కూర్మపురాణమ్

దాన్తః పక్వకషాయో ఽసౌ బ్రహ్మాశ్రమముపాశ్రయేత్

ఇంద్రియాలను అదుపులో ఉంచి, కోరికలు తగ్గినవాడై, బ్రహ్మాశ్రమాన్ని ఆశ్రయించాలి.

కర్మసంన్యాసినస్త్వన్యే త్రివిధాః పరికీర్తితాః

కర్మాన్ని వదిలినవారు మరికొందరు, మూడు విధాలుగా చెప్పబడ్డారు.

ప్రోచ్యతే జ్ఞానసంన్యాసీ స్వాత్మన్యేవ వ్యవస్థితః

తన ఆత్మలోనే స్థిరంగా ఉండేవాడిని జ్ఞానసంయాసిగా అంటారు.

ప్రోచ్యతే వేదసంన్యాసీ ముముక్షుర్విజితేన్ద్రియః

మోక్షాన్ని కోరుతూ, ఇంద్రియాలను జయించినవాడిని వేదసంయాసిగా అంటారు.

జ్ఞేయః స కర్మసంన్యాసీ మహాయజ్ఞపరాయణః

మహాయజ్ఞాలలో నిబద్ధుడై, కర్మాన్ని వదిలినవాడిని కర్మసంయాసిగా తెలుసుకోవాలి.

న తస్య విద్యతే కార్యం న లిఙ్గం వా విపశ్చితః

అతనికి ఎలాంటి కర్తవ్యమూ లేదు, బాహ్య గుర్తు కూడా ఉండదు.

జీర్ణకౌపీనవాసాః స్యాన్నగ్నో వా ధ్యానతత్పరః

పాత కౌపీనాన్ని ధరించవచ్చు, లేక నగ్నుడై ధ్యానంలో నిమగ్నుడై ఉండవచ్చు.

అధ్యాత్మమతిరాసీత నిరపేక్షో నిరామిషః

ఆత్మపై మనస్సు నిలిపి, ఆశలు లేకుండా, కోరికలు లేకుండా ఉండాలి.

నాభినన్దేత మరణం నాభినన్దేత జీవితమ్

మరణాన్ని ఆశించకూడదు, జీవితం కోసం కూడా తహతహపడకూడదు.

ఏవం జ్ఞాత్వా పరో యోగీ బ్రహ్మభూయాయ కల్పతే

ఇలా తెలిసిన యోగి, బ్రహ్మసాక్షాత్కారానికి యోగ్యుడవుతాడు.

కాషాయవాసాః సతతం ధ్యానయోగపరాయణః

ఎప్పుడూ కాషాయ వస్త్రాలు ధరించి, ధ్యానయోగంలో నిమగ్నుడై ఉండాలి.

భైక్ష్యేణ వర్తయేన్నిత్యం నైకాన్నాదీ భవేత్ క్వచిత్

ప్రతి రోజు భిక్షతో జీవించాలి; ఒక్క ఇంట్లోనే భోజనం చేయకూడదు.

న తస్య నిష్కృతిః కాచిద్ ధర్మశాస్త్రేషు కథ్యతే

అతనికి ధర్మశాస్త్రాలలో ఎలాంటి ప్రాయశ్చిత్తం చెప్పబడలేదు.

ప్రాణిహంసానివృత్తశ్చ మౌనీ స్యాత్ సర్వనిస్పృహః

ప్రాణులను హింసించకుండా, మౌనంగా ఉండి, అన్ని కోరికలు విడిచిపెట్టాలి.

సత్యపూతాం వదేద్ వాణీం మనః పూతం సమాచరేత్

నిజాయితీతో శుద్ధమైన మాటలు పలకాలి; మనస్సు పవిత్రంగా ఉండేలా ఆచరించాలి.

స్నానశౌచరతో నిత్యం కమణ్డలుకరః శుచిః

స్నానం, శౌచం ఎల్లప్పుడూ పాటిస్తూ, చేతిలో కమండలుతో శుద్ధిగా ఉంటాడు.

మోక్షశాస్త్రేషు నిరతో బ్రహ్మసూత్రీ జితేన్ద్రియః

మోక్షశాస్త్రాలలో నిమగ్నమై, బ్రహ్మసూత్రాలను అభ్యసిస్తూ, ఇంద్రియాలను జయించినవాడు.

ఆత్మజ్ఞానగుణోపేతో యతిర్మోక్షమవాప్నుయాత్

ఆత్మజ్ఞానం కలిగిన యతి మోక్షాన్ని పొందుతాడు.

స్నాత్వాచమ్య విధానేన శుచిర్దేవాలయాదిషు

విధిగా స్నానం చేసి, ఆచమనం చేసి, శుద్ధిగా దేవాలయాలు ఇతర పవిత్ర స్థలాల్లోకి ప్రవేశిస్తాడు.

ధౌతకాషాయవసనో భస్మచ్ఛన్నతనూరహః

స్వచ్ఛమైన కాషాయ వస్త్రాలు ధరించి, శరీరాన్ని బస్మంతో పూసుకుని సంచరిస్తాడు.

ఆధ్యాత్మికం చ సతతం వేదాన్తాభిహితం చ యత్

వేదాంతంలో చెప్పిన ఆధ్యాత్మిక సాధనను ఎల్లప్పుడూ ఆచరిస్తాడు.

వేదమేవాభ్యసేన్నిత్యం స యాతి పరమాం గతిమ్

వేదాన్ని ప్రతిరోజూ అభ్యసించాలి; అట్టి వాడు పరమ గమ్యాన్ని పొందుతాడు.

క్షమా దయా చ సతోషో వ్రతాన్యస్య విశేషతః

క్షమ, దయ, సంతుష్టి — ఇవే అతని ముఖ్యమైన వ్రతాలు.

కుర్యాదహరహః స్నాత్వా భిక్షాన్నేనైవ తేన హి

ప్రతి రోజు స్నానం చేసి, భిక్షలో వచ్చిన అన్నంతోనే జీవించాలి.

స్వాధ్యాయం చాన్వహం కుర్యాత్ సావిత్రీం సంధ్యయోర్జపేత్

ప్రతిరోజూ స్వాధ్యాయం చేయాలి, ఉదయం సాయంత్రం సమయాల్లో సావిత్రి జపించాలి.

ఏకాన్నం వర్జయేన్నిత్యం కామం క్రోధం పరిగ్రహమ్

ఒకరి చేతి అన్నాన్ని ఎప్పుడూ వదిలించాలి; అలాగే కామం, క్రోధం, స్వార్థాన్ని కూడా.

కమణ్డలుకరో విద్వాన్ త్రిదణ్డీ యాతి తత్పరమ్

కమండలుతో, విద్యతో, త్రిదండాన్ని ధరించి, అతడు ఆ పరమ స్థితిని పొందుతాడు.

భైక్షేణ వర్తనం ప్రోక్తం ఫలమూలైరథాపి వా

భిక్షతో జీవనం చేయడం చెప్పబడింది, లేకపోతే ఫలమూలాలతో కూడిన జీవనం కూడా.

భైక్షే ప్రసక్తో హి యతిర్విషయేష్వపి సజ్జతి

భిక్షపై ఆసక్తి పెరిగితే, యతి విషయాల పట్ల కూడా ఆకర్షితుడవుతాడు.