మత్ప్రేరితేన భవతా సృష్టం భువనమణ్డలమ్
నా ప్రేరణతోనే నువ్వు ఈ భువనమండలాన్ని సృష్టించావు.
ఆజగ్ముర్యత్ర తౌ దేవౌ వేదాశ్చత్వార ఏవ హి
అక్కడే ఆ ఇద్దరు దేవతలు, నాలుగు వేదాలు కూడా వచ్చాయి.
ప్రోచుః సంవిగ్నహృదయా యాథాత్మ్యం పరమేష్ఠినః
వారు ఆందోళనతో, పరమేశ్వరుని అసలైన స్వరూపాన్ని చెప్పారు.
యదాహుస్తత్పరం తత్త్వం స దేవః స్యాన్మహేశ్వరః
వారు పరమతత్త్వం అని చెప్పింది, ఆ దేవుడు మహేశ్వరుడే.
యమాహురీశ్వరం దేవం స దేవః స్యాత్ పినాకధృక్
వారు ఈశ్వరుడు అని పిలిచే దేవుడు, ఆ దేవుడు పినాకాన్ని ధరించినవాడు.
యోగిభిర్విద్యతే తత్త్వం మహాదేవః స శఙ్కరః
యోగులు తెలుసుకున్న సత్యం ఏమిటంటే, ఆ మహాదేవుడు శంకరుడే.
మహేశం పురుషం రుద్రం స దేవో భగవాన్ భవః
మహేశుడు, పురుషుడు, రుద్రుడు—ఆయనే భగవంతుడు భవుడు.
శ్రుత్వాహ ప్రహసన్ వాక్యం విశ్వాత్మాపి విమోహితః
వీటిని విని, విశ్వాత్మ అయినవాడు, మాయలో పడినా, చిరునవ్వుతో మాటలు చెప్పాడు.
రమతే భార్యయా సార్ధం ప్రమథైశ్చాతిగర్వితైః
ఆయన తన భార్యతో, అతిగా గర్వంతో ఉన్న ప్రమథులతో కలిసి ఆనందిస్తాడు.
అమూర్తో మూర్తిమాన్ భూత్వా వచః ప్రాహ పితామహమ్
ఆకారరహితుడైనవాడు, రూపాన్ని ధరించి, పితామహునితో మాట్లాడాడు.
కదాచిద్ రమతే రుద్రస్తాదృశో హి మహేశ్వరః
ఎప్పుడో అప్పుడప్పుడు రుద్రుడు ఇలా ఆనందిస్తాడు—అటువంటి వాడు మహేశ్వరుడు.
స్వానన్దభూతా కథితా దేవీ నాగన్తుకా శివా
శివా అనే దేవి ఆయన స్వానందంగా చెప్పబడింది, బయటి నుండి వచ్చినది కాదు.
నాజ్ఞానమగమన్నాశమీశ్వరస్యైవ మాయయా
ఈశ్వరుని మాయ వల్లే అజ్ఞానం, అది ఆయనను ఎప్పుడూ జయించలేదు, నశింపచేయలేదు.
ప్రాపశ్యదద్భుతం దివ్యం పూరయన్ గగనాన్తరమ్
ఆయన ఆకాశాన్ని నిండిన అద్భుతమైన దివ్య దృశ్యాన్ని చూశాడు.
వ్యోమమధ్యగతం దివ్యం ప్రాదురాసీద్ ద్విజోత్తమాః
ఓ ద్విజశ్రేష్ఠులారా! ఆకాశ మధ్యంలో ఒక దివ్యమైన రూపం ప్రత్యక్షమైంది.
తేన తన్మణ్జలం ఘోరమాలోకయదనిన్దితమ్
ఆ దివ్యరూపం వల్ల వారు ఆ భయంకరమైన, అపరాధరహితమైన నీటి సముద్రాన్ని చూశారు.
క్షణాదదృశ్యత మహాన్ పురుషో నీలలోహితః
ఒక క్షణంలోనే నీలం, ఎరుపు రంగులతో కూడిన గొప్ప పురుషుడు కనబడాడు.
తం ప్రాహ భగవాన్ బ్రహ్మా శఙ్కరం నీలలోహితమ్
ఆ నీలలోహితుడైన శంకరునికి భగవంతుడు బ్రహ్మా ఇలా అన్నాడు.
ప్రాదుర్భావం మహేశాన్ మామేవ శరణం వ్రజ
ఓ మహేశ్వరా! నీవు ప్రత్యక్షమవు, నన్నే శరణు చేరు.
ప్రాహిణోత్ పురుషం కాలం భైరవం లోకదాహకమ్
అతడు కాలభైరవుని, లోకాల్ని దహించే పురుషుని పంపించాడు.
చకర్త తస్య వదనం విరిఞ్చస్యాథ పఞ్చమమ్
ఆయన విరించికి ఐదవ తలను తెగేశాడు.
మమార చేశయోగేన జీవితం ప్రాప విశ్వసృక్
ప్రభువు కృపతో అతడు మరణించాడు, కానీ విశ్వసృష్టికర్త బ్రహ్మా మళ్లీ ప్రాణం పొందాడు.
సమాసీనం మహాదేవ్యా మహాదేవం సనాతనమ్
అతడు మహాదేవిని, మహాదేవిని మహాదేవితో కలిసి కూర్చున్నట్టుగా చూశాడు.
కోటిసూర్యప్రతీకాశం జటాజూటవిరాజితమ్
వెయ్యి కోట్ల సూర్యుల్లా ప్రకాశిస్తూ, జటాజూటంతో అలంకరించబడి ఉన్నాడు.
త్రిశూలపాణిం దుష్ప్రేక్ష్యం యోగినం భూతిభూషణమ్
త్రిశూలాన్ని పట్టుకుని, చూడటానికి దుర్లభుడు, యోగి, భస్మంతో అలంకరించబడి ఉన్నాడు.
తమాదిదేవం బ్రహ్మాణం మహాదేవం దదర్శ హ
బ్రహ్మా ఆ ఆదిదేవుడైన మహాదేవుని దర్శించాడు.
సో ఽనన్తైశ్వర్యయోగాత్మా మహేశో దృశ్యతే కిల
అనంతమైన ఐశ్వర్యంతో కూడిన ఆ మహేశ్వరుడు నిజంగా దర్శనమిస్తాడు.
సకృత్ప్రణామమాత్రేణ స రుద్రః ఖలు దృశ్యతే
ఒక్కసారి నమస్కరించినా ఆ రుద్రుడు నిజంగా దర్శనమిస్తాడు.
విమోచయతి లోకానాం నాయకో దృశ్యతే కిల
లోకాల్ని విమోచించే నాయకుడిగా ఆయన దర్శించబడతాడు.
విదన్తి విమలం రూపం స శంభుర్దృశ్యతే కిల
పవిత్రమైన ఆయన రూపాన్ని వారు తెలుసుకుంటారు; శంభువు నిజంగా దర్శనమిస్తాడు.