కూర్మపురాణమ్

మన్త్రబ్రాహ్మణవిచ్చైవ యశ్చ స్యాద్ ధర్మపాఠకః

మంత్రాలు, బ్రాహ్మణాలు తెలిసినవారు లేదా ధర్మశాస్త్రాలు చదివే వారు—

బ్రహ్మదేయానుసంతానో గర్భశుద్ధః సహస్రదః

బ్రాహ్మణులకు దానం చేయడంలో తపస్సుతో ఉన్న వంశంలో పుట్టినవాడు, పవిత్రమైన గర్భంలో జన్మించినవాడు, వెయ్యి రెట్లు దానం చేసే వాడు.

గురుదేవాగ్నిపూజాసు ప్రసక్తో జ్ఞానతత్పరః

గురువు, దేవతలు, అగ్ని పూజలో నిబద్ధతతో ఉండి, జ్ఞానంలో ఆసక్తి కలిగినవాడు.

మహాదేవార్చనరతో వైష్ణవః పఙ్క్తిపావనః

మహాదేవుని ఆరాధనలో నిమగ్నమైనవాడు, విష్ణుభక్తుడు, భోజనపంక్తిని పవిత్రం చేసే వాడు.

సత్రిణో దాననిరతా విజ్ఞేయాః పఙ్క్తిపావనాః

యజ్ఞాలు చేసే వారు, దానంలో నిమగ్నమైనవారు భోజనపంక్తిని పవిత్రం చేసే వారిగా గుర్తించాలి.

సావిత్రీజాపనిరతా బ్రాహ్మణాః పఙ్క్తిపావనాః

గాయత్రీ మంత్ర జపంలో నిబద్ధతతో ఉన్న బ్రాహ్మణులు భోజనపంక్తిని పవిత్రం చేసే వారు.

అగ్నిచిత్స్నాతకా విప్రా విజ్ఞేయాః పఙ్క్తిపావనాః

అగ్నిచిత్తు నిర్మించి స్నానం చేసిన బ్రాహ్మణులు భోజనపంక్తిని పవిత్రం చేసే వారిగా గుర్తించాలి.

అధ్యాత్మవిన్మునిర్దాన్తో విజ్ఞేయః పఙ్క్తిపావనః

ఆత్మజ్ఞానం కలిగిన ముని, ఇంద్రియ నిగ్రహం ఉన్నవాడు భోజనపంక్తిని పవిత్రం చేసే వాడిగా గుర్తించాలి.

శ్రద్ధాలుః శ్రాద్ధనిరతో బ్రాహ్మణః పఙ్క్తిపావనః

శ్రద్ధతో, పితృకర్మల్లో నిబద్ధతతో ఉన్న బ్రాహ్మణుడు భోజనపంక్తిని పవిత్రం చేసే వాడు.

అథర్వణో ముముక్షుశ్చ బ్రాహ్మణః పఙ్క్తిపావనః

అథర్వణ వేదాన్ని అనుసరించే, మోక్షాన్ని కోరుకునే బ్రాహ్మణుడు భోజనపంక్తిని పవిత్రం చేసే వాడు.

అసంబన్ధీ చ విజ్ఞేయో బ్రాహ్మణః పఙ్క్తిపావనః

అసక్తిగా ఉండే బ్రాహ్మణుడు భోజనపంక్తిని పవిత్రం చేసే వాడిగా గుర్తించాలి.

అలాభే నైష్ఠికం దాన్తముపకుర్వాణకం తథా

ఇలాంటి వారు లేనప్పుడు, నిష్ఠతో ఉండే వాడిని, దమనశీలుడిని లేదా ఉపకుర్వాణుడిని భోజనం పెట్టాలి.

సర్వాలాభే సాధకం వా గృహస్థమపి భోజయేత్

ఎవరూ దొరకకపోతే, సాధన చేస్తున్న గృహస్థుడికైనా భోజనం పెట్టవచ్చు.

