લિઙ્ગપુરાણમ્

પૌરાણિક કથા અનુસાર, જંગલમાં વૃક્ષો અને છોડ પણ અશુદ્ધિના દોષથી પ્રભાવિત થાય છે; સ્ત્રીઓ અને પુરુષોમાં રહેલી કામ અને અન્ય દોષો દ્વારા, તેઓ સમયથી પહેલાં કાપી નાખવામાં આવે છે, નાશ પામે છે અને ફરીથી એ જ રીતે ઉત્પન્ન થાય છે. તેથી, દરેક પ્રયત્નથી, સ્ત્રીઓમાં રજસ્વલા અવસ્થામાં કોઈએ વાત કરવી નહિ જોઈએ; પ્રથમ દિવસે, રજસ્વલા સ્ત્રીને અછૂત સ્ત્રીની જેમ ટાળી લેવી જોઈએ. બીજા દિવસે, બ્રાહ્મણહંતાની જેમ, ત્રીજા દિવસે અર્ધ દોષથી અને ચોથા દિવસે, સજ્જનોએ, સ્નાન પછી, અર્ધ માસ સુધી પવિત્રતા પ્રાપ્ત થાય છે. છteenth દિવસે, સ્ત્રીઓ માટે પવિત્રતા મૂત્ર જેવી ગણાય છે. જો રજસ્વલા અવસ્થા પાંચ રાત સુધી રહે, તો એ સ્ત્રી અશુદ્ધ રહે છે; અને જો એ અવસ્થા વીસ દિવસથી વધુ ચાલે, તો દોષ યથાવત્ રહે છે. આ અવસ્થામાં, સ્ત્રીએ સ્નાન, સફાઈ, ગાન, રડવું, હસવું, પ્રવાસ, ઉંગા લગાવવું, જુગાર, મલમ લગાવવું—all avoided—સૌથી વધુ, દિવસે સૂવું, દાંત સાફ કરવું, શારીરિક અથવા મૌખિક મિલન, દેવતાઓની પૂજા—આ બધું ટાળવું જોઈએ. નમસ્કાર પણ ટાળવું, અને રજસ્વલા સ્ત્રીને સ્પર્શ કરવું કે વાત કરવી પણ ટાળવી જોઈએ. કપડાં ફેંકવી પણ ટાળવી, અને સ્નાન પછી બીજાને સ્પર્શ ન કરવું. પ્રશ્ચાતાપ માટે, એ સ્ત્રીએ સૌપ્રથમ સૂર્યને જોવું, પછી બ્રહ્મા ઘાસથી પવિત્ર કરેલું પાણી, અથવા ગૌમાતા પરથી મળેલા પાંચ પદાર્થ, અથવા દૂધ પીવું જોઈએ. ચોથા દિવસે, સ્ત્રી પાસે જવું નહિ; જો જવામાં આવે, તો બાળક ટૂંકા આયુષ્ય, જ્ઞાન-વિહિન, વ્રતથી પતિત, degraded, અથવા વ્યભિચારી થાય છે. એ બાળક ગરીબીના દરિયા માં ડૂબી જાય છે; માત્ર પાંછમા દિવસે, નિયમ પ્રમાણે, પુત્રી ઈચ્છનાર ત્યાં જઈ શકે છે. જ્યારે રક્ત વધારે હોય, ત્યારે પુત્રી જન્મે છે; જ્યારે શુક્ર વધારે હોય, પુત્ર જન્મે છે; બંને સમાન હોય, તો નપુંસક જન્મે છે; પાંછમા દિવસે પુત્રી થાય છે. છઠ્ઠા દિવસે, highly fortunate ones, ત્યાં જઈ શકાય છે અને એ સ્ત્રી પુત્રવતી બને છે; જન્મેલો પુત્ર તેજસ્વી અને પુત્રત્વ દર્શાવે છે. "પુમ" શબ્દનું અર્થ "નરક" છે, અને નરક દુઃખ છે; thus, પુત્રમાં પુરૂષત્વ હોય છે. સાતમા દિવસે, પુત્રી ઈચ્છનાર જઈ શકે છે; આઠમા દિવસે, સર્વ સમૃદ્ધિથી યુક્ત બાળક થાય છે. નવમા દિવસે પુત્રી, દસમા દિવસે વિદ્વાન પુત્ર, અગિયારમા દિવસે ફરીથી સ્ત્રી, બારમા દિવસે ધર્મના તત્વ જાણનાર, વેદ-સ્મૃતિના અનુયાયી, અને ત્રયોદશી (तेरમી) દિવસે મૂર્ખ સ્ત્રી, જે બધાં ગડબડની કારણ બને છે. તેથી, ત્રયોદશી દિવસે સ્ત્રી પાસે જવું નહિ; ચૌદશી (चौदसी) દિવસે, પુત્ર થાય છે; પંદરમા દિવસે, સદ્ગુણવતી પુત્રી, અને