લિઙ્ગપુરાણમ્

મયા સહ જગત્સર્વં તથાપ્યસૃજદચ્યુતઃ જગન્મયો ઽવહદ્યસ્માન્ મેઘો ભૂત્વા દિવાનિશમ્

મારી સાથે અચ્યુતે આખું જગત સર્જ્યું; જગતરૂપ બની, તે મેઘ બની દિવસ-રાત અમને ધારણ કરતો હતો.

ભવન્તમવહદ્વિષ્ણુર્ દેવદેવં જગદ્ગુરુમ્ નારાયણાદપિ વિભો ભક્તો ઽહં તવ શઙ્કર

વિષ્ણુએ તમને, દેવોના દેવ, જગતના ગુરુને અહીં લાવ્યો. મહાન પ્રભુ, હું તો તમારો ભક્ત છું, નારાયણ કરતાં પણ વધારે, શંકર.

પ્રસીદ દેહિ મે સર્વં સર્વાત્મત્વં તવ પ્રભો તદાથ લબ્ધ્વા ભગવાન્ ભવાત્સર્વાત્મતાં ક્ષણાત્

પ્રભુ, કૃપા કરીને મને બધું આપો, કેમ કે તમે તો સર્વના આત્મા છો. પછી, જ્યારે તેને આ પ્રાપ્ત થયું, ત્યારે તે ધન્યજન ક્ષણે જ સર્વના આત્મા બની ગયો.

ત્વરમાણો ઽથ સંગમ્ય દદર્શ પુરુષોત્તમમ્ એકાર્ણવાલયે શુભ્રે ત્વ્ અન્ધકારે સુદારુણે

પછી તે ઝડપથી ત્યાં પહોંચ્યો અને એકમાત્ર મહાસાગરના શુદ્ધ નિવાસસ્થાનમાં, ભયાનક અંધકારમાં, પરમ પુરુષને જોયા.

હેમરત્નચિતે દિવ્યે મનસા ચ વિનિર્મિતે દુષ્પ્રાપ્યે દુર્જનૈઃ પુણ્યૈઃ સનકાદ્યૈરગોચરે

સુવર્ણ અને રત્નોથી શોભિત, મનથી રચાયેલ, દુર્જનો માટે અપ્રાપ્ય અને પુણ્યવાનો માટે જ પ્રાપ્ત, અને સનકાદિ પણ જ્યાં પહોંચી શકતા નથી, એવા દિવ્ય સ્થાનમાં.

જગદાવાસહૃદયં દદર્શ પુરુષં ત્વજઃ અનન્તભોગશય્યાયાં શાયિનં પઙ્કજેક્ષણમ્

અજન્માએ એ પુરુષને જોયો, જેના હૃદયમાં આખું જગત વસે છે, જે અનંત શેષનાગની શય્યામાં શોભાયમાન છે અને કમળ જેવી આંખો ધરાવે છે.

શઙ્ખચક્રગદાપદ્મં ધારયન્તં ચતુર્ભુજમ્ સર્વાભરણસંયુક્તં શશિમણ્ડલસન્નિભમ્

જેના ચાર હાથોમાં શંખ, ચક્ર, ગદા અને કમળ છે, સર્વાંગે આભૂષણોથી સજ્જ છે અને ચંદ્રમંડળ જેવો તેજ ધરાવે છે.

શ્રીવત્સલક્ષણં દેવં પ્રસન્નાસ્યં જનાર્દનમ્ રમામૃદુકરામ્ભોજસ્પર્શરક્તપદામ્બુજમ્

શ્રીવત્સના ચિહ્નવાળા, પ્રસન્ન મુખવાળા, જનાર્દન દેવ, જેમના પગના કમળો લક્ષ્મીના કોમળ હાથે સ્પર્શાતા લાલા પડ્યા છે.

પરમાત્માનમીશાનં તમસા કાલરૂપિણમ્ રજસા સર્વલોકાનાં સર્ગલીલાપ્રવર્તકમ્

પરમાત્મા, ઈશાન, જે સમયરૂપ અંધકાર છે અને રાજસ ગુણથી સર્વ લોકની સર્જનલીલા ચલાવે છે.

