కూర్మపురాణమ్

న జానే పరమం భావం యాథాతథ్యేన తే శివ

ఓ శివా, నీ అసలైన పరమ స్వరూపాన్ని నేను నిజంగా తెలియను.

ప్రసీద తవ పాదాబ్జం నమామి శరణం గతః

దయచూపు, నీ పద్మపాదాలకు శరణు వచ్చి నమస్కరిస్తున్నాను.

వ్యాజహార తదా పుత్రం సమాలోక్య జనార్దనమ్

ఆ సమయంలో జనార్దనుని చూసి తన కుమారునితో మాట్లాడాడు.

విజ్ఞానమైశ్వరం దివ్యముత్పత్స్యతి తవానఘ

ఓ పాపరహితా, నీలో దైవికమైన, ఐశ్వర్యమయమైన జ్ఞానం కలుగుతుంది.

తథా కురుష్వ దేవేశ మయా లోకపితామహ

ఓ దేవతల అధిపతీ, లోకపితామహుడైన నేను చెప్పినట్లు నీవు చేయు.

భవిష్యతి తవేశానో యోగక్షేమవహో హరిః

నీ యోగక్షేమానికి హరే స్వయంగా సంరక్షకుడవుతాడు.

సంస్పృశ్య దేవం బ్రహ్మాణం హరిం వచనమబ్రవీత్

హరి బ్రహ్మదేవుని తాకి ఇలా అన్నాడు.

వరం వృణీష్వం నహ్యావాం విభిన్నౌ పరమార్థతః

ఒక వరం కోరుకో, ఎందుకంటే మనిద్దరం పరమార్థంగా వేరు కాదము.

ప్రాహ ప్రసన్నయా వాచా సమాలోక్య చతుర్ముఖమ్

చతుర్ముఖుడిని చూసి, సంతోషంగా మాట్లాడాడు.

పశ్యామి పరమాత్మానం భక్తిర్భవతు మే త్వయి

పరమాత్మను నేను చూస్తున్నాను; నీపై నాకు భక్తి కలగాలని కోరుకుంటున్నాను.

భవాన్ సర్వస్య కార్యస్య కర్తాహఽమధిదైవతమ్

ఈ సృష్టిలోని అన్నిటికీ నీవే కర్త, నేనైతే ఉపదేవుడిని.

భవాన్ సోమస్త్వహం సూర్యో భవాన్ రాత్రిరహం దినమ్

నీవు సోముడు, నేనైతే సూర్యుడు; నీవు రాత్రి, నేనైతే పగలు.

భవాన్ జ్ఞానమహం జ్ఞాతా భవాన్ మాయాహమీశ్వరః

నీవు జ్ఞానం, నేనైతే జ్ఞాత; నీవు మాయ, నేనైతే ఈశ్వరుడు.

యో ఽహం సునిష్కలో దేవః సో ఽపి నారాయణః పరః

నేను భాగభేదం లేని దేవుడిని, ఆ పరమ నారాయణుడే నేనూ.

పాలయైతజ్జగత్ కృత్స్నం సదేవాసురమానుషమ్

ఈ మొత్తం లోకాన్ని, దేవతలు, అసురులు, మనుషులతో సహా, రక్షించు.

ధామైకమవ్యక్తమనన్తశక్తిః

అది ఒకే ఒక స్థానం, అవ్యక్తంగా, అనంతశక్తితో ఉంది.

తదేవ సుమహత్ పద్మం భేజే నాభిసముత్థితమ్

ఆ మహా పద్మాన్ని, నాభి నుండి పుట్టినదాన్ని, ఆయన ప్రవేశించాడు.

మహాసురౌ సమాయాతౌ భ్రాతరౌ మధుకైటభౌ

మధు, కైటభ అనే ఇద్దరు మహా రాక్షస సోదరులు కలిసివచ్చారు.

కర్ణాన్తరసముద్భూతౌ దేవదేవస్య శార్ఙ్గిణః

దేవదేవుడైన శారంగధారి చెవుల మధ్యనుండి వారు పుట్టారు.

త్రైలోక్యకణ్టకావేతావసురౌ హన్తుమర్హసి

ఈ ఇద్దరు రాక్షసులు మూడు లోకాలకు బాధ కలిగించేవారు. నీవు వీరిని సంహరించాలి.

ఆజ్ఞాపయామాస తయోర్వధార్థం పురుషావుభౌ

ఆ ఇద్దరిని సంహరించమని ఆయన ఆజ్ఞాపించారు.

వ్యనయత్ కైటభం విష్ణుర్జిష్ణుశ్చ వ్యనయన్మధుమ్

విష్ణువు కైటభుడిని, జిష్ణువు మధువును జయించాడు.

బభాషే మధురం వాక్యం స్నేహావిష్టమనా హరిః

హరి ప్రేమతో మనసు నిండుకొని మధురమైన మాటలు పలికాడు.

నాహం భవన్తం శక్నోమి వోఢుం తేజామయం గురుమ్

ప్రభూ! నీ మహత్తును నేను భరించలేను.

అవాచ వైష్ణవీం నిద్రామేకీభూయాథ విష్ణునా

విష్ణువు, నిద్రా దేవి ఇద్దరూ ఒక్కటై మౌనంగా ఉండిపోయారు.

బ్రహ్మా నారాయణాఖ్యో ఽసౌ సుష్వాప సలిలే తదా

ఆ సమయంలో నారాయణునిగా ప్రసిద్ధుడైన బ్రహ్మ దేవుడు జలంపై నిద్రించాడు.

అనాద్యనన్తమద్వైతం స్వాత్మానం బ్రహ్మసంజ్ఞితమ్

ఆయన ఆదియైనవాడు, అంతములేని వాడు, ద్వైతం లేని స్వరూపుడు, బ్రహ్మమనే పేరుగలవాడు.

ససర్జ సృష్టిం తద్రూపాం వైష్ణవం భావమాశ్రితః

విష్ణువు స్వరూపాన్ని ధరించి, అదే రూపంలో సృష్టిని సృష్టించాడు.

ఋభుం సనత్కుమారం చ పుర్వజం తం సనాతనమ్

ఆయన ఋభువును, పురాతనుడైన శనత్కుమారుని సృష్టించాడు.