સોળમા દિવસે જ્ઞાનમાં પારંગત સ્ત્રી જન્મે છે. મિલન સમયે, વાયુ ડાબી બાજુ હોય, તો સ્ત્રી જન્મે છે; જમણી બાજુ હોય, તો પુત્ર થાય છે. મિલન સમયે, જ્યારે દુષ્ટ અસર નથી, prescribed time પર, પવિત્ર, હસતી સ્ત્રી પાસે જવું જોઈએ. આ રીતે, સંન્યાસીઓ માટે ધર્મની સંહિતા પ્રમાણે, મિલન વિષયક નિયમો જણાવવામાં આવ્યા છે. દરેક જીવ માટે, સદ્આચરણ જણાવવામાં આવ્યું છે. જે પવિત્ર રહી, આ સદ્આચરણનું પાઠન કે શ્રવણ કરે છે, અથવા પાપથી પવિત્ર થયેલા બ્રાહ્મણોને યોગ્ય રીતથી શીખવે છે, તે બ્રહ્મલોકમાં બ્રહ્મા સાથે આનંદ પામે છે. હવે, અહીં નિર્ધારિત expiation for ascetics, જેમ શિવે કહ્યું, જે સંન્યાસીઓના પાપો દૂર કરે છે, એ જણાવવામાં આવે છે. પાપ ત્રણ પ્રકારના છે—વાણી, મન અને કાયાથી—જે દિવસે અને રાતે દુનિયાને ઘેરી લે છે. ક્રિયા વગર પણ પાપ રહે છે, એમ શ્રેષ્ઠ શાસ્ત્ર કહે છે; તેથી, જીવનનું રક્ષણ કરવું જોઈએ. યોગ જાગૃત વ્યક્તિમાં થાય છે; યોગ સર્વોચ્ચ શક્તિ છે, અને મનુષ્યોમાં યોગથી વધારે શુભ કંઈ નથી. તેથી, જ્ઞાનથી અજ્ઞાનને જીતીને અને અપરંપાર સ્વામ્ય પ્રાપ્ત કરીને, ધર્મયુક્ત વિદ્વાન યોગનું સ્તુતિ કરે છે. ઉચ્ચ-નીચ બંનેને જોઈ, સ્થિર વ્યક્તિ અનંત અવસ્થાને પામે છે. સંન્યાસીઓના vows અને ઉપવ્રતો માટે, દરેક ઉલ્લંઘન માટે પ્રાયશ્ચિત્ છે; જો કોઈ ઇચ્છાથી સ્ત્રી પાસે જાય, તો વિશિષ્ટ પ્રાયશ્ચિત્ કરવું પડે. તે સંન્યાસી Sāṃtapana વ્રત, પ્રાણાયામ સાથે, અને પછી Kṛcchra તપ કરવું જોઈએ. આશ્રમમાં પાછા આવી, સંન્યાસી should practice diligently. વિદ્વાનો કહે છે કે, અસત્ય—even if joined with dharma— prevail નથી કરે. તેમ છતાં, association dreadful છે; એક દિવસ-રાત ઉપવાસ અને સો પ્રાણાયામ prescribe છે. ધર્મના અનુયાયી—even if renunciant or distressed—should never speak untruth or commit theft. ચોરી કરતાં વધારે કોઈ દોષ નથી, શાસ્ત્ર કહે છે; ચોરી સર્વોચ્ચ હાનિ છે, અને એ હિંસા સર્વોચ્ચ છે. સંપત્તિ, ખરેખર, જીવના બાહ્ય પ્રાણ છે; જે બીજાની સંપત્તિ લે છે, એ તેનું જીવન લઈ લે છે. જે આવું કરે છે, vows થી વિમુખ, should undertake Cāndrāyaṇa penance, prescribed as one year; વર્ષના અંતે, પાપ ઓછું કરીને, ફરીથી સંન્યાસી જીવન should practice with resolve. સર્વ જીવો માટે, deed, thought, word—non-injury observe કરવી જોઈએ; જો સંન્યાસી, અનિચ્છા છતાં, પ્રાણીઓ કે જીવાતને હાનિ કરે છે, તો એ પણ હાનિ ગણાય છે. આ રીતે, શાસ્ત્રોમાં દર્શાવેલી પવિત્રતા, સદ્આચરણ, અને પ્રાયશ્ચિત્ સંન્યાસીઓ તથા સમાજ માટે માર્ગદર્શિકા બની રહે છે.