય કૃત્વા પાશુપતં તતઃ

અમે અને બધા જીવ, એ વિદ્વાન દેવોના દેવના વશમાં છીએ; પણ પાશુપણ છોડીને, પાશુપતિના અનુયાયી બનીએ છીએ.