కూర్మపురాణమ్

జీర్ణాని చైవ వాసాంసి శాకమూలఫలాని చ

పాతబట్టలు, ఆకులు, మూలికలు, పండ్లు ఇవన్నీ కూడా ఉపయోగించవచ్చు.

అశ్మకుట్టో భవేద్ వాపి కాలపక్వభుగేవ వా

రాయితో మెత్తబెట్టినదాన్ని తినవచ్చు, లేక కాలంతో సహజంగా పండినదాన్ని తినవచ్చు.

చతుర్థకాలికో వా స్యాత్ స్యాద్వాప్యష్టమకాలికః

నాలుగో సమయానికి ఒకసారి తినవచ్చు, లేక ఎనిమిదవ సమయానికి ఒకసారి తినవచ్చు.

పక్షే పక్షే సమశ్నీయాద్ యవాగూం క్వథితాం సకృత్

ప్రతి పక్షంలో ఒకసారి మాత్రమే ఉడికించిన యవపానాన్ని తినాలి.

స్వాభావికైః స్వయం శీర్ణైర్వైఖానసమతే స్థితః

స్వయంగా పడిపోయిన వాటితో, వైఖానస విధానంలో స్థిరంగా ఉండాలి.

స్థానాసనాభ్యాం విహరేన్న క్వచిద్ ధైర్యముత్సృజేత్

నిలబడి గానీ, కూర్చుని గానీ తిరగవచ్చు, కానీ ధైర్యాన్ని ఎప్పుడూ వదిలిపెట్టకూడదు.

ఆర్ద్రవాసాస్తు హేమన్తే క్రమశో వర్ధయంస్తపః

హేమంత ఋతువులో తడిచిన బట్టలు ధరించి, క్రమంగా తపస్సు పెంచాలి.

ఏకపాదేన తిష్ఠేత మరీచీన్ వా పిబేత్ తదా

ఒక కాళ్లపై నిలబడి ఉండవచ్చు, లేక సూర్యకిరణాలతో జీవించవచ్చు.

శీర్ణపర్ణాశనో వా స్యాత్ కృచ్ఛ్రైర్ వా వర్తయేత్ సదా

పడి ఉన్న ఆకులను తినవచ్చు, లేక ఎప్పుడూ కఠిన తపస్సుతో జీవించవచ్చు.

అథర్వశిరసో ఽధ్యేతా వేదాన్తాభ్యాసతత్పరః

అథర్వశిరస్సు చదవాలి, వేదాంత అభ్యాసంలో నిమగ్నుడై ఉండాలి.

కృష్ణాజినీ సోత్తరీయః శుక్లయజ్ఞోపవీతవాన్

కృష్ణాజినం ధరించి, పైకి మరో వస్త్రం వేసుకొని, తెల్ల యజ్ఞోపవీతంతో ఉండాలి.

అనగ్నిరనికేతః స్యాన్మునిర్మోక్షపరో భవేత్

అగ్ని లేకుండా, స్థిర నివాసం లేకుండా, ముక్తిని కోరే మునిగా ఉండాలి.

గృహమేధిషు చాన్యేషు ద్విజేషు వనవాసిషు

గృహస్తులు, ఇతర ద్విజులు, అరణ్యవాసులతో కలిసి ఉండవచ్చు.

ప్రతిగృహ్య పుటేనైవ పాణినా శకలేన వా

పిడికిలిలో గానీ, లేక చిన్న ముక్కతో గానీ భిక్ష తీసుకోవాలి.

విద్యావిశేషాన్ సావిత్రీం రుద్రాధ్యాయం తథైవ చ

విశేష విద్యలు, సావిత్రి మంత్రం, రుద్రాధ్యాయం ఇవన్నీ నేర్చుకోవాలి.

అగ్నిప్రవేశమన్యద్ వా బ్రర్హ్మార్పణవిధౌ స్థితః

అగ్నిలో ప్రవేశించవచ్చు, లేక బ్రహ్మార్పణ విధిలో స్థిరంగా ఉండవచ్చు.

యాతి యత్ర జగతో ఽస్య సంస్థితిః

ఈ లోకానికి లయమయ్యే స్థలానికి అతడు చేరుకుంటాడు.

చతుర్థమాయుషో భాగం సంన్యాసేన నయేత్ క్రమాత్

తన జీవితాన్ని నాలుగవ భాగంలో, క్రమంగా, సంయాసంలో గడపాలి.

యోగాభ్యాసరతః శాన్తో బ్రహ్మవిద్యాపరాయణః

యోగాభ్యాసంలో నిమగ్నుడై, మనస్సు ప్రశాంతంగా ఉండి, బ్రహ్మజ్ఞానంలో నిబద్ధుడై ఉండాలి.

తదా సంన్యాసమిచ్ఛేచ్చ పతితః స్యాద్ విపర్యయే

ఆ సమయంలో సంయాసాన్ని కోరాలి; దానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తిస్తే పతనం కలుగుతుంది.

దాన్తః పక్వకషాయో ఽసౌ బ్రహ్మాశ్రమముపాశ్రయేత్

ఇంద్రియాలను అదుపులో ఉంచి, కోరికలు తగ్గినవాడై, బ్రహ్మాశ్రమాన్ని ఆశ్రయించాలి.

కర్మసంన్యాసినస్త్వన్యే త్రివిధాః పరికీర్తితాః

కర్మాన్ని వదిలినవారు మరికొందరు, మూడు విధాలుగా చెప్పబడ్డారు.

ప్రోచ్యతే జ్ఞానసంన్యాసీ స్వాత్మన్యేవ వ్యవస్థితః

తన ఆత్మలోనే స్థిరంగా ఉండేవాడిని జ్ఞానసంయాసిగా అంటారు.

ప్రోచ్యతే వేదసంన్యాసీ ముముక్షుర్విజితేన్ద్రియః

మోక్షాన్ని కోరుతూ, ఇంద్రియాలను జయించినవాడిని వేదసంయాసిగా అంటారు.

జ్ఞేయః స కర్మసంన్యాసీ మహాయజ్ఞపరాయణః

మహాయజ్ఞాలలో నిబద్ధుడై, కర్మాన్ని వదిలినవాడిని కర్మసంయాసిగా తెలుసుకోవాలి.

న తస్య విద్యతే కార్యం న లిఙ్గం వా విపశ్చితః

అతనికి ఎలాంటి కర్తవ్యమూ లేదు, బాహ్య గుర్తు కూడా ఉండదు.

జీర్ణకౌపీనవాసాః స్యాన్నగ్నో వా ధ్యానతత్పరః

పాత కౌపీనాన్ని ధరించవచ్చు, లేక నగ్నుడై ధ్యానంలో నిమగ్నుడై ఉండవచ్చు.

అధ్యాత్మమతిరాసీత నిరపేక్షో నిరామిషః

ఆత్మపై మనస్సు నిలిపి, ఆశలు లేకుండా, కోరికలు లేకుండా ఉండాలి.

నాభినన్దేత మరణం నాభినన్దేత జీవితమ్

మరణాన్ని ఆశించకూడదు, జీవితం కోసం కూడా తహతహపడకూడదు.