కూర్మపురాణమ్

ప్రాణానేవాత్తుమిచ్ఛన్తి నవాన్నామిషగృద్ధినః

కొత్త ధాన్యం లేదా మాంసం పట్ల ఆశపడి ఉండేవారు తమ ప్రాణాలకే పట్టుబడతారు.

పితౄంశ్చైవాష్టకాస్వర్చన్ నిత్యమన్వష్టకాసు చ

అష్టకా, అన్వష్టకా వేడుకలలో ఎల్లప్పుడూ పితృదేవతలను స్మరించాలి.

త్రయాణామిహ వర్ణానాం గృహస్థాశ్రమవాసినామ్

ఇక్కడ మూడు వర్ణాలలో గృహస్థాశ్రమంలో ఉన్నవారు,

యజేత వా న యజ్ఞేన స యాతి నరకాన్ బహూన్

వారు యజ్ఞం చేయకపోతే, అనేక నరకాల్లోకి వెళ్తారు.

కుమ్భీపాకం వైతరణీమసిపత్రవనం తథా

కుంభీపాకం, వైతరణి, అలాగే కత్తిపత్రాల అడవిలోకి.

అన్త్యజానాం కులే విప్రాః శూద్రయోనౌ చ జాయతే

బ్రాహ్మణులారా, అలాంటి వారు అంత్యజుల కుటుంబంలో లేదా శూద్రుని గర్భంలో జన్మిస్తారు.

ఆధాయాగ్నిం విశుద్ధాత్మా యజేత పరమేశ్వరమ్

అగ్ని ప్రతిష్ఠించి, శుద్ధమైన మనస్సుతో పరమేశ్వరుని ఆరాధించాలి.

తస్మాదారాధయేన్నిత్యమగ్నిహోత్రేణ శాశ్వతమ్

కాబట్టి ఎప్పుడూ అగ్నిహోత్రంతో శాశ్వతుడిని ఆరాధించాలి.

సో ఽసౌ మూఢో న సంభాష్యః కిం పునర్నాస్తికో జనః

అటువంటి మూర్ఖునితో మాట్లాడకూడదు, నాస్తికుడితో అయితే మరీ కాదు.

అధికం చాపి విద్యేత స సోమం పాతుమర్హతి

అతడు ఇంకా ఎక్కువ తెలుసుకుంటే, సోమపానం చేయడానికి అర్హుడు.

సోమేనారాధయేద్ దేవం సోమలోకమహేశ్వరమ్

సోమంతో దేవుడైన మహేశ్వరుని ఆరాధించాలి.

సమో వా విద్యతే తస్మాత్ సోమేనాభ్యర్చయేత్ పరమ్

లేక సమానంగా ఉన్నా, సోమంతో పరముని ఆరాధించాలి.

ధర్మో విముక్తయే సాక్షాచ్ఛ్రౌతః స్మార్తో ద్విధా పునః

ధర్మం మోక్షానికి మార్గం; వేదవిధి, స్మృతి విధి రెండూ దానికి రూపాలు.

శ్రేయస్కరతమః శ్రౌతస్తస్మాచ్ఛ్రౌతం సమాచరేత్

అందరిలోను వేదవిధానం అత్యంత మేలైనది. అందుకే వేదవిధానాన్ని ఆచరించాలి.

శిష్టాచారస్తృతీయః స్యాచ్ఛ్రతిస్మృత్యోరలాభతః

వేదం, స్మృతి లేనప్పుడు, పండితుల నడవడే మూడవ ఆధారం.

తే శిష్టా బ్రాహ్మణాః ప్రోక్తా నిత్యమాత్మగుణాన్వితాః

ఎల్లప్పుడూ మంచి లక్షణాలతో ఉండే బ్రాహ్మణులనే పండితులు అంటారు.

స ధర్మః కథితః సద్భిర్నాన్యేషామితి ధారణా

ధర్మమని మంచివారు చెప్పింది అదే; ఇతరులది కాదు—ఇదే నమ్మకం.

ఏకస్మాద్ బ్రహ్మవిజ్ఞానం ధర్మజ్ఞానం తథైకతః

ఒక్కదానివల్ల బ్రహ్మజ్ఞానం, అలాగే ధర్మజ్ఞానం కూడా వస్తుంది.

ధర్మశాస్త్రం పురాణం తద్ బ్రహ్మజ్ఞానే పరా ప్రమా

ధర్మశాస్త్రం, పురాణం—ఇవి బ్రహ్మజ్ఞానానికి ప్రధాన ఆధారాలు.

తస్మాద్ ధర్మం పురాణం చ శ్రద్ధాతవ్యం ద్విజాతిభిః

కాబట్టి ద్విజులు ధర్మం, పురాణాలపై విశ్వాసం ఉంచాలి.

ద్విజాతేః పరమో ధర్మో వర్తనాని నిబోధత

ఇప్పుడు ద్విజులకు ఉన్న పరమధర్మాన్ని, జీవనోపాయాలను వినండి.

కుసీదకృషివాణిజ్యం ప్రకుర్వోతాస్వయఙ్కృతమ్

వడ్డీ, వ్యవసాయం, వ్యాపారం—ఇవి తానే స్వయంగా చేయకూడదు.

ఆపత్కల్పో హ్యం జ్ఞేయః పూర్వోక్తో ముఖ్య ఇష్యతే

ఇవి అత్యవసర సమయంలో మాత్రమే చేయాలి; ముందుగా చెప్పినవే ముఖ్యమైనవి.

కష్టా పాపీయసీ వృత్తిః కుసీదం తద్ వివర్జయేత్

వడ్డీ వ్యాపారం కఠినమైనది, పాపకార్యమే; అందుకే దాన్ని దూరంగా పెట్టాలి.

తస్మాత్ క్షాత్రేణ వర్తేత వర్తనేనాపది ద్విజః

కాబట్టి ద్విజుడు అత్యవసరంలో మాత్రమే క్షత్రియుని జీవనాన్ని అనుసరించాలి.

న కథఞ్చన కుర్వోత బ్రాహ్మణః కర్మ కర్షణమ్

బ్రాహ్మణుడు ఎప్పుడూ నేల దున్నే పనిని చేయకూడదు.

తే తృప్తాస్తస్య తం దోషం శమయన్తి న సంశయః

వారు తృప్తిపడితే, అతని దోషాన్ని పోగొడతారు—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

త్రింశద్భాగం బ్రాహ్మణానాం కృషిం కుర్వన్ న దుష్యతి

బ్రాహ్మణుల కోసం ముప్పైలో ఒక భాగం మాత్రమే సాగు చేస్తే, పాపం కలగదు.

కృషీవలో న దోషేణ యుజ్యతే నాత్ర సంశయః

సాగు చేసే వాడికి దోషం కలగదు—ఇందుకు ఎలాంటి సందేహం లేదు.