కూర్మపురాణమ్

కాషాయవాసాః సతతం ధ్యానయోగపరాయణః

ఎప్పుడూ కాషాయ వస్త్రాలు ధరించి, ధ్యానయోగంలో నిమగ్నుడై ఉండాలి.

భైక్ష్యేణ వర్తయేన్నిత్యం నైకాన్నాదీ భవేత్ క్వచిత్

ప్రతి రోజు భిక్షతో జీవించాలి; ఒక్క ఇంట్లోనే భోజనం చేయకూడదు.

న తస్య నిష్కృతిః కాచిద్ ధర్మశాస్త్రేషు కథ్యతే

అతనికి ధర్మశాస్త్రాలలో ఎలాంటి ప్రాయశ్చిత్తం చెప్పబడలేదు.

ప్రాణిహంసానివృత్తశ్చ మౌనీ స్యాత్ సర్వనిస్పృహః

ప్రాణులను హింసించకుండా, మౌనంగా ఉండి, అన్ని కోరికలు విడిచిపెట్టాలి.

సత్యపూతాం వదేద్ వాణీం మనః పూతం సమాచరేత్

నిజాయితీతో శుద్ధమైన మాటలు పలకాలి; మనస్సు పవిత్రంగా ఉండేలా ఆచరించాలి.

స్నానశౌచరతో నిత్యం కమణ్డలుకరః శుచిః

స్నానం, శౌచం ఎల్లప్పుడూ పాటిస్తూ, చేతిలో కమండలుతో శుద్ధిగా ఉంటాడు.

మోక్షశాస్త్రేషు నిరతో బ్రహ్మసూత్రీ జితేన్ద్రియః

మోక్షశాస్త్రాలలో నిమగ్నమై, బ్రహ్మసూత్రాలను అభ్యసిస్తూ, ఇంద్రియాలను జయించినవాడు.

ఆత్మజ్ఞానగుణోపేతో యతిర్మోక్షమవాప్నుయాత్

ఆత్మజ్ఞానం కలిగిన యతి మోక్షాన్ని పొందుతాడు.

స్నాత్వాచమ్య విధానేన శుచిర్దేవాలయాదిషు

విధిగా స్నానం చేసి, ఆచమనం చేసి, శుద్ధిగా దేవాలయాలు ఇతర పవిత్ర స్థలాల్లోకి ప్రవేశిస్తాడు.

ధౌతకాషాయవసనో భస్మచ్ఛన్నతనూరహః

స్వచ్ఛమైన కాషాయ వస్త్రాలు ధరించి, శరీరాన్ని బస్మంతో పూసుకుని సంచరిస్తాడు.

ఆధ్యాత్మికం చ సతతం వేదాన్తాభిహితం చ యత్

వేదాంతంలో చెప్పిన ఆధ్యాత్మిక సాధనను ఎల్లప్పుడూ ఆచరిస్తాడు.

వేదమేవాభ్యసేన్నిత్యం స యాతి పరమాం గతిమ్

వేదాన్ని ప్రతిరోజూ అభ్యసించాలి; అట్టి వాడు పరమ గమ్యాన్ని పొందుతాడు.

క్షమా దయా చ సతోషో వ్రతాన్యస్య విశేషతః

క్షమ, దయ, సంతుష్టి — ఇవే అతని ముఖ్యమైన వ్రతాలు.

కుర్యాదహరహః స్నాత్వా భిక్షాన్నేనైవ తేన హి

ప్రతి రోజు స్నానం చేసి, భిక్షలో వచ్చిన అన్నంతోనే జీవించాలి.

స్వాధ్యాయం చాన్వహం కుర్యాత్ సావిత్రీం సంధ్యయోర్జపేత్

ప్రతిరోజూ స్వాధ్యాయం చేయాలి, ఉదయం సాయంత్రం సమయాల్లో సావిత్రి జపించాలి.

ఏకాన్నం వర్జయేన్నిత్యం కామం క్రోధం పరిగ్రహమ్

ఒకరి చేతి అన్నాన్ని ఎప్పుడూ వదిలించాలి; అలాగే కామం, క్రోధం, స్వార్థాన్ని కూడా.

కమణ్డలుకరో విద్వాన్ త్రిదణ్డీ యాతి తత్పరమ్

కమండలుతో, విద్యతో, త్రిదండాన్ని ధరించి, అతడు ఆ పరమ స్థితిని పొందుతాడు.

భైక్షేణ వర్తనం ప్రోక్తం ఫలమూలైరథాపి వా

భిక్షతో జీవనం చేయడం చెప్పబడింది, లేకపోతే ఫలమూలాలతో కూడిన జీవనం కూడా.

భైక్షే ప్రసక్తో హి యతిర్విషయేష్వపి సజ్జతి

భిక్షపై ఆసక్తి పెరిగితే, యతి విషయాల పట్ల కూడా ఆకర్షితుడవుతాడు.

ప్రక్షాల్య పాత్రే భుఞ్జీయాదద్భిః ప్రక్షాలయేత్ తు తత్

తినే ముందు పాత్రను కడిగి, తిన్న తర్వాత నీటితో మళ్లీ శుభ్రం చేయాలి.

భుక్త్వా తత్ సంత్యజేత్ పాత్రం యాత్రామాత్రమలోలుపః

తిన్న తర్వాత పాత్రను పక్కన పెట్టాలి; ప్రయాణానికి అవసరమైనదానికంటే మించి ఆశపడకూడదు.

వృత్తే శరావసంపాతే భిక్షాం నిత్యం యతిశ్చరేత్

పాత్ర నిండినప్పుడు, యతి ఎప్పుడూ అంతే పరిమితిలో భిక్ష తీసుకోవాలి.

భిక్షేత్యుక్త్వా సకృత్ తూష్ణీమశ్నీయాద్ వాగ్యతః శుచిః

'భిక్ష' అని ఒక్కసారి చెప్పి, మౌనంగా, వాక్సంయమంతో, శుద్ధిగా తినాలి.

ఆదిత్యే దర్శయిత్వాన్నం భుఞ్జీత ప్రాఙ్ముఖోత్తరః

భోజనం సూర్యునికి చూపించి, తూర్పు లేదా ఉత్తర దిశలో కూర్చుని తినాలి.

ఆచమ్య దేవం బ్రహ్మాణం ధ్యాయీత పరమేశ్వరమ్

నీరు మింగిన తరువాత, పరమేశ్వరుడైన బ్రహ్మను ధ్యానించాలి.

చత్వారి యతిపాత్రాణి మనురాహ ప్రజాపతిః

ప్రజాపతి మనువు తపస్సు చేసే వారికి నాలుగు పాత్రలు ఉన్నాయని చెప్పాడు.

సంధ్యాస్వహ్ని విశేషేణ చిన్తయేన్నిత్యమీశ్వరమ్

సంధ్యాకాలాల్లో, ముఖ్యంగా అగ్నికి ముందు, ఎల్లప్పుడూ భగవంతుడిని ధ్యానించాలి.

ఆత్మానం సర్వభూతానాం పరస్తాత్ తమసః స్థితమ్

అన్ని జీవుల ఆత్మ చీకటి దాటి ఉన్నది.

ప్రధానపురుషాతీతమాకాశం దహనం శివమ్

ఆయన ప్రకృతి, పురుషులను దాటి, ఆకాశంలా, అగ్నిలా, మంగళకరుడిగా ఉన్నాడు.