ఫలం వేదవిదాం తస్య సహస్రాదతిరిచ్యతే

వేదాలు తెలిసినవారికి దక్కే ఫలం, వెయ్యి రెట్లు దానం చేసినదానికన్నా ఎక్కువ.

భోజయేద్ హవ్యకవ్యేషు అలాభాదితరాన్ ద్విజాన్

ఇతరులు లేనప్పుడు, హవిస్సు లేదా పితృకర్మల్లో ఇతర ద్విజులకు భోజనం పెట్టాలి.

అనుకల్పస్త్వయం జ్ఞేయః సదా సద్భిరనుష్ఠితః

ఇది ప్రత్యామ్నాయ విధిగా తెలుసుకోవాలి; సద్బుద్ధి కలిగినవారు ఎప్పుడూ దీనిని ఆచరిస్తారు.

దౌహిత్రం విట్పతిం బన్ధుమృత్విగ్యాజ్యౌ చ భోజయేత్

మన కుమార్తె కుమారుడికి, వాగ్విశారదునికి, బంధువుకు, ఋత్విక్కునికి, యజమానునికి భోజనం పెట్టాలి.

పైశాచీ దక్షిణా సా హి నైవాముత్ర ఫలప్రదా

దక్షిణ దిశలో ఇచ్చే దానం పిశాచస్వభావం కలది; అది పరలోకంలో ఫలితాన్ని ఇవ్వదు.

ద్విషతా హి హవిర్భుక్తం భవతి ప్రేత్య నిష్ఫలమ్

శత్రువు హవిస్సు తింటే, అది మరణానంతరం ఫలితం ఇవ్వదు.

తస్మై హవ్యం న దాతవ్యం న హి భస్మని హూయతే

అతనికి హవిస్సు సమర్పించకూడదు, ఎందుకంటే బూడిదలో హవిస్సు వేయడం జరగదు.

తథానృచే హవిర్దత్త్వా న దాతా లభతే ఫలమ్

అలాగే, ఋక్సూక్తాలు చదవని వాడికి హవిస్సు ఇచ్చినా, ఇచ్చినవాడికి ఫలం దక్కదు.

తావతో గ్రసతే ప్రేత్య దీప్తాన్ స్థూలాంస్త్వయోగుడాన్

అలాంటి పనులు చేసినన్ని సార్లు, మరణించిన తర్వాత, అతడు ఎండిపోయిన, మండుతున్న ముద్దలు తినాల్సి వస్తుంది.

యత్రైతే భుఞ్జతే హవ్యం తద్ భవేదాసుర ద్విజాః

ద్విజులారా, అర్హత లేని వారు హవిస్సు తింటే, ఆ హవిస్సు అసుర స్వభావంగా మారుతుంది.

స వై దుర్బ్రాహ్మణో నార్హః శ్రాద్ధాదిషు కదాచన

అలాంటి చెడ్డ బ్రాహ్మణుడు శ్రాద్ధాదిక కర్మలకు ఎప్పుడూ అర్హుడు కాదు.

బధబన్ధోపజీవీ చ షడేతే బ్రహ్మబన్ధవః

హత్య లేదా బంధనంతో జీవనం సాగించే వారు—ఈ ఆరుగురు బ్రాహ్మణబంధువులే.

వేదవిక్రాయిణో హ్యేతే శ్రాద్ధాదిషు విగర్హితాః

వేదాన్ని అమ్మే వారు శ్రాద్ధాదిక కర్మల్లో నిందించబడతారు.

అసమానాన్ యాజయన్తి పతితాస్తే ప్రకీర్తితాః

అర్హత లేని వారికి యజ్ఞం చేయించే వారు పతితులుగా చెప్పబడ్డారు.

అధీయతే తథా వేదాన్ పతితాస్తే ప్రకీర్తితాః

అలాగే, అర్హత లేని వారికి వేదాలు బోధించే వారిని కూడా పతితులుగా పిలుస్తారు.

కాపాలికాః పాశుపతాః పాషణ్డా యే చ తద్విధాః

కాపాలికులు, పాశుపతులు, పాశండులు, అలాగే వారిలాంటి వారు—