కూర్మపురాణమ్

కృష్ణాజినీ సోత్తరీయః శుక్లయజ్ఞోపవీతవాన్

కృష్ణాజినం ధరించి, పైకి మరో వస్త్రం వేసుకొని, తెల్ల యజ్ఞోపవీతంతో ఉండాలి.

అనగ్నిరనికేతః స్యాన్మునిర్మోక్షపరో భవేత్

అగ్ని లేకుండా, స్థిర నివాసం లేకుండా, ముక్తిని కోరే మునిగా ఉండాలి.

గృహమేధిషు చాన్యేషు ద్విజేషు వనవాసిషు

గృహస్తులు, ఇతర ద్విజులు, అరణ్యవాసులతో కలిసి ఉండవచ్చు.

ప్రతిగృహ్య పుటేనైవ పాణినా శకలేన వా

పిడికిలిలో గానీ, లేక చిన్న ముక్కతో గానీ భిక్ష తీసుకోవాలి.

విద్యావిశేషాన్ సావిత్రీం రుద్రాధ్యాయం తథైవ చ

విశేష విద్యలు, సావిత్రి మంత్రం, రుద్రాధ్యాయం ఇవన్నీ నేర్చుకోవాలి.

అగ్నిప్రవేశమన్యద్ వా బ్రర్హ్మార్పణవిధౌ స్థితః

అగ్నిలో ప్రవేశించవచ్చు, లేక బ్రహ్మార్పణ విధిలో స్థిరంగా ఉండవచ్చు.

యాతి యత్ర జగతో ఽస్య సంస్థితిః

ఈ లోకానికి లయమయ్యే స్థలానికి అతడు చేరుకుంటాడు.

చతుర్థమాయుషో భాగం సంన్యాసేన నయేత్ క్రమాత్

తన జీవితాన్ని నాలుగవ భాగంలో, క్రమంగా, సంయాసంలో గడపాలి.

యోగాభ్యాసరతః శాన్తో బ్రహ్మవిద్యాపరాయణః

యోగాభ్యాసంలో నిమగ్నుడై, మనస్సు ప్రశాంతంగా ఉండి, బ్రహ్మజ్ఞానంలో నిబద్ధుడై ఉండాలి.

తదా సంన్యాసమిచ్ఛేచ్చ పతితః స్యాద్ విపర్యయే

ఆ సమయంలో సంయాసాన్ని కోరాలి; దానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తిస్తే పతనం కలుగుతుంది.

దాన్తః పక్వకషాయో ఽసౌ బ్రహ్మాశ్రమముపాశ్రయేత్

ఇంద్రియాలను అదుపులో ఉంచి, కోరికలు తగ్గినవాడై, బ్రహ్మాశ్రమాన్ని ఆశ్రయించాలి.

కర్మసంన్యాసినస్త్వన్యే త్రివిధాః పరికీర్తితాః

కర్మాన్ని వదిలినవారు మరికొందరు, మూడు విధాలుగా చెప్పబడ్డారు.

ప్రోచ్యతే జ్ఞానసంన్యాసీ స్వాత్మన్యేవ వ్యవస్థితః

తన ఆత్మలోనే స్థిరంగా ఉండేవాడిని జ్ఞానసంయాసిగా అంటారు.

ప్రోచ్యతే వేదసంన్యాసీ ముముక్షుర్విజితేన్ద్రియః

మోక్షాన్ని కోరుతూ, ఇంద్రియాలను జయించినవాడిని వేదసంయాసిగా అంటారు.

జ్ఞేయః స కర్మసంన్యాసీ మహాయజ్ఞపరాయణః

మహాయజ్ఞాలలో నిబద్ధుడై, కర్మాన్ని వదిలినవాడిని కర్మసంయాసిగా తెలుసుకోవాలి.

న తస్య విద్యతే కార్యం న లిఙ్గం వా విపశ్చితః

అతనికి ఎలాంటి కర్తవ్యమూ లేదు, బాహ్య గుర్తు కూడా ఉండదు.

జీర్ణకౌపీనవాసాః స్యాన్నగ్నో వా ధ్యానతత్పరః

పాత కౌపీనాన్ని ధరించవచ్చు, లేక నగ్నుడై ధ్యానంలో నిమగ్నుడై ఉండవచ్చు.

అధ్యాత్మమతిరాసీత నిరపేక్షో నిరామిషః

ఆత్మపై మనస్సు నిలిపి, ఆశలు లేకుండా, కోరికలు లేకుండా ఉండాలి.

నాభినన్దేత మరణం నాభినన్దేత జీవితమ్

మరణాన్ని ఆశించకూడదు, జీవితం కోసం కూడా తహతహపడకూడదు.

ఏవం జ్ఞాత్వా పరో యోగీ బ్రహ్మభూయాయ కల్పతే

ఇలా తెలిసిన యోగి, బ్రహ్మసాక్షాత్కారానికి యోగ్యుడవుతాడు.

కాషాయవాసాః సతతం ధ్యానయోగపరాయణః

ఎప్పుడూ కాషాయ వస్త్రాలు ధరించి, ధ్యానయోగంలో నిమగ్నుడై ఉండాలి.

భైక్ష్యేణ వర్తయేన్నిత్యం నైకాన్నాదీ భవేత్ క్వచిత్

ప్రతి రోజు భిక్షతో జీవించాలి; ఒక్క ఇంట్లోనే భోజనం చేయకూడదు.

న తస్య నిష్కృతిః కాచిద్ ధర్మశాస్త్రేషు కథ్యతే

అతనికి ధర్మశాస్త్రాలలో ఎలాంటి ప్రాయశ్చిత్తం చెప్పబడలేదు.

ప్రాణిహంసానివృత్తశ్చ మౌనీ స్యాత్ సర్వనిస్పృహః

ప్రాణులను హింసించకుండా, మౌనంగా ఉండి, అన్ని కోరికలు విడిచిపెట్టాలి.

సత్యపూతాం వదేద్ వాణీం మనః పూతం సమాచరేత్

నిజాయితీతో శుద్ధమైన మాటలు పలకాలి; మనస్సు పవిత్రంగా ఉండేలా ఆచరించాలి.

స్నానశౌచరతో నిత్యం కమణ్డలుకరః శుచిః

స్నానం, శౌచం ఎల్లప్పుడూ పాటిస్తూ, చేతిలో కమండలుతో శుద్ధిగా ఉంటాడు.

మోక్షశాస్త్రేషు నిరతో బ్రహ్మసూత్రీ జితేన్ద్రియః

మోక్షశాస్త్రాలలో నిమగ్నమై, బ్రహ్మసూత్రాలను అభ్యసిస్తూ, ఇంద్రియాలను జయించినవాడు.

ఆత్మజ్ఞానగుణోపేతో యతిర్మోక్షమవాప్నుయాత్

ఆత్మజ్ఞానం కలిగిన యతి మోక్షాన్ని పొందుతాడు.

స్నాత్వాచమ్య విధానేన శుచిర్దేవాలయాదిషు

విధిగా స్నానం చేసి, ఆచమనం చేసి, శుద్ధిగా దేవాలయాలు ఇతర పవిత్ర స్థలాల్లోకి ప్రవేశిస్తాడు.