ఇన్ద్రచాపనిభాః కేచిదుత్తిష్ఠన్తి ఘనా దివి
కొన్ని మేఘాలు ఆకాశంలో ఇంద్రధనస్సు వలె కనిపిస్తాయి.
బహూరూపా ఘోరూపా ఘోరస్వరనినాదినః
అవి అనేక రూపాలలో, భయంకరమైన ఆకారాలతో, భయానకమైన శబ్దాలతో నిండివుంటాయి.
సప్తధా సంవృతాత్మానస్తమగ్నిం శమయన్త్యుత
ఏడు పొరలతో కప్పబడి ఉన్న వారు, ఆ అంధకారాన్ని అగ్నిలా ఆర్పివేస్తారు.
సుఘోరమశివం సర్వం నాశయన్తి చ పావకమ్
వారు భయంకరమైన, శుభం కాని, అన్నిటినీ కాల్చే అగ్నిని నశింపజేస్తారు.
అద్భిస్తేజోభిభూతత్వాత్ తదాగ్నిః ప్రవిశత్యపః
నీరు అగ్నిని మించిపోతుంది కాబట్టి, అప్పుడు ఆ అగ్ని నీళ్లలో కలిసిపోతుంది.
ప్లావయన్తో ఽథ భువనం మహాజలపరిస్త్రవైః
తర్వాత, గొప్ప నీటి ప్రవాహాలతో లోకాలను ముంచిపెడతారు.
అత్యన్తసలిలౌఘైశ్చ వేలా ఇవ మహోదధిః
అతి పెద్ద సముద్రపు తీరంలా, విపరీతమైన నీటి ప్రవాహాలతో ముంచిపెడతారు.
పునః పతతి తద్ భూమౌ పూర్యన్తే తేన చార్ణవాః
మళ్లీ అది భూమిపై పడుతుంది, దాంతో సముద్రాలు నిండిపోతాయి.
పర్వతాశ్చ విలీయన్తే మహీ చాప్సు నిమజ్జతి
పర్వతాలు కరిగిపోతాయి, భూమి నీళ్లలో మునిగిపోతుంది.
యోగనిన్ద్రాం సమాస్థాయ శేతే దేవః ప్రజాపతిః
యోగ నిద్రలోకి వెళ్లి, దేవుడు అయిన ప్రజాపతి విశ్రాంతి తీసుకుంటాడు.
వారాహో వర్తతే కల్పో యస్య విస్తార ఈరితః
వారాహ కాలం వస్తుంది, దాని విశాలత ముందే చెప్పబడింది.
కథితా హి పురాణేషు మునిభిః కాలచిన్తకైః
పురాణాలలో, కాలాన్ని ఆలోచించే మునులు దీన్ని వివరించారు.
తామసేషు హరస్యోక్తం రాజసేషు ప్రజాపతేః
తామస కాలాల్లో హరుడి గురించి, రాజస కాలాల్లో ప్రజాపతిని గురించి చెబుతారు.
అన్యే చ సాత్త్వికాః కల్పా మమ తేషు పరిగ్రహః
ఇంకా కొన్ని సాత్విక కాలాలు ఉన్నాయి; వాటిలో నా స్వరూపం ఉంది.
ఆరాధ్య గిరిశం మాం చ యాన్తి తత్ పరమం పదమ్
గిరీశుడిని, నన్ను ఆరాధించినవారు, ఆ పరమ పదాన్ని పొందుతారు.
ఏకార్ణవే జగత్యస్మిన్ యోగనిద్రాం వ్రజామి తు
ఈ లోకం ఒక్కటే సముద్రంగా ఉన్నప్పుడు, నేను యోగ నిద్రలోకి వెళ్తాను.
జనలోకే వర్తమానాస్తపసా యోగచక్షుషా
జనలోకంలో ఉన్నవారు, తపస్సుతో, యోగదృష్టితో ఉంటారు.
సహస్రచరణః శ్రీమాన్ సహస్రాంశుః సహస్రదృక్
వాడు వెయ్యి కాళ్లు కలవాడు, మహిమాన్వితుడు, వెయ్యి కిరణాలు, వెయ్యి కళ్ళు కలవాడు.
ప్రోక్షణీ చ శ్రువశ్చైవ సోమో ఘృతమథాస్మ్యహమ్
నేనే ఆఘారిణి, శ్రువ, సోముడు, నెయ్యి కూడా నేనే.
వేదో వేద్యం ప్రభుర్గోప్తా గోపతిర్బ్రహ్మణో ముఖమ్
నేనే వేదం, తెలుసుకోవాల్సింది, ప్రభువు, రక్షకుడు, గోపతి, బ్రహ్మణుని నోరు కూడా నేనే.
హంసః ప్రాణో ఽథ కపిలో విశ్వమూర్తిః సనాతనః
హంసుడు, ప్రాణశక్తి, ఆ తరువాత కపిలుడు, విశ్వరూపుడు, శాశ్వతుడు.
మాతా పితా మహాదేవో మత్తో హ్యన్యన్న విద్యతే
తల్లి, తండ్రి, మహాదేవుడు—నన్ను తప్ప ఇంకేమీ లేదు.
జ్ఞాత్వాత్మానమమృతత్వం వ్రజన్తి
ఆత్మను తెలుసుకున్నవారు అమృతత్వాన్ని పొందుతారు.
ప్రాకృతం హి సమాసేన శృణుధ్వం గదతో మమ
ప్రకృతిని సంక్షిప్తంగా నేను చెప్పేది వినండి.
కాలాగ్నిర్భస్మసాత్ కర్తుం కరోతి నికిలం మతిమ్
కాలాగ్ని అన్నీ బూడిద చేసేందుకు సంకల్పించి, సమస్తాన్ని అంతం చేస్తుంది.
దహేదశేషం బ్రహ్మాణ్డం సదేవాసురమానుషమ్
దేవతలు, అసురులు, మనుషులు ఉన్న బ్రహ్మాండాన్ని పూర్తిగా కాల్చేస్తుంది.
కరోతి లోకసంహారం భీషణం రూపమాశ్రితః
భయంకరమైన రూపం ధరించి, లోకాలన్నింటినీ నాశనం చేస్తుంది.
నిర్దహత్యఖిలం లోకం సప్తసప్తిస్వరూపధృక్
ఏడు ఏడు రూపాలుగా ఉండి, లోకాలన్నిటినీ కాల్చేస్తుంది.
దేవతానాం శరీరేషు క్షిపత్యఖిలదాహకమ్
దేవతల శరీరాల్లో అన్నింటినీ దహించే అగ్నిని నింపుతుంది.
ఏకాసా సాక్షిణీ శంభోస్తిష్ఠతే వైదికీ శ్రుతిః
ఒకటే వైదిక శృతి, సాక్షిగా శంభుని వద్ద నిలుస్తుంది.