కూర్మపురాణమ్

ప్రదద్యాద్ బ్రాహ్మణేభ్యస్తు ముదా యుక్తః సదా భవేత్

బ్రాహ్మణులకు ఎప్పుడూ ఆనందంతో, శ్రద్ధతో దానం చేయాలి.

దదానో రోగరహితః సుఖీ దీర్ఘాయురేవ చ

దానం చేసే వాడు రోగాలు లేకుండా, సుఖంగా, దీర్ఘాయువుతో ఉంటాడు.

తీవ్రితాపం చ తరతి ఛత్రోపానత్ప్రదో నరః

ఒకడు గొడుగు లేదా చెప్పులు దానం చేస్తే తీవ్రమైన బాధలను దాటి వెళ్తాడు.

తత్తద్ గుణవతే దేయం తదేవాక్ష్యమిచ్ఛతా

ప్రతీ దానాన్ని దానికి తగిన గుణాలున్నవారికి ఇవ్వాలి; అప్పుడు అది నశించని ఫలితాన్ని ఇస్తుంది.

సంక్రాన్త్యాదిషు కాలేషు దత్తం భవతి చాక్షయమ్

సంక్రాంతి వంటి పవిత్ర కాలాల్లో ఇచ్చిన దానం ఎప్పటికీ నశించదు.

దత్త్వా చాక్షయమాప్నోతి నదీషు చ వనేషు చ

నదుల్లో లేదా అడవుల్లో దానం చేస్తే నశించని పుణ్యాన్ని పొందుతాడు.

తస్మాద్ విప్రాయ దాతవ్యం శ్రోత్రియాయ ద్విజాతిభిః

కాబట్టి ద్విజులు శ్రోత్రియుడైన బ్రాహ్మణునికి దానం చేయాలి.

ముముక్షుణా చ దాతవ్యం బ్రాహ్మణేభ్యస్తథాన్వహమ్

మోక్షాన్ని కోరేవాడు ప్రతిరోజూ బ్రాహ్మణులకు దానం చేయాలి.

నివారయతి పాపాత్మా తిర్యగ్యోనిం వ్రజేత్ తు సః

దానం చేయకుండా అడ్డుకునే పాపాత్ముడు జంతు జన్మను పొందుతాడు.

సర్వస్వమపహృత్యైనం రాజా రాష్ట్రాత్ ప్రవాసయేత్

అటువంటి వాడి సర్వస్వాన్ని రాజు తీసేసి, రాజ్యం నుండి వెళ్లగొట్టాలి.

మ్రియమాణేషు విప్రేషు బ్రాహ్మణః స తు గర్హితః

బ్రాహ్మణులు మరణిస్తుంటే, అలాంటి బ్రాహ్మణుడు తక్కువగా చూడబడతాడు.

అఙ్కయిత్వా స్వకాద్ రాష్ట్రాత్ తం రాజా విప్రవాసయేత్

ఆ వాడిని గుర్తు పెట్టి, రాజు తన రాజ్యం నుండి వెళ్లగొట్టాలి.

స పూర్వాభ్యధికః పాపీ నరకే పచ్యతే నరః

ఇలాంటి వాడు, మునుపటి వారికంటే ఎక్కువ పాపి, నరకంలో బాధపడతాడు.

సత్యసంయమసంయుక్తాస్తేభ్యో దద్యాద్ ద్విజోత్తమాః

సత్యం, ఆత్మనిగ్రహం ఉన్నవారికి, అర్హులైన ద్విజులకు దానం చేయాలి.

న తు మూర్ఖమవృత్తస్థం దశరాత్రముపోషితమ్

మూఢుడికి, మంచి ప్రవర్తన లేనివాడికి, పది రోజులు ఉపవాసం చేసినా, దానం చేయకూడదు.

స తేన కర్మణా పాపీ దహత్యాసప్తమం కులమ్

అలాంటి పాపి ఆ కార్యంతో తన ఏడు తరాల కుటుంబాన్ని నాశనం చేస్తాడు.

తస్మై యత్నేన దాతవ్యం అతిక్రమ్యాపి సన్నిధిమ్

అర్హుడైనవారికి శ్రద్ధతో, అక్కడ ఉన్నవారిని మించి, దానం చేయాలి.

తావుభౌ గచ్ఛతః స్వర్గం నరకం తు విపర్యయే

ఇద్దరూ ధర్మంగా ఉంటే స్వర్గానికి వెళ్తారు; విరుద్ధంగా ఉంటే నరకానికి పోతారు.

పాషణ్డేషు చ సర్వేషు నావేదవిది ధర్మవిత్

పాశండులందరిలో వేదాన్ని గానీ, ధర్మాన్ని గానీ ఎవరూ తెలుసుకోరు.

అవిద్వాన్ ప్రతిగృహ్ణానో భస్మీ భవతి కాష్ఠవత్

అజ్ఞానుడు దానం తీసుకుంటే, ఆ వాడు కట్టెలా బూడిదవుతాడు.

అపి వా జాతిమాత్రేభ్యో న తు శూద్రాత్ కథఞ్చన

కేవలం జన్మతో ఉన్నవారినుండి తీసుకోవచ్చు, కానీ శూద్రుని నుంచి ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ కాదు.

ధనలోభే ప్రసక్తస్తు బ్రాహ్మణ్యాదేవ హీయతే

ధనలోభి అయినవాడు బ్రాహ్మణత్వాన్ని కోల్పోతాడు.

న తాం గతిమవాప్నోతి సఙ్కోచాద్ యామవాప్నుయాత్

ఆత్మనిగ్రహంతో పొందే స్థితిని, లోభి అయినవాడు పొందలేడు.

స్థిత్యర్థాదధికం గృహ్ణన్ బ్రాహ్మణో యాత్యధోగతిమ్

బ్రాహ్మణుడు జీవనానికి అవసరమైనదానికంటే ఎక్కువ తీసుకుంటే, దిగజారిపోతాడు.

ఉద్వేజయతి భూతాని యథా చౌరస్తథైవ సః

అతడు ఇతరులను, దొంగ disturb చేసేలా, కలవరపెడతాడు.

సర్వతః ప్రతిగృహ్ణీయాన్న తు తృప్యేత్ స్వయం తతః

అతడు అన్ని దిక్కుల నుంచీ దానం తీసుకోవచ్చు, కానీ తాను తృప్తి చెందకూడదు.

వర్తమానః సంయాతాత్మా యాతి తత్ పరమం పదమ్

ఇలా ఆత్మనిగ్రహంతో జీవించేవాడు, పరమ పదాన్ని పొందుతాడు.

ఏకాకీ విచరేన్నిత్యముదాసీనః సమాహితః

అతడు ఎప్పుడూ ఒంటరిగా, నిర్లిప్తంగా, ఏకాగ్రతతో సంచరించాలి.

జ్ఞాత్వానుతిష్ఠేన్నియతం తథానుష్ఠాపయేద్ ద్విజాన్

తెలుసుకొని, తాను నిత్యం ఆచరించాలి; అలాగే ఇతర ద్విజులను కూడా ఆచరింప చేయాలి.