కూర్మపురాణమ్

మ్రియమాణేషు విప్రేషు బ్రాహ్మణః స తు గర్హితః

బ్రాహ్మణులు మరణిస్తుంటే, అలాంటి బ్రాహ్మణుడు తక్కువగా చూడబడతాడు.

అఙ్కయిత్వా స్వకాద్ రాష్ట్రాత్ తం రాజా విప్రవాసయేత్

ఆ వాడిని గుర్తు పెట్టి, రాజు తన రాజ్యం నుండి వెళ్లగొట్టాలి.

స పూర్వాభ్యధికః పాపీ నరకే పచ్యతే నరః

ఇలాంటి వాడు, మునుపటి వారికంటే ఎక్కువ పాపి, నరకంలో బాధపడతాడు.

సత్యసంయమసంయుక్తాస్తేభ్యో దద్యాద్ ద్విజోత్తమాః

సత్యం, ఆత్మనిగ్రహం ఉన్నవారికి, అర్హులైన ద్విజులకు దానం చేయాలి.

న తు మూర్ఖమవృత్తస్థం దశరాత్రముపోషితమ్

మూఢుడికి, మంచి ప్రవర్తన లేనివాడికి, పది రోజులు ఉపవాసం చేసినా, దానం చేయకూడదు.

స తేన కర్మణా పాపీ దహత్యాసప్తమం కులమ్

అలాంటి పాపి ఆ కార్యంతో తన ఏడు తరాల కుటుంబాన్ని నాశనం చేస్తాడు.

తస్మై యత్నేన దాతవ్యం అతిక్రమ్యాపి సన్నిధిమ్

అర్హుడైనవారికి శ్రద్ధతో, అక్కడ ఉన్నవారిని మించి, దానం చేయాలి.

తావుభౌ గచ్ఛతః స్వర్గం నరకం తు విపర్యయే

ఇద్దరూ ధర్మంగా ఉంటే స్వర్గానికి వెళ్తారు; విరుద్ధంగా ఉంటే నరకానికి పోతారు.

పాషణ్డేషు చ సర్వేషు నావేదవిది ధర్మవిత్

పాశండులందరిలో వేదాన్ని గానీ, ధర్మాన్ని గానీ ఎవరూ తెలుసుకోరు.

అవిద్వాన్ ప్రతిగృహ్ణానో భస్మీ భవతి కాష్ఠవత్

అజ్ఞానుడు దానం తీసుకుంటే, ఆ వాడు కట్టెలా బూడిదవుతాడు.

అపి వా జాతిమాత్రేభ్యో న తు శూద్రాత్ కథఞ్చన

కేవలం జన్మతో ఉన్నవారినుండి తీసుకోవచ్చు, కానీ శూద్రుని నుంచి ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ కాదు.

ధనలోభే ప్రసక్తస్తు బ్రాహ్మణ్యాదేవ హీయతే

ధనలోభి అయినవాడు బ్రాహ్మణత్వాన్ని కోల్పోతాడు.

న తాం గతిమవాప్నోతి సఙ్కోచాద్ యామవాప్నుయాత్

ఆత్మనిగ్రహంతో పొందే స్థితిని, లోభి అయినవాడు పొందలేడు.

స్థిత్యర్థాదధికం గృహ్ణన్ బ్రాహ్మణో యాత్యధోగతిమ్

బ్రాహ్మణుడు జీవనానికి అవసరమైనదానికంటే ఎక్కువ తీసుకుంటే, దిగజారిపోతాడు.

ఉద్వేజయతి భూతాని యథా చౌరస్తథైవ సః

అతడు ఇతరులను, దొంగ disturb చేసేలా, కలవరపెడతాడు.

సర్వతః ప్రతిగృహ్ణీయాన్న తు తృప్యేత్ స్వయం తతః

అతడు అన్ని దిక్కుల నుంచీ దానం తీసుకోవచ్చు, కానీ తాను తృప్తి చెందకూడదు.

వర్తమానః సంయాతాత్మా యాతి తత్ పరమం పదమ్

ఇలా ఆత్మనిగ్రహంతో జీవించేవాడు, పరమ పదాన్ని పొందుతాడు.

ఏకాకీ విచరేన్నిత్యముదాసీనః సమాహితః

అతడు ఎప్పుడూ ఒంటరిగా, నిర్లిప్తంగా, ఏకాగ్రతతో సంచరించాలి.

జ్ఞాత్వానుతిష్ఠేన్నియతం తథానుష్ఠాపయేద్ ద్విజాన్

తెలుసుకొని, తాను నిత్యం ఆచరించాలి; అలాగే ఇతర ద్విజులను కూడా ఆచరింప చేయాలి.

ప్రకృతిం యాతి పరం న యాతి జన్మ

అతడు పరమ స్వభావాన్ని పొందుతాడు; మళ్లీ జన్మించడు.

వానప్రస్థాశ్రమం గచ్ఛేత్ సదారః సాగ్నిరేవ చ దృష్ట్వాపత్యస్య చాపత్యం జర్జరీకృతవిగ్రహః

తన కుమారుని సంతానాన్ని చూసి, శరీరం బలహీనమైపోయినప్పుడు, భార్యతో, అగ్నితో కలిసి వానప్రస్థాశ్రమంలోకి ప్రవేశించాలి.

గత్వారణ్యం నియమవాంస్తపః కుర్యాత్ సమాహితః

వనంలోకి వెళ్లి, నియమంగా ఉండి, మనస్సు ఏకాగ్రతతో తపస్సు చేయాలి.

యతాహారో భవేత్ తేన పూజయేత్ పితృదేవతాః

ఏ ఆహారం దొరికితే దానితో పితృదేవతలను గౌరవంగా పూజించాలి.

గృహాదాహృత్య చాశ్నీయాదష్టౌ గ్రాసాన్ సమాహితః

ఇంట్లోనుంచి తీసుకొచ్చిన ఆహారాన్ని, ఏకాగ్రతతో ఎనిమిది ముద్దలు మాత్రమే తినాలి.

స్వాధ్యాయం సర్వదా కుర్యాన్నియచ్ఛేద్ వాచమన్యతః

ఎప్పుడూ స్వాధ్యాయం చేయాలి; అవసరం లేని మాటలు మాట్లాడకుండా ఉండాలి.

మున్యన్నైంర్వివిధైర్మేధ్యైః శాకమూలఫలేన వా

మునుల ఆహారం, శుద్ధమైన వంటకాలు, లేదా ఆకులు, కందులు, పండ్లు తినాలి.

సర్వభూతానుకమ్పీ స్యాత్ ప్రతిగ్రహవివర్జితః

ప్రతి జీవికి దయ చూపాలి; ఎవరినుంచి కానుకలు తీసుకోకుండా ఉండాలి.

ఉత్తరాయణం చ క్రమశో దక్షస్యాయనమేవ చ

ఉత్తరాయణం, దక్షిణాయణం రెండింటినీ క్రమంగా ఆచరించాలి.

పురోడాశాంశ్చరూంశ్చైవ విధివన్నిర్వపేత్ పృథక్

పురోడాశాలు, హవిస్సులు వేర్వేరుగా, నియమానుసారం సమర్పించాలి.