దాతారో నియమీ చైవ బ్రహ్మవిద్బ్రహ్మచారిణౌ
దానం చేసే వారు, నియమంగా ఉండేవారు, బ్రహ్మాన్ని తెలిసినవారు, బ్రహ్మచారులు,
రాజా చైవాభిషిక్తశ్చ ప్రాణసత్రిణ ఏవ చ
రాజు, అభిషిక్తుడు, ప్రాణసత్ర యజ్ఞం చేసే వారు,
సద్యః శౌచం సమాఖ్యాతం దుర్భిక్షే చాప్యుపద్రవే
బాదలు, కష్టకాలంలో వెంటనే పవిత్రత కలుగుతుందని చెప్పబడింది.
సద్యః శౌచం సమాఖ్యాతం సర్పాదిమరణే తథా
పాము మొదలైన వాటి వల్ల మరణించినప్పుడు కూడా వెంటనే పవిత్రత కలుగుతుందని చెప్పబడింది.
బ్రాహ్మణార్థే చ సంన్యస్తే సద్యః శౌచం విధీయతే
బ్రాహ్మణుని కోసం సంయాసం తీసుకున్నప్పుడు వెంటనే పవిత్రత కలుగుతుంది.
నాశౌచం కీర్త్యతే సద్భిః పతితే చ తథా మృతే
పతితుడు అయినా, మరణించినా, మంచి వారు ఆశౌచం పాటించరు.
న చాశ్రుపాతపిణ్డౌ వా కార్యం శ్రాద్ధాది కఙ్క్వచిత్
అలాంటి వారికి శ్రాద్ధాది కర్మలు, కన్నీటి పిండం చేయవద్దు.
విహితం తస్య నాశౌచం నాగ్నిర్నాప్యుదకాదికమ్
వారికి ఆశౌచం లేదు; అగ్ని, నీరు, ఇతర కర్మలు అవసరం లేదు.
తస్యాశౌచం విధాతవ్యం కార్యం చైవోదకాదికమ్
ఆమె కోసం అశౌచ నియమాలు పాటించాలి, అలాగే నీరు పోయడం వంటి కర్మలు చేయాలి.
హిరణ్యధాన్యగోవాసస్తిలాన్నగుడసర్పిషామ్
బంగారం, ధాన్యం, ఆవులు, వస్త్రాలు, నువ్వులు, అన్నం, బెల్లం, నెయ్యి ఇవన్నీ ఇవ్వాలి.
ఆశౌచినాం గృహాద్ గ్రాహ్యం శుష్కాన్నం చైవ నిత్యశః
అశౌచంలో ఉన్న వారి ఇంటి నుండి ఎప్పుడూ పొడి అన్నం తీసుకోవచ్చు.
అనాహితాగ్నిర్గృహ్యేణ లౌకికేనేతరో జనః
యజ్ఞాగ్ని వెలిగించని వారు గృహంలో ఉన్న సాధారణ అగ్ని వాడాలి; ఇతరులూ అలాగే చేయాలి.
దాహః కార్యో యథాన్యాయం సపిణ్డైః శ్రద్ధయాన్వితైః
సంబంధువులు భక్తితో, నిబంధనల ప్రకారం దహన కర్మ చేయాలి.
దశాహం బాన్ధవైః సార్ధం సర్వే చైవార్ద్రవాససః
పది రోజులు బంధువులతో కలిసి అందరూ తడి బట్టలు ధరించాలి.
ప్రేతాయ చ గృహద్వారి చతుర్థే భోజయేద్ ద్విజాన్
నాల్గవ రోజు ఇంటి గుమ్మం వద్ద ప్రేతుని కోసం బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెట్టాలి.
పూర్వం తు భోజయేద్ విప్రానయుగ్మాన్ శ్రద్ధయా శుచీన్
ముందుగా శుద్ధమైన బ్రాహ్మణ దంపతులకు భక్తితో భోజనం పెట్టాలి.
అయుగ్మాన్ భోజయేద్ విప్రాన్ నవశ్రాద్ధం తు తద్విదుః
తర్వాత దంపతులు కాని బ్రాహ్మణులకు భోజనం పెట్టాలి; దీనిని 'నవశ్రాద్ధం' అంటారు.
ఏకం పవిత్రమేకోర్ఽఘః పిణ్డపాత్రం తథైవ చ
ఒక పవిత్ర వస్తువు, ఒక నీటి పాత్ర, అలాగే ఒక పిండం పెట్టే పాత్ర ఉండాలి.
సపిణ్డీకరణం ప్రోక్తం పూర్ణే సంవత్సరే పునః
ఒక సంవత్సరం పూర్తయ్యాక మళ్లీ సపిండీకరణం చేయాలని చెప్పబడింది.
ప్రేతార్థం పితృపాత్రేషు పాత్రమాసేచయేత్ తతః
ప్రేతుని కోసం పితృదేవతలకు పెట్టే పాత్రల్లో నివేదన పోయాలి.
సపిణ్డీకరణం శ్రాద్ధం దేవపూర్వం విధీయతే
దేవతలకు ముందుగా నివేదన చేసి, తర్వాత సపిండీకరణ శ్రాద్ధం చేయాలి.
యస్తు కుర్యాత్ పృథక్ పిణ్డం పితృహా సో ఽభిజాయతే
ఎవరైనా వేరు పిండం పెడితే, అతడు పితృహంతకుడవుతాడు.
దద్యాచ్చాన్నం సోదకుమ్భం ప్రత్యహం ప్రేతధర్మతః
ప్రతి రోజు ప్రేతుని విధిగా అన్నం, నీటి కుంభంతో ఇవ్వాలి.
ప్రతిసంవత్సరం కార్యం విధిరేష సనాతనః
ఈ శాశ్వత నియమాన్ని ప్రతి సంవత్సరం చేయాలి.
పత్నీ కుర్యాత్ సుతాభావే పత్న్య భావే సహోదహః
కొడుకు లేకపోతే భార్య చేయాలి; భార్య లేకపోతే అన్న చేయాలి.
కృత్వా దానాదికం సర్వం శ్రద్ధాయుక్తః సమాహితః
అన్నీ దానాదులు చేసి, భక్తితో, ఏకాగ్రతతో ఉండాలి.
స్త్రీణాం తు భర్తృశుశ్రూషా ధర్మో నాన్య ఇహేష్యతే
స్త్రీలకు భర్తను సేవించడం ఒక్కటే ధర్మం అని ఇక్కడ చెప్పబడింది, వేరొకటి కాదు.
ప్రాప్నోతి తత్ పరం స్థానం యదుక్తం వేదవాదిభిః
అలా చేస్తే, వేదపండితులు చెప్పిన పరమస్థితిని ఆమె పొందుతుంది.
దర్శేన చైవ పక్షాన్తే పౌర్ణమాసేన చైవ హి
ప్రతి పక్షం చివరలో, అలాగే పౌర్ణమి రోజున,
పశునా త్వయనస్యాన్తే సమాన్తే సౌమికైర్మఖైః
సంవత్సరం చివరలో పశువుతో, ఋతువు ముగిసినప్పుడు మృదువైన యజ్ఞాలతో,