સત્ત્વેન સર્વભૂતાનાં સ્થાપકં પરમેશ્વરમ્ સર્વાત્માનં મહાત્માનં પરમાત્માનમીશ્વરમ્

સત્વગુણથી સર્વ જીવોને સ્થિર રાખનાર, પરમેશ્વર, સર્વના આત્મા, મહાત્મા, પરમાત્મા અને ઈશ્વર.

ક્ષીરાર્ણવે ઽમૃતમયે શાયિનં યોગનિદ્રયા તં દૃષ્ટ્વા પ્રાહ વૈ બ્રહ્મા ભગવન્તં જનાર્દનમ્

ક્ષીરસાગરમાં, અમૃતમય શય્યામાં, યોગનિદ્રામાં શોભતા તેને જોઈને બ્રહ્માએ ભગવાન જનાર્દનને કહ્યું.

ગ્રસામિ ત્વાં પ્રસાદેન યથાપૂર્વં ભવાનહમ્ સ્મયમાનસ્તુ ભગવાન્ પ્રતિબુધ્ય પિતામહમ્

'પ્રભુ, તમારી કૃપાથી, હું તમને પહેલાંની જેમ સમાવી લઉં છું, કેમ કે હું તો તમે જ છું.' પણ ભગવાન સ્મિત સાથે પિતામહને જાગૃત કર્યા.

ઉદૈક્ષત મહાબાહુઃ સ્મિતમીષચ્ચકાર સઃ વિવેશ ચાણ્ડજં તં તુ ગ્રસ્તસ્તેન મહાત્મના

મહાબાહુએ તેને જોયો અને હળવું સ્મિત કર્યું, પછી એ અંડજમાં પ્રવેશ્યા અને એ મહાત્માએ તેને સમાવી લીધો.

તતસ્તં ચાસૃજદ્બ્રહ્મા ભ્રુવોર્મધ્યેન ચાચ્યુતમ્ સૃષ્ટસ્તેન હરિઃ પ્રેક્ષ્ય સ્થિતસ્તસ્યાથ સંનિધૌ

પછી બ્રહ્માએ ભ્રૂમધ્યથી અચ્યૂતને સર્જ્યા; હરી સર્જાયા પછી ત્યાં જ તેની સામે ઊભા રહ્યા.

એતસ્મિન્નન્તરે રુદ્રઃ સર્વદેવભવોદ્ભવઃ વિકૃતં રૂપમાસ્થાય પુરા દત્તવરસ્તયોઃ

એ વચ્ચે, સર્વ દેવોના જન્મદાતા રુદ્ર, જેમને અગાઉ વરદાન મળ્યું હતું, ભયાનક રૂપ ધારણ કરીને પ્રગટ થયા.

આગચ્છદ્યત્ર વૈ વિષ્ણુર્ વિશ્વાત્મા પરમેશ્વરઃ પ્રસાદમતુલં કર્તું બ્રહ્મણશ્ ચ હરેઃ પ્રભુઃ

ત્યાં વિશ્વાત્મા, પરમેશ્વર વિષ્ણુ આવ્યા, બ્રહ્મા અને હરી પર અનન્ય કૃપા કરવા.

તતઃ સમેત્ય તૌ દેવૌ સર્વદેવભવોદ્ભવમ્ અપશ્યતાં ભવં દેવં કાલાગ્નિસદૃશં પ્રભુમ્

પછી એ બે દેવો સાથે મળીને, સર્વ દેવોના જન્મસ્થાન એવા ભવને, જે સમયાગ્નિ જેવા પ્રભુ છે, જોયા.

તૌ તં તુષ્ટુવતુશ્ચૈવ શર્વમુગ્રં કપર્દિનમ્ પ્રણેમતુશ્ ચ વરદં બહુમાનેન દૂરતઃ

એ બંનેએ ઉગ્ર, જટાધારી શર્વને સ્તુતિ કરી અને દુરથી જ બહુ માનપૂર્વક વરદાતા પ્રભુને વંદન કર્યું.

ભવો ઽપિ ભગવાન્ દેવમ્ અનુગૃહ્ય પિતામહમ્ જનાર્દનં જગન્નાથસ્ તત્રૈવાન્તરધીયત

ભવ ભગવાને પિતામહ અને જગન્નાથ જનાર્દન પર કૃપા કરી, પછી ત્યાં જ અદૃશ્ય થઈ ગયા.

