కూర్మపురాణమ్

ఆధ్యాత్మికం చ సతతం వేదాన్తాభిహితం చ యత్

వేదాంతంలో చెప్పిన ఆధ్యాత్మిక సాధనను ఎల్లప్పుడూ ఆచరిస్తాడు.

వేదమేవాభ్యసేన్నిత్యం స యాతి పరమాం గతిమ్

వేదాన్ని ప్రతిరోజూ అభ్యసించాలి; అట్టి వాడు పరమ గమ్యాన్ని పొందుతాడు.

క్షమా దయా చ సతోషో వ్రతాన్యస్య విశేషతః

క్షమ, దయ, సంతుష్టి — ఇవే అతని ముఖ్యమైన వ్రతాలు.

కుర్యాదహరహః స్నాత్వా భిక్షాన్నేనైవ తేన హి

ప్రతి రోజు స్నానం చేసి, భిక్షలో వచ్చిన అన్నంతోనే జీవించాలి.

స్వాధ్యాయం చాన్వహం కుర్యాత్ సావిత్రీం సంధ్యయోర్జపేత్

ప్రతిరోజూ స్వాధ్యాయం చేయాలి, ఉదయం సాయంత్రం సమయాల్లో సావిత్రి జపించాలి.

ఏకాన్నం వర్జయేన్నిత్యం కామం క్రోధం పరిగ్రహమ్

ఒకరి చేతి అన్నాన్ని ఎప్పుడూ వదిలించాలి; అలాగే కామం, క్రోధం, స్వార్థాన్ని కూడా.

కమణ్డలుకరో విద్వాన్ త్రిదణ్డీ యాతి తత్పరమ్

కమండలుతో, విద్యతో, త్రిదండాన్ని ధరించి, అతడు ఆ పరమ స్థితిని పొందుతాడు.

భైక్షేణ వర్తనం ప్రోక్తం ఫలమూలైరథాపి వా

భిక్షతో జీవనం చేయడం చెప్పబడింది, లేకపోతే ఫలమూలాలతో కూడిన జీవనం కూడా.

భైక్షే ప్రసక్తో హి యతిర్విషయేష్వపి సజ్జతి

భిక్షపై ఆసక్తి పెరిగితే, యతి విషయాల పట్ల కూడా ఆకర్షితుడవుతాడు.

ప్రక్షాల్య పాత్రే భుఞ్జీయాదద్భిః ప్రక్షాలయేత్ తు తత్

తినే ముందు పాత్రను కడిగి, తిన్న తర్వాత నీటితో మళ్లీ శుభ్రం చేయాలి.

భుక్త్వా తత్ సంత్యజేత్ పాత్రం యాత్రామాత్రమలోలుపః

తిన్న తర్వాత పాత్రను పక్కన పెట్టాలి; ప్రయాణానికి అవసరమైనదానికంటే మించి ఆశపడకూడదు.

వృత్తే శరావసంపాతే భిక్షాం నిత్యం యతిశ్చరేత్

పాత్ర నిండినప్పుడు, యతి ఎప్పుడూ అంతే పరిమితిలో భిక్ష తీసుకోవాలి.

భిక్షేత్యుక్త్వా సకృత్ తూష్ణీమశ్నీయాద్ వాగ్యతః శుచిః

'భిక్ష' అని ఒక్కసారి చెప్పి, మౌనంగా, వాక్సంయమంతో, శుద్ధిగా తినాలి.

ఆదిత్యే దర్శయిత్వాన్నం భుఞ్జీత ప్రాఙ్ముఖోత్తరః

భోజనం సూర్యునికి చూపించి, తూర్పు లేదా ఉత్తర దిశలో కూర్చుని తినాలి.

ఆచమ్య దేవం బ్రహ్మాణం ధ్యాయీత పరమేశ్వరమ్

నీరు మింగిన తరువాత, పరమేశ్వరుడైన బ్రహ్మను ధ్యానించాలి.

చత్వారి యతిపాత్రాణి మనురాహ ప్రజాపతిః

ప్రజాపతి మనువు తపస్సు చేసే వారికి నాలుగు పాత్రలు ఉన్నాయని చెప్పాడు.

సంధ్యాస్వహ్ని విశేషేణ చిన్తయేన్నిత్యమీశ్వరమ్

సంధ్యాకాలాల్లో, ముఖ్యంగా అగ్నికి ముందు, ఎల్లప్పుడూ భగవంతుడిని ధ్యానించాలి.

ఆత్మానం సర్వభూతానాం పరస్తాత్ తమసః స్థితమ్

అన్ని జీవుల ఆత్మ చీకటి దాటి ఉన్నది.

ప్రధానపురుషాతీతమాకాశం దహనం శివమ్

ఆయన ప్రకృతి, పురుషులను దాటి, ఆకాశంలా, అగ్నిలా, మంగళకరుడిగా ఉన్నాడు.

ధ్యాయేదనాదిమద్వైతమానన్దాదిగుణాలయమ్

ఆదిలేని, ద్వైతం లేని, ఆనందాది లక్షణాల నివాసమైన వాడిని ధ్యానించాలి.

సితేతరారుణాకారం మహేశం విశ్వరూపిణమ్

తెలుపు, నలుపు, ఎరుపు రంగులతో ఉన్న విశ్వరూపుడైన మహేశ్వరుడిని ధ్యానించాలి.

ఆకాశే దేవమీశానం ధ్యాయీతాకాశమధ్యగమ్

ఆకాశమధ్యంలో ఉన్న ఈశానుడిని ఆకాశంలో ధ్యానించాలి.

పురాణం పురుషం శంభుం ధ్యాయన్ ముచ్యేత బన్ధనాత్

పురాతనుడైన శంభువును ధ్యానిస్తే బంధనాల నుంచి విముక్తి కలుగుతుంది.

విచిన్త్య పరమం వ్యోమ సర్వభూతైకకారణమ్

అన్ని జీవులకు మూలమైన పరమాకాశాన్ని మనస్సులో ఆలోచించాలి.

ఆనన్దం బ్రహ్మణః సూక్ష్మం యత్ పశ్యన్తి ముముక్షవః

విముక్తిని కోరువారు చూస్తారు బ్రహ్మ యొక్క సూత్ష్మమైన ఆనందాన్ని.

అనన్తం సత్యమీశానం విచిన్త్యాసీత సంయతః

అనంతమైన, సత్యమైన ప్రభువును ధ్యానిస్తూ, నియమంతో కూర్చోవాలి.

యో ఽనుతిష్ఠేన్మహేశేన సో ఽశ్నుతే యోగమైశ్వరమ్

మహేశ్వరుని ఆజ్ఞను పాటించేవాడు యోగశక్తిని పొందుతాడు.

జ్ఞానం సమభ్యసేద్ బ్రాహ్మం యేన ముచ్యేత బన్ధనాత్

బంధనాల నుంచి విముక్తి కలిగించే బ్రహ్మజ్ఞానాన్ని సాధన చేయాలి.

ఆనన్దమజరం జ్ఞానం ధ్యాయీత చ పునః పరమ్

మళ్లీ, శాశ్వతమైన ఆనందాన్ని, క్షయం లేని జ్ఞానాన్ని ధ్యానించాలి.