కూర్మపురాణమ్

పశ్చాత్ స్వయం చ పత్నీభిః శేషమన్నం సమాచరేత్

తర్వాత, అతడు తన భార్యలతో కలిసి మిగిలిన అన్నాన్ని భుజించాలి.

బ్రహ్మచారీ భవేతాం తు దమ్పతీ రజనీం తు తామ్

ఆ రాత్రి, భార్యాభర్తలు బ్రహ్మచర్యాన్ని పాటించాలి.

మహారౌరవమాసాద్య కీటయోనిం వ్రజేత్ పునః

మహారౌరవ నరకాన్ని అనుభవించి, మళ్లీ పురుగుగా జన్మిస్తాడు.

స్వాధ్యాయం చ తథాధ్వానం కర్తా భోక్తా చ వర్జయేత్

అతడు స్వాధ్యాయం, ప్రయాణం, కర్మ చేయడం, భోజనం చేయడం వీటన్నిటిని నివారించాలి.

మహాపాతికిభిస్తుల్యా యాన్తి తే నరకాన్ బహూన్

వారు మహాపాతకులు చేసిన పాపాలకు సమానంగా, అనేక నరకాల్లోకి వెళ్తారు.

ఆమేన వర్తయేన్నిత్యముదాసీనో ఽథ తత్త్వవిత్

తత్త్వాన్ని తెలిసినవాడు ఎప్పుడూ నిర్లిప్తంగా ఉండాలి.

తేనాగ్నౌ కరణం కుర్యాత్ పిణ్డాంస్తేనైవ నిర్వపేత్

అదే ద్వారా అగ్నిలో హోమం చేసి, పిండాలను కూడా సమర్పించాలి.

వ్యపేతకల్పషో నిత్యం యోగినాం వర్తతే పదమ్

యోగులు ఎప్పుడూ దోషములేని స్థితిలో ఉంటారు.

ఆరాధితో భవేదీశస్తేన సమ్యక్ సనాతనః

అలా చేసినవాడి ద్వారా శాశ్వతుడైన పరమేశ్వరుడు సరిగా పూజించబడతాడు.

తిలోదకైస్తర్పయేద్ వా పితౄన్ స్నాత్వా సమాహితః

స్నానం చేసి, ఏకాగ్రతతో తిల్లు కలిపిన నీటిని పితృదేవతలకు అర్పించాలి.

యేషాం వాపి పితా దద్యాత్ తేషాం చైకే ప్రచక్షతే

లేదా, కొందరు చెప్పినట్లు, వారి తండ్రే వారికి ఆ అర్పణ చేయాలి.

యో యస్య మ్రియతే తస్మై దేయం నాన్యస్య తేన తు

ఎవరికి బంధువు మరణిస్తే, వాడికే ఇవ్వాలి, మరెవరికీ ఇవ్వకూడదు.

న జీవన్తమతిక్రమ్య దదాతి శ్రూయతే శ్రుతిః

బతికిఉన్నవాడిని దాటి మరొకరికి ఇవ్వవద్దని శాస్త్రాలు చెబుతున్నాయి.

ఋక్యాదర్ధం సమాదద్యాన్నియోగోత్పాదితో యది

నియోగం వల్ల పుట్టినవాడు అయితే, వేదభాగం నుండి అర్ధాన్ని తీసుకోవాలి.

ప్రదద్యాద్ బీజినే పిణ్డం క్షేత్రిణే తు తతో ఽన్యథా

బీజాన్ని ఇచ్చినవాడికి పిండం ఇవ్వాలి, లేకపోతే భూమి యజమానికివ్వాలి.

కీర్తయేదథ చైకస్మిన్ బీజినం క్షేత్రిణం తతః

ఒక్కో సందర్భంలో బీజదాతను, తరువాత భూమి యజమానిని పేర్కొనాలి.

అశౌచే స్వే పరిక్షీణే కామ్యం వై కామతః పునః

అశౌచంలోనైనా, శక్తి తగ్గినపుడైనా, కోరికతోనైనా మళ్లీ చేయవచ్చు.

దేవవత్సర్వమేవ స్యాద్ యవైః కార్యా తిలక్రియా

దేవతలకు చేసే విధంగా అన్నీ చేయాలి; తిల్లక్రియను యవలతో చేయాలి.

నాన్దీముఖాస్తు పితరః ప్రీయన్తామితి వాచయేత్

'మంగళముఖులైన పితృదేవతలు సంతోషించాలి' అని పలకాలి.

తతో మాతామహానాం తు వృద్ధౌ శ్రాద్ధత్రయం స్మృతమ్

తరువాత, మాతామహుల వృద్ధిలో మూడు శ్రాద్ధాలు చేయాలని చెప్పబడింది.

ప్రాఙ్ముఖో నిర్వపేత్ పిణ్డానుపవీతీ సమాహితః

తూర్పు దిశగా చూస్తూ, యజ్ఞోపవీతం ఎడమ భుజంపై వేసుకుని, ఏకాగ్రతతో పిండాలు పెట్టాలి.

స్థణ్డిలేషు విచిత్రేషు ప్రతిమాసు ద్విజాతిషు

వివిధ వేదికలపై, విగ్రహాలపై, లేదా ద్విజుల మధ్యలో.

పూజయిత్వా మాతృగణం కూర్యాచ్ఛ్రాద్ధత్రయం బుధః

మాతృగణాన్ని పూజించిన తర్వాత, జ్ఞానవంతుడు మూడు శ్రాద్ధాలు చేయాలి.

తస్య క్రోధసమావిష్టా హింసామిచ్ఛన్తి మాతరః

వాడు కోపంతో నిండిపోయినప్పుడు, తల్లులు అతనికి హాని కలిగించాలని కోరుకుంటారు.

మృతేషు వాథ జాతేషు బ్రాహ్మణానాం ద్విజోత్తమాః

బ్రాహ్మణులలో, మరణించినవారైనా, పుట్టినవారైనా, ó ద్విజశ్రేష్ఠులారా,

నకుర్యాద్ విహితం కిఞ్చిత్ స్వాధ్యాయం మనసాపిచ

ఏ విధంగా అయినా కర్మలు చేయకూడదు, మనసులో కూడా స్వాధ్యాయం చేయకూడదు.

శుష్కాన్నేన ఫలైర్వాపి వైతానం జుహుయాత్ తథా

ఎండిన అన్నం లేదా పండ్లతో కూడా వైతాన యజ్ఞాన్ని అలాగే ఆర్పించాలి.

చతుర్థే పఞ్చమే వాహ్ని సంస్పర్శః కథితో బుధైః

నాలుగో లేదా ఐదో రోజున అగ్ని స్పర్శను జ్ఞానులు అనుమతించారు.

సూతకం సూతికాం చైవ వర్జయిత్వా నృణాం పునః

పుట్టిన అపవిత్రత, ప్రసవ అపవిత్రత తప్ప మిగతా అపవిత్రతలు మానవులకు మళ్లీ లేవు.