ગતે મહેશ્વરે દેવે તમુદ્દિશ્ય જનાર્દનઃ પ્રણમ્ય ભગવાન્પ્રાહ પદ્મયોનિમજોદ્ભવઃ

મહાદેવ મહેશ્વર ત્યાંથી વિદાય થયા પછી જનાર્દનએ તેમને વંદન કરી, કમળમાંથી જન્મેલા બ્રહ્માજી ને સંબોધન કર્યું.

પરમેશો જગન્નાથઃ શઙ્કરસ્ત્વેષ સર્વગઃ આવયોરખિલસ્યેશઃ શરણં ચ મહેશ્વરઃ

પરમેશ્વર, જગતના સ્વામી, શંકર સર્વત્ર વ્યાપક છે; એ આપણી બંનેનો અને આખા વિશ્વનો માલિક છે, મહેશ્વર જ આપણો આશરો છે.

અહં વામાઙ્ગજો બ્રહ્મન્ શઙ્કરસ્ય મહાત્મનઃ ભવાન્ ભવસ્ય દેવસ્ય દક્ષિણાઙ્ગભવઃ સ્વયમ્

હે બ્રહ્મણ, હું મહાત્મા શંકરજીના ડાબા અંગમાંથી જન્મેલો છું અને તમે ભગવાન ભવના જમણા અંગમાંથી સ્વયં જન્મેલા છો.

મામાહુર્ ઋષયઃ પ્રેક્ષ્ય પ્રધાનં પ્રકૃતિં તથા અવ્યક્તમજમિત્યેવં ભવન્તં પુરુષસ્ત્વિતિ

ઋષિઓ મને મુખ્ય તત્વ, પ્રકૃતિ, અવ્યક્ત અને અજન્મા કહે છે; અને તમને પુરુષ કહે છે.

એવમાહુર્મહાદેવમ્ આવયોરપિ કારણમ્ ઈશં સર્વસ્ય જગતઃ પ્રભુમવ્યયમીશ્વરમ્

એ રીતે તેઓ મહાદેવને આપણાં બંનેના કારણ, સમગ્ર જગતના સ્વામી અને અવિનાશી પ્રભુ તરીકે કહે છે.

સો ઽપિ તસ્યામરેશસ્ય વચનાદ્વારિજોદ્ભવઃ વરેણ્યં વરદં રુદ્રમ્ અસ્તુવત્પ્રણનામ ચ

પછી અમરેશ્વરના આજ્ઞાથી કમળમાંથી જન્મેલા બ્રહ્માએ વરદાન આપનારા અને પૂજનીય રુદ્રની સ્તુતિ કરી અને તેમને વંદન કર્યું.

અથામ્ભસા પ્લુતાં ભૂમીં સમાધાય જનાર્દનઃ પૂર્વવત્સ્થાપયામાસ વારાહં રૂપમાસ્થિતઃ

પછી જનાર્દને વરાહ રૂપ ધારણ કરી, જેમ પહેલાં હતું તેમ જ, પાણીમાં ડૂબેલી ધરાને સ્થિર કરી.

નદીનદસમુદ્રાંશ્ ચ પૂર્વવચ્ચાકરોત્પ્રભુઃ કૃત્વા ચોર્વીં પ્રયત્નેન નિમ્નોન્નતવિવર્જિતામ્

પ્રભુએ પહેલાંની જેમ નદીઓ, નાળાઓ અને સમુદ્રો રચ્યા અને મહેનતપૂર્વક ધરાને સમાન, ઊંચા-નીચા વિના બનાવી.

ધરાયાં સો ઽચિનોત્સર્વાન્ ભૂધરાન્ ભૂધરાકૃતિઃ ભૂરાદ્યાંશ્ચતુરો લોકાન્ કલ્પયામાસ પૂર્વવત્

પછી પર્વતરૂપે રહી, ધરા પર બધા પર્વતો સ્થાપ્યા અને ભૂથી શરૂ થતા ચાર લોક પહેલાંની જેમ again રચ્યા.

સ્રષ્ટું ચ ભગવાંશ્ચક્રે મતિં મતિમતાં વરઃ મુખ્યં ચ તૈર્યગ્યોન્યં ચ દૈવિકં માનુષં તથા

ભગવાને, જ્ઞાનોમાં શ્રેષ્ઠ, સર્જનનો સંકલ્પ કર્યો અને મુખ્ય પ્રાણીઓ, ડિમ્બજ, દેવતાઓ અને માનવોની રચના કરી.