కూర్మపురాణమ్

బభూవ నష్టచేతా వై మాయయా పరమేష్ఠినః

పరమేశ్వరుని మాయ వల్ల వారి జ్ఞానం పోయింది.

వ్యాజహారాత్మనః పుత్రం మోహనాశాయ పద్మజమ్

మోహం, ఆశ కోసం తన కుమారుడిగా పద్మజుడిని ఉద్భవింపజేశాడు.

యదుక్తవానాత్మనో ఽసౌ పుత్రత్వే తవ శఙ్కరః

శంకరా! నీవు కుమారుడిగా పిలిచే వాడిని ఆయన తన కుమారుడిగా ప్రకటించాడు.

ప్రజాః స్త్రష్టుమనాస్తేపే తపః పరమదుశ్చరమ్

ప్రజలను సృష్టించాలనే కోరికతో అతను అత్యంత కఠినమైన తపస్సు చేశాడు.

తతో దీర్ఘేణ కాలేన దుః ఖాత్ క్రోధో ఽభ్యజాయత

అంతకు తర్వాత, చాలా కాలం గడిచిన తరువాత, బాధతో కోపం పుట్టింది.

తతస్తేభ్యో ఽశ్రుబిన్దుభ్యో భూతాః ప్రేతాస్తథాభవన్

అప్పుడా కన్నీటి బిందువుల నుంచి ప్రేతాలు పుట్టాయి.

జహౌ ప్రాణాంశ్చ భగవాన్ క్రోధావిష్టః ప్రజాపతిః

కోపంతో నిండిన ప్రజాపతి భగవంతుడు తన ప్రాణాలను విడిచిపెట్టాడు.

సహస్త్రాదిత్యసంకాశో యుగాన్తదహనోపమః

అతడు వెయ్యి సూర్యుల్లా ప్రకాశిస్తూ, యుగాంతంలో వచ్చే అగ్నిలా కనిపించాడు.

రోదనాద్ రుద్ర ఇత్యేవం లోకే ఖ్యాతిం గమిష్యసి

నీ ఏడుపు వల్ల, నీవు లోకంలో రుద్రుడు అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందుతావు.

స్థానాని చైషామష్టానాం దదౌ లోకపితామహః

ఈ ఎనిమిది మందికి లోకపితామహుడు వేర్వేరు స్థలాలు కట్టబెట్టాడు.

భీమశ్చోగ్రో మహాదేవస్తాని నామాని సప్త వై

భీముడు, ఉగ్రుడు, మహాదేవుడు—ఇవి ఏడు పేర్లలోని కొన్ని.

దీక్షితో బ్రాహ్మణశ్చన్ద్ర ఇత్యేతా అష్టమూర్తయః

దీక్షితుడు, బ్రాహ్మణుడు, చంద్రుడు—ఇవి ఎనిమిది రూపాలు.

తేషామష్టతనుర్దేవో దదాతి పరమం పదమ్

ఈ ఎనిమిది రూపాల దేవతలకు, ఆయన పరమ పదాన్ని ఇచ్చాడు.

స్వాహా దిశశ్చ దీక్షా చ రోహిణీ చేతి పత్నయః

స్వాహా, దిక్కులు, దీక్ష, రోహిణి—ఇవే వారి భార్యలు.

స్కన్దః సర్గో ఽథ సన్తానో బుధశ్చైషాం సుతాః స్మృతాః

స్కందుడు, సర్గ, సంతానుడు, బుధుడు—ఇవారు వారి కుమారులుగా చెప్పబడతారు.

ప్రజాధర్మం చ కామ చ త్యక్త్వా వైరాగ్యమాశ్రితః

పిల్లలు, ధర్మం, కామాన్ని వదిలి, ఆయన వైరాగ్యాన్ని ఆశ్రయించాడు.

పీత్వా తదక్షరం బ్రహ్మ శాశ్వతం పరమామృతమ్

ఆ శాశ్వతమైన, అమృతమైన, బ్రహ్మ అనే పరమ పదార్థాన్ని పానం చేశాడు.

స్వాత్మనా సదృశాన్ రుద్రాన్ ససర్జ మనసా శివః

శివుడు తన మనసుతో తనలాంటి రుద్రులను సృష్టించాడు.

త్రిశూలహస్తానృష్టిఘ్నాన్ మహానన్దాంస్త్రిలోచనాన్

వారు త్రిశూలాలు పట్టుకొని, శత్రువులను నాశనం చేసి, పరమానందంగా, మూడు కళ్లతో ఉన్నారు.

వీతరాగాంశ్చ సర్వజ్ఞాన్ కోటికోటిశతాన్ ప్రభుః

ప్రభువు వారిని రాగరహితులుగా, అన్నిటిని తెలిసినవారిగా, కోట్ల కోట్ల సంఖ్యలో సృష్టించాడు.

జరామరణనిర్ముక్తాన్ వ్యాజహరా హరం గురుః

హరుడు గురువు వారిని వృద్ధాప్యం, మరణం లేని వారిగా ప్రకటించాడు.

అన్యాః సృజస్వ భూతేశ జన్మమృత్యుసమన్వితాః

భూతేశ్వరా! జననం, మరణం కలిగిన ఇతరులను కూడా సృష్టించు.

నాస్తి మే తాదృశః సర్గః సృజ త్వమశుభాః ప్రజాః

నాకు అలాంటి సృష్టి లేదు; నీవే అశుభమైన ప్రజలను సృష్టించు.

స్థాణుత్వం తేన తస్యాసీద్ దేవదేవస్య శూలినః

అలా దేవతల దేవుడైన త్రిశూలధారి శివునికి స్థిరత్వం కలిగింది.

స్త్రష్టృత్వమాత్మసంబోధో హ్యధిష్ఠాతృత్వమేవ చ

ఆయన సృష్టి శక్తిని, తానెరిగిన జ్ఞానాన్ని, అన్నిటిని పాలించే అధికారం కలిగి ఉన్నాడు.

స ఏవ శఙ్కరః సాక్షాత్ పినాకీ పరమేశ్వరః

ఆయనే ప్రత్యక్షంగా శంకరుడు, పినాకధారి, పరమేశ్వరుడు.

సహైవ మానసైః పుత్రైః ప్రీతివిస్ఫారిలోచనః

తన మనస్సులో పుట్టిన కుమారులతో, ఆనందంతో విరిగిన కళ్లతో,

తుష్టావ జగతామేకం కృత్వా శిరసి చాఞ్జలిమ్

లోకాలకు ఏకైక ప్రభువైన ఆయనను, తలపై చేతులు జోడించి స్తుతించాడు.

నమః శివాయ దేవాయ నమస్తే బ్రహ్మరూపిణే

శివునికి నమస్కారం, దేవునికి నమస్కారం, బ్రహ్మస్వరూపుడైన నీకు వందనం.