కూర్మపురాణమ్

అపి వా జాతిమాత్రేభ్యో న తు శూద్రాత్ కథఞ్చన

కేవలం జన్మతో ఉన్నవారినుండి తీసుకోవచ్చు, కానీ శూద్రుని నుంచి ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ కాదు.

ధనలోభే ప్రసక్తస్తు బ్రాహ్మణ్యాదేవ హీయతే

ధనలోభి అయినవాడు బ్రాహ్మణత్వాన్ని కోల్పోతాడు.

న తాం గతిమవాప్నోతి సఙ్కోచాద్ యామవాప్నుయాత్

ఆత్మనిగ్రహంతో పొందే స్థితిని, లోభి అయినవాడు పొందలేడు.

స్థిత్యర్థాదధికం గృహ్ణన్ బ్రాహ్మణో యాత్యధోగతిమ్

బ్రాహ్మణుడు జీవనానికి అవసరమైనదానికంటే ఎక్కువ తీసుకుంటే, దిగజారిపోతాడు.

ఉద్వేజయతి భూతాని యథా చౌరస్తథైవ సః

అతడు ఇతరులను, దొంగ disturb చేసేలా, కలవరపెడతాడు.

సర్వతః ప్రతిగృహ్ణీయాన్న తు తృప్యేత్ స్వయం తతః

అతడు అన్ని దిక్కుల నుంచీ దానం తీసుకోవచ్చు, కానీ తాను తృప్తి చెందకూడదు.

వర్తమానః సంయాతాత్మా యాతి తత్ పరమం పదమ్

ఇలా ఆత్మనిగ్రహంతో జీవించేవాడు, పరమ పదాన్ని పొందుతాడు.

ఏకాకీ విచరేన్నిత్యముదాసీనః సమాహితః

అతడు ఎప్పుడూ ఒంటరిగా, నిర్లిప్తంగా, ఏకాగ్రతతో సంచరించాలి.

జ్ఞాత్వానుతిష్ఠేన్నియతం తథానుష్ఠాపయేద్ ద్విజాన్

తెలుసుకొని, తాను నిత్యం ఆచరించాలి; అలాగే ఇతర ద్విజులను కూడా ఆచరింప చేయాలి.

ప్రకృతిం యాతి పరం న యాతి జన్మ

అతడు పరమ స్వభావాన్ని పొందుతాడు; మళ్లీ జన్మించడు.

వానప్రస్థాశ్రమం గచ్ఛేత్ సదారః సాగ్నిరేవ చ దృష్ట్వాపత్యస్య చాపత్యం జర్జరీకృతవిగ్రహః

తన కుమారుని సంతానాన్ని చూసి, శరీరం బలహీనమైపోయినప్పుడు, భార్యతో, అగ్నితో కలిసి వానప్రస్థాశ్రమంలోకి ప్రవేశించాలి.

గత్వారణ్యం నియమవాంస్తపః కుర్యాత్ సమాహితః

వనంలోకి వెళ్లి, నియమంగా ఉండి, మనస్సు ఏకాగ్రతతో తపస్సు చేయాలి.

యతాహారో భవేత్ తేన పూజయేత్ పితృదేవతాః

ఏ ఆహారం దొరికితే దానితో పితృదేవతలను గౌరవంగా పూజించాలి.

గృహాదాహృత్య చాశ్నీయాదష్టౌ గ్రాసాన్ సమాహితః

ఇంట్లోనుంచి తీసుకొచ్చిన ఆహారాన్ని, ఏకాగ్రతతో ఎనిమిది ముద్దలు మాత్రమే తినాలి.

స్వాధ్యాయం సర్వదా కుర్యాన్నియచ్ఛేద్ వాచమన్యతః

ఎప్పుడూ స్వాధ్యాయం చేయాలి; అవసరం లేని మాటలు మాట్లాడకుండా ఉండాలి.

మున్యన్నైంర్వివిధైర్మేధ్యైః శాకమూలఫలేన వా

మునుల ఆహారం, శుద్ధమైన వంటకాలు, లేదా ఆకులు, కందులు, పండ్లు తినాలి.

సర్వభూతానుకమ్పీ స్యాత్ ప్రతిగ్రహవివర్జితః

ప్రతి జీవికి దయ చూపాలి; ఎవరినుంచి కానుకలు తీసుకోకుండా ఉండాలి.

ఉత్తరాయణం చ క్రమశో దక్షస్యాయనమేవ చ

ఉత్తరాయణం, దక్షిణాయణం రెండింటినీ క్రమంగా ఆచరించాలి.

పురోడాశాంశ్చరూంశ్చైవ విధివన్నిర్వపేత్ పృథక్

పురోడాశాలు, హవిస్సులు వేర్వేరుగా, నియమానుసారం సమర్పించాలి.

శేషం సముపభుఞ్జీత లవణం చ స్వయం కృతమ్

మిగిలిన ఆహారాన్ని, తానే తయారుచేసిన ఉప్పును తినాలి.

భూస్తృణం శిగ్రుకం చైవ శ్లేష్మాతకఫలాని చ

భూమి, గడ్డి, మునగ, శ్లేష్మాతక వృక్షఫలాలు వాడుకోవచ్చు.

న గ్రామజాతాన్యార్తో ఽపి పుష్పాణి చ ఫలాని చ

పల్లెటూర్లలో పుట్టిన పువ్వులు, పండ్లు—even బాధలో ఉన్నా—వాడకూడదు.

న ద్రుహ్యేత్ సర్వభూతాని నిర్ద్వన్ద్వో నిర్భయో భవేత్

ఏ జీవికి హాని చేయకూడదు; ద్వంద్వాలు, భయాలు లేకుండా ఉండాలి.

బ్రహ్మచారీ భవేన్నిత్యం న పత్నీమపి సంశ్రయేత్

ఎప్పుడూ బ్రహ్మచారి గా ఉండాలి; భార్యను కూడా దగ్గర చేయకూడదు.

తద్ వ్రతం తస్య లుప్యేత ప్రాయశ్చిత్తీయతే ద్విజః

ఆ వ్రతాన్ని ఉల్లంఘిస్తే, వ్రతఫలం పోతుంది; ద్విజుడు ప్రాయశ్చిత్తం చేయాలి.

న హి వేదే ఽధికారో ఽస్య తద్వంశేప్యేవమేవ హి

అతనికి వేదపఠనానికి హక్కు ఉండదు; అతని సంతతికి కూడా లేదు.

శరణ్యః సర్వభూతానాం సంవిభాగపరః సదా

ప్రతి జీవికి ఆశ్రయం కలిగించాలి; ఎప్పుడూ పంచిపెట్టడంలో ఆసక్తి చూపాలి.

ఏకాగ్నిరనికేతః స్యాత్ ప్రోక్షితాం భూమిమాశ్రయేత్

ఒకే ఒక్క అగ్ని ఉండాలి; స్థిర నివాసం లేకుండా, శుద్ధమైన నేలపై నివసించాలి.

శిలాయాం శర్కరాయాం వా శయీత సుసమాహితః

రాయి మీదా, రాళ్ల మీదా, పూర్తిగా మనస్సు నిశ్చలంగా పెట్టి నిద్రించాలి.